Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, V K 1005/25

Sygn. akt V K 1005/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 czerwca 2026 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie V Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Anna Tyszkiewicz Protokolant Agnieszka Jaroch w obecności prokuratora Małgorzaty Pokropskiej po rozpoznaniu w dniach 29.04.2026 r., 1.06.2026 r. sprawy T. C. urodz. (...) w Z. , s. K. i P. , oskarżonego o to, że: w dniu 22 października 2024 roku w E. przy ul. (...) nie zastosował się do ciążącego na nim sądowego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokami: Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie II Wydział Karny z dnia 13 marca 2024 r., sygn. (...) oraz Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa III Wydział Karny z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. (...) , w ten sposób, że kierował samochodem osobowym marki M. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, tj. o czyn z art. 244 kk ORZEKA I. W ramach zarzuconego oskarżonemu T. C. w akcie oskarżenia czynu uznaje go za winnego tego, iż w dniu 22 października 2024 r. przy ul. (...) w E. kierował samochodem osobowym marki M. (...) o nr rej. (...) , nie stosując się tym samym do orzeczonego wobec niego dwukrotnie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych – orzeczonego prawomocnym wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt (...) na okres 4 lat, nadto orzeczonego prawomocnym wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt (...) na okres 5 lat, co stanowi występek z art. 244 kk i za to, na mocy art. 244 kk skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności – za podstawę orzeczenia przyjmując z mocy art. 4 § 1 kk ustawę kodeks karny w brzmieniu sprzed 29 stycznia 2026 r. II. Na mocy art. 42 § 1a pkt. 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 15 (piętnastu) lat. III. Na mocy art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz (...) oraz (...) świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych. IV. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat P. H. kwotę (...) ( (...) złotych, którą powiększa o należną stawkę podatku VAT – tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. V. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w części – w kwocie 340 (trzystu czterdziestu) złotych, w tym kwotę 300 (trzystu) złotych tytułem opłaty, w pozostałym zakresie zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów obciążając nimi Skarb Państwa.