Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach, II AKa 406/23

Sygn. akt: II AKa 406/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2024 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Aleksander Sikora (spr.) Sędziowie: SA Grzegorz Wątroba SA Marek Charuza Protokolant: Jolanta Stańczak przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Częstochowie Krzysztofa Budzika po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2024 r. sprawy M. K. , c. A. i Z. , ur. (...) w J. , oskarżonej z art. 310 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i inne, na skutek apelacji obrońcy oskarżonej od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 27 kwietnia 2023 roku, sygn. akt II K 203/21 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. SSA Grzegorz Wątroba SSA Aleksander Sikora SSA Marek Charuza UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AK 406/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 27 kwietnia 2023r. sygn. akt II K 203/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Sformułowany w uzasadnieniu apelacji zarzut rażącej niewspółmierności kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarówno kary jednostkowe pozbawienia wolności jak i kara łączna wymierzona oskarżonej nie noszą, wbrew stanowisku skarżącego, cech rażącej surowości. Sąd I instancji kierował się przy wymiarze kar jednostkowych dyrektywami zawartymi w przepisie art. 53 kk , mając je wszystkie w polu widzenia i nadając im właściwe znaczenie dla określenia wymiaru kary. W sprawie dominują okoliczności mające zaostrzający wpływ na wymiar kary, co zostało prawidłowo wskazane na stronie 31 pisemnego uzasadnienia. Wynikają one głównie z elementów przedmiotowych przypisanych jej przestępstw, ich ilości, cykliczności, współdziałania z innymi osobami, uczynienia sobie z popełniania tych przestępstw źródła stałego dochodu oraz działania w ramach grupy przestępczej. Nadto, w przypadku przestępstw przypisanych oskarżonej w punktach 1, 3 i 4 zaskarżonego wyroku, wyczerpywały one znamiona kilku przepisów części szczególnej kodeksu karnego . Istotne jest również i to, że w przypadku czynów przypisanych oskarżonej w punktach 3 i 4 zaskarżonego wyroku, nastąpiła już istotna redukcja represji karnej z uwagi na zastosowanie konstrukcji z art. 91 § 1 kk . Stopień winy oskarżonej jest wysoki, biorąc pod uwagę determinację w powtarzaniu czynów karalnych, przygotowanie się do ich popełnienia i rozciągnięciu ich na przestrzeni ponad dwóch lat. Oskarżona była już w przeszłości kilkukrotnie karana za przestępstwa przeciwko mieniu oraz przeciwko dokumentom, popełnione zarówno przed jak i po dokonaniu czynów przypisanych zaskarżonym wyrokiem, co również z uwagi na względy wychowawcze karania, musi powodować zaostrzenie kary. Przyznanie się oskarżonej do popełnienia zarzucanych jej czynów, upływ czasu od ich dokonania oraz wiek oskarżonej i choroby , na które cierpi, nie są w stanie, jak chce tego obrońca, w takim stopniu zniwelować wpływu wskazanych wyżej okoliczności negatywnych, aby uznać, że postawiony zarzut jest uzasadniony. Względy prewencji ogólnej oraz potrzeby wychowawczego działania, w przeciwieństwie do stanowiska autora apelacji, wymagają właśnie reakcji karnej na takim poziomie, jak to uczyniono w zaskarżonym wyroku. W tej sytuacji również kara łączna pozbawienia wolności wymierzona oskarżonej nie jest surowa, a tym bardziej nie można jej uznać za rażąco surową. Dolny próg zagrożenia kreowany był przez karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Przestępstwa jedynie częściowo były jednorodzajowe, ale rozciągnięte na czas ponad dwóch lat. Górna granica kary pozbawienia wolności, wynikająca z sumy kar składowych to 6 lat i 4 miesiące pozbawienia wolności. Połowę tak wyznaczonego spektrum kary łącznej stanowi kara 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, co oznacza, iż Sąd I instancji jedynie nieznacznie połowę możliwej kary łącznej przekroczył. Jeśli zaś uwzględni się to, iż łączeniu podlegały 4 kary składowe w tym dwie, wcześniej zredukowane co do konsekwencji karnej w związku ze stosowaniem art. 91 § 1 kk , łączna kara 4 lat pozbawienia wolności uznana została za w pełni sprawiedliwą i spełniającą wszelkie ustawowe wymogi prawidłowej kary łącznej. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie kar wymierzonych oskarżonej: w punkcie 1 do 1 roku i 8 miesięcy, w punkcie 2 do 3 miesięcy pozbawienia wolności, w punkcie 3 do 1 roku pozbawienia wolności, w punkcie 4 do 1 roku pozbawienia wolności, w punkcie 5 obniżenie kary łącznej do 2 lat pozbawienia wolności oraz warunkowe zawieszenie jej wykonania na okres próby o długości według uznania sądu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zarzut rażącej niewspółmierności kary okazał się nieuzasadniony, a zatem i oparte na tym zarzucie wnioski odwoławcze były nieskuteczne. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Całość zaskarżonego wyroku utrzymano w mocy. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Apelacja okazała się nieuzasadniona, a brak było podstaw do ingerencji w treść zaskarżonego wyroku z urzędu. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. Oskarżoną zwolniono od kosztów sądowych postępowania odwoławczego, na podstawie art. 624 § 1 kpk , uznając że w sytuacji finansowego obciążenia oskarżonej, wynikającego z zaskarżonego wyroku, uiszczenie przez nią opłaty i wydatków byłoby zbyt uciążliwe. 7. PODPIS SSA Grzegorz Wątroba SSA Aleksander Sikora SSA Marek Charuza 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wysokość kary 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana