Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach, I C 197/25

Sygn. akt: I C 197/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lipca 2025 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Przybylska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. P. przeciwko K. T. o zapłatę oddala powództwo SSO Barbara Przybylska Sygn. akt I C 197/25 UZASADNIENIE Powód A. P. , przywołując jako podstawę prawną art. 417 kc , domagał się zasądzenia 150.000zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia powództwa. tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę (szkodę niemajątkową, cierpienia psychiczne) wynikające z tego, że pozwany wbrew zakazowi wynikającemu z wyroku (...) orzeka jako sędzia w Sądzie (...) i bezprawnie odrzucił roszczenie powoda. Powództwo jest oczywiście bezzasadne. Treść pozwu nie wskazuje na istnienie jakiegokolwiek stanu faktycznego mogącego uzasadniać odpowiedzialność cywilnoprawną sędziego – funkcjonariusza publicznego – w związku z wykonywaniem przez niego funkcji orzeczniczych. Samo kwestionowanie zasadności wydanego w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości orzeczenia nie może być podstawą konstruowania roszczeń. Tym samym powództwo nie zawiera prawnie relewantnych twierdzeń mogących stanowić podstawę do dochodzenia roszczenia o zadośćuczynienie. Pozwany jako sędzia Sądu Okręgowego (...) wykonywał czynności orzecznicze w ramach powierzonego mu mandatu sędziowskiego, mieszcząc się w granicach przyznanych mu przez ustawę kompetencji. Działanie takie, jako realizacja funkcji wymiaru sprawiedliwości, nie może być traktowane jako bezprawne tylko z tego powodu, że jego skutki nie są dla strony korzystne. Dodatkowo – wbrew twierdzeniom powoda - powołane orzeczenie (...) nie zawiera zakazu orzekania sędziom sądów powszechnych, wskazując jedynie na wadliwość powołania sędziów jednej z izb Sądu Najwyższego. W myśl art. art. 191 1 § 1 i 3 kpc Sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów, o których mowa w art. 228 kpc , wynika oczywista bezzasadność powództwa. Wobec powyższego Sąd stwierdzając, że przytoczone okoliczności stanowiące podstawę żądania już a priori wskazują na brak podstaw dochodzonego roszczenia na podstawie art. 417 kc i uwzględnienia powództwa rozstrzygnął jak w sentencji.