Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie, VIII K 44/25

Sygn. akt VIII K 44/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2026 roku Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział VIII Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR (del. do SO) Justyna Koska-Janusz Ławnicy: Katarzyna Kowalska i Anna Woroniecka Protokolant: Patryk Burak, Robert Rekowski przy udziale Prokuratora Ryszarda Rafalskiego i Wojciecha Skrzypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 10 lipca 2025 roku, 19 stycznia 2026 roku, 3 lutego 2026 roku i 30 marca 2026 roku w Warszawie sprawy Ł. G. (2) , syna H. i V. z domu G. , urodzonego (...) w M. oskarżonego o to, że: I. w okresie od lipca do października 2017 roku w W. na terenie dzielnicy U. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w zamiarze, aby A. E. (2) dopuścił się czynu zabronionego polegającego na wytworzeniu, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii , znacznej ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie w ten sposób, że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii , przekazał A. E. (2) prekursor w postaci łącznie 16 litrów benzylometyloketonu, czyli tzw. płynu BMK w transakcjach po 4, 8 i 4 litra, służącego do niedozwolonego wytworzenia substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, który to został wytworzony w znacznej ilości w postaci łącznie nie mniej niż 14 kg amfetaminy i 1,5 litra aminy, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu , tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 4 § 1 kk ; II. w okresie od lipca do października 2017 roku w W. na terenie dzielnicy U. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom art. 33-35, art. 37 i art. 40 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych oraz środków odurzających w postaci nie mniej niż 11 kg 300 gram amfetaminy, nie mniej niż 1 litra aminy oraz nie mniej niż 5 gram marihuany, w ten sposób iż zbył A. E. (2) 200-300 gram amfetaminy w cenie po 8 zł za 1 gram i 5 gram marihuany w cenie po 12 zł za 1 gram oraz nabył od A. E. (1) 5 i 6 kg amfetaminy w cenie po 4-5 tys. zł za 1 kg, oraz 1 litr aminy po 9 tys. zł celem dalszej odsprzedaży innym osobom, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn art. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 4 § 1 kk ; III. w okresie od 25 października 2008 roku do dnia 5 marca 2009 roku w J. i w W. przy ul. (...) , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii , uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w łącznej ilości nie mniej niż 8 kg amfetaminy, które nabył od A. E. (1) i M. W. w trzech transakcjach po 1, 3 i 4 kg amfetaminy w cenie 4,5-6,5 tys. zł za 1 kg, celem dalszej odsprzedaży, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 4 § 1 kk ; orzeka I. oskarżonego Ł. G. (2) w granicach czynu zarzucanego mu w pkt I-ym uznaje za winnego tego, że w okresie od lipca do września 2017 roku w W. na terenie dzielnicy U. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w zamiarze, aby A. E. (2) dopuścił się czynu zabronionego polegającego na wytworzeniu, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii , znacznej ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie w ten sposób, że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii , przekazał A. E. (2) prekursor w postaci łącznie 16 litrów benzylometyloketonu, czyli tzw. płynu BMK w transakcjach po 4, 8 i 4 litra, służącego do niedozwolonego wytworzenia substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, która to została wytworzona w znacznej ilości w postaci łącznie nie mniej niż 14 kg amfetaminy i 8 litrów aminy, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu w okresie od dnia 14 września 2011 r. do dnia 17 marca 2017 r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie VIII K 459/07 za przestępstwo podobne popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 23 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 kk i na tej podstawie skazuje go, a na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 23 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł (trzydzieści złotych); II. na podstawie art. 45 § 1 kk w zakresie czynu przypisanego w punkcie I -ym orzeka od oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa w kwocie 30.500 zł (trzydzieści tysięcy pięćset złotych); III. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie I -ym orzeka od oskarżonego na rzecz Stowarzyszenia (...) w W. nawiązkę w kwocie 500 zł (pięćset złotych); IV. oskarżonego Ł. G. (2) w granicach czynu zarzucanego mu w pkt II-im uznaje za winnego tego, że w okresie od lipca do września 2017 roku w W. , na terenie dzielnicy U. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom art. 33-35, art. 37 i art. 40 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych oraz środków odurzających w postaci nie mniej niż 11 kg 300 gram amfetaminy, nie mniej niż 1 litra aminy oraz nie mniej niż 5 gram marihuany w ten sposób, iż zbył A. E. (2) 300 gram amfetaminy w cenie po 8 zł za 1 gram i 5 gram marihuany w cenie po 12 zł za 1 gram oraz nabył od A. E. (1) 5 i 6 kg amfetaminy w cenie po 4-5 zł za 1 gram, oraz 1 litr aminy za 9.000 zł celem dalszej odsprzedaży innym osobom, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu w okresie od dnia 14 września 2011 r. do dnia 17 marca 2017 r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie VIII K 459/07 za przestępstwo podobne popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 23 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 kk i za to na tej podstawie skazuje go, a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk . w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 23 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł (trzydzieści złotych); V. na podstawie art. 45 § 1 kk w zakresie czynu przypisanego w punkcie IV -ym orzeka od oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa w kwocie 2.460 zł (dwa tysiące czterysta sześćdziesiąt złotych); VI. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie IV -ym orzeka od oskarżonego na rzecz Stowarzyszenia (...) w W. nawiązkę w kwocie 500 zł (pięćset złotych); VII. oskarżonego Ł. G. (2) w granicach czynu zarzucanego mu w pkt III-im uznaje za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia w grudniu 2008 roku do dnia 4 marca 2009 roku w J. i w W. przy zbiegu ulic (...) , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w łącznej ilości nie mniej niż 8 kg amfetaminy, które nabył od A. E. (1) i M. W. w trzech transakcjach po 1, 3 i 4 kg amfetaminy w cenie 4,50 zł – 6,50 zł za 1 g, celem dalszej odsprzedaży, przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu w okresie od dnia 9 sierpnia 2001 r. do dnia 31 października 2005 r. i od 25 listopada 2005 r. do 22 grudnia 2005 r. kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie II K 227/02, następnie objętej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 29 grudnia 2004 r. sygn. akt II K 180/04, za przestępstwo podobne popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 8 grudnia 2011 roku w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 4 § 1 kk i za to na tej podstawie skazuje go, a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 8 grudnia 2011 roku w zw. z art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł (trzydzieści złotych); VIII. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk orzeczone w pkt I -ym, IV-ym i VII-ym jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz grzywny łączy i orzeka wobec oskarżonego Ł. G. (2) karę łączną 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł (trzydzieści złotych); IX. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej w pkt VIII -ym kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu rzeczywisty okres pozbawienia go wolności w tej sprawie od dnia 2 grudnia 2021 roku od godz. 19.40 do dnia 18 lipca 2022 roku; X. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. Nr 49; poz. 223 z późn. zm.) zwalnia oskarżonego od kosztów i opłat w sprawie i określa, że ponosi je Skarb Państwa. Ławnik Katarzyna Kowalska Sędzia Justyna Koska-Janusz Ławnik Anna Woroniecka UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VIII K 44/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. Ustalenia stanu faktycznego z części 1. Formularza przedstawione zostały zgodnie z kolejnością zarzutów ujętych w akcie oskarżenia. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. Ł. G. (2) w okresie od lipca do września 2017 roku w W. na terenie dzielnicy U. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w zamiarze, aby A. E. (2) dopuścił się czynu zabronionego polegającego na wytworzeniu, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii , znacznej ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie w ten sposób, że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii , przekazał A. E. (2) prekursor w postaci łącznie 16 litrów benzylometyloketonu, czyli tzw. płynu BMK w transakcjach po 4, 8 i 4 litra, służącego do niedozwolonego wytworzenia substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, która to została wytworzona w znacznej ilości w postaci łącznie nie mniej niż 14 kg amfetaminy i 8 litrów aminy, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu w okresie od dnia 14 września 2011 r. do dnia 17 marca 2017 r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie VIII K 459/07 za przestępstwo podobne popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 23 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Pierwszy proces produkcyjny amfetaminy, którym w 2017 roku zajmował się G. E. i A. E. (2) , odbył się w J. , w garażu, w lipcu 2017 r. Prekursor do produkcji amfetaminy w postaci płynu BMK w ilości 4 litrów został dostarczony przez A. E. (1) , który substancję tę otrzymał od Ł. G. (1) za kwotę 16.000 zł. Do przekazania tej substancji przez Ł. G. (1) doszło w W. na terenie dzielnicy U. . Po przerobieniu tej ilości płynu BMK uzyskano 2 litry aminy (zasadowej aminy), z czego w dalszej produkcji - po przetworzeniu 0,5 litra zasadowej amfetaminy - uzyskano 2 kg amfetaminy. wyjaśnienia A. E. (1) 20, 46, 52, 298 częściowo wyjaśnienia Ł. G. (1) 278 protokół przeszukania budynków w miejscowości B. 190-193 protokół oględzin miejsca ujawnienia odpadów chemicznych 194-205 opinia z przeprowadzonych badań chemicznych 206-212 Drugi proces produkcyjny amfetaminy przeprowadzony został w okolicach P. , tym razem bez udziału A. E. (1) . Płyn BMK w ilości 8 litrów Ł. G. (1) również przekazał A. E. (2) w dzielnicy U. w W. . Część tego płynu w ilości 4 litrów była tańsza, kupiona za cenę 800 EUR za litr, gdyż jakość tego płynu nie pozwalała na wytworzenie tzw. błota. Oprócz płynu BMK do produkcji amfetaminy wykorzystano także pozyskane do Ł. G. (1) komponenty jak m.in. kofeina, kwas solny i pseudoamina. Po skończonej produkcji najpierw rozliczona została z Ł. G. (1) dostawa płynu BMK, a następnie pozostałe koszty produkcji. W trakcie tego procesu z 1,5 litra aminy wytworzono 6 kg amfetaminy, którą w całości odebrał Ł. G. (1) . wyjaśnienia A. E. (1) 21, 47, 214, 298 częściowo wyjaśnienia Ł. G. (1) 278 Trzeci proces produkcyjny odbył się we wrześniu 2017 roku również w okolicach P. . Do tej produkcji wykorzystany został płyn BMK w ilości 4 litrów, który dostarczył A. G. za kwotę 16.000 zł. Do tej produkcji wykorzystano także część komponentów zakupionych na potrzeby drugiego procesu produkcyjnego. W tym procesie produkcyjnyn uczestniczył ponownie A. E. (2) . Po uzyskaniu 2 litrów aminy (zasadowej amfetaminy), wyprodukowano 6 kg amfetaminy, z której 5 kg odebrał Ł. G. (1) wyjaśnienia A. E. (1) 22, 298 1.1.2. Ł. G. (2) w okresie od lipca do września 2017 roku w W. , na terenie dzielnicy U. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom art. 33-35, art. 37 i art. 40 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych oraz środków odurzających w postaci nie mniej niż 11 kg 300 gram amfetaminy, nie mniej niż 1 litra aminy oraz nie mniej niż 5 gram marihuany w ten sposób, iż zbył A. E. (2) 300 gram amfetaminy w cenie po 8 zł za 1 gram i 5 gram marihuany w cenie po 12 zł za 1 gram oraz nabył od A. E. (1) 5 i 6 kg amfetaminy w cenie po 4-5 zł za 1 gram, oraz 1 litr aminy za 9.000 zł celem dalszej odsprzedaży innym osobom, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu w okresie od dnia 14 września 2011 r. do dnia 17 marca 2017 r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie VIII K 459/07 za przestępstwo podobne popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, tj. czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 23 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W okresie pomiędzy pierwszym a drugim procesem produkcyjnym Ł. G. (1) sprzedał na próbę A. E. (2) 5 gram marihuany po 12 zł za 1 gram. Marihuana ta jako próbny towar została pokazana osobie, która zainteresowana była pozyskiwaniem tego środka w większej ilości z zamiarem dalszej odsprzedaży. Słaba jakość tych próbek spowodowała, że do sfinalizowania transakcji nie doszło. wyjaśnienia A. E. (1) 21, 296 wyjaśnienia Ł. G. (1) 279, 725 Amfetaminę otrzymaną w wyniku drugiego procesu produkcyjnego w ilości 6 kg, którą Ł. G. (1) nabył od A. E. (1) , następnie sprzedał za 4.000 zł za kilogram (4,00 zł za gram). Ponadto z tej produkcji Ł. G. (1) odebrał 1 litr aminy, za który zapłacił 9.000 zł. wyjaśnienia A. E. (1) 21, 47 częściowo wyjaśnienia Ł. G. (1) 279 Amfetaminę otrzymaną w wyniku trzeciego procesu produkcyjnego w ilości 5 kg Ł. G. (1) , którą odebrał od A. E. (1) za cenę w przedziale od 4 do 5 zł za gram. Cena 4,00 zł była ceną amfetaminy przy dolaniu do niej substancji celem zwiększenia jej objętości, zaś cena 5 zł była tą, za którą A. E. (2) zbywał amfetaminę innym osobom w tym czasie. wyjaśnienia A. E. (1) 22, 47 Częściowo wyjaśnienia Ł. G. (1) 298, 313 A. E. (2) nabył też od Ł. G. (1) w miesiącach lipiec - sierpień 2017 roku, zanim jeszcze wraz z G. E. rozpoczął produkcję amfetaminy, dwukrotnie po 150 gram amfetaminy za cenę 8 zł za gram, którą następnie odsprzedał po 11 zł za gram. wyjaśnienia A. E. (1) 23, 46, 297 1.1.3. Ł. G. (2) w okresie od nieustalonego dnia w grudniu 2008 roku do dnia 4 marca 2009 roku w J. i w W. przy zbiegu ulic (...) , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w łącznej ilości nie mniej niż 8 kg amfetaminy, które nabył od A. E. (1) i M. W. w trzech transakcjach po 1, 3 i 4 kg amfetaminy w cenie 4,50 zł – 6,50 zł za 1 g, celem dalszej odsprzedaży, przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu w okresie od dnia 9 sierpnia 2001 r. do dnia 31 października 2005 r. i od 25 listopada 2005 r. do 22 grudnia 2005 r. kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie II K 227/02, następnie objętej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 29 grudnia 2004 r. sygn. akt II K 180/04, za przestępstwo podobne popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, tj. czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 8 grudnia 2011 roku w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 4 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Ł. G. (1) poznał się z A. E. (2) jeszcze w 2008 roku. W okresie letnim Ł. G. (1) nabył od niego amfetaminę. wyjaśnienia A. E. (1) 31 i 37 W okresie od nieustalonego dnia w grudniu 2008 roku do 4 marca 2009 r. Ł. G. (1) nabył amfetaminę od A. E. (1) i M. W. . Pierwsza transakcja miała miejsce w W. w okolicach bloku, w którym ówcześnie zamieszkiwał, u zbiegu ulic (...) . Dwie kolejne transakcje miały miejsce w J. . Łącznie Ł. G. (1) nabył amfetaminę w ilości nie mniej niż 8 kg, w trzech transakcja odpowiednio 1 kg, 3 kg i 4 kg w cenie po 4,5 zł – 6,5 zł za 1 gram. Rozliczenie ostatniej transakcji nastąpiło przez Ł. G. (1) z A. E. (2) w połowie stycznia 2009 r. wyjaśnienia Ł. G. (1) 279, 283, 296 wyjaśnienia A. E. (1) 27, 31, 107, 295-296 Informacja z KRK odnośnie czasu osadzenia M. W. 863 (załącznik adresowy) Ł. G. (1) został zatrzymany w dniu 5 marca 2009 r. W wyniku przeszukania jego miejsca zamieszkania przy ul. (...) w W. zabezpieczono m.in. torbę z zawartością suszu roślinnego i reklamówkę ze zbryloną substancją koloru białego. protokół zatrzymania osoby 852 protokół przeszukania pomieszczeń mieszkalnych 847-851 Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt XVIII K 264/10 Ł. G. (1) został skazany za czyn polegający na tym, że w dniu 5 marca 2009 r. w W. przy ul. (...) , wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci 554 gramów amfetaminy i środka odurzającego w postaci 18,1 grama marihuany (punkt XXXV wyroku) odpis wyroku SO Warszawa sygn. XVIII K 264/10 123-142 W W. znajduje się ulica (...) , która zbiega się z ulicą (...) , nie ma natomiast ulicy (...) . Fakt notoryjny, na który zwrócono stronom uwagę 871 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 częściowo wyjaśnienia Ł. G. (1) Wyjaśnienia oskarżonego, przyznającego się do popełnienia zarzucanych mu czynów, w tym do tego polegającego na dostarczaniu A. E. (2) płynu BMK, w świetle depozycji A. E. (1) , który szczegółowo opisał okoliczności, w jakich do popełnienia tych przestępstw dochodziło, uznać należało za szczere. W ocenie Sądu, deklaracja oskarżonego, że nie pamiętał on dostarczenia A. E. (2) trzeciej partii płynu BMK, nie pozbawia wiarygodności jego wyjaśnień w odniesieniu do tego zarzutu en bloc . Zważywszy na wielość zdarzeń i upływ czasu, oskarżony mógł tej sytuacji nie pamiętać, co ocenić należało jako deklarację szczerą, a nie obliczoną na umniejszenie swojego zawinienia. wyjaśnienia A. E. (1) Depozycje A. E. (1) były spójne, rzeczowe, zawierały niesprzeczny opis przestępstw popełnianych przez niego oraz inne osoby. W relacjach tych A. E. (2) jednoznacznie wskazywał na swoją rolę, nie umniejszał jej, nie prezentował siebie jako osoby, która w zakresie tych czynów odgrywać miała wyłącznie drugorzędną rolę. A. E. (2) , przesłuchiwany jako podejrzany, szczegółowo opisał procesy produkcyjne, w których uczestniczył, miejsce odbioru płynów BMK od Ł. G. (1) , następnie miejsce to wskazał w trakcie przeprowadzanego z jego udziałem eksperymentu. Potwierdził również to, z kim umówił się, że produkcję tę będą realizować. Jednoznacznie też opisał rolę, jaka w produkcji amfetaminy przypadła Ł. G. (1) , a mianowicie że było on osobą, która dostarczała im niezbędne komponenty do tej produkcji w postaci prekursorów. protokół przeszukania budynków w miejscowości H. ; protokół oględzin miejsca ujawnienia odpadów chemicznych Dokumenty urzędowe, sporządzone przez uprawniony podmiot w zakresie przynależnych mu uprawnień, nie budzący wątpliwości co do prawdziwości stwierdzonych w nim okoliczności, w tym w szczególności w zakresie ujawnienia odpadów poprodukcyjnych. opinia z przeprowadzonych badań chemicznych Opinia sporządzona przez podmiot dysponujący odpowiednią wiedzą i zapleczem technicznym do przeprowadzenia badań, a następnie sformułowania na ich podstawie ekspertyzy. Dowód nie budzący wątpliwości co do rzetelności wykonanych czynności analitycznych i trafności wyprowadzonych na tej podstawie wniosków końcowych. 1.1.2 częściowo wyjaśnienia Ł. G. (1) Wyjaśnienia oskarżonego, przyznającego się do uczestniczenia w obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi w zakresie objętym zarzutem II-im, uznać należało za szczere, niemniej w szczegółach tyczących się tak ilości, jak i cen nabycia i zbycia odbiegały od stanowczych depozycji A. E. (1) . Zdaniem Sądu, z uwagi na to, że swoje obszerne wyjaśnienia A. E. (2) składał w krótkim czasie po przeprowadzonych transakcjach, ustalenia w zakresie szczegółów tych transakcji, za jakie Ł. G. (1) nabywał i następnie zbywał środki odurzające, oparte zostały na depozycjach świadka z dnia 26 marca 2019 r. i 22 marca 2021 r., a nie na wyjaśnieniach oskarżonego. wyjaśnienia A. E. (1) Depozycje A. E. (1) , przesłuchiwanego na te okoliczności w charakterze podejrzanego w stosunkowo nieodległym czasie od przeprowadzonych transakcji, były rzeczowe, spójne i szczegółowe. Dokonywanie tych transakcji potrafił on także umiejscowić w czasie. Z tej przyczyny jego relacje, w szczególności te pochodzące z marca 2019 roku, Sąd uznał za wiarygodne, pozwalające poczynić kategoryczne ustalenia faktyczne. 1.1.3 wyjaśnienia Ł. G. (1) Wyjaśnienia oskarżonego co do samego faktu dokonywania transakcji z udziałem A. E. (1) w odniesieniu do amfetaminy i czasu realizacji tych transakcji były kategoryczne i spójne. Oskarżony wskazywał w sposób pewny, że do tych transakcji dochodziło na początku grudnia 2008 r., nie precyzując którego konkretnego dnia, co z uwagi na upływ czasu pomiędzy tymi zdarzeniami a datą złożenia wyjaśnień (12 stycznia 2022 r.) jest zrozumiałe. Brak ten nie pozbawia jego depozycji waloru szczerości i spontaniczności. Nie budzą również wątpliwości twierdzenia oskarżonego co do tego, że amfetamina, która została zabezpieczona w dniu 5 marca 2009 r., była częścią tej, której w tej dacie funkcjonariusze Policji nie odnaleźli, ale którą objętą niniejszym postępowaniem w zakresie zarzutu III-go. W zakresie zaś ceny, za jaką miała być ona sprzedawana przez A. E. (1) oskarżonemu, wyjaśnienia Ł. G. (1) nie są wprawdzie w pełni tożsame z wyjaśnieniami A. E. (1) , niemniej okoliczność ta nie pozbawia waloru wiarygodności depozycji żadnego z nich. W odniesieniu do tej kwestii rozbieżności te należy po części tłumaczyć upływem czasu, ale także tym, że cena uzależniona była od jakości towaru, co pozwalało na dokonywanie transakcji przy ustaleniu tej ceny zarówno na poziomie 4,50 zł za gram – jak podawał Ł. G. (1) , czy też na poziomie 6,50 zł za gram, jak podawał A. E. (2) . Nie odmawiając zatem wiarygodności wyjaśnieniom żadnego z nich, przyjęto, że cena ta kształtowała się w tych właśnie granicach, tym bardziej, że A. E. (2) przyznał, iż zdarzyła się sytuacja, kiedy to ze względu na słabą jakość środek ten zbywany był nawet po cenie 4,00 zł za gram (k. 21 i 292). wyjaśnienia A. E. (1) Depozycje A. E. (1) w odniesieniu do tego czynu były konsekwentne, spójne i logiczne. A. E. (2) złożył obszerne wyjaśnienia, w których przedstawił fakty dotyczące popełnianych przez siebie przestępstw, ale także okoliczności, w jakich czynów zabronionych dopuszczał się m.in. Ł. G. (1) . W odniesieniu do tego dowodu nie ujawniły się natomiast żadne przesłanki nakazujące uznać, że relacje te są w jakimkolwiek stopniu przesadne oraz że udział Ł. G. (1) w popełnieniu tych czynów został wyolbrzymiony. protokół zatrzymania osoby Dokument urzędowy, sporządzony przez uprawniony podmiot w zakresie powierzonych zadań, nie budzący wątpliwości co do prawdziwości zawartych w nim informacji. protokół przeszukania Dokument urzędowy, sporządzony przez uprawniony podmiot w zakresie czynności służbowych realizowanych w toku postępowania przygotowawczego, obrazujący ich przebieg, nie budzący wątpliwości co do stwierdzonych w tym dokumencie okoliczności. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 częściowo wyjaśnienia Ł. G. (1) W ocenie Sądu, wyjaśnienia oskarżonego, podającego w wątpliwość dostarczenie trzeciej transzy płynu BMK na potrzeby produkcji amfetaminy i przekazania tego płynu A. E. (2) , w konfrontacji z kategorycznymi twierdzeniami tego ostatniego, nie mogły stanowić podstawy do dokonywania ustaleń faktycznych. Należy podkreślić, że depozycje A. E. (1) w tym względzie były konsekwentne i spójne. Dodatkowo nie istniały żadne powody, które mogłyby skłaniać A. E. (1) do bezpodstawnego obciążania oskarżonego dostarczeniem trzeciej partii płynu BMK. Dostrzec należy natomiast, że A. E. (2) w odniesieniu do tej trzeciej dostawy płynu BMK wskazuje także na swój udział w produkcji, nie prezentuje zatem siebie jako jedynie biernego obserwatora zdarzeń, ale jako osobę, która w tym procederze brała aktywny udział. 1.1.1 1.1.2 1.1.3 wyjaśnienia G. E. -go; wyjaśnienia M. K. (1) Dowody te – wobec odmowy składania wyjaśnień – nie wnosiły do sprawy żadnych okoliczności, tym bardziej istotnych. wyjaśnienia M. G. Obszerne wyjaśnienia tyczyły się innych zdarzeń i transakcji „narkotykowych” Wyjaśnienia E. T. Wyjaśnienia, w których przesłuchiwany nie potwierdził żadnych transakcji pomiędzy nim a A. E. (2) , nie dawały podstaw do czynienia istotnych ustaleń faktycznych na potrzeby niniejszego postępowania zeznania M. W. Depozycje odnoszące się do innych zdarzeń i przestępstw, nie dawały podstaw do czynienia ustaleń w odniesieniu do czynów zarzucanych oskarżonemu. Ustalenia zaś w zakresie czasu popełnienia czynu III-go, który ma związek z osobą M. W. , poczynione zostały w oparciu o informacje o jego osadzeniu ujęte w Krajowym Rejestrze Karnym. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I Ł. G. (2) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Odpowiedzialność karną na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ponosi sprawca, który wbrew przepisom ustawy wytwarza, przetwarza albo przerabia środki odurzające lub substancje psychotropowe, względnie przetwarza słomę makową. Kwalifikowaną postać tego przestępstwa przewiduje ust. 2 tego artykułu w przypadku, gdy przedmiotem czynu jest znaczna ilość takiego środka czy substancji. Wytwarzaniem są natomiast – zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 35 tej ustawy - takie czynności, za pomocą których mogą być otrzymywane m.in. środki odurzające lub substancje psychotropowe albo nowe substancje psychoaktywne, ich oczyszczanie, ekstrakcję surowców i półproduktów oraz otrzymywanie soli tych środków lub substancji. Przestępstwo to może być popełnione nie tylko w formie zjawiskowej sprawstwa indywidualnego, ale także m.in. pomocnictwa w rozumieniu art. 18 § 3 kk . Pomocnictwem jest bowiem przykładowo dostarczenie narzędzi, środka przewozu, udzielanie rady lub informacji. Użyty w art. 18 § 3 k.k. zwrot "narzędzia" należy rozumieć szeroko, jako pojęcie obejmujące wszelkie środki mające służyć do popełnienia czynu zabronionego (por. A. Wąsek, Kodeks... , t. 1, s. 272). Narzędziem będzie zatem każdy przedmiot ułatwiający dokonanie czynu zabronionego, w tym także ciecz, jaką w przypadku przestępstwa popełnionego przez oskarżonego był płyn BMK. Z punktu widzenia znamienia czynnościowego pomocnictwo jest „ułatwieniem” innej osobie popełnienia czynu zabronionego, którym jest np. dostarczenie niezbędnego do tego przedmiotu. Co istotne, pomocnik nie działa w zamiarze wspólnego dokonania czynu zabronionego, ani też dokonania go na własny "rachunek", lecz jedynie w zamiarze wsparcia sprawcy. Współsprawca zaś działa z zamiarem wspólnej realizacji znamion na wspólny "rachunek" i podejmuje z tego punktu widzenia działania istotne zgodnie z podziałem ról" (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II AKa 258/14). Innymi słowy istota pomocnictwa sprowadza się do obiektywnego ułatwienia popełnienia czynu zabronionego, przy czym od strony podmiotowej pomocnictwo charakteryzuje się zamiarem, aby inna osoba popełniła czyn zabroniony, a zamiar odniesiony jest do wszystkich znamion strony przedmiotowej" (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt II AKa 457/14). W konsekwencji tego " pomocnika od współsprawcy odróżnia to, że pierwszy z nich umyślnie ułatwia popełnienie czynu zabronionego przez bezpośredniego wykonawcę, uważając ów czyn za cudze przedsięwzięcie, a w czynie tym nie uczestniczy " (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 3 lutego 2015 r. sygn. akt II AKa 190/14). W świetle powyższych zapatrywań prawnych, działanie oskarżonego polegające na dostarczeniu A. E. (2) cieczy w postaci płynu BMK (benzylometyloketon), będącego półproduktem w nielegalnej syntezie amfetaminy, było pomocnictwem do popełnienia przez tego ostatniego przestępstwa wytwarzania tej substancji psychotropowej. Częstotliwość, z jaką ten płyn dostarczany był A. E. (2) jako jedynemu odbiorcy, nakazywały uznać, że Ł. G. (1) działał w warunkach czynu ciągłego w rozumieniu art. 12 § 1 kk , w myśl którego dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony. W ocenie Sądu, w odniesieniu do czynu przypisanego oskarżonemu Ł. G. (1) spełnione zostało także znamię znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych. Za powyższym stwierdzeniem przemawia tak kryterium ilościowe, tzn. ilość dostarczonej substancji i ilość uzyskanych przy jej wykorzystaniu substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, kryterium jakościowe, mając na względzie właściwości uzależniające, tzn. rodzaj tej substancji, jaką wytworzono przy wykorzystaniu dostarczonego przez oskarżonego prekursora, tudzież kryterium wartości rynkowej wytworzonej substancji. Wyprodukowanie bowiem sumarycznie 14 kg amfetaminy przy wykorzystaniu dostarczonego płynu BMK w łącznej ilości 16 litrów realizuje znamię typu kwalifikowanego „znacznej ilości”. Ponadto otrzymana przez oskarżonego zapłata za dostarczony płyn BMK, tudzież ilość przekazana mu wyprodukowanej amfetaminy jednoznacznie wskazują, że czynu tego oskarżony dopuścił się w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z czego uczynił sobie także stałe źródło dochodu w rozumieniu art. 65 § 1 kk . W judykaturze przyjmuje się ( vide przykładowo wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 1 grudnia 2022 r. sygn. akt II AKa 89/22; wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 16 maja 2024 r. sygn. akt II AKa 66/24), że stałe źródło dochodu nie musi oznaczać ani wyłącznego, ani głównego źródła utrzymania sprawcy, ani nawet źródła przynoszącym dochód mający poważniejszy udział w strukturze dochodów sprawcy ogółem. Decydujące dla oceny, czy mamy do czynienia z dochodem stałym, jest natomiast to, przez jak długi czas dochód był przez sprawcę osiągany oraz z jaką częstotliwością. W sytuacji zatem gdy oskarżony Ł. G. (1) w inkryminowanym czasie swoją aktywność skupiał czy to na pomocnictwie w popełnieniu przestępstwa wytwarzania substancji psychotropowej, czy też na udziale w obrocie takimi substancjami bądź środkami odurzającymi, z czego osiągał wymierne korzyści, również w postaci rzeczowej, jak wytworzona amfetamina, z której zbycia osiągał dochody szacowane na poziomie co najmniej 4,50 złotego za gram, to z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu. Także czasookres, w jakim udział przez niego w tym przestępczym procederze trwał, świadczy o tym, że nie była to sytuacja jednorazowa, ale powtarzalna, obliczona na uzyskiwanie tą drogą stałych dochodów. Oskarżony w odniesieniu do tego czynu działał też w warunkach powrotu do przestępstwa w rozumieniu art. 64 § 1 kk , znajdującym zastosowanie wobec sprawcy skazanego za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności, który w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy takiej kary popełnia umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany. Przestępstwami podobnymi w myśl art. 115 § 3 kk są nie tylko przestępstwa należące do tego samego rodzaju czy przestępstwa popełnione z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia. Za takowe uważa się również przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Oskarżony czynu opisanego w pkt I-ym dopuścił się po odbyciu w okresie od dnia 14 września 2011 r. do dnia 17 marca 2017 r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie VIII K 459/07 za przestępstwo z art. 282 kk popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a zatem w warunkach recydywy zwykłej z art. 64 § 1 kk . Z uwagi na to, że w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii w jej obecnym brzmieniu podwyższono za przestępstwo stypizowane w art. 53 ust. 2 górny próg kary pozbawienia wolności do lat 20, należało w myśl art. 4 § 1 kk zastosować tę ustawę w jej brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r. ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem IV Ł. G. (2) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii penalizuje zachowania polegające na nielegalnym, sprzecznym z tą ustawą, wprowadzeniu do obrotu lub uczestniczeniu w obrocie środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi, nowymi środkami psychoaktywnymi lub słomą makową. Kwalifikowany typ tego przestępstwa przewidziany w ust. 3 tego artykułu stanowią takiego działania, których przedmiotem jest znaczna ilość takich środków czy substancji. W odróżnieniu od terminu „wprowadzania do obrotu”, którego definicja znajduje się w art. 4 pkt 34 tej ustawy, oznaczającego udostępnianie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, taki środków czy substancji, przy czym osobą trzecią w takim wypadku nie jest ich konsument, czyli osoba, której substancje te udostępniono w celu ich użycia, pojęcie „udziału w obrocie” rozumiane jest jako odpłatne albo nieodpłatne przyjęcie środków odurzających lub substancji psychotropowych w celu późniejszego ich przekazania innej osobie, która nie jest ich konsumentem. Uczestniczenie w obrocie, o jakim mowa w art. 56 ust. 1 ustawy, odnosi się nie tylko do zachowań związanych z bezpośrednim przekazywaniem środków odurzających innej osobie, ale także do zachowań składających się na funkcjonowanie takiej osoby w obrocie, a sprowadzające się do takich działań jak przykładowo magazynowanie środków czy też udostępnianie lokalu, w którym ma dojść do wprowadzenia środków do obrotu. Powyższy pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2011 roku (sygn. akt V KK 288/10) utrwalony został w kolejnych judykatach, m.in. w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2022 roku (sygn. akt II KK 189/22) czy też przykładowo w wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2024 roku (sygn. akt II AKa 71/24). Zdaniem Sądu, zamiar oskarżonego uczestniczenia w obrocie substancjami psychotropowymi i środkami odurzającymi, wynika nie tylko z jego oświadczenia o przyznaniu się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, ale świadczą o nim okoliczności, w jakich dochodziło do szeregu tych transakcji, kiedy to środki te zarówno nabywał, jak i sprzedawał. Ponadto przechowując te środki pozostawał w gotowości do realizacji kolejnych transakcji, czym realizował znamię uczestniczenia w obrocie. Nie chodziło też o zaspokojenie własnych potrzeb, ale o osiągnięcie tą drogą korzyści majątkowej. Realizacja tego zamiaru była możliwa dzięki kontaktom, jakie miał z osobami, które również zainteresowane były obrotem takimi środkami, a które znały „rynki zbytu” i były w stanie znaczne ilości tych środków upłynnić. Argumentacja w zakresie zastosowania art. 12 § 1 kk , art. 64 § 1 kk i art. 65 § 1 kk jak w odniesieniu do punktu I-go wyroku. ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem VII Ł. G. (2) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Argumentacja w odniesieniu do kwalifikacji prawnej z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii jak w odniesieniu do punktu IV-go wyroku. Mając na względzie przytoczoną powyżej argumentację, działania oskarżonego, polegające na nabyciu substancji psychotropowej od dwóch ustalonych osób, nie działających w granicach dopuszczonych ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii , a następnie przechowywanie tych środków, ich magazynowanie, w celu dalszego ich zbycia, realizowało znamiona przestępstwa stypizowanego w art. 56 tej ustawy, a ze względu na ilość tego środka, jaki był przedmiotem tego czynu, uznać należało ponadto, że stanowił on tym kwalifikowany, a zatem wyczerpujący znamiona art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Zdaniem Sądu, o tym, że oskarżonemu przyświecał zamiar uczestniczenia w obrocie polegającego na tym, że środki te miałyby być przeznaczone do dalszej odsprzedaży, świadczy nie tylko znaczna ilość tej substancji psychotropowej, ale także utrzymywanie przez oskarżonego kontaktów z osobami, które nabyciem takich substancji były zainteresowane. Należy również podkreślić, że oskarżony nie zaprzeczył istnieniu takiego zamiaru, wręcz wskazywał w swoich wyjaśnieniach, że część środków odurzających i psychotropowych, które zostały zabezpieczone w dniu 5 marca 2009 r. były tymi, które pochodziły z transakcji rozliczonej wprawdzie w styczniu 2009 roku, ale które u niego pozostały w związku z ich nieodebraniem przez kontrahenta. Co istotne, Ł. G. (1) wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 roku (sygn. akt XVIII K 264/10) został skazany za przestępstwo polegające na tym, że w dniu 5 marca 2009 r. w W. „przy ul. (...) ” brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci 554 gramów amfetaminy i środka odurzającego w postaci 18,1 grama marihuany. W dniu 5 marca 2009 r. Ł. G. (1) został zatrzymany (k. 852), a przeprowadzone przeszukanie lokalu mieszkalnego przez niego zajmowanego doprowadziło do ujawnienia środków odurzających i substancji psychotropowych (k. 847-851). Powyższe okoliczności uwiarygodniają twierdzenia oskarżonego co do tego, że środki ujawnione w dniu 5 marca 2009 r. były częścią pochodzącą z transakcji, które Ł. G. (1) przeprowadził w okresie od nie ustalonego dnia w grudniu 2008 roku i które następnie m. in. magazynował do dnia 5 marca 2009 r. Sentencja wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 roku (sygn. akt XVIII K 264/10) nie daje jednak podstaw do uznania, że zaistniała sytuacja powagi rzeczy osądzonej w odniesieniu do całego czynu opisanego w pkt III-im, a jedynie w odniesieniu do dnia 5 marca 2009 r. Stąd konieczna była modyfikacja w opisie przestępstwa w sentencji wyroku. Argumentacja w zakresie zastosowania art. 12 § 1 kk , art. 64 § 1 kk i art. 65 § 1 kk jak w odniesieniu do punktu I-go wyroku. Co do uznania, że oskarżony działał w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 1 kk , ustalono, że czynu tego oskarżony dopuścił się po odbyciu w okresie od dnia 9 sierpnia 2001 r. do dnia 31 października 2005 r. i od 25 listopada 2005 r. do 22 grudnia 2005 r. kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie II K 227/02, następnie objętej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 29 grudnia 2004 r. sygn. akt II K 180/04, za przestępstwo podobne popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. ☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Ł. G. (2) I I Na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 23 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 kk oskarżonemu wymierzona została karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokość jednej stawki dziennej w kwocie 30 zł. Orzeczona kara – wprawdzie kształtuje się w dolnym ustawowym zagrożeniu, niemniej uwzględnia dyrektywy wymiaru kary ujęte w art. 53 kk . W odniesieniu do tego czynu podkreślić, należy, iż zarówno stopień winy, jak i stopień społecznej szkodliwości był znaczny. Oskarżony dopuścił się tego działania, mając pełną świadomość jego bezprawności. Okolicznością łagodzącą było przyznanie się oskarżonego do popełnionego przestępstwa i wyrażenie skruchy. Okolicznością zaś obostrzającą działanie w warunkach recydywy. Z uwagi na to, że sprawa niniejsza przekazana została do ponownego rozpoznania na skutek zaskarżenia wyroku wyłącznie na korzyść oskarżonego, zastosowanie znajdował zakaz reformationis in peius ujęty w art. 443 kpk . Odnosząc się zaś do wymiaru orzeczonej grzywny, to wskazać należy, że zawartość bezprawia w przypisanym sprawcy przestępstwie wyraża się w ilości stawek dziennych, zaś status majątkowy znajduje odzwierciedlenie w wysokości takiej stawki. Kodeks karny nakazuje bowiem uwzględniać przy określeniu stawki dziennej grzywny dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe, to niewątpliwie chodzi o potencjalne, legalne możliwości ekonomiczne. Niemniej również w odniesieniu do kary grzywny, a zatem do ilości orzeczonych stawek dziennych i jej wysokości znajdowała zastosowanie reguła wyrażone w art. 443 kpk . Ł. G. (2) II I Na podstawie art. 45 § 1 kk w zakresie czynu przypisanego w punkcie I -ym orzeczono od oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa w kwocie 30.500 zł. Również w odniesieniu do tego rozstrzygnięcia zastosowanie znalazł zakaz reformationis in peius z art. 443 kpk . Mimo ustalenia, że wysokość osiągniętej korzyści majątkowej wyniosła łącznie nie mniej niż 32.000 zł, kwota orzeczonego przepadku pozostała niezmieniona. Ł. G. (2) IV II Na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk . w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 23 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzona została oskarżonemu kara 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej w kwocie 30 zł. W odniesieniu do tych kar również zastosowanie znajduje zakaz wydania wyroku surowszego w przypadku zaskarżenia wyroku wyłącznie na korzyść, o czym stanowi art. 443 kpk . Kary orzeczone za to przestępstwo wprawdzie kształtują się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, to spełniają dyrektywy ich wymiaru określone w art. 53 kk , w szczególności okoliczności łagodzące jak przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i wyrażenie skruchy. Kary te uwzględniają także okoliczność obostrzającą, jaką jest działanie oskarżonego w warunkach powrotu do przestępstwa. Argumentacja co do orzeczonej grzywny jak w odniesieniu do pkt I-go sentencji wyroku. Ł. G. (2) V II Na podstawie art. 45 § 1 kk w zakresie czynu przypisanego w punkcie IV -ym orzeczono od oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa w kwocie 2.460 zł, na którą to kwotę składały się sumy uzyskane ze sprzedaży 300 gram marihuany w cenie 12 zł za 1 gram, 8 zł za 1 gram amfetaminy oraz 5 gram marihuany po 12 zł za gram. Ł. G. (2) VII III Na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu ustawy obowiązującej do dnia 8 grudnia 2011 roku w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzono oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej w kwocie 30 zł. W odniesieniu do tych kar również zastosowanie znajduje zakaz wydania wyroku surowszego w przypadku zaskarżenia wyroku wyłącznie na korzyść, o czym stanowi art. 443 kpk . Dodatkowo wskazać należy, że ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 grudnia 2011 roku za czyn stypizowany w jej art. 56 ust. 1 i 3 przewidywała grzywnę oraz karę pozbawienia wolności do lat 10. Kary orzeczone za to przestępstwo spełniają dyrektywy ich wymiaru określone w art. 53 kk . Ł. G. (2) Na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk orzeczone w pkt I -ym, IV-ym i VII-ym jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz grzywny Sąd połączył i orzekł wobec oskarżonego Ł. G. (2) karę łączną 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 50 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł. W stosunku do oskarżonego Sąd zastosował zasadę pełnej absorpcji, która przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk w brzmieniu art. 86 § 1 kk pozwalała na orzeczenie kary łącznej w wysokości od najwyższej z kar wymierzonej za poszczególne przestępstwa. Za przyjęciem tej zasady przemawiał ścisły związek przedmiotowy pomiędzy każdym z tych czynów. Podkreślić bowiem należy, iż przestępcze działania, których dopuścił się oskarżony godziły w zbliżone dobra prawne, chronione ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii . Ponadto dwa z trzech przypisanych oskarżonemu czynów pozostawały w ścisłym związku czasowym. Wymierzając karę łączną Sąd kierował się w szczególności względami prewencji indywidualnej, bacząc jednocześnie, aby kara spełniała też cele prewencji generalnej i jednocześnie kształtowała świadomość prawną społeczeństwa co do obowiązujących zakazów prawnych i konsekwencji, jakie wiążą się z naruszaniem dóbr chronionych prawnie. Mając na względzie, że od czasu popełnienia przez oskarżonego tych czynów upłynął znaczny czas, oskarżony podjął starania zmierzające do ustabilizowania swojej ścieżki życiowej, dla osiągnięcia celów kary, wystarczające jest – zdaniem Sądu – orzeczenie tej kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji. Kara w tej wysokości jest mimo to odpowiednio dolegliwa i nieuchronna, przez co spełnia wszystkie swoje cele. Dla oskarżonego nie jest też wyrazem ani pobłażliwości, ani swego rodzaju premiowania wielości popełnionych czynów zabronionych, lecz dostrzeżeniem jego starań w stabilizowaniu życia po już odbytych karach pozbawienia wolności, o czym świadczy także uzasadnienie postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 24 marca 2026 r. o warunkowym przedterminowym zwolnieniu (k. 869-870) 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Ł. G. (2) III I Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie I -ym orzeczono od oskarżonego na rzecz Stowarzyszenia (...) w W. nawiązkę w kwocie 500 zł. Nawiązka z art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ma charakter represyjno-kompensacyjny. Jej orzeczenie i wielkość wynika z rozważenia dyrektyw sądowego wymiaru kary ( art. 53 k.k. ) oraz rekompensowania społecznych konsekwencji przestępstwa popełnionego przez sprawcę, w szczególności kosztów leczenia osób uzależnionych i przeciwdziałania zjawisku narkomanii. Wysokość tej kwoty nie odwróci oczywiście w istotnym zakresie negatywnych następstw popełnionego przez oskarżonego przestępstwa, niemniej jej funkcja represyjna, zostanie zrealizowana. Kwota ta, aczkolwiek umiarkowana, stanowi istotną część jego miesięcznych dochodów, będzie ona zatem dla niego odczuwalna, a jednocześnie przyczyni się do współfinansowania działań na potrzeby osób uzależnionych. Ł. G. (2) VI II Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie IV -ym orzeczono od oskarżonego na rzecz Stowarzyszenia (...) w W. nawiązkę w kwocie 500 zł. Przesłanki orzeczenia nawiązki j.w. Ł. G. (2) IX Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej w pkt VIII -ym kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu rzeczywisty okres pozbawienia go wolności w tej sprawie od dnia 2 grudnia 2021 roku od godz. 19.40 do dnia 18 lipca 2022 roku 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Zdaniem Sądu, niedopuszczalnym było zakwalifikowanie czynów z pkt 1.1.1. oraz 1.1.2 jako jednego przestępstwa polegającego na uczestniczeniu w obrocie środkami odurzającymi czy substancjami psychotropowymi z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii . Należy bowiem podkreślić, że płyn BMK (benzylometyloketon) jest półproduktem w nielegalnej syntezie amfetaminy, jest też substancją stosowaną w przemyśle jako rozpuszczalnik. Płyn ten nie jest klasyfikowany jako środek odurzający czy substancja psychotropowa w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii , ale jest zaliczany do prekursorów narkotykowych, jest substancją, bez której nie można wyprodukować niektórych narkotyków. Zatem już chociażby z tego powodu nie można było uznać, że działanie oskarżonego, którego przedmiotem był taki właśnie płyn, pozwalało na zakwalifikowanie tej aktywności jako udziału w obrocie środkami odurzającymi lub psychotropowymi, o co postulował obrońca oskarżonego. W odniesieniu do czynu przypisanego oskarżonemu w pkt VII sentencji wyroku odstąpił od orzekania na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii fakultatywnej nawiązki na cele związane z zapobieganiem i zwalczaniem narkomanii. Nawiązka ta ma bowiem charakter represyjno-kompensacyjny. Za udział w obrocie środkami odurzającymi w okresie grudzień 2008 – 5 marca 2009, zarówno na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie (sygn. akt XVIII K 264/10), jak i niniejszego wyroku, oskarżonego spotkały odpowiednio dolegliwe konsekwencje prawne. Z tego względu orzekanie kolejnej nawiązki, w sytuacji, gdy oskarżony podejmuje niewątpliwe i dostrzegalne starania ustabilizowania swojego życia osobistego i zawodowego, a dodatkowo od inkryminowanego czasu upłynęło ponad 17 lat, to jako sprzeczne z celami prewencji indywidualnej uznać należało nakładanie na niego kolejnego ciężaru finansowego. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności X Na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. Nr 49; poz. 223 z późn. zm.) oskarżony zwolniony został od kosztów i opłat w sprawie. Konieczność poniesienia tych należności w istotny sposób wpływałaby bowiem na możliwość pokrycia przez oskarżonego kosztów podstawowego utrzymania, przy uwzględnieniu wszystkich zobowiązań finansowych orzeczonych wobec niego. 7. Podpis sędzia Justyna Koska-Janusz