Wyrok Sądu Rejonowego w Grudziądzu, I C 133/26

Sygn. akt: I C 133/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2026 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Wojciech Frela Protokolant: sekretarz sądowy P. R. po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 r. w N. na rozprawie sprawy z powództwa (...) (...) z siedzibą w N. przeciwko gminie miasto N. o zapłatę I. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 11 073,80 zł (jedenaście tysięcy siedemdziesiąt trzy złote 80/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 31 grudnia 2025 roku do dnia zapłaty; II. oddala powództwo w pozostałej części; III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3 668,28 zł (trzy tysiące sześćset sześćdziesiąt osiem złotych 28/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 133/26 UZASADNIENIE wyroku z dnia 26 czerwca 2026 roku Powód (...) (...) z siedzibą w N. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika pozwem skierowanym przeciwko gminie-miastu N. wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 13 256,19 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód zakreślił podstawę faktyczną oraz przedstawił argumenty za uwzględnieniem powództwa (k. 4-8). W odpowiedzi na pozew pozwany reprezentowany przez pracownika wniósł o oddalenie powództwa, a także zasądzenie zwrotu kosztów procesu na jego rzecz. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany odniósł się do twierdzeń powoda oraz przedstawił własną argumentację podnoszą zarzuty (k. 70-71). Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym. Sąd ustalił, co następuje: Powód jest właścicielem (...) położonego w N. przy (...) . Lokal ten od (...) roku zajmowała P. E. (1) , która korzystała z niego na podstawie umowy najmu. Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2020 roku wydanym w sprawie sygn. akt I C (...) Sąd Rejonowy w Grudziądzu orzekł o eksmisji P. E. (2) oraz przyznał jej uprawnienie do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu. Wykonanie wyroku wstrzymano do czas złożenia pozwanej przez gminę miasto N. oferty zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu. Okoliczności bezsporne, a nadto wydruk z elektronicznej księgi wieczystej k. 12-20, umowa najmu k. 21, wyrok Sądu rejonowego w Grudziądzu z 27.01.2020 r. k. 30-31 Pismem z dnia 26 maja 2022 roku, który wpłynęło do urzędu miasta N. w dniu 30 maja 2022 roku powód poinformował pozwanego, że na podstawie wyroku o sygn. akt I C (...) wydanego przez Sąd Rejonowy w Grudziądzu P. E. (1) przysługuje uprawnienie od zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu. Do pisma załączono kopię wyroku. Pismo zawierało odwołanie do wezwania do zapłaty z dnia 30 grudnia 2021 roku. W odpowiedzi na pismo powoda z dnia 26 maja 2022 roku pozwany pismem z dnia 9 czerwca 2022 roku poinformował powoda, że wezwanie od zapłaty w przedmiocie odszkodowania za niedostarczenie przez gminę miasto- N. lokalu socjalnego P. E. (1) nie daje podstaw do wypłaty odszkodowania. Dokumenty niezbędne do podpisania ugody w przedmiocie odszkodowania za niedostarczenie lokalu socjalnego stanowią załącznik do zarządzenia (...) N. . Pismem z dnia 9 czerwca 2022 roku Prezydent N. przekazał (...) Przedsiębiorstwu (...) sp. z o.o. w N. celem realizacji pismo powoda z dnia 26 maja 2022 roku wskazując, że P. E. (1) jest uprawniona do zawarcia umowy najmu socjalnego na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 27 stycznia 2020 roku sygn. akt I C (...) . Dowód: pismo powoda z dnia 26 maja 2022 roku k. 88, pismo pozwanego z dnia 9 czerwca 2022 roku k. 78, pismo (...) N. z dnia 9 czerwca 2022 roku k. 79, zeznania świadka U. I. protokół skrócony k. 101-101v W okresie od stycznia 2022 roku do marca 2024 roku powód wystawił szereg faktur tytułem rekompensaty za utracone korzyści poniesione przez powoda z tytułu niepobrania czynszu rynkowego za bezumowne korzystanie. Łączna kwota, na którą wystawiono faktury wynosi 13 256,19 zł. Dowód: faktury VAT k. 32-58 Pismem z dnia 23 stycznia 2025 roku powód wezwał pozwanego do zawarcia ugody w przedmiocie odszkodowania za niedostarczenie lokalu socjalnego dla P. E. (2) w terminie 7 dni od dnia odbioru pisma. Dowód: pismo powoda z dnia 23 stycznia 2025 roku k. 59 Sąd zważył, co następuje: Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o dowody z dokumentów oraz zeznania świadka U. I. . Okoliczności faktyczne nie stanowiły osi sporu pomiędzy stronami. Za bezsporną przyjął sąd wysokość dochodzonego roszczenia. Pozwany nie zakwestionował tej okoliczności wprost, zatem sąd na zasadzie art. 230 kpc uznał tę okoliczność za przyznaną. Pomiędzy stronami istniał spór co do daty początkowej naliczania odszkodowania za niedostarczenie lokalu. Pozwany nie kwestionował zasady swojej odpowiedzialności. Stosowanie do art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 725) jeżeli osobie uprawnionej do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu na mocy wyroku gmina nie dostarczyła lokalu, właścicielowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze do gminy, na podstawie art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, 2337 i 2339 oraz z 2023 r. poz. 326). W myśl art. 417 § 1 kc za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. W doktrynie podnoszono natomiast, że zasady odpowiedzialności cywilnej nie należy wywodzić z art. 18 , ale z zasad ogólnych Kodeksu cywilnego , tj. art. 417 § 1 i art. 363 § 2 k.c. Zaniechanie dostarczenia przez gminę pomieszczenia zastępczego stanowi bowiem niewłaściwe wykonywanie władzy publicznej, która skutkuje szkodą wierzyciela (właściciela lokalu) wynajmującego. Naprawienie szkody powinno obejmować zatem poniesione straty i utracone korzyści. W praktyce powstaje możliwość żądania od gminy odszkodowania równego czynszowi, który byłby możliwy do pobrania z nieopróżnionego lokalu, za okres od dnia wystąpienia do gminy z wnioskiem o wskazanie pomieszczenia tymczasowego do dnia faktycznego wykonania eksmisji (por. K. Krzekotowska, M. Malinowska-Wójcicka [w:] K. Krzekotowska, M. Malinowska-Wójcicka, Ochrona praw lokatorów i mieszkaniowy zasób gminy. Komentarz, wyd. II , Warszawa 2021, art. 18, komentarz do art. 18). W orzecznictwie wskazuje się, że jeśli chodzi o naruszenie art. 18 ust. 5 u.o.p.l. w zw. z art. 417 k.c. , to w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że odpowiedzialność odszkodowawcza gminy ma charakter odpowiedzialności deliktowej, a jej podstawową przesłanką jest bezprawność działania sprawcy szkody. Przesłanka bezprawności działania gminy jest związana z wiedzą gminy o wyniku procesu, w którym zapadł wyrok eksmisyjny, stwierdzający istnienie uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego. Bezprawność polegająca na zaniechaniu wykonania obowiązku ustawowego, stwierdzonego wyrokiem, może być przypisana gminie jedynie pod warunkiem ustalenia, że gmina o takim obowiązku wiedziała. Tego rodzaju stwierdzenie wymaga indywidualnej oceny, z uwzględnieniem okoliczności konkretnego postępowania sądowego, w którym zapadł wyrok eksmisyjny, przy czym należy mieć na uwadze, że gmina może uczestniczyć w postępowaniu w charakterze interwenienta. Ocena, czy miało miejsce bezprawne zaniechanie wykonania obowiązku przez gminę, powinna obejmować także rozważenie indywidualnie w każdej sprawie możliwości podjęcia wymaganych czynności już z chwilą uzyskania informacji o treści wyroku. Zobowiązanie wynikające z odpowiedzialności odszkodowawczej z tytułu niedostarczenia lokali socjalnych ma charakter bezterminowy. Zgodnie z art. 455 k.c. dłużnik zobowiązania bezterminowego powinien spełnić świadczenie niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela do wykonania zobowiązania. Oznacza to, że po dojściu do wiadomości dłużnika wezwania wierzyciela do spełnienie świadczenia, ma on obowiązek spełnienia tego świadczenia i powinien to uczynić niezwłocznie (por. Wyrok SA w Warszawie z 22.01.2019 r., V ACa 583/17, LEX nr (...) .) Mając na uwadze powyższe w realiach niniejszej sprawy powód nie wykazał, aby wezwał pozwanego do spełnienia świadczenia przed czerwcem 2022 roku. Powód nie przedłożył wezwania do zapłaty z dnia 30 grudnia 2021 roku, a więc nie jest możliwe stwierdzenie czy dokument ten pozwalałby na postawienia żądania w stan wymagalności. W ocenie sądu samo wezwanie do zapłaty nie stanowi dostatecznej podstawy do przyjęcia wymagalności żądania. Powód, aby wykazać swoje żądanie powinien przedłożyć pozwanemu co najmniej odpis wyroku sądu orzekającego eksmisję wraz z prawem do lokalu socjalnego. W ocenie sądu dopiero wyrok sądowy stanowi obiektywny dowód nakazania lokatorowi opuszczenia lokalu i wydania właścicielowi oraz przyznania lokatorowi uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu. W realiach niniejszej sprawy powód wykazał, że dopiero pismem z dnia 26 maja 2022 roku, który wpłynęło do urzędu miasta w dniu 30 maja 2022 roku, wezwał pozwanego do złożenia P. E. (1) oferty zawarcie umowy najmu socjalnego lokalu. Pismo to stanowiło podstawę do realizacji wyroku sygn. akt I C (...) . Tym samym sąd uznał, że roszczenie powoda jest wymagalne za okres od czerwca 2022 roku do marca 2024 roku. W pozostałym zakresie obejmującym okres od stycznia 2022 roku do maja 2022 roku powództwo podlegało oddaleniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 kpc . Na koszty powoda złożyły się opłata od pozwu w kwocie 750 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, koszt zastępstwa procesowego w kwocie 3600 zł. Pozwany nie poniósł żadnych kosztów. Powód wygrał sprawę w 83,53%. Zatem pozwany powinien zwrócić powodowi kwotę 3668,28 zł. O odsetkach ustawowych za opóźnienie od kosztów procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1(1) kpc .