Wyrok Sądu Rejonowego w Świdnicy, IV U 67/25

Sygnatura akt IV U 67/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ M. , dnia 23 lipca 2026 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Maja Snopczyńska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania N. N. (2) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia 18 grudnia 2024 r., znak: (...) o zasiłek chorobowy zmienia zaskarżoną decyzję (...) Społecznych (...) w P. z dnia 18 grudnia 2024 r., znak: (...) w ten sposób, iż przyznaje powodowi N. N. prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres wskazany w decyzji. UZASADNIENIE Powód N. N. (1) wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 18 grudnia 2024 roku, znak: (...) na mocy której odmówiono mu wypłaty wyrównania zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 22.10.2024r. do 31.12.2024r. w wysokości 100% podstawy wymiaru zasiłku. W uzasadnieniu odwołania powód wskazał, że zdarzenie, któremu uległ dnia (...) zostało błędnie nieuznane przez organ rentowy za wypadek przy pracy z uwagi na brak przyczyny zewnętrznej. Powód opisał przebieg zdarzenia z dnia (...) w którym to dniu jego praca polegała na malowaniu ścian w górnych partiach pomieszczenia na rusztowaniu, a podczas tych czynności utracił równowagę i upadł na lewy bok. Podniósł, iż w oświadczeniu z dnia 25.11.2024r. złożył pisemne oświadczenie, w którym stwierdził, że: zewnętrzną przyczyną upadku z rusztowania był gwałtowny zawrót głowy i utrata równowagi w momencie, gdy wykonywał skłon, by sięgnąć po kuwetę z farbą”. Powód wskazał, że doznane urazy wymagały zaopatrzenia szwami z uwagi na otwartą ranę łokcia, a sam upadek spowodował „najprawdopodobniej złamanie trzonu łopatki lewej z przemieszczeniem” oraz podejrzenie złamania w zakresie głowy kości promieniowej lewej - podostre złamanie trzonu lewej łopatki w kształcenie litery V z niewielkim przemieszczeniem odłamów”. Powód nie zgadza się z wydaną decyzją albowiem w jego opinii została ona wydana w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny oraz naruszenie przepisów, a to art. 3 ust. 3 pkt 8 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych . Powód podniósł ponadto, iż nie leczy się neurologicznie, nie miewał omdleń ani problemów z sercem, czy też zachowaniem równowagi. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie w całości oraz o zasądzenie od powoda kosztów procesu według norm przepisanych. Organ przytoczył podstawę prawną zaskarżonej decyzji, a to art. 6 ust. 1 pkt 1, a także art. 3 ust. 3 pkt 8 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych . W uzasadnieniu wskazał, iż odmówił powodowi prawa do zasiłku chorobowego w wysokości 100%, ponieważ zdarzenie z dnia (...) nie zostało przez organ uznane za wypadek przy pracy w rozumieniu ustawowym - z uwagi na brak przyczyny zewnętrznej. Organ ustalił, że utrata równowagi i upadek z rusztowania przez powoda nastąpił w wyniku zawrotów głowy, co należy uznać za przyczynę wewnętrzną. Wobec powyższego organ uznał, że odwołanie nie dało podstaw do zmiany decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą (...) , K K ART. N. N. (1) (NIP: (...) ). Powód od dnia 21.10.2024r. wykonywał prace w mieszkaniu klientki w O. - prace remontowo-malarskie. L. (...) rozpoczął pracę o godz. 9:00, w tym dniu wykonywał pracę polegającą na malowaniu ścian w pomieszczeniu mieszkalnym. Około godziny 11:00 rozpoczął malowanie ścian górnych. W tym celu rozłożył rusztowanie typu (...) , stanął na rusztowaniu, na którym wcześniej położył narzędzia i farbę. Schylając się po farbę, nagle, z niewyjaśnionych przyczyn stracił równowagę i spadł z rusztowania na lewy bok z wysokości ok. 2,5 metra. Poczuł ból uniemożliwiający podniesienie się, zdążył zawiadomić syna, który natychmiast wezwał karetkę. Powód został zawieziony na (...) , gdzie udzielono mu pomocy. Postawiono rozpoznanie: stłuczenie barku i ramienia, otwarta rana łokcia, w badaniu TK wykazano cechy podostrego złamania trzonu lewej łopatki w kształcie litery Y z niewielkim przemieszczeniem odłamów. Kontynuowano dalsze leczenie zachowawcze przez chirurga. Decyzją z dnia 18.12.2024r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. odmówił powodowi wypłaty wyrównania zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od (...) w wysokości 100% podstawy jego wymiaru. Powód nie leczył się neurologicznie, nie miewał omdleń ani problemów z sercem ani z układem krążenia, nie był leczony laryngologicznie. Bezpośrednią przyczyną upadku z wysokości był zawrót głowy (zaburzenie równowagi) związany z wykonaniem skłonu. Zdarzenie z dnia 22.10.2025r. nie było następstwem schorzenia samoistnego, czy też pogorszeniem schorzenia samoistnego, należy przyjąć, że było spowodowane to przyczyną zewnętrzną. Dowód: - akta ZUS (w załączeniu) - wydruk z (...) k. 13 - dokumentacja medyczna k. 23-28 - dokumentacja powypadkowa k. 14-22 - opinia biegłych z zakresu neurologii i chirurgii (łączna) - k. 44-45 - opinia uzupełniająca biegłych z zakresu neurologii i chirurgii (łączna) - k. 61 Ustaleń stanu faktycznego sąd dokonał w oparciu o zgromadzone w postępowaniu dowodowym dokumenty powypadkowe, akta ZUS, dokumentację medyczną powoda oraz opinię biegłych wraz z opinią uzupełniającą, albowiem wszystkie te dowody tworzyły spójną i logiczną całość, dającą obraz stanu faktycznego. Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Odwołanie podlegało uwzględnieniu. Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (dalej: ustawa wypadkowa) za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą: 1) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, 2) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia, 3) w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy. Z tytułu wypadku przy pracy przysługuje zasiłek chorobowy - dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy (art. 6 ust. 1 pkt. 1 powołanej ustawy). Zasiłek chorobowy i świadczenie rehabilitacyjne z ubezpieczenia wypadkowego przysługują w wysokości 100% podstawy wymiaru (art. 9 ust. 1 ustawy wypadkowej). W rozpoznawanej sprawie spornym było czy zdarzenie mające miejsce w dniu 22.10.2024r. stanowiło wypadek przy pracy. Z treści powołanej regulacji art. 3 ust. 1 ustawy wypadkowej wynika, że elementami koniecznymi uznania zdarzenia za wypadek przy pracy są nagłość zdarzenia, wywołanie zdarzenia przyczyną zewnętrzną, skutek powodujący uraz lub śmierć oraz pozostawanie w związku z wykonywaną pracą. Nagłość charakteryzuje się czymś nieprzewidywalnym, nieoczekiwanym oraz raptownym. Powyższa cecha musi dotyczyć samego zdarzenia, a nie skutku pod postacią urazu lub śmierci. Ponadto zdarzenie spełniające kryterium ,,nagłości” musi zostać wywołane przyczyną zewnętrzną, co oznacza, że nie może pochodzić z organizmu ubezpieczonego dotkniętego zdarzeniem. Przyczyna ta winna być jednocześnie źródłem urazu lub śmierci ubezpieczonego. Jako zewnętrzną przyczynę sprawczą wypadku przy pracy należy rozumieć każdy czynnik pochodzący spoza organizmu poszkodowanego zdolny - w istniejących warunkach - do wywołania szkodliwych skutków. Wymaganie, aby uraz został spowodowany czynnikiem zewnętrznym wskazuje na konieczność związku przyczynowego między urazem i czynnikiem pochodzącym spoza organizmu poszkodowanego, przy czym czynnik ten ma zadziałać w ramach nagłego zdarzenia wywołanego przyczyną zewnętrzną. Ten element należy rozumieć w ten sposób, że wypadek przy pracy musi być wywołany taką przyczyną, zaś uraz spowodowany wypadkiem jest skutkiem działania czynnika zewnętrznego, pochodzącego spoza organizmu poszkodowanego. Wskazać należy, że ani w postępowaniu administracyjnym ani sądowym organ rentowy nie wykazał, aby do zdarzenia doszło na skutek skonkretyzowanej przez organ rentowy przyczyny wewnętrznej tkwiącej w organizmie powoda. Jak wynika z materiału dowodowego powód nie cierpiał na żadne schorzenia przewlekłe ani krótkotrwałe. Biegli sądowi wskazali hipotetycznie, iż przyczyną zewnętrzną mogła być nieuwaga powoda, zbyt gwałtowna zmiana pozycji ciała czy np. zahaczenie stopą o element rusztowania, wskazując przy tym, iż stan zdrowia powoda wskazuje na przyczynę zewnętrzną zdarzenia i brak uzasadnienia dla przyjęcia czynnika tkwiącego w organizmie powoda. Biegli wskazali, że zdarzenie z dnia 22.10.2025r. nie było następstwem schorzenia samoistnego, czy też pogorszeniem schorzenia samoistnego, należy przyjąć, że było spowodowane to przyczyną zewnętrzną. Na skutek zastrzeżeń ZUS biegli sporządzili opinię uzupełniającą i odnieśli się do zastrzeżeń, podtrzymując opinię zasadniczą. Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawia za uznaniem opinii biegłych jako rzeczowej, spójnej i wyprowadzającej logiczne wnioski końcowe i Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn dla których opinia miałaby utracić walor wiarygodnego dowodu w sprawie. Ponadto opinia biegłego zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału wtedy, gdy potrzebne są wiadomości specjalne. Podlega jak inne dowody ocenie według art. 233 § 1 kpc , lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii nie jest więc przedstawienie faktów, lecz ich ocena na podstawie wiadomości specjalnych. W konsekwencji przedmiotowe zdarzenie z dnia (...) spełnia kumulatywnie wszystkie przesłanki wypadku przy pracy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy wypadkowej. Miało ono charakter nagły, zostało wywołane przyczyną zewnętrzną (upadek z rusztowania), skutkowało urazem (stłuczenie barku i ramienia, otwarta rana łokcia, w badaniu TK wykazano cechy podostrego złamania trzonu lewej łopatki w kształcie litery Y z niewielkim przemieszczeniem odłamów) i nastąpiło w związku z pracą (wykonywanie usług remontowo-malarskich). Wobec powyższego, odmowna decyzja organu rentowego była błędna, a powodowi za okres niezdolności do pracy przysługuje zasiłek chorobowy w wysokości 100% podstawy wymiaru. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. , zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji.