Zarządzenie Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju, I C 1204/24

Sygn. akt I C 1204/24 Uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju z dnia 8 lipca 2025 r. Pozwem z dnia 13 grudnia 2024 roku strona powodowa D. B. , prowadząca działalność gospodarczą (...) , wniosła o zasądzenie od pozwanej A. O. kwoty 9000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 15 października 2024 roku. W uzasadnieniu powódka podała, że pozwana zawarła z (...) w dniu 13 sierpnia 2024 roku umowę pośrednictwa na kupno nieruchomości. Na podstawie umowy strony zgodnie ustaliły wysokość wynagrodzenia za usługę pośrednictwa w wysokości 10 000 brutto. Pośrednik miał udzielić informacji związanych z nieruchomością, wskazać adres przedmiotu transakcji, zaprezentować nieruchomość, kontaktować zamawiającego z właścicielem nieruchomości, sprawdzić stan prawny nieruchomości, a nadto zorganizować umowę przedwstępną pomiędzy stronami. Pośrednik uczynił powyższe czynności, a nadto Biuro przygotowało wszystkie niezbędne dokumenty do przeniesienia własności nieruchomości. Podpisanie aktu miało miejsce dnia 8 października 2024 roku. Pozwana uregulowała kwotę 1000 zł wynikającą z wystawionej faktury nr (...) , natomiast do dnia złożenia powództwa, pomimo dwóch wezwań do zapłaty, faktura nie została do końca uregulowana. Pismem z dnia 21 stycznia 2025 roku powódka dokonała zmiany kwoty żądania w związku z częściowym uregulowaniem zobowiązania przez pozwaną w kwocie 3000 zł. Powódka wskazała, że domaga się zasądzenia od pozwanej kwoty 6000 zł, z datą wymagalności roszczenia na dzień 16 października 2024 roku. W odpowiedzi na pozew pozwana A. O. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu strona pozwana wskazała, że nie kwestionuje faktu zawarcia z powódką umowy z dnia 13 sierpnia 2024 roku. Pozwana wskazała jednak, że kwestionuje aby strony ustaliły wysokość wynagrodzenia za usługę pośrednictwa w wysokości ryczałtowej 10 000 zł brutto, podczas gdy jak wynika z §3 umowy wynagrodzenie pośrednika obejmuje kwotę nie mniej niż 4000 zł do 10 000 zł. Zdaniem pozwanej powódka nie wywiązała się należycie ze swoich obowiązków objętych umową, w szczególności nie dokonała sprawdzenia stanu prawnego nieruchomości, nie poinformowała pozwanej o rzeczywistym stanie nieruchomości, nie zorganizowała umowy przedwstępnej pomiędzy stronami oraz nie przygotowała niezbędnych dokumentów potrzebnych do aktu notarialnego przeniesienia własności. Zdaniem pozwanej powódka nie podjęła działań uzasadniających zapłatę honorarium ponad kwotę 4000 zł. Ponadto pozwana zaprzeczyła, aby umowa nadal obowiązywała i nie wygasła zgodnie z §6 ust. 3 umowy, a tym samym pozwana została zwolniona z obowiązku zapłaty wynagrodzenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny W dniu 13 sierpnia 2024 roku w J. została zawarta umowa pośrednictwa kupna nieruchomości pomiędzy A. O. a (...) z siedzibą w J. . W §1 umowy wskazano, że przedmiotem umowy jest dokonywanie przez pośrednika czynności zmierzających do kupna/najmu nieruchomości. W pkt. 2 opisywanego paragrafu wskazano, że poszukiwana nieruchomość to nieruchomość zabudowana w J. o powierzchni 110 m2 za cenę 410 000 zł, jako formę płatności wskazano kredyt. W §2 umowy wskazano, że zobowiązania pośrednika wynikające z umowy obejmują czynności kojarzenia kontrahentów transakcji polegające na: udzielaniu informacji związanych z nieruchomością, wskazywanie adresu i danych przedmiotu transakcji, prezentacja nieruchomości, kontaktowaniu zamawiającego z właścicielem przedmiotu transakcji. Ponadto pośrednik zobowiązał się do sprawdzenia stanu prawnego przedmiotu transakcji oraz zorganizowania umowy najmu/kupna. W §3 wskazano, że za wykonanie czynności zamawiający zapłaci pośrednikowi wynagrodzenie w wysokości 10 000 zł brutto. Wynagrodzenie należne pośrednikowi płatne będzie gotówką lub przelewem na rachunek bankowy w dniu zawarcia umowy kupna/najmu lub w innym ustalonym terminie za zgodą pośrednika. Umowa została zawarta na czas nieoznaczony. Zmiana warunków umowy lub jej rozwiązanie mogło nastąpić w każdym czasie w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Umowa wygasała z chwilą jej wykonania, to jest poprzez zawarcie przez zamawiającego umowy przenoszącej własność lub najmu nieruchomości z kontrahentem wskazanym przez pośrednika. Powódka posiada obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej zawodowej pośrednika w obrocie nieruchomościami. Powódka w toku czynności uzyskania dokumentacji niezbędnej do aktu notarialnego uzyskała między innymi wypis i wyrys z rejestru gruntów. Dowód: umowa pośrednictwa kupna/najmu nieruchomości z 13.08.2024r. k.6-6v; polisa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawodowej nr (...) k.42; mapa ewidencyjna k.41; Dnia 8 października 2024 roku została wystawiona faktura nr (...) na kwotę 9000 zł tytułem pośrednictwa zgodnie z umową z dnia 13 sierpnia 2024 roku. Dowód : faktura nr (...) z 08.10.2024r. k.5; Wobec nieuregulowania płatności przez pozwaną dnia 28 października 2024 roku zostało sporządzone wezwanie do zapłaty, w którym pozwana została wezwana do zapłaty kwoty wynikającej z faktury nr (...) w wysokości 9000 zł w terminie 3 dni od dnia otrzymania wezwania. Dowód : wezwanie do zapłaty z 28.10.2024r. k.7; W odpowiedzi na wezwanie do zapłaty z dnia 12 listopada 2024 roku pozwana wskazała, iż sprzeciwia się zapłacie kwoty 9000 zł, bowiem powódka nie wywiązała się z umowy podpisanej dnia 13 sierpnia 2024 roku. Pozwana w piśmie wskazała, że powódka wprowadziła ją w błąd, samodzielnie musiała wykonywać czynności objęte umową, nadto pozwana podniosła, że podczas zakupu nieruchomości powódka była nieobecna bądź utrudniała czynność. Od początku trwania umowy powódka miała nie wykonywać czynności wynikających z umowy. Pozwana zaproponowała powódce polubowne zakończenie sporu poprzez wypłacenie minimalnej kwoty wynagrodzenia wynikającego z umowy w kwocie 4000 zł. Dowód : pismo pozwanej z dnia 12.11.2024r. wraz z potwierdzeniem odbioru k.28-29; Dnia 14 listopada 2024 roku do pozwanej zostało skierowane ostateczne wezwanie do zapłaty, w którym powódka ponownie poinformowała pozwaną, iż w związku z nieuregulowaniem przez nią płatności wynikającej z faktury nr (...) konieczne jest uiszczenie kwoty 9000 zł w terminie 3 dni od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie zostało przez pozwaną odebrane w dniu 28 listopada 2024 roku. Dowód : ostateczne wezwanie do zapłaty z dnia 14.11.2024r. k.8; potwierdzenie nadania i odbioru korespondencji k.9-10; Dnia 17 grudnia 2022 roku pozwana skierowała do powódki pismo, w którym wskazała, że na podstawie ilości oraz jakości wykonanych przez powódkę czynności podjęła decyzję o wypłacie powódce pozostałej części należnego wynagrodzenia w kwocie 3000 zł, z uwagi na to, że 13 sierpnia 2024 roku dokonano wpłaty na poczet wynagrodzenia kwoty 1000 zł. Zapłata kwoty 3000 zł zdaniem pozwanej wyczerpała roszczenia powódki o należne honorarium. Jednocześnie pozwana dokonała zapłaty kwoty 58,25 zł tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od kwoty 3000 zł od dnia 16 października 2024 roku do dnia zapłaty. Dowód : pismo pozwanej z dnia 17.12.2022r. wraz z pełnomocnictwem k.30-31; dowód nadania pisma w placówce pocztowej k.32; dowód odbioru korespondencji k.33; potwierdzenie transakcji z dnia 17.12.2024r. k.34; potwierdzenie transakcji z dnia 17.12.2024r. k.35; Sąd w trybie art. 235 2 §1 pkt. 2 k.p.c. pominął dowód z opinii biegłego sądowego geodety oraz dowód z przesłuchania stron uznając, iż dowody miały wykazać fakty: bezsporne oraz nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a także ponad osnowę dokumentów. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powyżej wskazanych dokumentów i wydruków, zgodnie z art. 244 k.p.c. i art. 245 k.p.c. , a także z art. 308 k.p.c. Sąd zważył co następuje: W punkcie 1 wyroku Sąd umorzył postępowanie w zakresie należności głównej 3000 zł. Zgodnie z art. 355 k.p.c. Sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne. Powódka w piśmie z dnia 21 stycznia 2025 roku (k.13) cofnęła pozew co do kwoty 3000 zł, wobec uiszczenia przez pozwaną części zadłużenia wynikającego z roszczenia objętego niniejszym powództwem. Powódka wskazała, iż w miejsce kwoty 9000 zł wskazanej w pozwie domaga się kwoty 6000 zł. Wobec powyższego, we wskazanym zakresie postępowanie zostało przez Sąd umorzone. Co do pozostałej części powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie strona powodowa domagała się ostatecznie zasądzenia na jej rzecz od strony pozwanej kwoty 6000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 15 października 2024 roku oraz kosztami postępowania. Dochodzona pozwem należność stanowiła wynagrodzenie wynikające z umowy pośrednictwa kupna nieruchomości. W ocenie Sądu, opierając się na twierdzeniach zawartych w pozwie i dalszych pismach procesowych powódki oraz dołączonych do nich dokumentach stwierdzić należy, iż strona powodowa niewątpliwie wykazała zarówno zasadność jak i wysokość dochodzonego przez nią roszczenia. Z twierdzeń pozwu wynika, że strony łączyła umowa pośrednictwa kupna nieruchomości. Zgodnie z art. 180 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami zakres czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami określa umowa pośrednictwa. Umowa wymaga formy pisemnej lub elektronicznej pod rygorem nieważności. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że pośrednictwo w obrocie nieruchomościami jest działalnością zawodową - licencjonowaną. Umowę pośrednictwa może zawrzeć wyłącznie przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Przedsiębiorca może prowadzić działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, jeżeli posiada licencję zawodową (przedsiębiorca, o którym mowa w art. 180 ust. 7 pkt 1 ustawy - pośrednik) lub powierza wykonanie czynności pośrednictwa pośrednikom w obrocie nieruchomościami (przedsiębiorca, o którym mowa w art. 179 ust. 3 ustawy). Jest to więc pośrednictwo kwalifikowane. Wskazać należy, iż powódka zawierając z pozwaną umowę pośrednictwa w kupnie nieruchomości działała na podstawie licencji zawodowej nr (...) , o czym pozwana została poinformowana w umowie z dnia 13 sierpnia 2024 roku. Umowa pośrednictwa w obrocie nieruchomościami jest umową o świadczenie usług, wszelkie bowiem zabiegi pośrednika w celu skojarzenia przyszłych stron umowy mieszczą się w pojęciu usługi i to zarówno w szerszym znaczeniu - jako wszelkiej czynności spełnianej dla innej osoby - jak i w ujęciu węższym - wyłączającym z tego pojęcia te czynności, dla których dopiero skutek ma znaczenie, czyli stanowiące przedmiot umów rezultatu. Umowa pośrednictwa w obrocie nieruchomościami stanowiła niewątpliwie typ umowy nazwanej, co wynikało z regulacji zawartej w art. 180 ust. 3 u.g.n. Przesądza to o niedopuszczalności stosowania do niej w powołaniu się na art. 750 k.c. przepisów o umowie zlecenia. Bez znaczenia jest przy tym to, czy pośrednik w ramach jej wykonania dokonywał jednej czynności kojarzącej strony, czy były to wielokrotne działania. Nie można więc podzielić stanowiska, że jednorazowa umowa pośrednictwa w obrocie nieruchomościami podlega przepisom o zleceniu. Rzeczywiście ratio legis ustawowego uregulowania tej umowy stanowiła konieczność ochrony strony słabszej, jaką jest klient pośrednika, i nie ma żadnego znaczenia, czy dokonuje on czynności dla swego klienta jednorazowo, czy też wielokrotnie. Nie jest możliwe identyfikowanie umowy pośrednictwa z umową zlecenia, skoro przedmiotem tej ostatniej, zgodnie z art. 734 § 1 k.c. , przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania czynności prawnej dla dającego zlecenie. Pośrednik natomiast nie jest w zasadzie zobowiązany do dokonania żadnej czynności prawnej dla swego klienta, a tylko do dokonywania wielu czynności faktycznych umożliwiających jego klientowi zawarcie stosownej czynności prawnej w sferze określonej w art. 180 ust. 1 u.g.n. W ramach umowy powódka zobowiązała się do wykonywania na rzecz pozwanej czynności związanych z udzieleniem informacji o nieruchomości, zaprezentowała nieruchomość, kontaktowała zamawiającego z właścicielem nieruchomości, sprawdziła stan prawny nieruchomości oraz zorganizowała podpisanie umowy przedwstępnej pomiędzy stronami. Za usługi powódka wystawiała pozwanej fakturę. Roszczenie powódki wywodziło się z umowy pośrednictwa kupna nieruchomości zawartej z pozwaną, czemu pozwana nie zaprzeczyła. W umowie w §3 wskazano, że za wykonane czynności zamawiający zapłaci pośrednikowi wynagrodzenie w wysokości 10 000 zł brutto. Pozwana nie uiściła wynagrodzenia wskazanego w umowie powołując się na fakt niewykonania przez powódkę czynności objętych umową oraz uzgodnienie w treści umowy nie jednoznacznego wynagrodzenia w kwocie 10 000 zł, a górnej i dolnej granicy wynagrodzenia, gdzie dolna granica wynosiła 4000 zł i taką kwotę pozwana uznała za uzasadnioną w stosunku do wykonanych przez pośrednika czynności. Zdaniem Sądu kwota wynagrodzenia wskazana w umowie była ustalona w sposób jednoznaczny i wynosiła 10 000 zł. Nie budziło wątpliwości Sądu określenie kwoty wynagrodzenia, jak również nie budziło wątpliwości, że wskazane w §3 wartości nie stanowią „widełek” wynagrodzenia, a mają zastosowanie do ustalania wynagrodzenia w oparciu o procent od wartości nieruchomości. Zgodnie z definicją, umowę pośrednictwa w obrocie nieruchomościami należy uznać za umowę konsensualną, odpłatną, dwustronnie zobowiązującą, której przedmiotem jest wykonanie określonych w umowie czynności faktycznych. Zakres tych czynności strony powinny ustalić w umowie pośrednictwa. Określenie w umowie zakresu czynności pośrednictwa należy do przedmiotowo (ustawowo) istotnych elementów umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami (art. 180 ust. 3 ustawy). Pośrednik ma nie tylko prawo, lecz także obowiązek podjęcia wskazanych w umowie czynności pośrednictwa. Naruszenie tego obowiązku powoduje odpowiedzialność cywilnoprawną pośrednika za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy . (S. Gurgul, R. M. Karpiński, Wynagrodzenie za czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami - różnice na tle umowy o pośrednictwo, PPH 2008, nr 8, s. 44-52.) W ocenie Sądu, w niniejszym procesie strona powodowa w sposób niebudzący wątpliwości wykazała, że nie otrzymała wynagrodzenia za wykonane zgodnie z podpisaną przez strony umową czynności. Jednocześnie pozwana nie wykazała, aby powódka nie wywiązała się z jakiegokolwiek ciążącego na niej obowiązku jako pośrednik w kupnie nieruchomości. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że określone w umowie wynagrodzenie przysługuje za wykonanie czynności pośrednictwa, jednakże prawo pośrednika do wynagrodzenia, podobnie jak u zleceniobiorcy, powstaje z chwilą dokonania umówionych czynności. Prawo do wynagrodzenia nie ma charakteru warunkowego, w szczególności nie jest uzależnione od doprowadzenia do zawarcia z inną osobą jednej z umów określonych w art. 180 ust. 1 ustawy. Działania pośrednika są wprawdzie nakierowane na osiągnięcie konkretnego celu, jednak wynagrodzenie nie zależy od jego osiągnięcia. Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie za wykonanie umówionych czynności z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami również w przypadku, gdy zamawiający nie zawrze umowy z osobą trzecią. Bez znaczenia dla powstania prawa do wynagrodzenia pozostaje fakt zawarcia umowy przez zamawiającego z osobą, którą samodzielnie wyszukał lub z którą nawiązał kontakt przed zawarciem umowy z pośrednikiem, pod warunkiem wykonania wskazanych w umowie czynności pośrednictwa. Mając na uwadze całokształt poczynionych rozważań oraz uznając, iż okoliczności faktyczne sprawy nie budziły wątpliwości i zostały należycie wykazane przez stronę powodową Sąd w punkcie 2 wyroku zasądził od strony pozwanej A. O. na rzecz powódki D. B. kwotę 6000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 16 października 2024 roku. W pukcie 3 Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, a to jest w zakresie roszczenia powódki o zasądzenie na jej rzecz odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 15 października 2024 roku. Podstawę prawną zasądzenia odsetek stanowił przepis art. 481 kodeksu cywilnego . Powódka w zakresie żądania odsetek wskazywała, że domaga się ich zasądzenia na podstawie opóźnienia w zapłacie faktury nr (...) to jest od dnia 15 października 2024 roku. W przedłożonej fakturze wskazano natomiast, iż dzień 15 października 2024 roku stanowi ostatni dzień terminu płatności faktury, a zatem pozwana w opóźnieniu ze spełnieniem świadczenia pozostawała od dnia 16 października 2024 roku. W związku z powyższym Sąd zasądził kwotę objętą żądaniem pozwu wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 16 października 2024 roku, a oddalił powództwo w zakresie roszczenia o odsetki od dnia 15 października 2024 roku. Orzeczenie o kosztach zawarte w punkcie 3 wyroku wydano w oparciu o treść art. 98 kodeksu postępowania cywilnego . Na zasądzoną na rzecz powódki od pozwanej kwotę składa się w całości opłata od pozwu w kwocie 500 zł. J. , 28 lipca 2025 roku Sędzia Joanna Schreiber ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) (...) (...) (...)