Wyrok Sądu Rejonowego w Kętrzynie, I C 111/24

Sygn. akt: I C 111/24 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2025r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Izabela Maruchacz Protokolant: Sekretarz sądowy Agnieszka Piskorz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2025 r. w Kętrzynie sprawy z powództwa (...) z siedzibą w L. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w R. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w R. na rzecz powoda (...) z siedzibą w L. kwotę 4 518,04 złotych (słownie: cztery tysiące pięćset osiemnaście złotych i cztery grosze) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 4 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty, II. w pozostałym zakresie powództwo oddala, III. zasądza od pozwanego pozwanego (...) S.A. z siedzibą w R. na rzecz powoda (...) z siedzibą w L. kwotę 2 163,26 zł (słownie: dwa tysiące sześćdziesiąt trzy złote i dwadzieścia sześć groszy ) z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem kosztów procesu, IV. zwrócić stronom kwoty po 32,10 złotych (słownie: trzydzieści dwa złote i dziesięć groszy) tytułem niewykorzystanej zaliczki uiszczonej na poczet opinii biegłego w sprawie. UZASADNIENIE Powód (...) z siedzibą w L. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w R. kwoty 5.058,04 zł, w tym kwoty 4.518,04 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 04.01.2024 r. do dnia zapłaty i kwoty 540,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, iż w dniu 27.12.2023 r. miało miejsce zdarzenie drogowe, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki K. o numerze rejestracyjnym (...) , będący w chwili zdarzenia własnością N. I. i A. I. . Sprawca zdarzenia posiadał ubezpieczenie OC u pozwanego. Szkoda została zgłoszona i zarejestrowana pod numerem (...) . Postępowanie likwidacyjne zakończyło się wydaniem decyzji z dnia 04.01.2024 r. o uznaniu roszczenia co do zasady i wypłacie kwoty 1.906,87 zł tytułem odszkodowania. W wyniku analizy kalkulacji naprawy pozwanego oraz przeliczenia kosztów powód stwierdził, że należne odszkodowanie zostało zaniżone. Ciągiem umów cesji nr (...) z dnia 09.01.2024 r. oraz z dnia 16.01.2024 r. powód nabył wierzytelność od poszkodowanego. Wskazał również, że w żądaniu zawartym w pozwie dochodził zapłaty kwoty 4 518,04 zł. tytułem dopłaty do odszkodowania oraz kwoty 540,00 zł. tytułem kosztów sporządzenia prywatnej opinii w zakresie oszacowania wysokości szkody. (pozew z załącznikami – k. 3-43). W odpowiedzi na pozew (...) S.A. z siedzibą w R. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany po zgłoszeniu szkody przeprowadził postępowanie likwidacyjne i ustalił, że koszty naprawy pozwalające na przywrócenie pojazdu do stanu poprzedniego wynoszą 1.906,87 zł brutto. Pozwany uwzględnił wiek pojazdu (19 lat), stopień wyeksploatowania części oraz prostotę konstrukcji uszkodzonych elementów. Ponadto przyznaną kwotę odszkodowania ustalono w oparciu o wytyczne Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 16 grudnia 2014 r. dotyczącymi likwidacji szkód z ubezpieczeń. Zdaniem pozwanego powyższa wypłata wystarczyła na pokrycie kosztów naprawy powstałej szkody. (odpowiedź na pozew – k. 65-74). W replice na pismo pozwanego, powód w całości podtrzymał swoje twierdzenia oraz dowody zawarte w pozwie. (pismo procesowe peł. powoda – k. 95-98). Sąd ustalił, co następuje: W dniu 27.12.2023 r. miało miejsce zdarzenie drogowe, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki K. o numerze rejestracyjnym (...) , będący w chwili zdarzenia własnością N. I. i A. I. . Sprawca szkody był ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej w (...) S.A. z siedzibą w R. (bezsporne) Szkoda w pojeździe marki K. o numerze rejestracyjnym (...) została zgłoszona pozwanemu i zarejestrowana pod numerem (...) . Pozwany po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ustalił wysokość szkody na kwotę 1.906,87 zł brutto, które wypłacił właścicielowi pojazdu. (dowód: akta szkody – płyta CD k. 73, k. 8-9, bezsporne) Umową przelewu wierzytelności zawartą w dniu 09.01.2024 r. pomiędzy cedentem N. I. oraz A. I. a cesjonariuszem (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Z. . cedent przelał na cesjonariusza wszelkie niezapłacone dotąd wierzytelności, w tym wierzytelności przyszłe, wynikające ze szkody w pojeździe marki K. o numerze rejestracyjnym (...) powstałej na skutek zdarzenia z dnia 27.12.2023 r. wobec wszystkich podmiotów zobowiązanych do naprawienia tej szkody. Następnie umową przelewu wierzytelności z dnia 16.01.2024 r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Z. . zbył na rzecz (...) z siedzibą w L. wszystkie niezapłacone dotąd wierzytelności, w tym wierzytelności przyszłe, wynikające ze szkody w pojeździe marki K. o numerze rejestracyjnym (...) powstałej na skutek zdarzenia z dnia 27.12.2023 r. wobec wszystkich podmiotów zobowiązanych do naprawienia tej szkody (dowód: umowa przelewu wierzytelności - k. 21-21, umowa przelewu wierzytelności – umowa sprzedaży – k. 25, zeznania świadka N. I. – k. 84) Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda i pozwanego dokumentów, w tym akt szkody, albowiem prawdziwość tych dokumentów nie była kwestionowana przez strony, nie budzi też wątpliwości Sądu. Sąd dokonując ustaleń faktycznych uwzględnił także okoliczności wynikające z zeznań świadka N. I. , którym dał wiarę jako spójnym, logicznym, zgodnym z zasadami doświadczenia życiowego. Zeznania te znajdują potwierdzenie w zgromadzonych w sprawie dokumentach co do zaistnienia szkody oraz cesji wierzytelności. Sporem pomiędzy stronami objęta była przede wszystkim wartość szkody w pojeździe poszkodowanego K. o numerze rejestracyjnym (...) . Pozostałe okoliczności sprawy były pomiędzy stronami bezsporne, w szczególności okoliczności zaistnienia szkody, zakres uszkodzeń pojazdu oraz odpowiedzialność pozwanego za szkodę. Celem ustalenia wartości szkody, tj. kosztów naprawy pojazdu poszkodowanego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i rekonstrukcji wypadków drogowych R. K. . Wskazana opinia jest pełna, wyczerpująca, nie zawiera sprzeczności, błędów faktycznych ani logicznych. Z opinii biegłego (k. 113-120) wynika, iż koszt naprawy pojazdu marki K. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , przyjmując zakres uszkodzeń pojazdu, stawki za roboczogodzinę ustalonej na kwotę 130 zł stosowane w warsztatach z rynku lokalnego, technologię naprawy producenta pojazdu, fabryczne części zamienne, wynosi 6.424,91 zł. Ponadto zgodnie z opinią biegłego w niniejszej sprawie nie ma możliwości ustalenia wysokości rabatu ani w przypadku dokonania naprawy w serwisie naprawczym wskazanym przez (...) ani w przypadku zlecenia naprawy nakierowanej przez (...) Opinia ta nie była kwestionowana przez strony, nie budzi też wątpliwości Sądu. Dlatego też Sąd podzielił jej wnioski w całości. Wskazana w opinii biegłego kwota 6.424,91 zł jako koszt naprawy uszkodzeń powypadkowych samochodu marki K. o numerze rejestracyjnym (...) powstałych w kolizji drogowej w dniu 27.12.2023 r. jest o 4.518,04 zł wyższa od kwoty 1.906,87 zł wypłaconej dotychczas poszkodowanemu przez pozwanego tytułem odszkodowania. Wskazać należy, iż z art. 363 § 2 k.c. wynika, że poszkodowany może wybrać, czy naprawienie szkody ma nastąpić przez przywrócenie do stanu poprzedniego, czy przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Poszkodowany może te roszczenia kierować bezpośrednio do ubezpieczyciela, który odpowiada w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego. Z przepisów kodeksu cywilnego oraz ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych wynika, że naprawienie szkody przez ubezpieczyciela może polegać tylko na zapłacie odpowiedniej sumy pieniężnej, nawet więc gdy poszkodowany wybiera naprawienie szkody przez przywrócenie do stanu poprzedniego, to świadczenie zakładu ubezpieczeń sprowadza się do wypłaty sumy pieniężnej. Skoro ma ona jednak pełnić taką samą funkcję jak przywrócenie do stanu poprzedniego, to wysokość tego odszkodowania powinna pokryć wszystkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki niezbędne do przywrócenia stanu poprzedniego uszkodzonego pojazdu. ( por. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2012 r. III CZP 80/11). W konsekwencji poszkodowanemu przysługuje uprawnienie do pełnego odszkodowania niezależnie od zakresu i kosztów przeprowadzonej naprawy. Na tle powyższego, podkreślenia wymaga, że z art. 361§2 KC wynika obowiązek pełnej kompensacji szkody. Celem kompensacji szkody poszkodowany nie ma obowiązku poszukiwania jak najtańszych sposobów likwidacji szkody, ma natomiast prawo wyboru takiego sposobu przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego, który ten stan przywróci w stopniu najpełniejszym. W szczególności obowiązek poszkodowanego minimalizowania szkody nie polega na ograniczaniu należnego stronie odszkodowania przez wybór najtańszych sposobów jej naprawienia, ale na takim postępowaniu w trakcie zdarzenia powodującego szkodę i bezpośrednio po nim by ograniczyć rozmiar szkody w sensie faktycznym. Poszkodowany ma prawo wyboru w jakim warsztacie naprawczym dokonana naprawy , jak też czy naprawa zostanie dokonana nowymi częściami oryginalnymi czy też częściami nieoryginalnymi lub używanymi. Niewątpliwą granicą możliwości domagania się pokrycia kosztów przywrócenia stanu poprzedniego jest wartość pojazdu przed wyrządzeniem szkody (wyrok SA Gdańsk z dnia 05-02-2015 I ACa 506/14). Poszkodowanemu przysługuje uprawnienie do pełnego odszkodowania niezależnie od zakresu i kosztów przeprowadzonej naprawy. Zgodnie z utrwalonym i akceptowanym przez sądy powszechne stanowiskiem Sądu Najwyższego poszkodowany nabywa uprawnienie do odszkodowania w momencie powstania szkody i to uprawnienie nie jest uwarunkowane naprawieniem szkody i poniesionym na to kosztem (wyrok SN z dnia 12.02.2004 r. V CK 187/03). Poszkodowanemu przysługuje uprawnienie do pełnego odszkodowania niezależnie od zakresu i kosztów przeprowadzonej naprawy, w konsekwencji poszkodowany nie jest związany jakąkolwiek ofertą naprawy przedstawioną przez zobowiązanego – towarzystwo ubezpieczeń. Poszkodowany w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego, w przypadku szkody częściowej, może żądać odszkodowania w wysokości odpowiadającej niezbędnym i uzasadnionym ekonomicznie kosztom przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego, także wtedy, gdy naprawy nie dokonał (lub dokonał jej częściowo) i sprzedał pojazd w stanie uszkodzonym. Sąd podziela również pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 8 maja 2024 r. (sygn. akt III CZP 142/22, opubl.: LEX nr (...) ), zgodnie z którym jeżeli poszkodowany poniósł już koszty naprawy pojazdu lub zobowiązał się do ich poniesienia, wysokość odszkodowania z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych powinna odpowiadać tym kosztom, chyba że w danych okolicznościach są one oczywiście nieuzasadnione; wysokość odszkodowania nie zależy od ulg i rabatów możliwych do uzyskania przez poszkodowanego od podmiotów współpracujących z ubezpieczycielem. W konsekwencji poszkodowany w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego, w przypadku szkody częściowej, może żądać odszkodowania w wysokości odpowiadającej niezbędnym i uzasadnionym ekonomicznie kosztom przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego, także wtedy, gdy naprawy nie dokonał (lub dokonał jej częściowo). Wskazać również należy, iż w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości legitymacja czynna powoda do wytoczenia powództwa przeciwko pozwanemu. Zgodnie z treścią art. 509 § 1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Stosownie do §2 przywołanego przepisu wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Poza wynikającym z art. 449 kc ograniczeniem zbywania roszczeń o odszkodowanie z tytułu majątkowych i niemajątkowych szkód na osobie, nie ma innych ustawowych ograniczeń możliwości przelewu roszczeń odszkodowawczych, w szczególności przelewu przez poszkodowanego roszczeń wobec ubezpieczyciela z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za wyrządzone w wypadkach komunikacyjnych osobom trzecim szkody w mieniu, w tym także za zniszczenie lub uszkodzenie pojazdu. Zbywalności tych roszczeń nie sprzeciwia się też właściwość zobowiązania. Ciągiem umów przelewu wierzytelności z dnia 09.01.2024 r. i 16.01.2024 r. powód nabył od poszkodowanego wierzytelność z tytułu odszkodowania należnego od ubezpieczyciela. Zgodnie z treścią art. 481 § 1 kc jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (j.t.: Dz.U. z 2023 r., poz. 2500), ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o szkodzie. Mając na uwadze datę decyzji i wypłaty odszkodowania – 04.01.2024 r. – oraz fakt, iż brak było przeszkód by już w tej dacie odszkodowanie zostało wypłacone we właściwej wysokości, Sąd uznał za zasadne żądanie przez powoda odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 04.01.2024 r. do dnia zapłaty. W konsekwencji powyższego Sąd uwzględnił powództwo w części i zasądził na rzecz powoda kwotę 4 518,04 zł. Kwota ta stanowi równicę pomiędzy kosztami naprawy pojazdu wskazanymi przez biegłego w opinii 6 424,91 zł a kwotą wypłaconą poszkodowanemu na etapie przedsądowym – 1 906,87 zł. Tym samym Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4 518,04 zł. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie do dnia 4 stycznia 2024 roku do dnia zapłaty jako kwotę należną tytułem odszkodowania za szkody powstałe w pojeździe marki K. o numerze rejestracyjnym (...) w dniu 27.12.2023 r. (punkt I wyroku). Kwota zasadzona w punkcie I wyroku na podstawie powyższych ustaleń Sądu (4 518,04 zł. ) była niższa niż dochodzona pozwem (5 058,04 zł.), stąd też Sąd w punkcie II wyroku oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Powód nie wykazał – za pomocą wiarygodnych i sporządzonych w odpowiedniej formie dokumentów - istnienia, wymagalności i wysokości dochodzonego roszczenia w zakresie kwoty 540,00 zł. W załączonej bowiem do pozwu fakturze za analizę i wydanie opinii dla szkody częściowej pojazdu jako formę płatności wskazano przelew oraz datę płatności wskazano na 15 lutego 2024 roku. Nie zostało tymczasem dołączone potwierdzenie wykonania przelewu zgodnie z danymi na fakturze. Tym samym powództwo podlegał oddaleniu w zakresie kwoty 540,00 zł z tytułu sporządzonej przez powoda ekspertyzy celem wyliczenia prawidłowej wysokości kosztów naprawy, jako niewykazanej. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 kpc , rozdzielając je pomiędzy stronami stosunkowo, przyjmując, że powód wygrał proces w 89,00%, a pozwany w 11,00%. Z tytułu kosztów procesu powód poniósł kwotę 2.717.00 zł, biorąc pod uwagę wygraną w 89,00% należne na jego rzecz od pozwanego koszty to kwota 2.418,12 zł. Pozwany poniósł koszty w kwocie 2.317,00 zł, biorąc pod uwagę wygraną w 11,00 % jest to kwota 254,87 zł. Bilansując te kwoty należało orzec, że pozwany winien uiścić na rzecz powoda kwotę 2.163,26 zł. Tym samym sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda różnicę w tychże kosztach w kwocie wskazanej w pkt III wyroku. O zwrocie powodowi i pozwanemu niewykorzystanej zaliczki orzeczono na podstawie art. 80 ust. 1 i 84 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (pkt IV wyroku) .