Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Sączu, II K 1072/25

Sygn. akt II K 1072/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2025 r. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marcin Chmielowski Protokolant: Jakub Wastag po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 października 2025 r. sprawy A. R. (1) s. S. i L. z domu K. ur. (...) w N. oskarżonego o to, że: w dniu 4 czerwca 2025 r. w N. , na ulicy (...) , kierując na drodze publicznej samochodem osobowym marki V. o numerze rejestracyjnym (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że wykonując manewr zmiany pasa ruchu na prawy nie upewnił się co do możliwości jego bezpiecznego wykonania i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu autobusem (...) marki S. , numer rejestracyjny (...) , w wyniku czego zmusił kierującego autobusem do gwałtownego awaryjnego hamowania w celu uniknięcia zderzenia, a w następstwie pasażerka autobusu S. W. (1) straciła równowagę i upadła na podłogę doznając obrażeń ciała w postaci złamania gałęzi dolnej kości łonowej lewej skutkujących naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni w myśl art. 157 § 1 kk tj. o przestępstwo z art. 177 § 1 kk ; ____________________________________________________________________________ I. na mocy art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk warunkowo umarza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata postępowanie karne przeciwko oskarżonemu A. R. (1) o czyn zarzucony mu w akcie oskarżenia stanowiący przestępstwo z art. 177 § 1 kk ; II. na mocy art. 67 § 3 i § 4 kk w zw. z art. 74 § 1 kk orzeka oskarżonemu A. R. (1) obowiązek zadośćuczynienia pokrzywdzonej S. W. (1) za krzywdę wyrządzoną popełnionym przestępstwem poprzez zapłatę na jej rzecz kwoty 5.000 (pięć tysięcy) złotych – w terminie 3 (trzech) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku; III. na mocy art. 67 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt. 1 kk zobowiązuje oskarżonego A. R. (1) do informowania na piśmie (...) o przebiegu okresu próby – 1 (jeden) raz co 4 (cztery) miesiące; IV. na mocy art. 629 kpk w zw. z art. 627 kpk zasądza od oskarżonego A. R. (1) na rzecz Skarbu Państwa częściowe koszty sądowe w wysokości 1.415,18 (tysiąc czterysta piętnaście 18/100) złotych, a na mocy art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE wyroku z dnia 29 października 2025 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1072/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) A. R. (1) W dniu 4 czerwca 2025 r. w N. na ulicy (...) kierując na drodze publicznej samochodem osobowym marki V. o numerze rejestracyjnym (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że wykonując manewr zmiany pasa ruchu na prawy nie upewnił się co do możliwości jego bezpiecznego wykonania i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu autobusem (...) marki S. , numer rejestracyjny (...) , w wyniku czego zmusił kierującego autobusem do gwałtownego awaryjnego hamowania w celu uniknięcia zderzenia, a w następstwie pasażerka autobusu S. W. (1) straciła równowagę i upadła na podłogę doznając obrażeń ciała w postaci złamania gałęzi dolnej kości łonowej lewej skutkujących naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni w myśl art. 157 § 1 kk . Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony A. R. (1) urodził się w (...) r. Jest bezdzietnym kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Ma zawodowe wykształcenie, nie pracuje, utrzymują go rodzice. Nie ma majątku istotniejszej wartości. Nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie bądź odwykowo. Nie był karany za przestępstwa. Nie figuruje w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. W dniu 4 czerwca 2025 r. ulicą (...) w N. , w kierunku ulicy (...) , prawym pasem jezdni jechał autobus (...) marki S. o numerze rejestracyjnym (...) kierowany przez B. W. (1) . Pasażerką tego autobusu była pokrzywdzona S. W. (1) . W tym samym kierunku, równolegle do autobusu, tyle że lewym pasem jezdni samochodem osobowym marki V. o numerze rejestracyjnym (...) jechał A. R. (1) . W pewnym momencie oskarżony gwałtownie zmienił pas ruchu z lewego na prawy, wjeżdżając bezpośrednio przed jadący autobus i nie ustępując mu pierwszeństwa, nie upewniając się uprzednio, czy może bezpiecznie wykonać ten manewr. Chcąc uniknąć kolizji pomiędzy pojazdami tj. uderzenia przodem autobusu w tył samochodu osobowego, B. W. (1) awaryjnie gwałtownie zahamował. W tym samym czasie pokrzywdzona wstała, żeby skasować bilet. Nagłe hamowanie autobusu spowodowało, że S. W. (1) straciła równowagę i upadła na podłogę autobusu, w wyniku czego doznała złamania gałęzi dolnej kości łonowej skutkującego naruszeniem czynności narządu jej ciała na czas powyżej siedmiu dni. Wówczas autobus zatrzymał się, na miejsce zdarzenia została wezwana (...) oraz karetka pogotowia, która zabrała pokrzywdzoną do szpitala. Oskarżony natomiast nie zatrzymał się i pojechał dalej. Kierujący autobusem B. W. (1) , pasażerka S. W. (1) i oskarżony A. R. (1) byli trzeźwi. Pokrzywdzona w następstwie doznanego urazu odczuwa ból, ma problemy z poruszaniem, pozostaje w leczeniu. - protokoły badania trzeźwości B. W. , S. W. i A. R. (k. 3-4 i k. 21) - protokół oględzin autobusu (k. 5-6) - protokół oględzin miejsca zdarzenia z dok. fotograficzną (k. 7-14) - protokół oględzin samochodu osobowego (k. 22-23) - zeznanie S. W. (k. 25-26) - karta informacyjna leczenia szpitalnego (k. 27) - nagranie z kamery autobusu z protokołem oględzin (k. 34-41) - zeznanie B. W. (k. 42-43) - opinia biegłego lekarza J. M. (k. 45) - opinia biegłego ds. rekonstrukcji zdarzeń drogowych K. L. (k. 53-64) - wyjaśnienia oskarżonego (k. 73) - informacja z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (k. 76) - informacja z (...) (k. 83 i k. 97) Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Przedstawione ustalenia faktyczne w sprawie sąd oparł o dowody przywołane powyżej w pkt. 1.1 niniejszego uzasadnienia – zarówno te o osobowym charakterze (zeznania świadków, wyjaśnienia oskarżonego) jak i z dokumentów (w tym kontekście podkreślić trzeba zwłaszcza rzeczową opinię biegłego ds. rekonstrukcji zdarzeń drogowych). Rzetelność i wiarygodność tych dowodów nie nasuwała zastrzeżeń. Nie zawierały one treści budzących wątpliwości z punktu widzenia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, uzupełniały się wzajemnie i układały w jednolitą, spójną całość. Przebieg zdarzenia nie nasuwa wątpliwości, zostało ono nagrane na kamerze z autobusu, na nagraniu tym widać dokładnie sposób jazdy oskarżonego, który zajechał drogę prawidłowo jadącemu autobusowi. Należy podkreślić, że sam oskarżony nie kwestionował swojego sprawstwa, przyznał się do winy. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Ustalony przebieg zdarzenia uzasadniał przypisanie oskarżonemu A. R. (1) popełnienie przestępstwa z art. 177 § 1 kk . Odpowiedzialności przewidzianej w tym przepisie podlega między innymi ten, kto naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, powoduje nieumyślnie wpadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała wskazane w art. 157 § 1 kk . Opis i kwalifikacja prawna czynu oskarżonego wskazane w akcie oskarżenia przez prokuratora były prawidłowe i nie wymagały korekt ze strony sądu. Oskarżony prowadząc samochód w ruchu lądowym dokonał zmiany pasa ruchu z lewego na prawy z naruszeniem zasad bezpieczeństwa wynikających z przepisów ustawy z 6 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym . Zgodnie z art. 22 ust. 1 tej ustawy, kierujący pojazdem może zmienić kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności, która jest zdefiniowana w art. 2 pkt. 22 jako ostrożność polegająca na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestnika ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze, w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie. Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym , kierujący pojazdem zmieniając zajmowany pas ruchu jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdowi jadącemu po pasie ruchu, na który zamierza wjechać. Skutkiem naruszenia przez oskarżonego tych zasad było spowodowanie wypadku, w którym pokrzywdzona doznała obrażeń ciała mieszczących się w zakresie art. 157 § 1 kk (tzw. średni uszczerbek na zdrowiu). Oskarżony czynu tego dopuścił się nieumyślnie w rozumieniu art. 9 § 2 kk , nie chciał i nie godził się na spowodowanie przez siebie wypadku i wyrządzenie krzywdy innemu człowiekowi (brak jakichkolwiek dowodów pozwalających postawić mu taki zarzut), lecz stało się tak, gdyż nie zachował ostrożności wymaganej w danych okolicznościach – czyli wspomnianej w Prawie o ruchu drogowym kwalifikowanej, szczególnej, ponadprzeciętnej ostrożności. Oskarżony zanim zdecydował się wjechać na drugi pas ruchu mógł i powinien uzyskać pewność, że może to uczynić bezpiecznie. Zarazem czyn oskarżonego był nie tylko czynem bezprawnym (realizującym ustawowe znamiona typu czynu zabronionego – art.115 § 1 kk ), lecz również czynem zawinionym i karygodnym tzn. cechującym się większą niż znikoma społeczną szkodliwością. Tym samym spełniał więc wszystkie przewidziane w kodeksie karnym warunki przestępności i jako taki stanowił przestępstwo z art. 177 § 1 kk . Wina oskarżonego w rozumieniu art. 1 § 3 kk wynika z faktu, iż decyzja oskarżonego o zmianie pasa ruchu była jego wolną i swobodną decyzją, nie została ona na nim w żaden sposób wymuszona sytuacją drogową, równocześnie zaś nie zachodziły żadne przeszkody do tego, by oskarżony przed urzeczywistnieniem tej decyzji upewnił się, że może ją bezpiecznie wykonać, a gdyby było to w danym momencie niemożliwe – zaniechać tego manewru. Z kolei odnosząc kryteria wskazane w art. 115 § 2 kk do okoliczności sprawy sąd ocenił społeczną szkodliwość czynu oskarżonego jako zbliżoną do średniej, nie była ona znaczna. Sąd miał zwłaszcza na uwadze nieumyślność naruszenia przez oskarżonego reguł ostrożności (wynikała ona bowiem z niezachowania przez niego należytej staranności) i fakt, że naruszenie to nie miało drastycznego charakteru oraz konsekwencje zdarzenia dla zdrowia pokrzywdzonej, które były wprawdzie relatywnie dotkliwe, ale jednak z drugiej strony nie bardzo poważne, nie doznała ona trwałego, nieodwracalnego uszczerbku na zdrowiu. Trzeba także zaznaczyć, że choć oskarżony naruszył istotną regułę bezpieczeństwa, wykonując w sposób nieostrożny trudny i niebezpieczny z samej swojej istoty manewr drogowy jakim jest – szczególnie gdy ma miejsce na ruchliwej drodze – zmiana pasa ruchu, to jednak należało równocześnie dostrzec i to, iż jego sposób jazdy nie miał charakteru brawurowego, nie był charakterystyczny dla zjawiska określanego jako „piractwo drogowe”. Ważąc okoliczności sprawy sąd uznał, że ogólnie rzecz ujmując, czyn oskarżonego, na tle innych zdarzeń drogowych wyczerpujących znamiona czynu zabronionego z art. 177 § 1 kk , należy ocenić jako odznaczający się przeciętnym ciężarem gatunkowym i takim właśnie, co najwyżej średnim, stopniem społecznej szkodliwości. ☐ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 1.4. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania W pkt. I wyroku sąd warunkowo umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemu na dwuletni okres próby, który będzie wystarczający do rzetelnej weryfikacji wywiedzionej wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej. W przekonaniu sądu w realiach niniejszej sprawy taki sposób zakończenia postępowania jest optymalny. Spełnione zostały wszystkie formalnoprawne i materialnoprawne przesłanki takiego rozstrzygnięcia przewidziane w kodeksie karnym i – w połączeniu z rozstrzygnięciem zawartym w pkt. II wyroku dotyczącym zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonej - będzie ono właściwie realizować cele procesu wskazane w art. 2 § 1 kpk . Oskarżony nie popełnił wcześniej przestępstwa, nie figuruje w rejestrze kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, zdarzenie z udziałem pokrzywdzonej było incydentalnym naruszeniem prawa w jego życiu, dodatkowo miało ono nieumyślny charakter. Konsekwencje prawne w postaci warunkowego umorzenia postępowania połączonego z obowiązkiem zadośćuczynienia pokrzywdzonej są wystarczające dla osiągnięcia celów postępowania, szczególnie tych o charakterze prewencyjnym, zapobiegawczo-wychowawczym, a także związanych z koniecznością ochrony interesu pokrzywdzonego ( art. 2 § 1 pkt. 3 kpk ). Nie wymagało to wydawania wyroku skazującego, nic nie sprzeciwiało się daniu oskarżonemu szansy w postaci zastosowanego środka probacyjnego. ☐ 1.5. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.6. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności W pkt. I wyroku sąd warunkowo umorzył postępowanie karne, a motywy takiego orzeczenia zostały wskazane powyżej w pkt. 3.3 niniejszego uzasadnienia. Z kolei w pkt. II wyroku, sąd orzekł oskarżonemu obowiązek zadośćuczynienia pokrzywdzonej za krzywdę spowodowaną zaistniałym z jego winy przestępstwem poprzez zapłatę na jej rzecz zadośćuczynienia w kwocie 5.000 zł w wyznaczonym terminie. W pkt. III wyroku zobowiązano oskarżonego do informowania sądu na piśmie o przebiegu okresu próby, co będzie stanowiło czynnik dodatkowo motywujący go do przestrzegania prawa oraz wywiązania się z powinności zapłacenia pokrzywdzonej w/w kwoty. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Pkt. IV Mając na uwadze wynik procesu – stwierdzenie winy oskarżonego i zastosowanie wobec niego środka zapobiegawczego warunkowego umorzenia postępowania karnego – sąd na mocy art. 629 kpk w zw. z art. 627 kpk obciążył oskarżonego częściowymi kosztami procesu w wysokości 1.415,18 zł stanowiącymi wydatki Skarbu Państwa poniesione w dochodzeniu (zestawienie wydatków k. 88), a na mocy art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za etap postępowania sądowego. 1Podpis