Zarządzenie Sądu Rejonowego w Radomiu, VII C 174/25

Sygn. akt VII C 174/25 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 17 grudnia 2024 roku (data nadania) powód (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. , reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych: U. C. , K. C. i M. C. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego K. C. kwoty 37.719,84 zł wraz z dalszymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 13 grudnia 2024 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzi zwrotu nienależnie uzyskanej przez zarząd sukcesyjny Firmy Handlowo-Usługowej (...) w spadku kwoty subwencji finansowej w ramach programu rządowego „Tarcza (...) Funduszu (...) dla mikro, małych i średnich firm” wobec zawartej umowy z dnia 21 lipca 2020 roku o nr (...) . Spółce (...) spółka akcyjna powierzono realizację rządowego programu udzielania przedsiębiorcom wsparcia finansowego w związku ze skutkami (...) 19 (pozew k. 4-6v, pełnomocnictwo k. 7). W sprzeciwie od nakazu zapłaty, pozwane, reprezentowane przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosły o oddalenie powództwa w całości podnosząc, że wbrew twierdzeniom powoda, działalność gospodarcza nie została faktycznie zakończona, lecz była kontynuowana po zakończeniu zarządu sukcesyjnego pod tą samą nazwą oraz w tej samej lokalizacji oraz z tymi samymi pracownikami i aktywami. Jednocześnie wskazały, że po zakończeniu zarządu sukcesyjnego bank automatycznie zamknął rachunek bankowy prowadzony dla „ (...) w spadku” na który była wypłacona subwencja i przez który składany był wniosek. Pozwane potwierdziły, że całość środków otrzymanych w ramach subwencji została przeznaczona na działalność firmy (...) w spadku” na wynagrodzenia pracowników, koszty stałe oraz funkcjonowanie firmy. Zaprzeczyły, aby środki zostały przekazane na inne cele (sprzeciw k. 71-72,73-74,75-76, peł. k. 144). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W 2020 r. w związku z pandemią choroby zakaźnej (...) 19 wywoływanej wirusem S. - C. -2 doszło w Polsce do znacznych zakłóceń gospodarczych spowodowanych między innymi wprowadzanymi restrykcjami sanitarnymi mającymi zapobiec rozwojowi epidemii. Zakłócenia gospodarcze spowodowały istotny spadek aktywności gospodarczej. Aby przeciwdziałać negatywnym skutkom gospodarczym panującej epidemii na podstawie uchwały Rady Ministrów z 27 kwietnia 2020 r. w sprawie „Tarczy Finansowej (...) Funduszu (...) dla małych i średnich firm” (dalej: (...) ) ustanowiono program rządowy mający na celu realizację podstawowego interesu ekonomicznego Rzeczypospolitej Polskiej w postaci zapewnienia stabilności przedsiębiorstw i gospodarki, w szczególności poprzez zapewnienie płynności i stabilności finansowej oraz ochrony miejsc pracy i bezpieczeństwa finansowego obywateli. Program kierowany był do beneficjentów, którzy łącznie wytwarzali istotną część polskiego (...) . Program miał na celu zapobiegnięcie ryzyka masowej upadłości beneficjentów oraz zwolnień ich pracowników na skutek znaczących zakłóceń w funkcjonowaniu gospodarki w związku z epidemią (...) 19 (bezsporne). Szczegółowe warunki wsparcia finansowego oraz zobowiązania beneficjenta programu określała umowa subwencji finansowej zawierana pomiędzy (...) Funduszem (...) a przedsiębiorcą ubiegającym się o subwencję finansową. Integralną część umowy subwencji finansowej stanowił Regulamin (dowód: Regulamin ubiegania się o udział w programie rządowym „Tarcza finansowa (...) Funduszu (...) dla małych i średnich firm k. 42-62). W dniu 21 lipca 2020 roku została zawarta umowa subwencji finansowej pomiędzy (...) S.A. w W. a Firmą Handlowo-Usługową (...) w spadku, reprezentowanym przez zarządcę sukcesyjnego K. C. , żonę spadkodawcy. Subwencja miała zostać zrealizowana w ramach programu „Tarcza finansowa (...) Funduszu (...) dla małych i średnich firm”. Umowa została podpisana w Bankowości Elektronicznej Banku. Przedsiębiorca oświadczył, że na dzień złożenia wniosku, przeważającym rodzajem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w ramach której wnioskuje o subwencję finansową, jest działalność sklasyfikowana w klasie (...) : 47.54.Z, a więc handel detaliczny elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego (dowód: umowa subwencji k. 10-19, regulamin ubiegania się o udział w programie rządowym k. 42-62). W dniu 22 lipca 2020 roku została wydana decyzja w sprawie subwencji finansowej na rzecz Firmy Handlowo-Usługową (...) w spadku (dowód: decyzja w sprawie subwencji finansowej k. 21-21v). W wykonaniu tej umowy nastąpiła wypłata kwoty 36.000 zł na rachunek wskazany w umowie subwencji (dowód: potwierdzenie przelewu środków k.22). Otrzymane środki z subwencji zostały przeznaczone przez przedsiębiorcę na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Środki te umożliwiły dalsze funkcjonowanie firmy, zapewniły płynność finansową, utrzymanie zatrudnienia, zapłatę wynagrodzeń za pracę, podatków i składek na ubezpieczeń społeczne, czy też na zakup towaru. Uzyskanie środków z subwencji przyczyniło się do prowadzenia działalności gospodarczej w okresie pandemii, bez konieczności jej zamknięcia (dowód: zeznania pozwanej K. C. k. 228-229). (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. nie kwestionował wydatkowania powyższych środków subwencji (bezsporne). W dniu 20 sierpnia 2021 roku została wydana decyzja o zwrocie całej przyznanej kwoty subwencji finansowej z uwagi na fakt, iż działalność nie była kontynuowana w ciągu 12 miesięcy od wydania decyzji o przyznaniu subwencji finansowej (dowód: decyzja w sprawie zwolnienia z obowiązku zwrotu subwencji finansowej k. 24). Powód dokonał pisemnego wezwania do zapłaty spadkobierców T. C. (1) (dowód: wezwania do zapłaty k. 26-26v, 29-29v, 32-32v). T. C. (1) zmarł w dniu 16 stycznia 2019 roku. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego w dniu 20 lutego 2019 roku przez notariusza A. G. stwierdzono, że spadek po zmarłym T. C. (1) na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza nabyła: żona K. C. oraz córki U. C. i M. C. po 1/3 części każda z nich (dowód: akt poświadczenia dziedziczenia k. 25-25v). K. C. była od dnia 20 lutego 2019 roku zarządcą sukcesyjnym Firmy Handlowo-Usługową (...) w spadku. Firma prowadziła działalność w R. przy ulicy (...) od 1995 roku i zajmowała się sprzedażą hurtową elektrycznych artykułów użytku domowego. Faktycznie jednak firma istnieje od lat 70 -tych, kiedy prowadzona była przez T. C. (2) i jego syna T. Z. 2 osoby tj. L. B. i J. S. . K. C. od lat pomagała mężowi w prowadzeniu tej działalności. Zajmowała się finansami firmy (dowód: wydruk z (...) k. 20 i 23, zeznania pozwanej K. C. k. 228-229). Firma została wykreślona z urzędu w dniu 11 stycznia 2021 roku, gdyż zarząd sukcesyjny mógł być prowadzony przez okres maksymalnie dwóch lat. Został również automatycznie zamknięty rachunek bankowy firmy (dowód: wydruk (...) , zeznania pozwanej K. C. k. 228-229). K. C. w dalszym ciągu kontynuuje prowadzenie tej działalności o tym samym charakterze, w tym samym miejscu i przy udziale tego samego pracownika J. S. , z tym że pod firmą (...) . K. C. przejęła również towary handlowe przedsiębiorstwa w spadku. Sporządzony został spis inwentaryzacyjny firmy (...) w spadku na dzień 8 stycznia 2021r. , który wyniósł 101.155,50 zł (k. 149-160). K. C. wniosła w/w wartość do przedsiębiorstwa (...) (k. 165), a więc przejęła wszystkie aktywa tego przedsiębiorstwa (dowód: (...) , spis inwentaryzacyjny towarów handlowych na dzień 9.01.2021r. T. C. (1) (...) w spadku k. 149160v, podatkowa księga przychodów k. 161-165, zeznania pozwanej K. C. k. 228-229). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przedstawionego materiału dowodowego, który nie był kwestionowany przez strony. Sąd oparł się także na zeznaniach, słuchanej w charakterze strony pozwanej K. C. , uznając je za wiarygodne i logiczne. Sąd zważył, co następuje Powództwo podlegało oddaleniu. Stan faktyczny między stronami, odnoszący się do faktu zawarcia umowy o subwencję finansową i uzyskania środków przez pozwane z tego tytułu, nie był sporny. Spór dotyczył zasadności żądania przez powoda zwrotu otrzymanej subwencji. W pierwszej kolejności należy wskazać, że program rządowy „Tarcza (...) Funduszu (...) dla małych i średnich firm” był programem, dzięki któremu mali i średni przedsiębiorcy mogli skorzystać z finansowania na preferencyjnych warunkach. Rozwiązanie miało na celu zapewnienie płynności i stabilności finansowej w okresie poważnych zakłóceń w gospodarce w związku ze skutkami pandemii (...) 19. Środki uzyskane w ramach Tarczy Finansowej można było przeznaczyć wyłącznie na pokrycie kosztów bieżącej działalności, w tym pokrycie kosztów wynagrodzeń pracowników. W myśl zapisów regulujących zasady funkcjonowania programu, aby zostać jego beneficjentem, należało mieć status przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców. W myśl regulacji zawartej w art. 55 1 k.c. przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: 1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5) koncesje, licencje i zezwolenia; 6) patenty i inne prawa własności przemysłowej ; 7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8) tajemnice przedsiębiorstwa; 9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Firma Handlowo-Usługowa (...) w spadku była przedsiębiorcą. Firma ta miała m.in. swoją nazwę, siedzibę, posiadała nieruchomość, w której prowadziła działalność gospodarczą w postaci sklepu oraz posiadała aktywa w postaci towarów. Firma ta zajmowała się handlem detalicznym elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego. Firma mieściła się w R. przy ulicy (...) . Z. 2 osoby tj. L. B. i J. S. (k. 228v). Istniała do czasu wykreślenia jej, z urzędu, z rejestru z uwagi na upływ 2 lat od czasu ustanowienia, po śmierci T. C. (1) , zarządcy sukcesyjnego. Firma została wykreślona z urzędu w dniu 11 stycznia 2021 roku. Zgodnie z art. 922 § 1 k.c. , prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów czwartej księgi k.c. Zgodnie z art. 924 k.c. spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku ( art. 925 k.c. ). Powołane przepisy wprowadzają zasadę sukcesji uniwersalnej praw i obowiązków o charakterze cywilnoprawnym. Innymi słowy prawa i obowiązki cywilnoprawne przechodzą na spadkobierców z chwilą śmierci spadkodawcy, pod warunkiem, iż spadek zostanie przyjęty ( art. 1020 k.c. ). Podobnie stanowi przepis art. 97 ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, spadkobiercy podatnika, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Jeżeli spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek. Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku śmierci przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą sukcesja podatkowa uzależniona jest od tego, czy ustanowiono zarządcę sukcesyjnego. Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, to sukcesorem na mocy przepisów ordynacji podatkowej jest przedsiębiorstwo w spadku. Prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego wykonuje w tym przypadku zarządca sukcesyjny. Gdy natomiast zarządcy sukcesyjnego nie ustanowiono lub zarząd sukcesyjny wygasł, prawa i obowiązki przejmują spadkobiercy na zasadach ogólnych. Po śmierci T. C. (1) spadek nabyły: żona K. C. i 2 córki. W skład spadku wchodziło m.in. przedsiębiorstwo Firma Handlowo-Usługowa (...) . K. C. po śmierci męża z dniem 11 lutego 2019 roku kontynuowała prowadzenie działalności gospodarczej pod nazwą T. K. C. w tym samym miejscu tj. w R. przy ulicy (...) . Majątek, aktywa przedsiębiorstwa, siedziba firmy pozostały niezmienione. Nadal jest zatrudniony pracownik firmy (...) . Pozwana sporządziła spis inwentaryzacyjny firmy (...) w spadku na dzień 8 stycznia 2021r. , który wyniósł 101.155,50 zł (k. 149-160 i wniosła go jako wartość do przedsiębiorstwa (...) (k 165), a więc przejęła wszystkie aktywa tego przedsiębiorstwa. Podkreślić należy, iż przedsiębiorstwo (...) nie zaprzestało działalności, działalność ta była i jest prowadzona przez jego spadkobierców. Przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym zachowało ciągłość. Spadkobiercy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek w oparciu o przedsiębiorstwo nabyte w spadku. Stali się jego właścicielami. W celu kontunuowania tej działalności nie mogli posługiwać się NIP firmy zmarłego T. C. (1) , bowiem nie przewidywały tego przepisy prawa. W sytuacji, gdy działalność ma być kontynuowana przez następcę prawnego ma on obowiązek zarejestrowania się jako odrębny podmiot gospodarczy, ponieważ przepisy ustawy o NIP nie przewidują możliwości kontynuowania działalności z wykorzystaniem numeru identyfikacji podatkowej zmarłego podatnika, który prowadził działalność jednoosobowo. Jak wynika z ustawy o NIP w stosunku zaś do podmiotów podlegających identyfikacji podatkowej obowiązuje generalna zasada, że w przypadku zgonu lub ustania bytu prawnego podatnika (płatnika), nadany NIP wygasa (art. 12 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy o NIP). W odniesieniu więc do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą obowiązuje reguła, iż dotychczasowy NIP nie przechodzi na następcę prawnego, a nowo powstały podmiot musi dokonać nowego zgłoszenia identyfikacyjnego w celu uzyskania nowego NIP. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której na skutek śmierci osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, powstało przedsiębiorstwo w spadku. Trzeba mieć na uwadze, że zarząd sukcesyjny jest jedynie tymczasowym sposobem na kontynuowanie działalności gospodarczej po śmierci przedsiębiorcy. Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym reguluje zasady: 1) tymczasowego zarządzania przedsiębiorstwem po śmierci przedsiębiorcy, który we własnym imieniu wykonywał działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zwanej dalej (...) , oraz kontynuowania działalności gospodarczej wykonywanej z wykorzystaniem tego przedsiębiorstwa; 2) zarządu spadkiem w zakresie tymczasowego wykonywania praw z udziału w przedsiębiorstwie małżonka przedsiębiorcy, wykonującego we własnym imieniu działalność gospodarczą na podstawie wpisu do (...) , po śmierci tego małżonka; 3) przejęcia koncesji, zezwoleń, licencji oraz pozwoleń, wydanych wobec przedsiębiorcy, wykonującego we własnym imieniu działalność gospodarczą na podstawie wpisu do (...) , w formie decyzji organu administracji publicznej, związanych z wykonywaną przez niego działalnością gospodarczą, zwanych dalej "decyzjami związanymi z przedsiębiorstwem. Niesprzecznie z ustawy tej również wynika iż właścicielem przedsiębiorstwa w spadku jest spadkobierca (art. 2 ustawy), nawet w przypadku powołania zarządcy sukcesyjnego. W niniejszej sprawie K. C. – małżonka zmarłego przedsiębiorcy była zarówno właścicielem tego przedsiębiorstwa i jednocześnie zarządcą sukcesyjnym. Z uwagi na fakt, iż przedsiębiorstwo w spadku jest czasową formą wykonywania tej działalności, to również zarządca sukcesyjny może dokonywać tylko czynności koniecznych do zachowania majątku lub możliwości prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku (art. 13 ust. 1 ustawy). Natomiast po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowaniu aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydaniu europejskiego poświadczenia spadkowego czynności tych, może dokonywać wyłącznie właściciel przedsiębiorstwa w spadku (art. 14 ust. 2 ustawy). Numer NIP nadany przedsiębiorcy przechodzi na przedsiębiorstwo w spadku i wygasa wraz z wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego, a jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony - wraz z wygaśnięciem uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym, przedsiębiorstwo w spadku obejmuje składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci. W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym, jeżeli w chwili śmierci przedsiębiorcy przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 1 k.c. stanowiło w całości mienie przedsiębiorcy i jego małżonka, przedsiębiorstwo w spadku obejmuje całe to przedsiębiorstwo. Natomiast artykuł 2 ust. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym wskazuje, że przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte przez zarządcę sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art. 13, w okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego. Zgodnie z art. 29 ustawy o zarządzie sukcesyjnym, przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku. Jak stanowi cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym właścicielem przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu ustawy jest osoba, która zgodnie z prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia albo europejskim poświadczeniem spadkowym, nabyła składniki niematerialne i materialne, o których mowa w art. 2 ust. 1, na podstawie powołania do spadku z ustawy albo testamentu albo nabyła przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie na podstawie zapisu windykacyjnego. Stosowanie do treści art. 59 ust. 1 pkt 7 ustawy o zarządzie sukcesyjnym, zarząd sukcesyjny wygasa z upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy. Po wygaśnięciu zarządcy sukcesyjnego spadkobierca może zdecydować się na kontynuowanie działalności na własny rachunek. Wówczas spadkobierca prawny może zarejestrować działalność gospodarczą na własny rachunek, a więc przy wykorzystaniu swojego imienia i nazwiska, z nową nazwą i NIP-em, ale z wykorzystaniem przedsiębiorstwa (majątku) zmarłego przedsiębiorcy. W przypadku bowiem, gdy w skład spadku wchodzi przedsiębiorstwo, obejmuje ono to przedsiębiorstwo z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia kontynuacji prowadzonej przy jego wykorzystaniu działalności gospodarczej, przy czym przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej ; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponieważ pozwana K. C. stała się zarządcą sukcesyjnym przedsiębiorstwa w spadku, co wynikało ze złożonego wydruku z Centralnej Ewidencji i (...) o Działalności Gospodarczej, w okresie od śmierci męża T. C. (1) do dnia uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku (zarejestrowaniu aktu poświadczenia), w obrocie prawnym istniało przedsiębiorstwo w spadku, które przejęło majątkowe i niemajątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nabycie w drodze dziedziczenia przedsiębiorstwa skutkowało wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego. Pozwane są obecnie jedynymi spadkobiercami nabywającymi składniki majątkowe, służące im do prowadzenia działalności gospodarczej. Po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego ustał byt prawny przedsiębiorstwa w spadku osoby fizycznej, a pozwana K. C. kontynuowała w dalszym ciągu działalność w ramach założonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej, a tym samym przejęła prawa majątkowe i obowiązki zmarłego spadkobiercy, jak i jego prawa niemajątkowe. Reasumując, w przypadku wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego ustał byt prawny przedsiębiorstwa w spadku osoby fizycznej, a odpowiednie organy wykreślają z urzędu podatnika. Oznacza to, że po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego prawa i obowiązki zostały przejęte przez spadkobierców T. C. (1) na zasadach ogólnych. Podkreślić również należy, iż w przypadku wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego, do wykreślenia przedsiębiorstwa w spadku z (...) dochodzi z urzędu. Art. 30 ust. 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie (...) dla Przedsiębiorcy wskazuje, że do wykreślenia przedsiębiorstwa w spadku dochodzi niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia dokonania zgłoszenia o wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego. Tak więc przedsiębiorstwo w spadku musiało zostać wykreślone z urzędu z (...) z uwagi na fakt wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego. Oznacza to, że prowadzona w tej formie działalność nie mogła być kontynuowana przez okres roku od dnia zawarcia umowy o subwencji finansowej tj. od dnia 21 lipca 2020 roku do dnia 21 lipca 2021 roku, gdyż w dniu 8 stycznia 2021 roku wygasł zarząd sukcesyjny i firma z dniem 11 stycznia została wykreślona z urzędu (wydruk (...) ). Chcąc kontynuować działalność gospodarczą przedsiębiorstwa w spadku K. C. musiała rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej pod własną firmą. Mimo dokonanej zmiany organizacyjnej, która – jak już wskazano – została wymuszona na pozwanej przez obowiązujące uregulowania normatywne, kontynuowała ona prowadzenie tej działalności w tym samym zakresie, w oparciu o ten sam kompleks majątkowy, zatrudniając tego samego pracownika. Tym samym, kontynuowanie tej działalności przez pozwaną było także wynikiem i skutkiem subwencji uzyskanej od powoda w ramach zawartej umowy. W takiej sytuacji brak było podstaw do przyjęcia, iż doszło do uchybienia warunkom tej umowy, skutkującego zaistnieniem podstawy do zwrotu kwoty udzielonej subwencji. W ocenie Sądu pozwana prawidłowo zrealizowała postanowienia łączącej strony umowy, a powództwo w niniejszej sprawie było pozbawione podstaw. Bezzasadny był także zarzut strony powodowej, iż spadkobiercy nie wystąpili do Sądu o przedłużenie zarządu sukcesyjnego na okres dłuższy niż 2 lata. Należy bowiem wskazać, że po pierwsze przedłużenie zarządu jest możliwe w zupełnie wyjątkowych wypadkach, a po drugie – ocena takiego wniosku należy do uznania Sądu (art. 60 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym ) i nie odbywa się automatycznie. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w pkt I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98§1 k.p.c. , zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na zasądzone koszty składały się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3600 zł (ustalone na podstawie § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł (pkt II wyroku). Sędzia Edyta Karwat ZARZĄDZENIE -odnotować uzasadnienie; -odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda. Radom, dnia 10.06.2025r. Sędzia Edyta Karwat