Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, VI U 87/25

Sygn. akt VI U 87/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05/02/2026 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Anna Kliś-Marciniak Protokolant: Justyna Puchalska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2026 r. w A. na rozprawie sprawy P. A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. o zasiłek chorobowy na skutek odwołania P. A. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia 23 lipca 2024 r. znak (...) o zasiłek chorobowy zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 lipca 2024 roku, znak: (...) w ten sposób, że przyznaje P. A. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 1 czerwca 2024 r. do 3 lipca 2024 r. Sygn. akt VI U 87/25 UZASADNIENIE Decyzją znak (...) .603. (...) . (...) - (...) z dnia 23 lipca 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. odmówił P. A. prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 1 czerwca 2024 r. do dnia 3 lipca 2024 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż ubezpieczona po ustaniu tytułu ubezpieczenia wynikającego z zatrudnienia u płatnika składek Instytut (...) w A. kontynuowała podjętą od 16 grudnia 2023 r. pracę zarobkową u płatnika Wyższa Szkoła (...) o Zdrowiu, która stanowi tytuł do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Okoliczność ta stanowiła podstawę odmowy przez ZUS prawa do zasiłku chorobowego za wskazany w decyzji okres. (decyzja ZUS z dnia 23 lipca 2024 r. – a.r.) P. A. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając ją w całości i wnosząc o przyznanie jej prawa do zasiłku chorobowego za wskazany w decyzji okres. Odwołująca wskazała, po ustaniu w dniu 31 maja 2023 r. zatrudnienia w Instytucie (...) nie świadczyła pracy w żadnym miejscu. Z treści odwołania wynika, iż otrzymane przez odwołującą wynagrodzenie od zleceniodawcy Wyższej Szkoły (...) o Zdrowiu stanowiło honorarium za pracę wykonaną do dnia 24 maja 2023 r. Odwołująca stwierdziła nadto, że uzyskała od zleceniodawcy informację iż nie ma konieczności wyrejestrowania jej z ubezpieczenia, gdyż współpraca będzie kontynuowana dopiero od początku nowego roku akademickiego, przypadającego na końcówkę września. (odwołanie: k. 1-2) W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o oddalenie odwołanie. Podobnie jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ rentowy powołał się na okoliczność kontynuowania przez odwołującą działalności zarobkowej stanowiącej tytuł ubezpieczenia chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. (odpowiedź na odwołanie: k. 7) Sąd ustalił następujący stan faktyczny Odwołująca P. A. była zatrudniona w Instytucie (...) od dnia 1 marca 2023 r. do dnia 31 maja 2024 r. (zeznania odwołującej P. A. : k. 22, wniosek o poświadczenie ubezpieczenia chorobowego: a.r.) W dniu 13 grudnia 2023 r. odwołująca zawarła umowę zlecenie z Wyższą Szkołą (...) o Zdrowiu w N. , której przedmiotem było zlecenie odwołującej przeprowadzenia zajęć dydaktycznych w roku akademickim 2023/2024. Umowę zawarto na czas określony do dnia 30 września 2024 r. (umowa zlecenie z dnia 13 grudnia 2023 r: k. 38-39) Odwołująca była niezdolna do pracy od dnia 28 maja 2024 r. do dnia 11 sierpnia 2024 r. Złożyła wniosek o przyznanie zasiłku chorobowego za okres od dnia 5 czerwca 2024 r. do dnia 3 lipca 2024 r, wskazując jako płatnika składek Instytut (...) , oraz że wniosek dotyczy okresu niezdolności do pracy z powodu choroby przypadającej po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego od dnia 1 czerwca 2024 r. W oświadczeniu z dnia 19 czerwca 2024 r. na formularzu Z-10, składanym przy ubieganiu się o zasiłek chorobowy, odwołująca wskazała, iż przekazała prośbę do Wyższej Szkoły (...) o Zdrowiu o wyrejestrowanie jej z ZUS. (wykaz zwolnień lekarskich odwołującej, wniosek o zasiłek chorobowy– a.r.) Odwołująca po ustaniu zatrudnienia w Instytucie (...) nie wykonywała czynności na rzecz zleceniodawcy Wyższej Szkoły (...) o Zdrowiu, poinformowała zleceniodawcę o swoim zwolnieniu lekarskim. W maju 2023 r. odwołująca prowadziła zajęcia dydaktyczne jedynie w dniu 23 maja 2024 r., w wymiarze 3 godzin na kierunku pielęgniarstwo. Zleceniodawca zaplanował na czerwiec 2024 r. godziny dydaktyczne do przeprowadzenia przez odwołującą, do czego jednak nie doszło z uwagi na jej niezdolność do pracy. Wynagrodzenie w kwocie 154,45 zł, które odwołująca otrzymała od zleceniodawcy w czerwcu, zostało jej wypłacone za czynności wykonane w dniu 23 maja 2024 r. Podpisana przez strony umowa zlecenie przewidywała termin wypłatę wynagrodzenia w terminie do dwudziestego dnia kolejnego miesiąca po zakończonym miesiącu realizacji umowy. (informacja dot. zajęć dydaktycznych prowadzonych przez odwołującą w maju 2024 r. – k. 3, zeznania odwołującej P. A. : k. 22 oraz k. 43, odpowiedź zleceniodawcy na zobowiązanie Sądu: k. 42) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy oraz aktach organu rentowego, a także w oparciu o zeznania odwołującej P. A. , które Sąd uznał za wiarygodne oraz korelujące ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Strony nie składał dodatkowych wniosków dowodowych. Sąd zważył, co następuje Odwołanie jest zasadne. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy odwołująca po ustaniu w dniu 31 maja 2024 r. tytułu ubezpieczenia chorobowego wynikającego z zatrudnienia w Instytucie (...) kontynuowała działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym, co skutkowałoby brakiem prawa do zasiłku chorobowego za okres objęty zaskarżoną decyzją. Art. 7 pkt 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa z dnia 25 czerwca 1999 r. (dalej: ustawa zasiłkowa) stanowi, że prawo do zasiłku chorobowego przysługuje osobie, która stała się niezdolna do pracy już po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, pod warunkiem że niezdolność ta trwała nieprzerwanie co najmniej 30 dni oraz powstała najpóźniej w terminie 14 dni od ustania tego tytułu ubezpieczenia. Z kolei zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, zasiłek chorobowy – zarówno z tytułu niezdolności do pracy powstałej w okresie podlegania ubezpieczeniu chorobowemu, jak i po ustaniu tego tytułu – nie przysługuje za okres przypadający po ustaniu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje działalność zarobkową albo podejmuje działalność zarobkową, która stanowi tytuł do objęcia obowiązkowym bądź dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym, bądź też zapewnia jej prawo do świadczeń za czas niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. Przepis art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej operuje pojęciami „kontynuowania działalności zarobkowej” oraz „podjęcia działalności zarobkowej”, przy czym ustawa ta nie zawiera definicji działalności zarobkowej. Również ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych nie precyzuje tego pojęcia. Analiza art. 13 ust. 1 pkt 2 w zestawieniu z art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej – przewidującym utratę prawa do zasiłku chorobowego za cały okres zwolnienia lekarskiego w przypadku wykonywania pracy zarobkowej lub wykorzystywania zwolnienia niezgodnie z jego celem – prowadzi do wniosku, że pojęcie „działalności zarobkowej” ma zakres szerszy niż „praca zarobkowa” i obejmuje różnorodne formy aktywności, w ramach których ubezpieczony osiąga dochód. Innymi słowy, działalność zarobkowa oznacza każdą działalność będącą źródłem dochodu z własnej pracy, niezależnie od podstawy prawnej jej wykonywania. Należy przy tym przyjąć, że chodzi o taką działalność, która stanowi tytuł do ubezpieczenia społecznego, a tym samym czyni zbędną ochronę ubezpieczeniową z tytułu wcześniejszej, zakończonej aktywności. Jednocześnie wskazać należy, że Sąd podziela silnie zakorzeniony w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, z którego wynika, iż zasiłek chorobowy po ustaniu określonego tytułu ubezpieczenia chorobowego nie przysługuje tylko za te okresy orzeczonej niezdolności do pracy, w których została podjęta lub faktycznie kontynuowana działalność zarobkowa stanowiąca kolejny lub nowy tytuł podlegania ubezpieczeniu chorobowemu, co nie dotyczy innych okresów zasiłkowych, w których taka działalność nie była wykonywana (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 249/07, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2012 r., I UK 13/12, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2018 r., III UZP 5/18) Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, iż odwołująca zawarła w dniu 13 grudnia 2023 r. umowę zlecenie z Wyższą Szkołą (...) o Zdrowiu w N. , obowiązującą od dnia 30 września 2024 r., której przedmiotem było prowadzenie zajęć dydaktycznych w roku akademickim 2023/2024. Umowa ta miała charakter terminowy i przewidywała realizację określonej liczby godzin dydaktycznych, przy czym ich rozkład w czasie uzależniony był od harmonogramu zajęć ustalanego przez zleceniodawcę. Z materiału dowodowego, w tym zeznań odwołującej oraz informacji udzielonej przez zleceniodawcę, wynika że po dniu 31 maja 2024 r., tj. po ustaniu stosunku pracy w Instytucie (...) , odwołująca nie wykonywała żadnych czynności objętych umową zlecenia. Ostatnie zajęcia przeprowadziła w dniu 23 maja 2024 r. w wymiarze 3 godzin dydaktycznych. Na czerwiec 2024 r. były zaplanowane kolejne zajęcia, jednakże z uwagi na powstałą niezdolność do pracy nie zostały one zrealizowane, o czym odwołująca poinformowała zleceniodawcę. Wynagrodzenie w kwocie 154,45 zł, wypłacone odwołującej w czerwcu 2024 r., stanowiło należność za zajęcia przeprowadzone w dniu 23 maja 2024 r., a więc za czynności wykonane przed ustaniem tytułu ubezpieczenia w związku z zatrudnieniem w Instytucie (...) . Termin wypłaty wynagrodzenia wynikał z postanowień umowy i przypadał na najpóźniej dwudziesty dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym realizowano zajęcia. Sama okoliczność dokonania wypłaty w czerwcu 2024 r. nie oznacza zatem, iż w tym miesiącu odwołująca wykonywała jakąkolwiek działalność zarobkową. Podkreślić należy, że w spornym okresie od dnia 1 czerwca 2024 r. do dnia 3 lipca 2024 r. odwołująca nie świadczyła pracy ani na podstawie stosunku pracy, ani w ramach umowy zlecenia, nie uzyskała też przychodu z tytułu czynności wykonywanych w tym czasie. Umowa zlecenia, choć formalnie nadal obowiązywała, pozostawała niewykonywana. Brak jest w materiale dowodowym jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, iż odwołująca podejmowała w tym okresie aktywność zarobkową o charakterze ciągłym lub incydentalnym. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że w okresie od dnia 1 czerwca 2024 r. do dnia 3 lipca 2024 r. odwołująca kontynuowała działalność zarobkową, stanowiącą tytuł do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Nie zachodziła tym samym przesłanka utraty prawa do zasiłku chorobowego wskazana przez organ rentowy. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję, przyznając odwołującej prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 1 czerwca 2024 r. do dnia 3 lipca 2024 r.