Orzeczenie z SAOS
Zarządzenie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, I C 1639/24
Data orzeczenia: 22 lutego 2025.
To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.
- Sąd
- Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
- Wydział
- I Wydział Cywilny
- Data
- 22.02.2025
- Rodzaj
- zarządzenie
- Sygnatura
- I C 1639/24
I — numer wydziału, C — rodzaj sprawy: sprawy cywilne, 1639 — numer kolejny sprawy w tym roku, 24 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2024). - Repertorium
- C: Sprawy cywilne (repertorium C)
- Czas sprawy
- Tego orzeczenia nie liczymy do czasu trwania. Liczymy tylko pierwszy wyrok albo postanowienie w sprawie.
- Skład
- Robert Bełczącki (członek składu)
- Źródło
- orzeczenie w SAOS
Przepisy przywołane w orzeczeniu
SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 98
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 99
- Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe, art. 80
Tekst orzeczenia
Pokaż pełny tekst (3 986 znaków)
Sygn. akt I C 1639/24 Uzasadnienie wyroku z dnia 31 stycznia 2025 r. W pozwie skierowanym przeciwko pozwanemu (...) ) sp. z o.o. w W. powód M. W. żądał zasądzenia odszkodowania w kwocie 7.500,00 zł wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. Podstawę powództwa stanowiła utrata zawartości przesyłki kurierskiej nr (...) nadanej w dniu 2 października 2023 r. Pozwany wnosił o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Za podstawę wyroku Sąd Rejonowy przyjął następujące ustalenia i wnioski: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Pozwany udowodnił bowiem spełnienie w całości należnego świadczenia odszkodowawczego. Ze zgromadzonych w sprawie dowodów z dokumentów (k. 50-54) jednoznacznie wynikało, że ubezpieczyciel (...) s.a. , który ubezpieczał przesyłkę kurierską nr (...) , nadaną w dniu 2 października 2023 r., przyznał powodowi w związku z utratą zawartości tej przesyłki odszkodowanie w kwocie łącznie 3.000,00 zł, odpowiednio w dniu 30 listopada 2023 r. w kwocie 1.707,31 zł (wypłata nastąpiła w dniu 7 grudnia 2023 r.) oraz w dniu 21 grudnia 2023 r. w kwocie 1.292,69 zł (wypłata nastąpiła w dniu 3 stycznia 2024 r.). Ze zgromadzonych w sprawie dowodów z dokumentów (k. 50-54) jednoznacznie wynikało także, że kwota 3.000,00 zł odpowiadała zarówno wartości przesyłki zadeklarowanej w liście przewozowym przez powoda, jak i ceny sprzedaży zawartości przesyłki ustalonej w umowie sprzedaży zawartej przez powoda. Wobec tego odszkodowanie należne w związku z utratą zawartości tej przesyłki nie mogło przewyższać kwoty 3.000,00 zł. Na podstawie bowiem art. 80 ust. 1 Prawa przewozowego wysokość odszkodowania za utratę lub ubytek przesyłki nie może przewyższać wartości, którą ustala się na podstawie i w następującej kolejności: 1) ceny wskazanej w rachunku dostawcy lub sprzedawcy albo 2) ceny wynikającej z cennika obowiązującego w dniu nadania przesyłki do przewozu bądź 3) wartości rzeczy tego samego rodzaju i gatunku w miejscu i czasie ich nadania. Zgodnie zaś z art. 80 ust. 3 Prawa przewozowego w razie utraty przesyłki z deklarowaną wartością należy się odszkodowanie w wysokości deklarowanej, a w razie ubytku – w odpowiedniej części, chyba że przewoźnik udowodni, że wartość deklarowana przewyższa wartość ustaloną w sposób określony w ust. 1 . Ze względu na to, że wspomniana przesyłka była ubezpieczona przez ubezpieczyciela (...) s.a. , roszczenie odszkodowawcze przysługiwało zarówno względem pozwanego jako przewoźnika, na podstawie umowy przewozu, jak i względem (...) s.a. jako ubezpieczyciela, na podstawie umowy ubezpieczenia. Niemniej w tego rodzaju sytuacji zbiegu roszczeń, spełnienie należnego świadczenia w całości przez jednego z dłużników, zwalnia drugiego. W przeciwnym razie doszłoby bowiem do niesłusznego wzbogacenia uprawnionego. Wobec uwzględnienia najdalej idącego zarzutu podniesionego przez pozwanego, pozostałe okazały się nieistotne dla rozstrzygnięcia. Podstawę orzeczenia o kosztach procesu stanowiły art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 Kodeksu postępowania cywilnego , zgodnie z którymi przegrywający sprawę powinien zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, w tym wynagrodzenie reprezentującego go pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Zachodziła zatem podstawa do zasądzenia na rzecz pozwanego od powoda tytułem kosztów procesu kwoty 1.817,00 zł obejmującej wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 1.800,00 zł ustalonej na podstawie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł. Podstawę zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od kosztów procesu od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty stanowił natomiast art. 98 § 1 1 Kodeksu postępowania cywilnego . Z tych względów Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji. Sędzia Robert Bełczącki ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) Sędzia Robert Bełczącki
Cytuj tę stronę
Gotowy przypis do strony „Zarządzenie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, I C 1639/24”:
Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Zarządzenie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, I C 1639/24.
Stały link:
https://cpdp.media/sady/orzeczenie/543829
Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.