Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, VI P 241/22

Sygn. akt VI P 241/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2025 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Małgorzata Kryńska-Mozolewska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. K. przeciwko 1 Burmistrzowi W. 2. Szkole Podstawowej im. I. P. w Z. o złożenie oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela , wydanie świadectwa pracy orzeka: 1. oddala powództwo w zakresie złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela ; 2. oddala powództwo o wydanie świadectwa pracy – jako przedwczesne w stosunku do Szkoły Podstawowej im. I. P. w Z. 3. oddala powództwo o wydanie świadectwa pracy – w stosunku do pozwanego Burmistrza W. ; 4. zasądza od powódki A. K. na rzecz pozwanego Burmistrza W. kwotę 120,00 złotych (sto dwadzieścia złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty; 5. zasądza od powódki A. K. na rzecz pozwanego Szkole Podstawowej im. I. P. w Z. kwotę 120,00 złotych (sto dwadzieścia złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. Sygn. akt VI P 241/22 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 30 sierpnia 2022 roku (data prezentaty) powódka A. A. wniosła o zobowiązanie Szkoły Podstawowej im. J. P. w Z. i Burmistrza W. do uznania rozwiązania stosunku pracy w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela i zobowiązanie ich do wydania jej odpowiedniego świadectwa pracy. W pozwie wskazała, że z dniem 31 sierpnia 2022 roku upłynął jej okres kadencji na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej w Z. oraz nie ma możliwości kontynuowania stosunku pracy w pełnym wymiarze na stanowisku nauczyciela języka niemieckiego oraz z uwagi na bezczynność Burmistrza jej umowa o pracę uległa rozwiązaniu w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela. Powódka twierdziła, że brak podjęcia przez burmistrza w stosunku do niej czynności z zakresu propozycji uśrednienia etatu spowodował rozwiązanie z nią stosunku pracy z datą 31 sierpnia 2022 r. (pozew – k. 1-3) W piśmie procesowym z dnia 29 lutego 2024 r powódka doprecyzowała żądanie i wnosiła o stwierdzenie obowiązku każdego z pozwanych do złożenia najpóźniej do dnia 31 maja 2022 r oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku pracy nawiązanego między powódką a pozwaną Szkołą Podstawową w Z. w związku z przeniesieniem powódki z dniem 1 lipca 20217 r - na podstawie art. 18 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 Karta Nauczyciela – na stanowisko nauczyciela w/w placówki a to na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 Karta Nauczyciela i w związku z wystąpieniem przesłanki zmian organizacyjnych powodujących zmniejszenie liczby oddziałów w szkole lub zmian planu nauczania uniemożliwiających dalsze zatrudnianie nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć. Zobowiązanie każdego z pozwanych do wydania powódce świadectwa pracy obejmującego informację, że jej stosunek pracy uległ rozwiązaniu z dniem 31 sierpnia 2022 r na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 Karta Nauczyciela . (pismo z dnia 29.02.2024 r – 435) W odpowiedzi na pozew pozwany - Burmistrz W. wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, że powódka z dniem 01 lipca 2017 roku została przeniesiona do pracy na czas nieokreślony na stanowisko nauczyciela do Szkoły Podstawowej w Z. , obecnie w dalszym ciągu jest jej pracownikiem (nauczycielem), ale już nie dyrektorem. Powierzenie powódce stanowisko dyrektora wygasło z dniem 31.08.2022 r na skutek upływu czasu na jaki zostało wydane. Pozwany argumentował, że powierzenie powódce stanowiska dyrektora szkoły nie było nawiązaniem stosunku pracy a realizowane było w ramach etatu nauczyciela jaki powódka miała w ramach przeniesienia z dnia 14.06.2017 r i pracodawcą dla niej jest Dyrektor Szkoły nie zaś Burmistrz W. . Zgodnie z art. 91 d ustawy Karta Nauczyciela organy te działają jako prowadzący szkołę i wykonują przyznane im zadania tylko w zakresie określonym ustawą. Katalog zadań przyznanych poszczególnym organom ma charakter wyczerpujący co oznacza że organy nie mogą wymieniać się tymi zadaniami i nie mogą nie wykonywać zadań im przydzielonych. Pozwany powołał się na wyrok NSA z dnia 19.02.2002 r II SA 3053/01 zgodnie z którym pracodawcą dla dyrektora szkoły jest szkoła jako jednostka organizacyjna, a ponadto dyrektor jest kierownikiem zakładu pracy dla zatrudnionych nauczycieli. Taki układ stosunków i zależności dyrektora od organu sprawującego nadzór pedagogiczny ogranicza kompetencje organu prowadzącego szkołę jedynie do nadzoru nad działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych. Pozwany dalej wywodził, że powierzenie stanowiska nie jest aktem nawiązania stosunku pracy na stanowisku dyrektora szkoły. Ponadto pozwany twierdził, że powództwo nie ma oparcia w przepisie art. 20 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela, bowiem przepis ten jednoznacznie wskazuje na dyrektora szkoły jako organ który działa w zakresie dyspozycji tej normy prawnej. Powódka w dniu 20 kwietnia 2022 r pełniąc jeszcze w tym okresie funkcje dyrektora szkoły złożyła organowi prowadzącemu arkusz organizacji szkoły. W arkuszu tym powódka sama przydzieliła sobie 10 godzin języka niemieckiego i 12 godzin zajęć na świetlicy szkolnej mając jednocześnie w dyspozycji wolnych 8 godzin dyrektorskich które mogła przydzielić także sobie w celu nauczania języka niemieckiego zamiast godzin na świetlicy . Wtedy obowiązkowy wymiar zajęć powódki wynosiłby 18 godzin zajęć języka niemieckiego tj; pełne pensum nauczycielskie. Powódka jako osoba sporządzającego arkusz organizacyjny szkoły dokonała świadomego wyboru realizowania w ramach stosunku pracy obowiązku określonego dla stanowisk o różnym tygodniowym obowiązkowym wymiarze godzin zajęć a więc zgodnie z art. 18 ust. 1 Karty Nauczyciela na własną prośbę dokonała częściowego przeniesienia swojej osoby na inne stanowisko i zagwarantowała dla siebie realizację pensum w pełnym wymiarze czasu pracy w ramach zajęć z języka niemieckiego oraz zajęć na świetlicy szkolnej po zaprzestaniu sprawowania przez nią stanowiska dyrektora szkoły (arkusz dotyczył roku szkolnego 2022/2023 rozpoczynającego się 1 września, a zatem już po dacie wygaśnięcia powierzenia funkcji dyrektora szkoły). Arkusz organizacyjny został sporządzony i zatwierdzony przez powódkę a następnie przez nią przekazany Burmistrzowi W. . Pozwany argumentował również, że niezgodne z rzeczywistym stanem faktycznym są twierdzenia powódki o tym, że nie miała zapewnionych odpowiednich godzin w ramach pensum na stanowisku nauczyciela. Owe 8 godzin tzw. dyrektorskich pozostawało w dyspozycji dyrektora i mogło równie dobrze zostać przydzielone powódce bowiem pozostawało w ramach jej decyzji i kompetencji. Zagwarantowana zatem było dla niej realizacja pensum w pełnym wymiarze zajęć na stanowisku nauczyciela po zaprzestaniu sprawowania przez nią stanowiska dyrektora. (odpowiedź na pozew – k. 21-28) W odpowiedzi na pozew pozwany Szkoła Podstawowa im. I. P. w Z. wniosła o oddaleniu powództwa i podnosiła w szczególności, że nie zachodziła przesłanka niemożności zatrudnienia powódki w pełnym wymiarze zajęć w roku szkolnym 2022/2023 . (odpowiedź na pozew k.178-182) Sąd ustalił, co następuje: Powódka jest nauczycielem dyplomowanym. (Bezsporne, a nadto: akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela k.44); Powódka z dniem 01 lipca 2017 roku została przeniesiona do pracy na czas nieokreślony na stanowisko nauczyciela do Szkoły Podstawowej w Z. . Powodem przeniesienia był zamiar powierzenia powódce stanowiska dyrektora w/w placówki. Ostatecznie S. dyrektora zostało powierzone powódce na czas określony od 01 lipca 2017 roku do 31 sierpnia 2021 roku oraz od 01 września 2021 roku do 31 sierpnia 2022 roku. (dowód: akt powierzenia stanowiska dyrektora k. 32 , 33, akta osobowe powódki k. 23-176) Zarządzeniem Burmistrza W. z dnia 11 maja 2022 roku został ogłoszony konkurs na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w Z. . Powódka przystąpiła do konkursu, jednak nie uzyskała wymaganej liczby głosów w postępowaniu konkursowym. W związku z tym, powierzone jej stanowisko dyrektora wygasło z dniem 31 sierpnia 2022 roku, z uwagi na upływ czasu. Powódka jednak w dalszym ciągu była zatrudniona jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Z. . Powódka z dniem 20 kwietnia 2022 roku pełniąc jeszcze w tym okresie funkcję dyrektora szkoły złożyła organowi prowadzącemu arkusz organizacyjny szkoły na rok 2022/2023, w którym ustaliła dla siebie liczbę planowanych godzin dydaktycznych, tzw. pensum. W arkuszu tym przydzieliła sobie 10 godzin języka niemieckiego i 12 godzin zajęć na świetlicy szkolnej mając dodatkowo w dyspozycji wolnych 8 godzin dyrektorskich które mogła przydzielić sobie w celu nauczania języka niemieckiego zamiast godzin zajęć na świetlicy. Wówczas obowiązkowy wymiar zajęć powódki wynosiłby 18 godzin zajęć języka niemieckiego (tj; pełne pensum nauczycielskie). Arkusz organizacyjny na rok 2022/2023 został sporządzony i zatwierdzony przez powódkę a następnie przez nią przekazany Burmistrzowi W. . A następnie przedstawiła do zaakceptowania organizacjom związkowym oraz kuratorium oświaty, co nastąpiło w dniu 20 maja 2022 r. (dowód: pisma przewodnie i arkusz organizacyjny- k. 373-400, zeznania stron – rozprawa z dnia 08.08.2023 r) Powódka od dnia zaakceptowania arkusza organizacyjnego, (K. 385) tj. 20 maja 2022 roku do dnia 23 sierpnia 2022 roku, nie występowała do organu prowadzącego z żadnymi zastrzeżeniami odnośnie zapisów w arkuszu organizacyjnym, które dotyczyłyby jej osoby oraz przydziałem godzin na rok 2022/2023. Sytuacja uległa zmianie pod koniec sierpnia 2022 roku, po tym gdy powódka nie wygrała konkursu na stanowisko dyrektora pozwanej szkoły. Powódka poczuła się pokrzywdzona, nieuczciwie potraktowana, w związku z czym postanowiła poszukać innego zatrudnienia. Powódka, pomimo że przestała pełnić funkcję dyrektora, w dalszym ciągu była zatrudniona w pozwanej szkole jako nauczyciel języka niemieckiego. Powódka nie otrzymała oświadczenia o rozwiązaniu stosunku pracy. Sama również nie złożyła takiego oświadczenia. W dniu 24 sierpnia 2022 roku powódka poinformowała Burmistrza W. na piśmie, że w związku z upływem kadencji na stanowisku dyrektora oraz brakiem możliwości kontynuowania przez nią pracy w pełnym wymiarze czasu pracy oraz bezczynnością organu, umowa o pracę uległa rozwiązaniu z dniem 31 sierpnia 2022 roku. Burmistrz W. w piśmie z dnia 29.08.2022 r poinformowała powódkę, iż brak jest przesłanek o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela . W dniu 01 września 2022 roku powódka nie stawiła się do pracy w Szkole Podstawowej w Z. , mimo przydziału zajęć jakie zostały jej powierzone. Powódce przydzielono 10 godzin języka niemieckiego i 8 godzin zajęć rozwijających zainteresowania dla uczniów klasy IV-VIII. Od 1 września 2023 r powódka objęła stanowisko wicedyrektora w Zespole Szkół (...) w R. . (dowód: pismo – k. 4, pismo z dnia 29.08.2022 r k. 5, pismo powódki z dnia 30.08.2022 r k. 6, zeznania stron – rozprawa z dnia 08 sierpnia 2023 r, księga zastępstw powódki k. 184-188, wykaz kadry pedagogicznej k. 192, wykaz obecności na Radzie Pedagogicznej k. 189-193, przydział godzin powódce na rok szkolny 2022/2023 r, nadanie przesyłki 195-196, korespondencja mailowa k. 198, dokument z dnia 04.09.2023 r k. 437) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, których autentyczność nie została zakwestionowana w żaden sposób przez strony procesu. Sąd oparł się również na dowodach z zeznań stron. Sąd uznał za wiarygodne w całości zeznania pozwanej B. D. , które w ocenie Sądu są ze sobą zgodne i spójne oraz znajdują potwierdzenie w dokumentach złożonych do akt sprawy. Odnośnie zeznań powódki Sąd dał im wiarę, w zakresie powierzenia jej funkcji dyrektora i okresu zajmowania tego stanowiska, przygotowania arkusza organizacyjnego na rok 2022/2023. Sąd nie uznał za wiarygodne zeznań powódki w zakresie tego, że w dniu 24 sierpnia 2022 r powódka złożyła oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę. Pismo z dnia 23.08.2022 r na które powołuje się powódka nie jest oświadczeniem o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela bo takie oświadczenie może złożyć tylko pracodawca (Dyrektor szkoły). Pismo to należy traktować jako życzenie powódki, by doszło do rozwiązania umowy o pracę w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela. Sąd zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że powódka jest nauczycielem dyplomowanym języka niemieckiego w pozwanej szkole oraz, że została powołana na stanowisko Dyrektora pozwanej szkoły na czas określony od dnia 01 lipca 2017 roku do 31 sierpnia 2021 roku, a następnie od 01 września 2021 roku do 31 sierpnia 2022 roku. Bezsporne jest również, że powierzone powódce stanowisko dyrektora wygasło z dniem 31 sierpnia 2022 r na skutek upływu czasu na jaki zostało wydane. Stwierdzić należy, że zaprzestanie zajmowania stanowiska dyrektora szkoły nie skutkuje automatycznym rozwiązaniem stosunku pracy, którego zatrudnienie reguluje ustawa z dnia 26.01.1982 r. Karta Nauczyciela . Dyrektor, będący nauczycielem, zatrudnionym w szkole, pozostaje nadal w stosunku pracy. W związku z tym, że powierzone powódce stanowisko dyrektora wygasło z dniem 31 sierpnia 2022 roku, z uwagi na upływ czasu powódka niewątpliwie w dalszym ciągu była zatrudniona jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Z. . Kwestią sporną było to kto jest pracodawcą powódki w rozumieniu art. 3 kodeksu pracy po jej odwołaniu ze stanowiska dyrektora szkoły. Stwierdzić należy, że powierzenie stanowiska dyrektora szkoły i jego odwołanie stanowią czynności należące do organu prowadzącego szkołę, w niniejszej sprawie do Burmistrza Miasta W. . Nie ma natomiast przepisów prawnych upoważniających zarząd gminy do reprezentowania szkoły w stosunkach z jej byłym dyrektorem w innych sprawach, niż powierzenie i odwołanie z tego stanowiska. Zarząd gminy jedynie realizuje za gminę, będącą organem prowadzącym szkołę, jej kompetencje wynikające z przepisów prawa. Z przepisu art. 34b ustawy o systemie oświaty wynika, że organ prowadzący szkołę może ingerować w działalność szkoły wyłącznie w zakresie i na zasadach określonych w ustawie. Przepis art. 34a tej ustawy stanowi zaś, że organ prowadzący szkolę sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych. Zatem stwierdzić należy, że pracodawcą powódki jest pozwana Szkoła Podstawowa im. I. P. w Z. w której powódka jest zatrudniona, a nie Burmistrz W. . Biorąc pod uwagę charakter stosunku prawnego dyrektora szkoły, nie można podzielić również poglądu powódki, że dyrektor jest pracownikiem samorządowym. Akty powierzenia nauczycielowi stanowiska dyrektora szkoły i odwołanie z tego stanowiska mają charakter administracyjnoprawny. W związku z powyższym całkowicie chybiony jest zarzut strony powodowej, jakoby osobą upoważnioną do reprezentowania Szkoły Podstawowej w Z. jako pracodawcy wobec jej dyrektora był organ prowadzący szkołę, czyli Burmistrz W. . Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, dyrektor szkoły jest pracownikiem szkoły, a nie pracownikiem organu prowadzącego szkołę, a zatem jego pracodawcą jest szkoła jako jednostka organizacyjna zatrudniająca pracowników, w tym dyrektora (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1998 r., II UKN 196/98, OSNP 1999/18/589; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r. I PK 74/02, OSNP 2004/13/221; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2002 r. III PZP 7/02, LEX nr 564474). Kwestię statusu szkoły jako pracodawcy powódki ( art. 3 k.p. ) należy odróżniać od sprawy organów lub osób upoważnionych do dokonywania za tego pracodawcę czynności z zakresu jej stosunku pracy na stanowisku dyrektora szkoły ( art. 3 1 k.p. ). Na gruncie ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 996 z późn. zm.), jak i poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) ustawodawca wyraźnie rozróżnia kompetencje organu prowadzącego szkołę od kompetencji dyrektora szkoły. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe organ prowadzący szkołę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy m.in. wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do dyrektora szkoły lub placówki. Kompetencje dyrektora szkoły reguluje art. 68 ustawy Prawo oświatowe. Przewiduje on, że dyrektor szkoły m.in. jest kierownikiem zakładu pracy dla zatrudnionych w szkole lub placówce nauczycieli i pracowników niebędących nauczycielami. Dyrektor w szczególności decyduje w sprawach zatrudniania i zwalniania nauczycieli oraz innych pracowników szkoły lub placówki. W związku z tym, że dyrektor zajmuje najwyższą pozycję w strukturze organizacyjnej szkoły, w której nie ma organu, któremu byłby podporządkowany jako pracownik pełniący funkcję kierowniczą, ustawodawca wyposażył organ prowadzący szkołę w wiązkę uprawnień dotyczących czynności w sprawach z zakresu prawa pracy wykonywanych w stosunku do dyrektora szkoły. Dodatkowo, art. 63 ustawy wprost przewiduje, że stanowisko dyrektora szkoły powierza organ prowadzący szkołę. Akty z zakresu prawa pracy dotyczące stosunku pracy dyrektora szkoły (w szczególności jego nawiązanie i rozwiązanie) podejmowane są przez organy prowadzące szkołę, które przy tych czynnościach mają status organów zarządzających pracodawcą (szkołą) w rozumieniu art. 3 1 k.p. Ich kompetencja ma charakter wyjątkowy i wynika wprost w przywołanych przepisów ustawy. W pozostałym zakresie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy (w odniesieniu do nauczycieli i innych pracowników) wykonuje w szkole dyrektor, stosownie do normy kompetencyjnej z art. 68 ust. 5 ustawy Prawo oświatowe. Fakt dokonywania pewnych czynności ze sfery stosunku pracy przez organ prowadzący szkołę nie oznacza, że działają oni jako pracodawcy, gdyż działają oni w imieniu pracodawcy – szkoły – jako organy lub osoby nią zarządzające w rozumieniu art. 3 1 § 1 k.p. , na podstawie wyraźnych norm rangi ustawowej. Natomiast pracodawcą dyrektora szkoły i zatrudnionych w niej nauczycieli i pracowników jest szkoła jako jednostka organizacyjna posiadająca wyodrębnioną strukturę organizacyjną i odrębność finansową. Powództwo wniesione przeciwko podmiotowi, który nie posiadał legitymacji biernej procesowej – Burmistrzowi w W. , podlegało zatem oddaleniu. Powódka w niniejszej sprawie żądała aby pozwani złożyli oświadczenie, że doszło do ustania stosunku pracy w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela, a w efekcie do wydania świadectwa pracy potwierdzającego taką okoliczność. Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela dyrektor szkoły w razie: całkowitej likwidacji szkoły rozwiązuje z nauczycielem stosunek pracy; częściowej likwidacji szkoły albo w razie zmian organizacyjnych powodujących zmniejszenie liczby oddziałów w szkole lub zmian planu nauczania uniemożliwiających dalsze zatrudnianie nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć rozwiązuje z nim stosunek pracy lub, na wniosek nauczyciela, przenosi go w stan nieczynny. Nauczyciel zatrudniony na podstawie mianowania może wyrazić zgodę na ograniczenie zatrudnienia w trybie określonym w art. 22 ust. 2. W ocenie sądu rozwiązanie umowy o pracę z nauczycielem w trybie art. 20 Karty Nauczyciela w sposób dorozumiany (bez wyraźnego pisemnego wypowiedzenia) jak sugeruje powódka nie jest dopuszczalne. Rozwiązanie stosunku pracy z nauczycielem na podstawie art. 20 Karty Nauczyciela (z przyczyn organizacyjnych) wymaga od dyrektora szkoły wyraźnego pisemnego oświadczenia o wypowiedzeniu, zawierającego uzasadnienie i pouczenie o prawie odwołania do sądu pracy. Wynika to z treści art. 30 § 4 kp . w związku z art. 91 c pkt 1 Karty Nauczyciela zgodnie z którym w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Umowa bowiem - rozwiązuje się na mocy porozumienia stron bądź przez oświadczenie złożone przez jedną ze stron umowy o pracę ( art. 30 § 1 kodeksu pracy ). W ocenie sądu podstawa prawna na która powołuje się powódka tj art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty nauczyciela nie wystąpiła w odniesieniu do sytuacji prawnej i faktycznej powódki. Przepis ten wskazuje bowiem na częściową likwidację szkoły – zmiany organizacyjne powodujące zmniejszenie liczby oddziałów w szkole, zmiany planu nauczania uniemożliwiające dalsze zatrudnienie nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć. Żadne z powyższych okoliczności nie miały miejsca. Pisma powódki z dnia 23.08.2022 r również nie można traktować jak oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę przez pracodawcę tylko ewentualne żądanie powódki skierowane do pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę w takim właśnie trybie. Powódka 20 kwietnia 2022 roku pełniąc jeszcze w tym okresie funkcję dyrektora szkoły złożyła organowi prowadzącemu arkusz organizacyjny szkoły na rok 2022/2023, w którym ustaliła dla siebie liczbę planowanych godzin dydaktycznych, tzw. pensum. W arkuszu tym przydzieliła sobie 10 godzin języka niemieckiego i 12 godzin zajęć na świetlicy szkolnej mając w dyspozycji wolnych 8 godzin dyrektorskich które mogła przydzielić sobie w celu nauczania języka niemieckiego zamiast godzin zajęć na świetlicy. Wówczas obowiązkowy wymiar zajęć powódki wynosiłby 18 godzin zajęć języka niemieckiego (tj pełne pensum nauczycielskie). Taki arkusz organizacyjny na rok 2022/2023 został zaakceptowany przez organ prowadzący w dniu 20 maja 2022 r (K. 385). Z arkusza tego oraz zeznań dyrektora szkoły wynika, że powódka miała zagwarantowane 10 godzin języka niemieckiego oraz 12 godzin jako wychowawca w świetlicy – w sumie w wymiarze całego etatu (k.379). W dniu 01 września 2022 roku powódka nie stawiła się jednak do pracy w Szkole Podstawowej w Z. , mimo przydziału godzin jaki dostała. Od 1 września nowy dyrektor przydzielił powódce 10 godzin języka niemieckiego i 8 godzin zajęć rozwijających zainteresowania dla uczniów klasy IV-VIII (k.194-196). Powódka nie zaakceptowała takiego stanu rzeczy i nie podjęła pracy dydaktycznej od 1 września zmuszając tym samym dyrektora do organizowania zastępstw przez innych nauczycieli ( księga zastępstw powódki k. 184-188), Fakt iż powódce z dniem 1 września 2023 r do dnia 30 czerwca 2024 r powierzono stanowisko dyrektora w Zespole Szkół (...) w R. jest bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy bowiem powódka nie wystąpiła z powództwem o ustalenie czy w innym trybie doszło do rozwiązania z nią umowy o pracę. Przypomnieć wypada, że powódka wystąpiła z żądaniem o złożenie przez pozwanych oświadczenia że do rozwiązania stosunku pracy doszło w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela. W ocenie sądu powódka jako osoba sporządzająca arkusz organizacyjny szkoły na rok 2022/2023 zagwarantowała dla siebie realizację pensum w pełnym wymiarze w ramach zajęć z języka niemieckiego oraz zajęć na świetlicy szkolnej zajęć po zaprzestaniu sprawowania stanowiska dyrektora szkoły. Niezgodne z rzeczywistym stanem faktycznym są twierdzenia powódki o tym, że nie miała zapewnionych odpowiednich godzin w ramach pensum na stanowisku nauczyciela. Nie zaszły w przypadku powódki okoliczności które wskazywałyby na niemożność wykonywania przez nią pracy w pełnym wymiarze czasu pracy wynikającym z umowy o pracę na stanowisku nauczyciela. Arkusz do którego powódka zgłasza zarzuty sporządziła sama pełniąc w kwietniu 2022 roku funkcję dyrektora szkoły, a zgodnie z art. 110 ust. 2 prawa oświatowego wskazać należy że to dyrektor przygotowuje arkusz organizacyjny szkoły . Trudno jest zatem przyjąć że powódka nie godziła się na zawarty w arkuszu zakres godzin, skoro sama go przygotowała i przedstawiła do konsultacji związkom zawodowym następnie organowi prowadzącemu który w dniu 20 maja 2022 r arkusz ten zatwierdził. Biorąc więc pod uwagę powyższe należy uznać, iż pomiędzy powódką a szkołą nie doszło do rozwiązania umowy w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela . W tym zakresie powództwo podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 97 § 1 zd. 1 kodeksu pracy w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy w dniu w którym następuje ustanie stosunku pracy. Sąd oddalił również roszczenie powódki o wydanie świadectwa pracy jako przedwczesne w stosunku do Szkoły Podstawowej w Z. , albowiem sąd z okoliczności niniejszej sprawy wynika że nie doszło do rozwiązania stosunku pracy, a strony nie wnosiły o ustalenie rzeczywistego sposobu ustania stosunku pracy. Spór dotyczył tylko czy doszło do ustania stosunku pracy w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela . Sąd oddalił powództwo o wydanie świadectwa pracy w stosunku do pozwanego Burmistrza W. , z uwagi na fakt że nie jest on pracodawcą. Oddalenie powództwa jako przedwczesnego nie zamyka powódce drogi do wytoczenia powództwa o wydanie świadectwa pracy w sytuacji gdyby pracodawca nie wydał świadectwa w sytuacji rozwiązania umowy o pracę. O kosztach procesu orzeczono w punkcie czwartym i piątym na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu oraz w oparciu o § 9 ust. 1 pkt 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 z pózn. zmianami ) przyjmując, że stawka przewidziana w sprawach o roszczenia niemajątkowe jest najbardziej adekwatna. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE 1. (...)