Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie, X Kz 981/25

Sygn. akt X Kz 981/25 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Leszek Parzyszek Protokolant: sekretarz sądowy Dominika Kryszkiewicz po rozpoznaniu w sprawie S. R. zażalenia pełnomocnika cudzoziemca na postanowienie Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt II Ko 1779/225 w przedmiocie umieszczenia cudzoziemca w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców na podstawie art. 437 k.p.k. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Na wstępie odnieść się należy do postawionego w uzasadnieniu zażalenia zarzutu nieważności postępowania przeprowadzonego przed sądem rejonowym z uwagi na niepowiadomienie obrońcy o terminie posiedzenia. Otóż przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający prawo do obrony nie czyni jeszcze tego postępowania nieważnym, gdyż takiej sankcji nie przewidział ustawodawca. Niezależnie od tego w rozpoznawanym przypadku cudzoziemiec w toku posiedzenia 28 sierpnia 2025 r. nie informował o woli skorzystania z pomocy obrońcy. Nietrafny był też zarzut naruszenia art. 403 ust. 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, skoro cudzoziemiec został umieszczony w strzeżonym ośrodku na podstawie art. 88a ust. 1 i art. 88b w związku z art. 87 ust. 1 pkt 3, 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Niezależnie od tego nie mogło dojść do naruszenia wskazanego w zarzucie przepisu, gdyż w treści art. 403 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach brak jest pkt 1, ustęp ten nie dzieli się na punkty, oraz określa maksymalną długość okresu pobytu cudzoziemca w strzeżonym ośrodku albo areszcie dla cudzoziemców. Jest zatem oczywiste, że nie mogło dojść do jego naruszenia w rozpatrywanej sprawie. W sprawie nie doszło też do naruszenia EKPCz we wskazanym w zażaleniu zakresie. Postanowienie sądu zostało wydane, gdyż w rozpatrywanym przypadku, jak dokładnie wykazał sąd rejonowy, ziściły się ustawowe przesłanki do umieszczenia cudzoziemca w strzeżonym ośrodku na okres 60 dni. Wobec cudzoziemca pozostaje w mocy decyzja z 22.11.2023 r. Komendanta PSG w N. o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, w której nie określono terminu dobrowolnego powrotu, zaopatrzona w rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta była zaskarżana przez cudzoziemca włącznie ze skargą kasacyjną do NSA. Jednak od 29 maja 2025 r. jest prawomocna. Skoro do chwili obecnej cudzoziemiec jej nie wykonał, nie budzi wątpliwości, że tylko zastosowanie surowego środka zapobiegawczego może doprowadzić do jej wyegzekwowania. Podniesione przez obrońcę okoliczności dotyczące tego, że cudzoziemiec od wielu lat przebywa w Polsce i ma tu centrum życia nie mogą prowadzić do faktycznego co najmniej opóźnienia wykonania decyzji z 22.11.2023 r. To cudzoziemiec chcąc korzystać z gościnności kraju pobytu powinien przestrzegać obowiązującego w nim prawa, a w szczególności nie popełniać poważnego, umyślnego przestępstwa, stwarzającego realne zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego na terytorium RP. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.