Wyrok Sądu Rejonowego w Człuchowie, I C 62/26

Sygn. akt: I C 62/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2026 roku Sąd Rejonowy w Człuchowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Osowicki Protokolant: sekretarz sądowy M. M. po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 roku w E. na rozprawie sprawy z powództwa Giełdy (...) S.A. z siedzibą w B. przeciwko N. V. o zapłatę 1. oddala powództwo w całości, 2. zasądza od powoda Giełdy (...) S.A. z siedzibą w B. na rzecz pozwanej N. V. kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty. Sygn. akt I C 62/26 UZASADNIENIE Pełnomocnik powoda Giełdy (...) S.A. z siedzibą w B. , wniósł przeciwko pozwanej N. V. pozew o zapłatę kwoty 2642,40 zł wraz ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że pozwana 20.11.2024 r. zawarła z (...) Sp. z o.o. w B. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych i zaakceptowała ogólne warunki, cennik oraz regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych. Pozwana otrzymywała co miesiąc faktury i nie uregulowała w terminie należności wynikających z kilku faktur. (...) Sp. z o.o. wystawiła noty karne oraz noty odsetkowe za nieterminowe regulowanie należności. W dniu 9.01.2027 r. Giełda (...) S.A. z siedzibą w B. nabyła do (...) Sp. z o.o. w B. wierzytelność w stosunku do pozwanej. 26.01.2027 r. strona powodowa wezwała pozwaną do zapłaty spornej kwoty. Pozwana nie zapłaciła należności we wskazanym terminie. Pełnomocnik pozwanej N. V. w sprzeciwie od nakazu zapłaty z 13.08.2025 r. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu wskazał, że powódka o istnieniu pozwu dowiedziała się 13.08.2025 r., roszczenie strony powodowej jest całkowicie bezpodstawne. Pozwana kwestionuje w całości roszczenie powódki zarówno co do zasady jak i co do wysokości. Pozwana kwestionuje cesję wierzytelności, z dowodów przedłożonych na jej poparcie wynika, że powódka zakupiła jakieś wierzytelności i tylko to. Z materiału dowodowego nie wynika, aby rzekomemu poprzednikowi prawnemu powódki przysługiwały jakiekolwiek roszczenia wobec pozwanej. Sąd ustalił co następuje: Powódka 20.11.2024 r. zawarła z (...) Sp. z o.o. w B. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych w ramach promocji Świąteczna-Minut według taryfy (...) numer abonencki +48 600 221 726 oraz drugą według taryfy Moja80Medium numer abonencki +48 604 594 175. (dowód: umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych k.7-8). (...) Sp. z o.o. w B. 9.01.2007 r. zawarła z Giełdą (...) S.A. z siedzibą w B. umowę przelewu wierzytelności w stosunku do dłużników wymienionych w załączniku do umowy. Stanowiące integralną część umowy załączniki – wykazy dłużników zawierają: nazwisko i imię, nazwę, siedzibę, datę i numer faktury, datę wymagalności, wartość nominalną wierzytelności oraz umówioną cenę. Załączniki sporządzone są w formie trwałego zapisu elektronicznego. (dowód: umowa cesji k.9-11 i k.91). (...) Sp. z o.o. w B. pismem z 9.01.2007 r. zawiadamiała pozwaną o przelewie wierzytelności na rzecz Giełdy (...) S.A. z siedzibą w B. wraz z wykazem niezapłaconych faktur, faktur karnych i odsetkowych na łączną kwotę 2642,40 zł. (dowód: zawiadomienie k.12). Giełda (...) S.A. z siedzibą w B. pismami z 26.01.2007 r. i 20.03.2007 r. wzywała pozwaną do zapłaty kwoty 2642,40 zł . (dowód: wezwania k. 13-14). Sąd zważył, co następuje: W ocenie sądu powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi określone dla siebie skutki prawne, tym bardziej, że ciężar dowodu pozostaje w ścisłym związku z problematyką procesową dowodów i spełnia przy tym dwie zasadnicze funkcje. Po pierwsze dynamizuje postępowanie dowodowe w systemie obowiązywania zasady sporności (kontradyktoryjności) w procesie, po drugie określa wynik merytoryczny sporu (sprawy) w sytuacji krytycznej, gdy strona nie udowodni faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (por. K. Piasecki, Kodeks cywilny. Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz, Zakamycze, 2003 r.) . Oznacza to zatem, że Sąd tylko wyjątkowo winien ingerować w przebieg postępowania dowodowego dopuszczając dowody z urzędu, które to uprawnienie wynika z treści przepisu art. 232 k.p.c. Ponadto, zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa, obowiązek wskazania dowodów potrzebnych dla rozstrzygnięcia sprawy, obciąża przede wszystkim strony (por. wyrok Sądu Najwyższego z 24 października 1996 r., III CKN 6/96, OSNC 1997/3/29), ponieważ Sąd został wyposażony jedynie w uprawnienie, a nie obowiązek, dopuszczenia dalszych jeszcze, nie wskazanych przez żadną ze stron, dowodów, kierując się przy tym własną oceną, czy zebrany w sprawie materiał jest - czy też nie jest - dostateczny do jej rozstrzygnięcia ( art. 316 § 1 in principio k.p.c. ) . Dlatego też Sąd powinien korzystać z przewidzianego w art. 232 zd. 2 k.p.c. uprawnienia powściągliwie i z umiarem, pamiętając, że taka inicjatywa należy przede wszystkim do samych stron i że cały rozpoznawany spór jest ich sprawą, a nie sądu. Podkreślić również należy, że zasada kontradyktoryjności winna być całkowicie zachowana zwłaszcza wówczas, gdy strony korzystają z pomocy profesjonalnych pełnomocników. Powód w sprawie wywodził legitymację procesową powołując się na umowę cesji zawartą z poprzednikiem prawnym. Zgodnie z art. 509 k.c. przelew wierzytelności to umowa, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel (cedent) przenosi wierzytelność ze swojego majątku do majątku osoby trzeciej (cesjonariusza). Aby dochodzić skutecznie od pozwanego roszczenia wynikającego z nabycia go od pierwotnego wierzyciela, powód powinien był więc wykazać przede wszystkim, że roszczenie takie pierwotnemu wierzycielowi przysługiwało oraz, ze umowa cesji obejmuje przedmiotową wierzytelność. Pełnomocnik pozwanej w sprzeciwie od nakazu zapłaty kwestionował w całości roszczenie powódki zarówno co do zasady jak i co do wysokości oraz kwestionował umowę cesji wierzytelności, w szczególności, że z dowodów przedłożonych na jej poparcie wynika tylko, że powódka zakupiła jakieś wierzytelności a z materiału dowodowego nie wynika, aby rzekomemu poprzednikowi prawnemu powódki przysługiwały jakiekolwiek roszczenia wobec pozwanej. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 lipca 2006 r. w sprawie V CSK 187/06, w przypadku cesji wierzytelności, warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi (LEX nr 402304), a zasadnicze znaczenie ma odpowiednie oznaczenie przedmiotu przelewu. Powodowa giełda poświadczonymi za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego działającego w sprawie, kserokopiami umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych i kserokopią zawiadomienia o przelewie wierzytelności wykazała istnienie samego zobowiązania pozwanej względem (...) Sp. z o.o. w B. . W niniejszej sprawie strona powodowa poświadczaną za zgodność z oryginałem kserokopią umowy cesji z 9.01.2027 r. wykazała nabycie od (...) Sp. z o.o. w B. wierzytelności w stosunku do dłużników wymienionych w załączniku do umowy. Powołany przez stronę powodową dowód z wydruku wyciągu z Załącznika do Umowy przelewu wierzytelności z 9.01.2007 r. zawartej pomiędzy (...) Sp. z o.o. w B. a z Giełdą (...) S.A. z siedzibą w B. załączony do pisma z 2.03.2026 r., w formie niepoświadczonej kserokopii, wobec kwestionowania przez stronę pozwaną, iż zawarta umowa cesji obejmuje wierzytelność względem pozwanej, nie stanowi dowodu z dokumentu, o których mowa w art. 244 k.p.c. i art. 245 k.p.c. oraz jest pobawiony mocy dowodowej w rozumieniu art. 232 k.p.c. w zw. z art. 308 k.p.c. Niepoświadczona kserokopia nie jest dokumentem. Jeżeli zaś pismo nie może być uznane za dokument, nie może być ono też podstawą do prowadzenia dowodu w trybie art. 308 k.p.c . (tak: Wyrok SN z 14.02.2007 r., II CSK 401/06, U. nr (...) ). Obowiązkiem strony powodowej było przedłożenie do akt sprawy odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem wydruku załącznika do umowy cesji, wykazującego nabycie przez powoda wierzytelności wobec pozwanej, w sposób określony w art. 129 § 2 k.p.c. Jeżeli profesjonalny pełnomocnik powoda zaniechał tej czynności, to należy uznać, iż naruszył obowiązek, o którym mowa w art. 232 k.p.c. Ponadto zgodnie z zasadą, że nie można przenieść więcej praw niż się samemu posiada ( nemo plus iuris in alium transferre potest, quam ipse habet), strona powodowa wobec kwestionowania powództwa również co do wysokości winna wykazać, że wierzycielowi pierwotnemu przysługiwała wierzytelność w wysokości dochodzonej pozwem. W potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii zawiadomienia o przelewie wierzytelności (...) Sp. z o.o. w B. , adresowanym do pozwanej, w wykazie niezapłaconych faktur ujęła oprócz dwóch faktur, dwie noty karne, każda z nich po 900 zł i pięć not odsetkowych. W kserokopiach umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych z 20.11.2024 r. pozwana oświadczyła, że akceptuje Regulamin Świadczenia Usług (...) Sp. z o.o. i Warunki Oferty Promocyjnej, które są załącznikiem do niniejszej umowy. Pełnomocnik strony powodowej mimo wezwania sądu nie przedłożył Regulaminu Świadczenia Usług (...) Sp. z o.o. i Warunków Oferty Promocyjnej, obowiązujących w dniu zawarcia umowy z pozwaną. Zatem strona powodowa nie wykazała, że wierzycielowi pierwotnemu przysługiwały od pozwanej kary umowne i z jakiego tytułu. Więc sąd nie mógł dokonywać oceny należności wierzycielowi pierwotnemu kar umownych po 900 zł i ważności samych postanowień o karze umownej ( art. 233 § 2 k.p.c. ). Zaznaczyć należy też, iż operator może dochodzić kary umownej jedynie wtedy, gdy przewidziana jest ona przy rozwiązaniu umowy z innych przyczyn niż niepłacenie w terminie opłat. Również strona powodowa nie przedstawiła wyliczenia not odsetkowych, od jakich należności, za jakie okresy i na podstawie jakiej stopy procentowej zostały wyliczone przez cedenta. Sąd nie mógł więc ocenić faktu, że takie odsetki rzeczywiście przysługiwały wierzycielowi pierwotnemu w kwotach wskazanych w notach odsetkowych. Wobec tego, że profesjonalny pełnomocnik strony powodowej nie przedstawił dowodu pozwalającego na ustalenie zasadności żądania kar umownych i not odsetkowych i ich wysokości ustalonych przez wierzyciela pierwotnego oraz dowodu, że zwarta umowa cesji obejmuje roszczenie wobec pozwanej, uznać należało, że nie wykazał on dochodzonego roszczenia zgodnie z regułą ciężaru dowodowego określonego w art. 6 k.c. Mając na uwadze powyższe sąd oddalił powództwo w całości. O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy art. 98 § 1, 1 1 i 3 k.p.c. , który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Jeżeli orzeczenie to jest prawomocne z chwilą wydania, odsetki należą się za czas po upływie tygodnia od dnia jego ogłoszenia do dnia zapłaty, a jeżeli orzeczenie takie podlega doręczeniu z urzędu - za czas po upływie tygodnia od dnia jego doręczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W przedmiotowej sprawie strona powodowa jest stroną przegrywająca proces, zatem powinna ona zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W przedmiotowej sprawie pozwana reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Zatem koszty procesu obejmują opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz koszty zastępstwa procesowego profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 900 złotych, zgodnie z treścią § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z 22 października 2015 roku (Dz.U z 2023 r. poz. 1935 ze zm.). Z. 1. odnotować w kontrolce uzasadnień, 2. odpis wyroku z uzasadnieniem po scaleniu, doręczyć : - pełnomocnikowi strony powodowej za pośrednictwem portalu informacyjnego 3. przedłożyć z apelacją, najdalej za 21 dni od wykonania E. ,1.07.2026 r.