Wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, IV RC 19/24

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w (...) z dnia 26 lutego 2025 roku w sprawie sygnatura akt IV RC 19/24 Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w (...) IV Wydział Rodzinny i Nieletnich przewodniczący : sędzia Bartosz Krzysztof Sadura protokolant : A. R. po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2025 roku, w (...) na rozprawie, sprawy z powództwa małoletniego M. T. przeciwko Ł. T. o podwyższenie alimentów oraz sprawy z powództwa małoletniego M. T. (1) przeciwko Ł. T. o podwyższenie alimentów 1. Zasądza od pozwanego Ł. T. na rzecz małoletniego powoda M. T. podwyższone alimenty w kwocie po 800 złotych (osiemset) miesięcznie, płatne z góry, do dnia 10-go każdego miesiąca, wraz z ustawowym odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, do rąk przedstawiciela ustawowego małoletniego powoda, rozpoczynając od dnia 26 lutego 2025 roku, w miejsce alimentów ostatnio ustalonych wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) , z dnia 20 września 2019 roku, w sprawie sygnatura akt XVIII C 422/18; 2. Zasądza od pozwanego Ł. T. na rzecz małoletniego powoda M. T. (1) podwyższone alimenty w kwocie po 800 złotych (osiemset) miesięcznie, płatne z góry, do dnia 10-go każdego miesiąca, wraz z ustawowym odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, do rąk przedstawiciela ustawowego małoletniego powoda, rozpoczynając od dnia 26 lutego 2025 roku, w miejsce alimentów ostatnio ustalonych wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) , z dnia 20 września 2019 roku, w sprawie sygnatura akt XVIII C 422/18; 3. Oddala powództwa w pozostałym zakresie; 4. Kosztami procesu w sprawie z powództwa małoletniego M. T. przeciwko Ł. T. obciąża pozwanego w 10%, a powoda w pozostałym zakresie pozostawiając ostateczne rozliczenie tych kosztów referendarz sądowemu; 5. Kosztami procesu w sprawie z powództwa małoletniego M. T. (1) przeciwko Ł. T. obciąża w 20 % pozwanego i w pozostałym zakresie powoda pozostawiając ostateczne rozliczenie tych kosztów referendarz sądowemu; 6. Nadaje rygor natychmiastowej wykonalności wyrokowi w punkcie 1. i w punkcie 2.; sędzia Bartosz Krzysztof Sadura ​ UZASADNIENIE ​ Pozwem złożonym w tut. Sądzie w dniu 05 stycznia 2024 roku małoletni powodowie M. T. i M. T. (1) , reprezentowani przez przedstawicielkę ustawową E. T. , zastępowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli o zasądzenie od pozwanego Ł. T. na rzecz małoletniego M. T. podwyższonych alimentów w wysokości po 1.700 zł miesięcznie i na rzecz małoletniego M. T. (1) podwyższonych alimentów w wysokości po 1.700 zł miesięcznie, płatnych do rąk matki małoletnich do 10-tego dnia każdego miesiąca wraz z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia w płatności każdej z rat, w miejsce alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 20 września 2019 r. (sygn. akt XVIII C 422/18). W odpowiedzi na pozew z dnia 07 sierpnia 2024 r. pozwany Ł. T. , reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o oddalenie powództwa w całości. ​ Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Małoletni M. T. urodzony (...) i małoletni M. T. (1) ur. (...) są dziećmi E. T. i pozwanego Ł. T. . Wyrokiem z dnia 20 września 2019 r., wydanym w sprawie XVIII C 422/ (...) , Sąd Okręgowy w (...) rozwiązał małżeństwo rodziców małoletnich oraz zasądził od Ł. T. alimenty na rzecz małoletniego M. w kwocie po 670 zł miesięcznie i na rzecz małoletniego M. (1) w kwocie po 580 zł miesięcznie. Małoletni powód M. T. ma obecnie skończone 14 lat. Obecnie jego usprawiedliwione miesięczne koszty utrzymania są następujące: - partycypacja w kosztach mieszkaniowych 858 zł, - prąd 50 zł, - TV i Internet 42 zł, - telefon 30 zł, - wyżywienie 700 zł, - odzież i obuwie 200 zł, - kosmetyki i środki czystości 50 zł, - leki i leczenie 30 zł, - transport publiczny 5 zł, - kieszonkowe 50 zł, - szkoła 100 zł, - wycieczki szkolne 80 zł, - wyjazdy wakacyjne 170 zł Łącznie 2.365 zł. Małoletni powód M. T. (1) ma obecnie skończone 14 lat. Obecnie jego usprawiedliwione miesięczne koszty utrzymania są następujące: - partycypacja w kosztach mieszkaniowych 858 zł, - prąd 50 zł, - TV i Internet 42 zł, - telefon 30 zł, - wyżywienie 600 zł, - odzież i obuwie 200 zł, - kosmetyki i środki czystości 50 zł, - leki i leczenie 30 zł, - transport publiczny 5 zł, - kieszonkowe 50 zł, - szkoła 100 zł, - wycieczki szkolne 30 zł, - wyjazdy wakacyjne 170 zł Łącznie 2.285 zł. Matka małoletnich jest obecnie zatrudniona na umowę o pracę w spółce (...) w (...) na stanowisku pracownika hali. Otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 3.800 zł netto miesięcznie. Pozwany Ł. T. w momencie orzekania o poprzednich alimentach był niezdolny do pracy i pobierał świadczenie. Miał przepuklinę kręgosłupa. Zamieszkiwał w (...) , bowiem chciał odpocząć od (...) . Obecnie pozwany zamieszkuje z partnerką. Od dnia 01 stycznia 2025 r. pozwany zaczął odbywanie sześciomiesięcznego stażu w firmie PHU S. Ż. na stanowisku sprzedawcy internetowego z wynagrodzeniem 2.000 zł netto miesięcznie. Miesięczne koszty utrzymania pozwanego to: alimenty 1.250 zł plus opłata komornicza 125 zł, czynsz 460 zł, gaz 40 zł, prąd 60 zł, odzież i obuwie 150 zł, paliwo 200 zł, telefon 50 zł, żywność 400 zł, leki 150 zł, kredyt 370 zł. (Dowód: dokumenty zawarte w aktach niniejszej sprawy oraz zeznania stron.) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił przede wszystkim na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów urzędowych i prywatnych, jak również zeznań przedstawicielki ustawowej E. T. jak i pozwanego Ł. T. , uznając je za wiarygodne. Uzyskane w sprawie dowody z dokumentów urzędowych ze względu na ich urzędowy charakter Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Pochodzą one od uprawnionych organów i instytucji, wydanych w zakresie przysługujących im kompetencji. Autentyczności oraz prawdziwości zawartych w tych dokumentach treści nie kwestionowała w trybie art. 252 k.p.c. żadna ze stron. Również Sąd z urzędu nie znalazł podstaw do podważenia i konieczności sprawdzania ich prawdziwości oraz faktów, które stwierdzały te dokumenty, w związku z czym mogą stanowić obiektywny i rzetelny materiał dowodowy. Dokumenty te korzystają z domniemania ustanowionego dla nich w kodeksie postępowania cywilnego – art. 244 k.p.c. Podkreślić należy, iż w części stan faktyczny niniejszej sprawy został ustalony w oparciu o przedłożone do sprawy dokumenty prywatne, których prawdziwości żadna ze stron nie kwestionowała w trybie art. 253 k.p.c. Zgodnie z normą art. 245 k.p.c. Sąd przyjął, iż stanowią te dokumenty dowód tego, iż osoby na nich podpisane złożyły oświadczenie o treści tam zawartej i zgodnie ze swoją wolą, w tym zakresie tez strony nie zgłosiły żadnych zarzutów (zastrzeżeń). Natomiast w pewnym zakresie ustalenia Sądu oparte zostały na zasadach doświadczenia życiowego. Zgodnie z utrwalonym poglądem ustalenia Sądu dotyczące sytuacji materialnej stron, jeżeli nie odbiega ona od standardowej, mogą zostać poczynione w oparciu o same zasady doświadczenia życiowego (podobnie: orz. SN z dnia 29 listopada 1949 roku, Wa.C. 167/49, NP 1951 r., nr 2, s. 52). Zasadę tę Sąd zastosował uzupełniająco dla określenia wydatków stron, a w szczególności stałych opłat i innych kosztów, których wysokość można oszacować bez konieczności odwoływania się do dowodów z dokumentów. Nadto, we wskazanym wyżej zakresie, część przytoczonych przez każdą ze stron okoliczności nie była sporna lub kwestionowana i w granicach dyspozycji przepisów art. 229 i art. 230 k.p.c. Sąd uznał je za część składową stanu faktycznego sprawy. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: ​ Podstawę prawną w niniejszej sprawie stanowi przepis art. 138 kro w związku z art. 135 kro . Zgodnie z dyspozycją art. 138 kro w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia, ugody sądowej lub umowy dotyczącego obowiązku alimentacyjnego. Zmiany wysokości obowiązku alimentacyjnego można żądać wyłącznie w drodze powództwa na podstawie wskazanego artykułu, a podstawą jego może być tylko zmiana stosunków, która nastąpiła nie wcześniej niż po uprawomocnieniu się wyroku zasądzającego alimenty lub zawarciu ugody sądowej. Przez zmianę stosunków rozumie się istotne zwiększenie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji, istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego albo sytuacje odwrotne, a przede wszystkim istotne zmniejszenie się możliwości majątkowych i zarobkowych zobowiązanego. Skutkiem powyższych zmian jest potrzeba skorygowania zakresu obowiązku alimentacyjnego. Z powyższego wynika, iż rozstrzygnięcie o żądaniu opartym na art. 138 kro wymaga porównania stanu istniejącego w dacie uprawomocnienia się wyroku zasądzającego alimenty lub w dacie zawarcia ugody ze stanem istniejącym w dacie orzekania o ich podwyższeniu bądź obniżeniu (tak wyrok SN z dnia 25 maja 1999 roku, I CKN 274/99, cyt. za K. Piasecki, Kodeks rodzinny i opiekuńczy z komentarzem, Warszawa 2000, s. 784). Na stronie natomiast ciąży obowiązek wykazania, iż zmiany nastąpiły, chociaż nie zwalnia to również Sądu z działania z urzędu przez wzgląd na dobro dzieci. ​ Natomiast zgodnie z przepisem art. 135 § 1 kro zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Zatem wysokość świadczenia alimentacyjnego pozostaje zawsze w ścisłej zależności od wagi potrzeb uprawnionego oraz możliwości płatniczych zobowiązanego. Art. 135 § 2 kro stanowi, iż wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, może polegać także, w całości lub w części na osobistych staraniach o jego utrzymanie i wychowanie. ​ Usprawiedliwione potrzeby dziecka powinny być oceniane na podstawie wieku, stanu zdrowia, wykształcenia, miejsca pobytu dziecka, jego wymagań żywieniowych oraz innych potrzeb konsumpcyjnych, warunków mieszkaniowych, możliwości zarobkowych dziecka oraz osób zobowiązanych do jego utrzymania, mając na względzie treść art. 96 kro oraz przede wszystkim okoliczności konkretnego przypadku. Jednocześnie wysokość alimentów powinna zaś być określona na takim poziomie, aby nie doprowadzić do niedostatku zobowiązanego. ​ W niniejszej sprawie Sąd miał na względzie wszystkie przedstawione powyżej wskazania i stwierdzenia. Rozstrzygając w kwestii żądania pozwu objętego niniejszym postępowaniem, Sąd miał na względzie przede wszystkim dobro uprawnionych do alimentacji M. T. i M. T. (1) w komparacji z zakresem obowiązku alimentacyjnego pozwanego Ł. T. oraz jego możliwościami zarobkowymi i majątkowymi. ​ Obowiązek alimentacyjny Ł. T. wobec małoletnich synów został ostatnio ustalony w wyroku Sadu Okręgowego w (...) z dnia 20 września 2019 r. r, wydanym w sprawie XVIII C 442/18 na rzecz małoletniego M. w kwocie po 670 zł miesięcznie i na rzecz małoletniego M. (1) w kwocie po 580 zł miesięcznie. ​ Badaniu w niniejszym postępowaniu podlegał zatem okres od momentu wydania wyroku rozwodowego do chwili wyrokowania w niniejszym postępowaniu ( art. 316 kpc ). Badając sytuację materialną stron w wyżej wymienionym okresie, Sąd w pierwszym rzędzie oceniał wobec tego, czy i w jaki sposób wzrosły w tym czasie usprawiedliwione potrzeby małoletnich powodów, a następnie jak zmieniła się sytuacja materialna zobowiązanego do alimentacji rodzica. ​ Jeśli chodzi o koszty związane z zaspokajaniem potrzeb małoletnich powodów, to wynikają one głównie z twierdzeń przedstawicielki ustawowej, a także powszechnie znanych cen żywności, cen usług, również w świetle zasad doświadczenia życiowego Sąd uznał zasadność i wysokości tych wydatków w kwotach wskazanych w stanie faktycznym. ​ Na podstawie opisanego powyżej stanu faktycznego stwierdzić jednoznacznie można, że od czasu wydania wyroku rozwodowego sytuacja małoletnich powodów uległa zmianie w zakresie zwiększenia się ich usprawiedliwionych potrzeb i to w takim stopniu, że powództwo o podwyższenie alimentów co do samej zasady uznać należy za uzasadnione, w zakresie wskazanym w wyroku. Sąd uznał jednak, że obowiązek alimentacyjny ojca wobec dzieci był spełniany i małoletni nie znaleźli się w niedostatku, zatem alimenty zostały zasądzone od dnia wyrokowania. ​ Na podstawie zabranego materiału dowodowego sprawy należy również podkreślić, że matka powodów ze swej strony wykonuje obowiązek alimentacyjny względem dziecka także przez osobisty wysiłek wychowawczy oraz świadczenie usług takich jak nadzór nad nią, przygotowywanie posiłków, dbałość o zamieszkiwany lokal ( art. 135 § 2 kro ). Nadto matce wypłacane jest świadczenie wychowawcze 800plus, które zgodnie z celem ustawy również może i powinno być przeznaczane na potrzeby powodów. ​ W kwestii oceny możliwości zarobkowych i majątkowych Ł. T. i w świetle zakresu jego obowiązku alimentacyjnego wobec małoletnich synów, wskazać należy, że w ocenie Sądu pozwany przy dołożeniu odpowiednich starań, ma w pełni możliwość realizacji obowiązku alimentacyjnego w zakresie określonym wyrokiem. Pozwany co prawda jest osobą z problemami zdrowotnymi, ale dla takich osób również są stanowiska pracy. Sąd przyjął, że jego możliwości zarobkowe oscylują co najmniej wokół kwoty 3.500 zł netto miesięcznie. ​ W konsekwencji Sąd, mając na uwadze możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego uznał, że przy dołożeniu odpowiednich starań jest w stanie płacić podwyższone alimenty na małoletniego M. w wysokości po 800 zł miesięcznie od dnia 26 lutego 2025 r. i na rzecz małoletniego M. (1) w kwocie po 800 zł miesięcznie od dnia 26 lutego 2025 r., co jest adekwatne do zakresu i wysokości usprawiedliwionych potrzeb małoletni, a także części obowiązku alimentacyjnego realizowanego przez matkę. Wskazać należy, że możliwości zarobkowe pozwanego są mimo wszystko na ograniczonym poziomie, a nie można doprowadzić go do sytuacji, w której znajdzie się w niedostatku. Zatem oddalono powództwo w pozostałym zakresie. ​ O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 w zw z art. 108 kpc pozostawiając szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu. Małoletni powód M. T. wniósł o zasądzenie alimentów w kwocie po 1.700 zł miesięcznie (podwyższenie o 1.030 zł), a zasądzone zostały alimenty w kwocie po 800 zł miesięcznie (podwyższenie o 130 zł). W konsekwencji należy stwierdzić, że małoletni powód wygrał proces w 10 % i w takim też zakresie pozwany winien ponieść jego koszty. Małoletni powód M. T. (1) wniósł o zasądzenie alimentów w kwocie po 1.700 zł miesięcznie (podwyższenie o 1.120 zł), a zasądzone zostały alimenty w kwocie po 800 zł miesięcznie (podwyższenie o 220 zł). W konsekwencji należy stwierdzić, że małoletni powód wygrał proces w 20 % i w takim też zakresie pozwany winien ponieść jego koszty. ​ Na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 Sąd nadał wyrokowi w pkt 1 I 2 rygor natychmiastowej wykonalności. . sędzia Bartosz Krzysztof Sadura