Orzeczenie z SAOS
Postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu, IX Kz 322/23
Data orzeczenia: 9 stycznia 2024.
To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.
- Sąd
- Sąd Okręgowy w Toruniu
- Wydział
- IX Wydział Karny Odwoławczy
- Data
- 09.01.2024
- Rodzaj
- postanowienie
- Sygnatura
- IX Kz 322/23
IX — numer wydziału, Kz — rodzaj sprawy: zażalenia karne, 322 — numer kolejny sprawy w tym roku, 23 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2023). - Repertorium
- Kz: Zażalenia karne
- Czas sprawy
- 6,3 mies. to nasz szacunek: od roku 2023 z sygnatury do daty tego orzeczenia
- Skład
- Marzena Polak (przewodniczący)
- Źródło
- orzeczenie w SAOS
Przepisy przywołane w orzeczeniu
SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.
- Kodeks postępowania karnego, art. 437
Tekst orzeczenia
Pokaż pełny tekst (3 639 znaków)
Sygn. akt IX Kz 322/23 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2024r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział IX Karny Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca – SSO Marzena Polak Protokolant - sekretarz sądowy Mateusz Holc po rozpoznaniu w sprawie B. P. obwinionego z art. 65 par. 2 kw zażalenia oskarżyciela publicznego na postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 13 lipca 2023r. sygn. (...) w przedmiocie - odmowy wszczęcia postępowania; na podstawie art. 437 § 1 kpk POSTANOWIŁ 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. wydatkami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, po analizie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, treści postanowienia oraz treści zażalenia, że zaskarżone postanowienie należy utrzymać w mocy a zażalenia nie uwzględnić. Argumentacja podana w zażaleniu nie była w stanie zdyskredytować zasadności wydanego orzeczenia. Sąd I instancji podjął bowiem trafną decyzję, opartą na zgodnych z rzeczywistością okolicznościach i prawidłowych podstawach prawnych. W tej sytuacji, Sąd Okręgowy podziela stanowisko zaprezentowane przez Sąd meriti, odrzucając argumentację zawartą w zażaleniu. Nie ma potrzeby powielania tego stanowiska, a wystarczy odesłać do jego lektury. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, to należy zaznaczyć, że w przypadku obwinionego nie było podstaw do poddania go kontroli policyjnej w zakresie ustalenia tożsamości oraz innych danych osoby na podstawie posiadanych przez nią dokumentów, czyli stwierdzenia faktycznej zgodności co do tej osoby i personaliami przypisanymi w legalnych dokumentach. W obowiązującym w Polsce porządku prawnym – na czas czynu - fotografowanie obiektu elektrociepłowni nie stanowi przestępstwa ani wykroczenia, za które grozi odpowiedzialność karna, nawet jeżeli umieszczona jest na budynku tabliczka zabraniająca fotografowania. Legitymowanie osoby przez funkcjonariusza Policji jest możliwe w celu identyfikacji osoby podejrzanej o popełnienie czynu zabronionego lub w celu ustalenia świadków zdarzenia zagrażającego porządkowi prawnemu, w celu poszukiwania osób zaginionych lub ukrywających się przed organami wymiaru sprawiedliwości lub przebywających w pobliżu obiektów chronionych. Skoro obwiniony nie popełnił żadnego czynu zabronionego prawem i nie zaistniała żadna inna w/w okoliczność, to nie był zobowiązany podać swoich danych personalnych i okazać dokumentów tożsamości. Fotografowanie obiektów ze znakiem zakazu fotografowania – na czas przedmiotowego zdarzenia – nie stanowiło czynu zabronionego prawem. Zdaniem Sądu odwoławczego, przedmiotowy budynek nie należy do tego rodzaju obiektów chronionych, które upoważniają do podjęcia czynności legitymowania, nawet gdy obowiązuje określony stopień alarmowy. W ocenie Sądu Okręgowego, funkcjonariusz nie był w stanie podać właściwej podstawy prawnej podjęcia czynności legitymowania gdyż takowa nie istniała. W tej sytuacji, nie można ocenić działania obwinionego - polegającego na odmowie poddania się legitymowaniu – jako działania niezgodnego z prawem, o którym mówi art. 65 par. 2 kw. Krytycznego dnia legitymowanie było podjęte z racji przebywania obwinionego w pobliżu elektrociepłowni oraz z racji fotografowania owego budynku przez obwinionego. To była przyczyna interwencji Policji, zatem, bycie świadkiem w innej sprawie karnej nie stanowiło owej przyczyny interwencji krytycznego dnia. Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia. POUCZENIE: Na pkt 1 postanowienia zażalenie nie przysługuje, zaś na pkt 2 służy prokuratorowi w terminie 7 dni od dnia doręczenia - do Sądu Okręgowego w Toruniu IX Wydział odwoławczy.
Cytuj tę stronę
Gotowy przypis do strony „Postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu, IX Kz 322/23”:
Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu, IX Kz 322/23.
Stały link:
https://cpdp.media/sady/orzeczenie/527961
Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.