Wyrok Sądu Rejonowego w Radomiu, II K 658/23

Sygn. akt II K 658/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2024 roku Sąd Rejonowy w Radomiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Marek Miłosz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Rafał Czubak przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Radomiu - Roberta Barszczyńskiego po rozpoznaniu w dniach: 31 lipca, 11 września, 27 listopada 2023 roku, 8 stycznia, 19 lutego, 20 maja i 2 grudnia 2024 roku sprawy: P. T. , s. P. i A. z domu K. , ur. (...) w W. oskarżonego o to, że: w dniu 21 stycznia 2021 roku w R. , woj. (...) , pełniąc dyżur lekarski w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym (...) Szpitala (...) w R. , nieumyślnie naraził I. M. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia w ten sposób, że będąc jako lekarz zobowiązany do opieki nad wymienioną wyżej narażoną na niebezpieczeństwo pokrzywdzoną, pomimo danych z wywiadu i badania fizykalnego wskazujących na doznanie przez I. M. stłuczenia klatki piersiowej w wyniku zdarzenia drogowego, powodującego ból klatki piersiowej o znacznym nasileniu, narastającym przy wysiłku, co wskazywało na wysokie ryzyko uszkodzenia narządów miąższowych jamy brzusznej, niezasadnie zaniechał wykonania miarodajnych badań diagnostycznych wizualizacyjnych zwłaszcza w postaci tomografii komputerowej jamy brzusznej, ewentualnie w postaci zdjęcia RTG przeglądowego jamy brzusznej, a nadto odstąpił od niezbędnej dalszej obserwacji pacjentki przez co najmniej 12-24 godzin w warunkach Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w celu kontroli parametrów życiowych u pokrzywdzonej, powtórzenia badań wizualizacyjnych oraz wykonania badań laboratoryjnych, mogących wskazać na anemizację, będącą wykładnikiem krwawienia, oraz na narastanie leukocytozy jako rozwijającego się procesu zapalnego, poprzestając jedynie na wykonaniu mniej dokładnego diagnostycznie badania USG jamy brzusznej, które dawało ograniczony wgląd na stan jamy brzusznej, a następnie podjął błędną decyzję o wypisaniu pacjentki do domu, przez co nie rozpoznał u I. M. perforacji jelita cienkiego i znacznie opóźnił konieczne działania terapeutyczne w postaci operacji, w następstwie czego doszło u pokrzywdzonej do gwałtownego pogorszenia jej stanu na skutek wystąpienia objawów rozlanego zapalenia otrzewnej z uogólnionym narastającym wstrząsem septycznym, przez co znacznie zmniejszył szanse skutecznego wyleczenia I. M. i zwiększył ryzyko jej zgonu, do którego doszło w dniu 23 stycznia 2021 roku na terenie Zespołu Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. pomimo wdrożenia prawidłowego postępowania diagnostyczno-leczniczego, tj. o przestępstwo z art. 160§3 kk w zw. z art. 160§2 kk orzeka: I. Przyjmując, że oskarżony P. T. popełnił zarzucany mu czyn, stanowiący przestępstwo kwalifikowane z art. 160§3 kk w zw. z art. 160§2 kk , postępowanie karne przeciwko niemu, co do tego czynu, na podstawie art. 66§1 kk i art. 67§1 kk warunkowo umarza na roczny okres próby; II. na podstawie art. 67§1 kk w zw. z art. 46§2 kk zobowiązuje oskarżonego do zapłaty na rzecz oskarżycielki posiłkowej M. M. nawiązki w kwocie 35.000 złotych; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 14.062,92 złotych tytułem kosztów sądowych, w tym 100 złotych tytułem opłaty.