Wyrok Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu, I C 232/24

Sygn. akt I C 232/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 czerwca 2026 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Krzysztof Rogalewicz Protokolant: st. sekretarz sądowy Agnieszka Malinowska-Sobotka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2026 roku w (...) sprawy z powództwa I. R. przeciwko H. M. (1) o zapłatę 1. zasądza od pozwanego H. M. (2) na rzecz powoda I. R. kwotę 5.750,00 zł (pięć tysięcy siedemset pięćdziesiąt złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie poczynając od dnia 6 lutego 2024 roku do dnia zapłaty, 2. zasądza od pozwanego H. M. (2) na rzecz powoda I. R. kwotę 2.217,00 zł (dwa tysiące dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. sędzia Krzysztof Rogalewicz Sygn. akt I C 232/24 UZASADNIENIE Powód I. R. wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 5.750 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie poczynając od dnia 6 lutego 2024 roku do dnia zapłaty tytułem rozliczenia za wykonane, na podstawie łączącej strony umowy zlecenia, prace związane z naprawą pojazdów, maszyn i urządzeń (pozew - k. 5-9). Pozwany H. M. (1) wniósł o oddalenie powództwa w całości (odpowiedź na pozew - k. 41-44). Sąd ustalił i zważył, co następuje: Powód I. R. wykonuje prace elektromechaniczne, elektryczne i elektroniczne, serwisowe i naprawcze pojazdów, maszyn i urządzeń, w szczególności maszyn budowlanych i samochodów ciężarowych. Pozwany H. M. (1) prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) (...) . W ramach prowadzonej działalności, między innymi, serwisuje i naprawia pojazdy, maszyny i urządzenia. Strony współpracowały od kilkunastu lat. Powód otrzymywał od pozwanego zlecenia naprawy i serwisu, w zakresie prac elektromechanicznych, maszyn, w tym budowlanych oraz pojazdów, głównie samochodów ciężarowych. Umowy zlecenia miały charakter okresowy, w których zleceniodawca zlecał, a zleceniobiorca przyjmował do wykonania zlecone prace naprawy maszyn. Umowy określały stawkę godzinową, nie zawierały opisu konkretnych prac, były one zlecane na bieżąco, według potrzeb zlecającego. Po każdym miesiącu zleceniobiorca miał przedstawić ewidencję liczby godzin wykonywania umowy, do której dołączał wykaz prac. Po akceptacji przez zlecającego, na podstawie przedstawionego rachunku, następowała wypłata wynagrodzenia. Umowy nie zawierały żadnych ustaleń co do rodzaju i zakresu prac w danym okresie, ilości godzin przeznaczonych na wykonanie zlecenia, sposobu wykonania zlecenia. Do października 2023 roku włącznie nie było między stronami sporów co do rozliczeń za wykonane prace, a pozwany płacił powodowi należne wynagrodzenie. 1 października 2023 roku strony zawarły umowę zlecenia tożsamej treści, nr (...) , na okres od 1 października 2023 roku do 31 grudnia 2023 roku, ze stawką godzinową 61,54 złotych brutto. W listopadzie 2023 roku oraz 1 grudnia 2023 roku powód wykonywał prace przy ładowarce C. (...) (2) , szlifierce kątowej, ładowarce (...) , koparce 360, ładowarce (...) , kruszarce M. , koparce K. (...) , ładowarce teleskopowej (...) . Następnie przedłożył zleceniodawcy wykaz prac wraz z rachunkiem z 1 grudnia 2023 roku na kwotę 6.142,86 złote, przy czym po kwota netto do wypłaty wyniosła 5.000 złotych. 1 grudnia 2023 roku pozwany zgłaszał wobec powoda, podniesionym tonem, nieuzasadnione uwagi dotyczące głównie kolejności wykonywanych napraw. Wówczas I. R. zrezygnował z dalszego wykonywania prac w grudniu 2023 roku. Pomimo przedstawienia wykazu prac wraz z rachunkiem z 1 grudnia 2023 roku oraz braku uwag ze strony zleceniodawcy do treści tych dokumentów pozwany nie zapłacił powodowi wynagrodzenia. Na początku stycznia 2024 roku pozwany zaproponował powodowi powrót do wykonywania prac zleconych obiecując zapłatę za poprzednio wykonane prace. I. R. po rozmowie w dniu 4 stycznia 2024 roku z H. M. (1) , pomimo nie zawarcia umowy na piśmie, powrócił do wykonywania prac w dniach 9, 10 i 11 stycznia 2024 roku. W tych dniach naprawiał dźwig R. (...) , spychacz X. 754, koparkę (...) . Ponieważ pozwany w dalszym ciągu nie zapłacił za prace wykonywane w listopadzie 2023 roku, powód zaprzestał wykonywania dalszych prac, przedkładając zleceniodawcy wykaz prac wraz z rachunkiem z 17 stycznia 2024 roku na kwotę 750 złotych. Pomimo przedstawienia wykazów prac wraz z rachunkami oraz braku uwag ze strony zleceniodawcy do treści tych dokumentów pozwany nie zapłacił powodowi wynagrodzenia za prace wykonane w listopadzie 2023 roku, 1 grudnia 2023 roku oraz 9, 10 i 11 stycznia 2024 roku (umowa zlecenia na okres od 1 października 2023 roku do 31 grudnia 2023 roku – k. 54, inne umowy zlecenia – k. 47-53, wykazy prac – k. 15 i 16, rachunki – k. 17 i 18, zestawienie godzinowe prac – k. 23, szczegółowy wykaz prac – k. 24-25, zeznania świadka J. R. – k. 112-113, przesłuchanie powoda – k. 160-161 oraz pozwanego – k. 162). I. R. wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 5.750 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie poczynając od dnia 6 lutego 2024 roku do dnia zapłaty tytułem rozliczenia za wykonane, na podstawie łączącej strony umowy zlecenia, prace związane z naprawą pojazdów, maszyn i urządzeń. Powód wskazywał, że wykonał prace zgodnie z umową, przedłożył wykazy wraz z rachunkami zleceniodawcy, a nie otrzymał wynagrodzenia. Jednocześnie zaprzeczył, aby w okresie objętym pozwem naprawiał maszynę C. (...) (1) , w szczególności również, że nie uszkodził jej podczas naprawy w 2022 roku (pozew - k. 5-9, pismo – k. 73-83, przesłuchanie powoda – k. 160-161). H. M. (1) wniósł o oddalenie powództwa w całości. Pozwany zarzucał, że 10 listopada 2023 roku rozliczył się z powodem za październik. Ponadto, jego zdaniem, I. R. nie wykonywał powierzonych prac właściwie, przerywając ich wykonywanie. Nie dokończył naprawy maszyny C. (...) (1) , a co więcej uszkodził ją. Pozwany domagał się naprawy maszyny. Przyznał, że powód wykonał prace, o zapłatę za które wnosi. Nie zapłacił mu jednak, bo powód porzucił pracę (odpowiedź na pozew - k. 41-44, przesłuchanie pozwanego – k. 162). Zgodnie z treścią art. 734 § 1 Kc przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. W oparciu o przepis art. 750 Kc do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Umowy łączące strony, zarówno tę za okres od 1 października 2023 roku do 31 grudnia 2023 roku, jak i tę zawartą w sposób dorozumiany w styczniu 2024 roku, należy ocenić właśnie jako umowy o świadczenie usług. Analiza treści umów zlecenia zawieranych między stronami prowadzi do wniosku, że miały one swoisty charakter ramowy, nie zawierały opisu konkretnych prac, ustaleń co do ich rodzaju i zakresu. Nie zawierały też, poza okresem obowiązywania, żadnych ram czasowych. Takie sformułowanie treści umowy powoduje, zdaniem sądu, brak możliwości ustalenia w jakim zakresie czasowym miał wykonywać swoje obowiązki powód. Umowa nie nakłada bowiem na niego obowiązku wykonywania prac w każdym miesiącu czy dniu jej obowiązywania. I. R. mógł zatem, bez konieczności wypowiadania umowy, wykonywać zlecenie jedynie przez pewną ilość dni w okresie obowiązywania umowy, co zresztą miało miejsce także przy poprzednich umowach. Niewątpliwie umowa nie nakłada też obowiązku wykonywania każdego zlecenia zleceniodawcy. Nie określono w niej dokładnego zakresu prac ani ich późniejszej konkretyzacji. Nie wskazano szczegółowego sposobu postępowania. Należy zatem przyjąć, że dopiero w okresie wykonywania umowy strony dokonywały bardziej precyzyjnych wspólnych ustaleń co do zakresu i sposobu wykonywania konkretnych zleceń np. naprawy konkretnej maszyny. Nie można też przyjąć, że powód zobowiązywał się do skutecznej naprawy danej maszyny, skoro czynność ta uzależniona była też od czynników od niego niezależnych, na przykład decyzji o zakupie części przez pozwanego. W tej sytuacji nie można, zdaniem sądu, mówić o niewykonaniu czy też nieprawidłowym wykonaniu umowy przez powoda. Należy przy tym pokreślić, że to pozwany prowadzi szeroko zakrojoną działalność gospodarczą. Zawierając tego rodzaju umowę zlecenia, na odpowiednio przygotowanym wzorcu, jako profesjonalista, niewątpliwie miał rozeznanie co do możliwych skutków i ograniczeń w wykonaniu umowy. W swoich zeznaniach pozwany przedstawiał wzajemne relacje stron jakby odpowiadały one stosunkowi pracodawcy do pracownika, któremu wydaje się jednostronnie wiążące polecenia, a jeśli ich nie wykonuje to porzuca pracę. Za nietrafne sąd uznał zarzuty pozwanego dotyczące otrzymanej części wynagrodzenia oraz nieukończenia naprawy maszyny C. (...) (1) w okresie objętym pozwem. H. M. (1) podnosił, że 10 listopada 2023 roku rozliczył się z powodem za październik, podczas gdy żądanie pozwu nie obejmuje tego miesiąca. Postępowanie dowodowe wykazało, iż w okresie za który I. R. nie otrzymał wynagrodzenia nie naprawiał ładowarki C. (...) (1) . Jak zeznał powód maszyna ta została przywieziona do firmy (...) w 2022 roku. Wówczas się nią zajmował. Po ustaleniu zakresu koniecznych napraw przekazał swoje spostrzeżenia pozwanemu. Naprawa wymagała zakupu szeregu części. H. M. (1) nie podjął wówczas decyzji co do dalszej naprawy tej ładowarki. Zeznania powoda potwierdził świadek R. D. , elektryk, z którym I. R. niejednokrotnie dokonywał napraw. Świadek ten nie pamiętał, kiedy powód wykonywał czynności diagnostyczne i naprawcze, ale na pewno było to w okresie jego pracy u pozwanego, w okresie od listopada 2021 roku do czerwca 2022 roku, bowiem nie był już później w tym zakładzie. R. D. potwierdził też, że był świadkiem sytuacji, w której pozwany krzyczał na powoda, mając do niego pretensje. O stosunku pozwanego do pracowników świadek zeznał: codziennie rano mieliśmy spotkania pouczające, jak jesteśmy marni i dopiero jak zarobimy tyle pieniędzy ile szef to możemy z nim dyskutować i podważać jego zdanie, tak było codziennie o 8.00 rano. O tym, że naprawy maszyny C. 300 powód nie dokonywał w listopadzie i grudniu 2023 roku i w styczniu 2024 roku zeznał też świadek I. X. (1) , kierownik zakładu w firmie (...) . Pozostali świadkowie, w zakresie dotyczącym niewłaściwego wykonania umów w okresie: listopad i grudzień 2023 roku i styczeń 2024 roku, nic nie wnieśli do sprawy (zeznania świadków: R. D. – k. 110-112, G. L. – k. 112, F. E. – k. 114-116, R. X. – k. 116, I. X. (2) – k. 117-118 i G. M. – k. 118, przesłuchanie powoda – k. 160-161 oraz pozwanego – k. 162). Zebrany materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, że powód dokonywał czynności naprawczych maszyny C. (...) (1) na kilka lub kilkanaście miesięcy przed spornym okresem. Od tego momentu strony zawarły kilka umów zlecenia. Powód co miesiąc przedstawiał rachunki za wykonane prace, a pozwany za nie płacił. Należy zatem przyjąć, że H. M. (1) nie miał zastrzeżeń do prac zleconych wykonanych przez I. R. do października 2023 roku. Jak zeznał sam pozwany, nie miał też zastrzeżeń w okresie objętym pozwem, ale nie zapłacił należnych powodowi pieniędzy, bo ten ostatecznie w styczniu 2024 roku odmówił dalszej współpracy, wobec nieotrzymania należnego, zaległego wynagrodzenia. W konsekwencji uznać należy, że pozwany nie wykonał ciążącego na nim zobowiązania zapłaty za wykonane prace. Dlatego sąd zasądził od H. M. (2) na rzecz I. R. kwotę 5.750 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie poczynając od dnia 6 lutego 2024 roku do dnia zapłaty. Rozstrzygając o kosztach procesu sąd, po zastosowaniu art. 98 § 1, 1 1 i 3 Kpc , zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.217 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie poczynając od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Powód wygrał sprawę w 100 %. Na koszty powoda składają się: opłata od pozwu w kwocie 400, koszty zastępstwa radcy prawnego 1.800 złotych wraz z opłatą pełnomocnictwa 17 złotych. sędzia Krzysztof Rogalewicz