Wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie, III C 650/25

Sygnatura akt III C 650/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 24 czerwca 2026 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Sebastian Otto Protokolant: sekretarz sądowy Paulina Gawiec po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026r. w Ł. na rozprawie sprawy z powództwa Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. przeciwko B. E. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt III C 650/25 UZASADNIENIE wyroku z 24.06.2026r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. wniósł o zasądzenie od B. E. , prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Firma (...) , kwoty 58 365,58 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od kwoty 39 201,08 zł od dnia 13 czerwca 2025 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu według norm przepisanych, wskazując, że pozwana nie wywiązała się z wynikającego z par. 2 ust. 5 umowy obowiązku rozliczenia dofinansowania przyznanego w trybie przepisu art. 15 gga ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...) 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych i złożenia dokumentów potwierdzających wykorzystanie środków zgodnie z przeznaczeniem. W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych Pozwana przyznała, że zostało jej przyznane dofinansowanie, o którym mowa w uzasadnieniu pozwu, podniosła natomiast, że roszczenie o jego zwrot uległo przedawnieniu, ponieważ od dnia dokonania wypłaty upłynęło ponad trzy lata, a nadto roszczenie nie zostało wykazane co do wysokości. Pozwana złożyła wymagany formularz rozliczeniowy i składała wymagane wyjaśnienia i załączniki. W piśmie z dnia 17 lutego 2026 r. powód potrzymał żądanie pozwu, wskazując, że pozwana, pomimo przedstawienia wyników weryfikacji złożonych dokumentów i wezwania do wykonania obowiązku w zakresie rozliczenia dofinansowania, nie złożyła wymaganych dokumentów. Najistotniejsze, w ocenie strony powodowej uchybienie polega na tym, że pozwana błędnie podaje jako pełną kwotę dofinansowania 54 000 zł, zamiast 44 940 zł, co skutkuje zaniżeniem kwoty środków niewykorzystanych podlegających zwrotowi. Tym samym jest przedsiębiorcą, który nie poddał się kontroli i zobowiązany jest do zwrotu W dalszym toku procesu strony nie modyfikowały swoich stanowisk procesowych. Ustalenia faktyczne. 22 lutego 2021 r. pozwana złożyła wniosek o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników objętych przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie wystąpienia P. 19. Wniosek obejmował przyznanie środków na wypłatę świadczeń z tytułu obniżonego wymiaru czasu pracy dla 10 pracowników przysługujących za okres 3 miesięcy, począwszy od stycznia 2021 r., z przeznaczeniem na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników w kwocie 54 000 zł. Wojewódzki Urząd Pracy w Ł. zawarł z pozwaną umowę o wypłatę świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników objętych przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie wystąpienia (...) 19, na podstawie której przyznano pozwanej i przekazano środki na wypłatę świadczeń określonych we wniosku z 22 lutego 2021 r. Zgodnie z par. 2 ust. 5 umowy beneficjent – pozwana zobowiązany był do rozliczenia otrzymanego dofinansowania i złożenia i dokumentów potwierdzających wykorzystanie środków zgodnie z przeznaczeniem, w terminie 30 dni od zakończenia okresu dofinansowania. Zgodnie z par. 3 ust. 1 umowy do rozliczenia, o którym mowa w par. 2 ust. 5 beneficjent dołącza: a) dokumenty potwierdzające prawidłowość wykorzystania środków, b) dokumenty potwierdzające zatrudnienie pracowników, na wynagrodzenia których otrzymał dofinansowanie, przez okres wskazany w par. 2 ust. 2. Zgodnie z postanowieniem par. 5 ust. 4 umowy beneficjent, który nie wywiązał się z obowiązku określonego w par. 2 ust. 5 w zw. z par. 3 ust. 1 lub par. 2 ust. 5, jest obowiązany do zwrotu całości otrzymanej pomocy, jeżeli nie wywiązał się z tych obowiązków, mimo wezwania i wyznaczenia dodatkowego terminu przez Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy. Niesporne, a nadto dowód: - wniosek o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsca pracy ze środków FGŚP z załącznikami k. 10 – 11, - pisma uzupełniające wniosek k. 16 – 21, - umowa z załącznikiem k. 12 – 14. Na podstawie umowy ostatecznie wypłacono pozwanej kwotę 44 940 zł, w następujący sposób: - 7 kwietnia 2021 r. – 14 980 zł, - 7 kwietnia 2021 r. – 14 980 zł, - 7 kwietnia 2021 r. - 14 980 zł. Niesporne, a nadto dowód: - potwierdzenia przelewu k. 22 – 24. 15 lipca 2022 r. pozwana złożyła formularz rozliczeniowy, w którym wskazała, że na poczet wynagrodzenia pracowników wydatkowała kwotę 47 232,93 zł. Dowód: - formularz rozliczeniowy wraz z załącznikami k. 25 – 44. Pismem z dnia 10 sierpnia 2023 r. powód poinformował pozwaną, że przeprowadził weryfikację rozliczenia otrzymanych środków i stwierdził następujące nieprawidłowości: - brak skanów decyzji ZUS i umorzeniu opłat za trzy miesiące dofinansowania I – III 2021 r. i przelewów bankowych do ZUS za ww. okres, - brak przelewów dla pracowników /podpisanych list płac za wnioskowane miesiące, - brak przelewów do urzędu skarbowego za okres I – III 2021 r. lub zaświadczenia o niezaleganiu, - brak poprawnego kalkulatora rozliczeniowego, - brak prawidłowego formularza rozliczeniowego (...) należy wpisać kwoty z kalkulatora rozliczeniowego z zakładki „środki faktycznie wydatkowane”, - brak wpisanych kwot – składek na ubezpieczenie społeczne za poszczególne miesiące dla wskazanych w piśmie pracowników - proszę również podłączyć do wniosku druki (...) dla wymienionych osób, - brak klauzuli (...) . W związku z powyższym wezwano pozwaną do wywiązania się z obowiązku dokonania rozliczenia otrzymanego dofinansowania i przedstawienia wymaganych dokumentów rozliczeniowych, w terminie 30 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem obowiązku zwrotu całości otrzymanej pomocy wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, liczonych od dnia przekazania środków. Pismo doręczono pozwanej 17 sierpnia 2023 r. Dowód: - pismo z dnia 10.08.2023 r. k. 70 – 71, - zwrotne potwierdzenie odbioru k. 72 – 3. 17 września 2023 r. pozwana złożyła formularz rozliczeniowy, w którym wskazała, że na poczet wynagrodzenia pracowników wydatkowała kwotę 37 707,18 zł. Do formularza załączono: listę płac, wnioski o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, wykaz pracowników, potwierdzenia przelewów do organów podatkowych. 25 września 2023 r. pozwana złożyła formularz rozliczeniowy, w którym wskazała, że na poczet wynagrodzenia pracowników wydatkowała kwotę 36 952,93 zł. Dowód: - formularz rozliczeniowy wraz z załącznikami k. 45 – 65, - formularz rozliczeniowy wraz z załącznikami k. 66 – 70. W dniu 19 września 2023 r. pozwana zwróciła kwotę 9 446,85 zł i w dniu kwotę 1 011,25 zł. Niesporne. Pismem z dnia 12 czerwca 2025 r. powód wezwał pozwaną do zwrotu całej kwoty dofinansowania wraz z odsetkami podatkowymi, liczonymi od dnia przekazania każdej transzy do dnia zapłaty, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Powód wskazał, że podstawę żądania zwrotu pełnej kwoty dofinansowania stanowi fakt, że pomimo wezwania z dnia 10 sierpnia 2023 r., nie złożono wszystkich dokumentów rozliczeniowych, zgodnie z wytycznymi udzielonymi w ww. piśmie, a zatem nie można stwierdzić prawidłowości wykorzystania otrzymanego dofinansowania. Pismo doręczono pozwanej 16 sierpnia 2025 r. Dowód: - wezwanie do zapłaty z dnia 12.06.2025 r. k. 74 - 75, - zwrotne potwierdzenie odbioru k. 76. Powyższy stan faktyczny sprawy Sąd ustalił na podstawie dokumentów złożonych przez obydwie strony, co do prawdziwości i wiarygodności których nie powziął zastrzeżeń. Rozważania prawne. Powództwo okazało się nieuzasadnione. Podstawę prawną żądania pozwu stanowi, w świetle twierdzeń zawartych w uzasadnieniu pozwu, przepis art. 15 gga ust. 19 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...) 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, który stanowi, że dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy wzywa przedsiębiorcę, który nie wywiązał się z obowiązku określonego w ust. 15 pkt 3 lub 4, do wywiązania się z niego w wyznaczonym przez siebie dodatkowym terminie. Przedsiębiorca, który nie wywiąże się z tego obowiązku w dodatkowym terminie, jest obowiązany do zwrotu całości otrzymanej pomocy . Zgodnie z art. 15 gga ust. 2 środki podlegające zwrotowi na podstawie ust. 16-19 zwracane są wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków. Zgodnie z przepisem art. 15 gga ust. 15 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...) 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych do obowiązków przedsiębiorcy, który zawarł umowę o świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy, należy: 1) niewypowiadanie umowy o pracę pracownikom z przyczyn niedotyczących pracownika przez okres objęty dofinansowaniem; 2) powiadamianie dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy w terminie 7 dni od dnia powzięcia informacji o zmianie mającej wpływ na wysokość wypłacanej transzy środków; 3) rozliczenie otrzymanego dofinansowania i złożenie dokumentów potwierdzających wykorzystanie środków zgodnie z przeznaczeniem w terminie 30 dni od zakończenia okresu dofinansowania; 4) zwrot niewykorzystanych środków w terminie 30 dni od zakończenia okresu dofinansowania. Zgodnie z postanowieniami łączącej strony umowy beneficjent – pozwana zobowiązana była do rozliczenia otrzymanego dofinansowania i złożenia i dokumentów potwierdzających wykorzystanie środków zgodnie z przeznaczeniem, w terminie 30 dni od zakończenia okresu dofinansowania (par. 2 ust. 5). Zgodnie z par. 3 ust. 1 umowy do rozliczenia, o którym mowa w par. 2 ust. 5 beneficjent dołącza: c) dokumenty potwierdzające prawidłowość wykorzystania środków, d) dokumenty potwierdzające zatrudnienie pracowników, na wynagrodzenia których otrzymał dofinansowanie, przez okres wskazany w par. 2 ust. 2. Zgodnie natomiast z postanowieniem par. 5 ust. 4 umowy beneficjent, który nie wywiązał się z obowiązku określonego w par. 2 ust. 5 w zw. z par. 3 ust. 1 lub par. 2 ust. 5, jest obowiązany do zwrotu całości otrzymanej pomocy, jeżeli nie wywiązał się z tych obowiązków, mimo wezwania i wyznaczenia dodatkowego terminu przez Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy. Podniesiony zarzut przedawnienia roszczenia okazał się nieuzasadniony. Przepis art. 117 par. 1 i 2 k.c. stanowi, że z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie, o czym stanowi art. 120 par. 1 k.c. Dochodzone pozwem roszczenie stało się wymagalne po upływie 30 dni od dnia doręczenia pozwanej wezwanie do poprawienia rozliczenia, tj. 17 września 2023 r. Roszczenie uległoby zatem przedawnieniu w dniu 31 grudnia 2029 r. Przed tym dniem powód wniósł pozew o zapłatę, co zgodnie z art. 123 par. 1 pkt 1 k.c. , skutkowało przerwaniem biegu terminu przedawnienia. Uzasadniony okazał się natomiast zarzut niewykazania zasadności żądania pozwu co do wysokości. Nie było pomiędzy stronami sporne, że pozwana, na podstawie umowy zawartej z A. Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. otrzymała świadczenie na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników objętych obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie wystąpienia (...) 19, zgodnie ze złożonym wnioskiem, w łącznej kwocie 44 940 zł, a także że złożyła formularz rozliczenia otrzymanego dofinansowania. Spór pomiędzy stronami dotyczył natomiast tego, czy rozliczenie zostało dokonane w prawidłowy sposób. W tym zakresie z treści pisma z dnia 10 sierpnia 2023 r. wskazano, że po przeprowadzeniu weryfikacji rozliczenia otrzymanych środków powód stwierdził następujące nieprawidłowości: - brak skanów decyzji ZUS i umorzeniu opłat za trzy miesiące dofinansowania I – III 2021 r. i przelewów bankowych do ZUS za ww. okres, - brak przelewów dla pracowników /podpisanych list płac za wnioskowane miesiące, - brak przelewów do urzędu skarbowego za okres I – III 2021 r. lub zaświadczenia o niezaleganiu, - brak poprawnego kalkulatora rozliczeniowego, - brak prawidłowego formularza rozliczeniowego (...) należy wpisać kwoty z kalkulatora rozliczeniowego z zakładki „środki faktycznie wydatkowane”, - brak wpisanych kwot – składek na ubezpieczenie społeczne za poszczególne miesiące dla wskazanych w piśmie pracowników - proszę również podłączyć do wniosku druki (...) RC dla wymienionych osób, - brak klauzuli (...) . W piśmie z dnia 17 lutego 2026 r. strona powodowa wskazała natomiast, że formularze złożone w dniach 17 i 25 września 2023 r. nie zostały prawidłowo wypełnione, a w szczególności w dokumentach rozliczeniowych podano jako kwotę dofinansowania 54 000 zł, zamiast 44 940 zł, co skutkowało zaniżeniem kwoty do zwrotu środków niewykorzystanych. Analiza dokumentów złożonych przez stronę powodową nie pozwala na ustalenie, że zostały spełnione przesłanki uzasadniające żądanie zwrotu przyznanego pozwanej dofinansowania w pełnej wysokości. Nie ulega wątpliwości, że strona pozwana 15 lipca 2022 r. złożyła wymagany formularz oraz dokumenty rozliczeniowe. W piśmie z dnia 10 sierpnia 2023 r. (k. 70 akt sprawy) powód wskazał, że dokonał weryfikacji złożonych dokumentów i stwierdził wyszczególnione w tym piśmie nieprawidłowości. Nie wskazano jednakże na czym te nieprawidłowości miały konkretnie polegać, np. na czym polega brak poprawnego kalkulatora rozliczeniowego. Pozwana dwukrotnie, 17 i 25 września 2023 r., złożyła formularz rozliczeniowy wraz z dokumentami. W wezwaniu do zapłaty z 12 czerwca 2025 r. powód wskazał, na brak pełnej dokumentacji dotyczącej rozliczenia, ale nie wskazał, jakich dokumentów brakuje. Dopiero w piśmie procesowym złożonym w toku niniejszego procesu w ustosunkowaniu się do twierdzeń zawartych w odpowiedzi na pozew powód wskazał brakujące dokumenty. W toku weryfikacji wydatkowania środków dofinansowania pozwana złożyła 3 formularze opiewające na różne kwoty. W piśmie z dnia 17 lutego 2026 r. powód ostatecznie wskazał, że podstawę do żądania zwrotu pełnego dofinansowania stanowiło rozliczenie z dnia 25 września 2025 r. – w jego treści błędnie wskazano do rozliczenia kwotę dofinansowania w wysokości 54 000 zł, zamiast 44 940 zł. Z załączonego do tego rozliczenia wykazu pracowników pozwalającego na rozliczenie otrzymanej pomocy (k. 69 akt sprawy) wynika jednoznacznie do rozliczenia wydatkowanych środków dofinansowania pozwana przyjęła prawidłową kwotę 44 940 zł. Przy wskazaniu, że na poczet wynagrodzenia pracowników wydatkowała kwotę 36 952,93 zł, czego powód ostatecznie nie kwestionował, do zwrotu – jako niewykorzystana - pozostaje kwota 7 987,07 zł (44 940 zł – 36 952,93 zł). Powód wskazał, że pozwana zwróciła: 9 446,85 zł i 1 011,25 zł czyli łącznie 10 458,10 zł. Ze złożonych dokumentów wynika, że pozwana wykorzystała środki zgodnie z przeznaczeniem i zwróciła środki niewykorzystane. Powód zaś kierując wezwania do poprawienia złożonego rozliczenia wskazywał stwierdzone uchybienia w sposób, który uniemożliwiał poprawienie złożonego formularza. Nie wskazywano bowiem konkretnie na czym polega uchybienie i w jaki sposób należy je poprawić. W tej sytuacji żądanie zwrotu pełnego dofinansowania jawi się jako sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Mając powyższe Sąd oddalił powództwo.