Postanowienie Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie, I 1 Co 2138/24

sygn. akt I.1 Co 2138/24 POSTANOWIENIE 21 marca 2024 roku Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Mateusz Janicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 21 marca 2024 roku w Warszawie sprawy z wniosku U. Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności z siedzibą we W. przeciwko Ł. I. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego wierzyciela w przedmiocie skargi następcy prawnego wierzyciela z 22 lutego 2024 roku na postanowienie referendarza sądowego z 2 lutego 2024 roku, I.1 Co 1018/24 postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 2 lutego 2024 r. referendarz sądowy oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego wierzyciela wskazanego w tytule egzekucyjnym. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawca nie wykazał dowodami, o których mowa w art. 788 § 1 k.p.c. – tj. dokumentami urzędowymi lub prywatnymi z podpisami urzędowo poświadczonymi. Powyższe postanowienie zaskarżył wnioskodawca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy referendarzowi do ponownego rozpoznania. Twierdził, że złożył wymagane dowody. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wbrew stanowisku wnioskodawcy nie złożył on odpisu umowy cesji i załącznika do niej poświadczonego za zgodność z oryginałem tylko wyciągi z tych dokumentów. Jakakolwiek ingerencja w treść dokumentu, chociażby polegająca na jego częściowej anonimizacji, sprawia, że efektem takiego zabiegu jest sporządzenie wyciągu a nie odpisu dokumentu. Odpis zawiera całą treść dokumentu a wyciąg jego część. Nie jest przy tym rozróżnieniu relewantny ani zakres ingerencji w treść dokumentu ani jej przyczyna. Ochrona danych osobowych, zmuszająca wnioskodawcę do animizowania dokumentów, nie jest powodem, żeby składać w postępowaniu z art. 788 § 1 k.p.c. dokumenty niespełniające formy wymaganej tym przepisem, tylko wymaga (do czasu aż ustawodawca nie przyzna zawodowym pełnomocnikom procesowym – adwokatom i radcom prawnym – uprawnień do samodzielnego poświadczania za zgodność z oryginałem wyciągów) składania wyciągów, chociażby sporządzonych przez radcę prawnego, ale następnie poświadczonych przez notariusza (któremu ustawodawca przyznał takie uprawienie). Tymczasem złożone przez wnioskodawcę dokumenty (tj. wyciągi sporządzone i poświadczone przez racę prawnego tj. osobę niemającą do tego uprawnień) mają walor taki sam jak niepoświadczone kopie (także odpisy poświadczone przez osobę w ogóle niewykonująca żadnego prawniczego zawodu), a więc nie spełniają wymogu formy „dokumentu urzędowego lub prywatnego z podpisem urzędowo poświadczonym”. Nie złożono bowiem ani ww. „dokumentów” (czyli ich oryginałów) ani zrównanych przez ustawodawcę z tymi dokumentami (oryginałami) odpisu poświadczonego przez radcę prawnego lub wyciągu sporządzonego (lub chociażby uwierzytelnionego) przez notariusza. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 7673a § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.