Postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu, VI Gz 177/18

Sygn. akt VI Gz 177/18 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2018r. Sąd Okręgowy w Toruniu, VI Wydział Gospodarczy na posiedzeniu w składzie następującym : Przewodniczący: SSO Wojciech Modrzyński (spr.) Sędziowie: SO Małgorzata Bartczak Sobierajska SO Zbigniew Krepski Po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) S.A. we W. przeciwko C. L. (1) o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na zarządzenie Przewodniczącego zawarte w postanowieniu Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 3 czerwca 2018 roku w zakresie zwrotu wniosku C. L. (1) z dnia 16 stycznia 2018 roku o przywrócenie jej terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 21 grudnia 2016 roku w sprawie V GNc 3820/16 postanawia: odrzucić zażalenie Małgorzata Bartczak Sobierajska Wojciech Modrzyński Zbigniew Krepski VI Gz 177/18 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy w Toruniu zwrócił wniosek C. L. (1) z dnia 16 stycznia 2018 roku o przywrócenie jej terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 21 grudnia 2016 roku w sprawie V GNc 3820/16 i odrzucił sprzeciw pozwanej od powyższego nakazu. Zażalenie na powyższe postanowienie wyłącznie w zakresie zarządzenia Przewodniczącego w zakresie zwrotu wniosku o przywrócenie terminu złożyła pozwana C. L. (1) wnosząc o jego zmianę i przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w powyższym zakresie i przekazanie wniosku Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Pozwana wskazała, iż we wniosku o przywrócenie terminu wskazała, iż w czasie postępowania oraz wydania nakazu zapłaty, znajdowała się w stanie wyłączającym świadome powzięcie decyzji i wyrażenie woli ze względu na chorobę psychiczną tj. schizofrenię. Z tego powodu nie była w stanie podołać obowiązkom dnia codziennego i prowadzić swoich spraw. Pozwana wskazała, iż z uwagi na chorobę ignorowała otrzymywaną korespondencję lub w ogóle jej nie odbierała. Od 2013 roku z wniosku jej męża toczyło się postępowanie o przymusowe leczenie psychiatryczne, które dopiero w 2016 roku zakończyło się umieszczeniem jej w szpitalu. Leczenie pozwanej zakończyło się w lipcu 2017 roku i dopiero od tego czasu ma możliwość pokierowania swoimi sprawami. Ponadto skarżąca wskazała, że przyczyną zwrotu jej wniosku o przywrócenie terminu było niedołączenie kompletu dokumentów dołączonych do wniosku jako załączniki. W ocenie skarżącej przepisy k.p.c. wyraźnie odróżniają załącznik od odpisu dokumentu. Niezałączenie załącznika nie stanowi braku formalnego uniemożliwiającego nadanie biegu sprawie. Zatem brak załącznika, w najgorszym razie, winien skutkować pominięciem dowodu. Nie może zaś stanowić podstawy zwrotu wniosku. Z treści pismo pozwanej wyraźnie wynika, iż jest ona osobą chorą, co Sąd winien wziąć pod uwagę podejmując czynności w sprawie i podjąć wszelkie działania zmierzające do ustanowienia dla pozwanej pełnomocnika z urzędu lub powiadomienia o sprawie prokuratora w trybie art. 59 k.p.c. W ocenie Sądu Okręgowego zażalenie dłużnika – jako niedopuszczalne – podlega odrzuceniu z mocy art.373 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Zgodnie z art. 394§ 1 k.p.c. zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego enumeratywnie wskazane w przepisie. Zwrot wniosku o przywrócenie terminu nie został wyszczególniony w zbiorze orzeczeń, co do których przysługuje zażalenie do Sądu II Instancji. Zgodnie z dominującym poglądem zwrot wniosku o przywrócenie terminu, także do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty, nie jest również orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Sąd Okręgowy w Toruniu w pełni podziela w tym zakresie pogląd Sądu Najwyższego, wyrażony w uchwale z dnia 27 marca 2008 roku w sprawie III CZP 11/08 (OSNC 2009/5/66). Powyższe orzeczenie wskazywało na niedopuszczalność zażalenia na zwrot wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji. Nie mniej jednak wyrażony w orzeczeniu pogląd w pełni odnosi się do zwrotu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty. Postępowanie o przywrócenie stronie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wpadkowy, gdyż rozstrzygnięcie w tym przedmiocie dotyczy kwestii ubocznej (incydentalnej). Wniosek o przywrócenie terminu inicjuje więc wyłącznie postępowanie wpadkowe, nie dotyczy zaś głównego postępowania w sprawie, jego celem nie jest bowiem rozstrzygnięcie o zasadności roszczeń dochodzonych przez strony, jak również nie dotyczy ono dopuszczalności wyrokowania w sprawie. Uzasadnione zatem jest stwierdzenie, że zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie (Tak SN w uzasadnieniu uchwały z dnia 27 marca 2008 roku w sprawie III CZP 11/08). W tej sytuacji zażalenie pozwanej na zarządzenie Przewodniczącego o zwrocie jej wniosku o przywrócenie terminu zawarte w postanowieniu z dnia 3 czerwca 2018 roku uznać należy za niedopuszczalne w świetle uregulowania z art. 394 . §1 k.p.c. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie w oparciu o art.373 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. M. S. W. Z. K. (...) (...) ZARZĄDZENIE (...) 2. (...) (...) (...)