wokanda

Orzeczenie z SAOS

Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, II S 14/26

Data orzeczenia: 31 marca 2026.

To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.

Sąd
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
Wydział
II Wydział Karny
Data
31.03.2026
Rodzaj
postanowienie
Sygnatura
II S 14/26
II — numer wydziału, S — rodzaj sprawy: skargi na przewlekłość, 14 — numer kolejny sprawy w tym roku, 26 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2026).
Repertorium
S: Skargi na przewlekłość
Czas sprawy
1,5 mies. to nasz szacunek: od roku 2026 z sygnatury do daty tego orzeczenia
Skład
Źródło
orzeczenie w SAOS

Przepisy przywołane w orzeczeniu

SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.

Tekst orzeczenia

Pokaż pełny tekst (8 181 znaków)
Sygn. akt II S 14/26 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2026 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Artur Tomaszewski (spr.) Sędziowie Sędzia Maciej Skórniak Sędzia Cezariusz Baćkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie oskarżonej E. A. toczącej się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu pod sygn. akt III K 57/21 skargi syndyka masy upadłości E. A. w przedmiocie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki na podstawie art. 9 ust. 2 i art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1725) p o s t a n o w i ł : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić opłatę w wysokości 200 zł skarżącemu syndykowi masy upadłości (...) spółka jawna z siedzibą w Ł. . UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 lutego 2026 r. (data wpływu do Sądu Okręgowego) (...) spółka jawna, jako syndyk masy upadłości E. A. , oskarżonej w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu pod sygn. akt III K 57/21, wniósł o: 1) stwierdzenie, że w postępowaniu w przedmiocie wydania środków pieniężnych z depozytu do masy upadłości (w ramach postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu pod sygn. akt III K 57/21) nastąpiła przewlekłość postępowania; 2) wydanie Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu III Wydziałowi Karnemu polecenia skierowania sprawy do rozpoznania w trybie pilnym i niezwłocznego wydania zabezpieczonych środków pieniężnych do masy upadłości; 3) przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 5.000 zł w oparciu o brzmienie art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; 4) zasądzenie od Skarbu Państwa Sądu Okręgowego we Wrocławiu zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego. W uzasadnieniu syndyk masy upadłości podniósł, że kilkukrotnie kierował do prokuratury i następnie Sądu Okręgowego we Wrocławiu pisma zawierające wniosek o zwrot środków pieniężnych zabezpieczonych w stosunku do E. A. , co do której jako dłużnika nastąpiło ogłoszenie upadłości, które to pisma pozostawały bez odpowiedzi. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Skarga - jako wniesiona przez nieuprawnionego - podlegała odrzuceniu. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej w skrócie: ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r.) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. Stosownie zaś do treści art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. uprawnionym do wniesienia skargi w postępowaniu karnym, jest - tylko i wyłącznie - strona tego postępowania oraz pokrzywdzony, nawet jeśli nie jest stroną. Jakkolwiek w art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 614 z późn. zm.) mowa jest, że po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu, to jednak treść tego przepisu ogranicza zakres jego stosowania do spraw związanych z majątkiem upadłego, i oczywistym jest, że w żadnej mierze nie dotyczy to odpowiedzialności karnej osoby fizycznej, co do której ogłoszono upadłość. Postępowanie karne przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt III K 57/21 jest prowadzone m.in. wobec oskarżonej E. A. . Nie sposób jednak cedować uprawnień E. A. przysługujących jej jako oskarżonej w toku postępowania karnego, w jakimkolwiek zakresie, na syndyka masy upadłości jej majątku. Wszakże prawo karne procesowe stanowi uporządkowany ogół norm odnoszących się do procesu karnego, obowiązujący w określonym momencie, w określonym porządku krajowym, o autonomicznym charakterze, bez odwoływania się do innych systemów prawa, z wyjątkiem wypadków ściśle określonych, które w omawianej materii nie występują. Uprawnienie syndyka do ewentualnego udziału w postępowaniu karnym nie wynika ani z Działu III Kodeksu postępowania karnego (zatytułowanego: Strony, obrońcy, pełnomocnicy, przedstawiciel społeczny, podmiot zobowiązany, właściciel przedsiębiorstwa zagrożonego przepadkiem ), ani z ustawy - Prawo upadłościowe (w tym z przywołanego wyżej art. 144 ust. 1 , jak i jakiegokolwiek innego przepisu tej ostatniej ustawy). Notabene, na tle stanu prawnego sprzed 1 lipca 2015 r. przyjmowano w orzecznictwie, że w postępowaniu karnym - na tle obowiązku naprawienia szkody na podstawie art. 46 § 1 k.k. lub art. 72 § 2 k. k. - to upadły pozostawał podmiotem określonych praw i obowiązków i na jego rzecz (a nie syndyka) powinno było następować orzekanie takiego środka (por. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt II AKa 123/13, OSAW 2014/3/318). Zaznaczyć również należy, że skarga na przewlekłość nie przysługuje w każdym postępowaniu, ale - przeciwnie - dotyczy tylko postępowań wymienionych w art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. Katalog ten ma charakter zamknięty. Zarazem pojęcie "sprawa", o którym mowa w art. 1 tej ustawy, obejmuje jedynie sprawę co do istoty, a nie wszelkie sprawy, które występują w toku danego postępowania. Oznacza to, że sprawą w znaczeniu ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. na gruncie postępowania karnego jest postępowanie przygotowawcze, międzyinstancyjne, rozpoznawcze, odwoławcze, wykonawcze, a także postępowanie w sprawie o odszkodowanie za niesłuszne skazanie, aresztowanie i zatrzymanie, postępowanie ułaskawieniowe i w sprawie wydania wyroku łącznego. Chodzi o postępowanie rozumiane jako całość, to jest takie, w którym ma zapaść orzeczenie o prawach osoby, co do której toczy się postępowanie (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 11 grudnia 2007 r., II S 16/07, KZS 12/07 poz. 66). Skarga nie przysługuje zatem na przewlekłość postępowania incydentalnego, jest to bowiem postępowanie spoza głównego nurtu postępowania w przedmiocie odpowiadającym przytoczonemu pojęciu "sprawy" (por. postanowienie SN z 16.12.2025 r., I NSP 520/25, LEX nr 4013056). Jak już wskazano w części opisowej, skarga na przewlekłość postępowania wniesiona przez syndyka dotyczy nierozpoznania ani przez prokuraturę, ani przez sąd, jego wniosku o wypłatę do masy upadłości E. A. zabezpieczonych od niej, jako oskarżonej, środków pieniężnych. Kwestia ta, choć niewątpliwie istotna, ma jednak charakter wpadkowy w ramach głównego postępowania dotyczącego oskarżenia E. A. o czyny karalne. Istotą sprawy jest bowiem odpowiedzialność karna E. A. , a nie kwestia stosowanego wobec niej zabezpieczenia majątkowego. Powyższe uzasadnia przyjęcie, że rozpoznawana skarga została wniesiona przez nieuprawniony podmiot, co - w świetle treści art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. - uzasadniało jej odrzucenie przez sąd. W konsekwencji też w oparciu o art. 17 ust. 3 tej ustawy z urzędu zwrócono skarżącemu uiszczoną opłatę. Na koniec stwierdzić jedynie należy, że po dacie wniesienia skargi Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 20 lutego 2026 r., sygn. akt III K 57/21, rozpoznał wniosek syndyka masy upadłości E. A. w przedmiocie wypłaty zabezpieczonych środków pieniężnych do masy upadłości i na podstawie art. 294 § 1 k.p.k. i art. 291 § 4 k.p.k. wniosku nie uwzględnił. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji orzeczenia. SSA Maciej Skórniak SSA Artur Tomaszewski SSA Cezariusz Baćkowski

Szukaj innego orzeczenia

Cytuj tę stronę

Gotowy przypis do strony „Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, II S 14/26”:

Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, II S 14/26.

Stały link:

https://cpdp.media/sady/orzeczenie/552303

Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.