Postanowienie Sądu Rejonowego w Tczewie, I Nc 436/25

Sygn. akt I Nc 436/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2025 roku Sąd Rejonowy w Tczewie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia Dominika Czarnecka po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 roku w T. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej Spółki Komandytowej z siedzibą w W. przeciwko T. G. o zapłatę na skutek skargi powoda na orzeczenie referendarza sądowego z 6 lutego 2025 r. postanawia umorzyć postępowanie. 1 Sygn. akt I Nc 436/25 Uzasadnienie do postanowienia z dnia 26 marca 2025 r. Powód (...) Spółka Akcyjna Spółka Komandytowa z siedzibą w W. wniósł pozew przeciwko T. G. o zapłatę. W dniu 21 lutego 2023 r. referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Doręczenie pozwanemu nakazu zapłaty oraz odpisu pozwu na adres wskazany przez powoda w treści pozwu okazało się jednak nieskuteczne. Pismem doręczonym pełnomocnikowi powoda w dniu 17 kwietnia 2023 r., referendarz zawiadomił powoda, iż pomimo powtórzenia zawiadomienia zgodnie z art. 139 § 1 zdanie drugie pozwany nie odebrał nakazu zapłaty oraz odpisu pozwu. Jednocześnie w trybie art. 139Postanowieniem z dnia 22 września 2023 r. referendarz sądowy, działając na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. , zawiesił postępowanie w sprawie. Odpis postanowienia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 5 października 2023 r. Pismem z dnia 2 października 2023 r. powód poinformował, że komornikowi nie udało się doręczyć korespondencji. Powód zlecił komornikowi poszukiwanie adresu pozwanego, dlatego koniecznym jest wydłużenie terminu wskazanego w art. 139W okresie trzech miesięcy od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania powód nie złożył skutecznego wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, w którym przedstawiłby potwierdzenie doręczenia korespondencji pozwanemu za pośrednictwem komornika albo dowód na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie i nie wskazał prawidłowego adresu pozwanego. W dniu 6 lutego 2024 r. referendarz sądowy wydał postanowienie o umorzeniu postępowania w trybie art. 182 § 1 pkt 1 k.p.c. W zakreślonym terminie powód wniósł skargę na orzeczenie referendarza, zarzucając naruszenie przepisów postępowania. W ocenie powoda referendarz sądowy błędnie umorzył postępowanie, mimo że nie zaistniały ku temu przesłanki. W przewidzianym terminie powód podejmował bowiem aktywne próby ustalenia adresu pozwanego przez komornika sądowego. Co więcej, nie ustanowiono kuratora procesowego dla osoby nieznanej z miejsca pobytu, mimo że powód uprawdopodobnił, iż miejsce zamieszkania pozwanego nie jest znane. Wniesienie skargi orzeczenie referendarza sądowego skutkowało w trybie art. 398 Sąd zważył, że zasadne jest umorzenie niniejszego postępowania. Art. 139 Bez znaczenia pozostaje to, czy w terminie zakreślonym wyżej wskazanym przepisem powód nie podejmował jakichkolwiek działań zmierzających do ustalenia adresu zamieszkania pozwanego, czy też działania te nie przyniosły żadnego rezultatu. Obecna treść art. 139 Ponieważ do chwili obecnej powód nie nadesłał potwierdzenia doręczenia pozwanemu korespondencji za pośrednictwem komornika, ani nie zwrócił korespondencji wraz z dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie, należało uznać, że przyczyna zasadnego zawieszenia postępowania nie ustała. Myli się również powód argumentując, iż to Sąd z urzędu winien ustanowić kuratora procesowego dla osoby nieznanej z miejsca pobytu. Art. 143 k.p.c. wymaga do takiej czynności złożenia wniosku przez powoda. Takiego natomiast wniosku powód nigdy nie złożył. Art. 182 § 1 pkt 1 k.p.c. stanowi, że Sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 5 i 6 , jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech miesięcy od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania. W okresie trzech miesięcy od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania powód nie złożył skutecznego wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, w którym wskazałby prawidłowy adres pozwanego. W zaistniałym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 182 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd postanowił jak w sentencji.