wokanda

Orzeczenie z SAOS

Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie, X Kz 775/19

Data orzeczenia: 1 sierpnia 2019.

To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.

Sąd
Sąd Okręgowy w Warszawie
Wydział
X Wydział Karny
Data
01.08.2019
Rodzaj
postanowienie
Sygnatura
X Kz 775/19
X — numer wydziału, Kz — rodzaj sprawy: zażalenia karne, 775 — numer kolejny sprawy w tym roku, 19 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2019).
Repertorium
Kz: Zażalenia karne
Czas sprawy
3,5 mies. to nasz szacunek: od roku 2019 z sygnatury do daty tego orzeczenia
Skład
Źródło
orzeczenie w SAOS

Apelacja lub zażalenie

Sąd wyższy rozpoznał w tym orzeczeniu apelację albo zażalenie od orzeczenia: Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie, X K 7/18 z 2019-05-06. Nie mamy go w SAOS. Wynik dla zaskarżonego orzeczenia: uchylone.

Zmiana albo uchylenie orzeczenia nie dowodzi błędu sądu. Brak wpisu nie znaczy, że orzeczenia nie zaskarżono: SAOS ma tylko część orzeczeń. Jak to liczymy

Przepisy przywołane w orzeczeniu

SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.

Tekst orzeczenia

Pokaż pełny tekst (4 399 znaków)
Sygn. akt X Kz 775/19 POSTANOWIENIE Dnia 1 sierpnia 2019 roku Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Piotr Bojarczuk Protokolant: st. sekr. sądowy Michał Zborowski po rozpoznaniu w sprawie: G. V. oskarżonego prywatnym aktem oskarżenia o czyn z art. 216 § 2 k.k. w zb. z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. zażalenia pełnomocnika oskarżyciela prywatnego na postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 6 maja 2019 r., sygn. akt X K 7/18 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 maja 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy –Śródmieścia w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie przeciwko G. V. – z uwagi na brak zezwolenia na ściganie pochodzącego od uprawnionego organu oraz na podstawie art. 632 pkt 1 k.p.k. stwierdził, że koszty procesu ponosi oskarżyciel prywatny B. A. i uznał je za uiszczone w całości. Postanowienie powyższe zaskarżył w całości pełnomocnik oskarżyciela prywatnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa: - art. 9 ust. 12 Regulaminu Parlamentu Europejskiego ósmej kadencji, poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że „ organem sądowym " o którym mowa w tym przepisie nie może być polski sąd powszechny z uwagi na treść art. 13 k.p.k. , - art. 232 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej w zw. z art. 87 ust. 1 i art. 91 ust. 2 Konstytucji RP poprzez błędne przyjęcie, że Regulamin Parlamentu Europejskiego nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa, a tym samym jego zapisy nie mogą być podstawą przyjęcia, iż na gruncie prawa polskiego wniosek o uchylenie immunitetu posłowi do Parlamentu Europejskiego może ( i powinien ) wnieść sąd polski, do którego wpłynął akt oskarżenia przeciwko takiemu posłowi, podczas gdy tryb uchylenia immunitetu posła Parlamentu Europejskiego określa Regulamin Parlamentu Europejskiego uchwalony na podstawie kompetencji przyznanych prawem pierwotnym Unii Europejskiej tj. Traktatem o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Pełnomocnik wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem dalszego prowadzenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 9 ust. 12 Regulaminu Parlamentu Europejskiego ósmej kadencji (2014-2019), Parlament rozpatruje jedynie wnioski o uchylenie immunitetu poselskiego, które zostały mu przekazane przez organy sądowe lub przez stałe przedstawicielstwa państw członkowskich. Podzielić należało w szczególności argumentację skarżącego odnośnie tego, że sformułowanie „ organy sądowe ” zawarte w art. 9 ust. 12 Regulaminu Parlamentu Europejskiego powinno być interpretowane w kontekście uprawnień procesowych organu danego państwa członkowskiego. Odmowa przez Sąd wystąpienia z wnioskiem o uchylenie przedmiotowego immunitetu przy jednoczesnym braku wstąpienia prokuratora do przedmiotowego postępowania pozbawia oskarżyciela możliwości dochodzenia swoich praw względem osób chronionych immunitetem Parlamentu Europejskiego. Z uwagi na to, że wspomniany przepis nie stanowi, że wniosek ma być sporządzony przez organ sądowy a jedynie przekazany, Sąd odwoławczy nie podziela obaw Sądu meriti , że sąd zobowiązany byłby do wykazania zasadności wniosku i tym samym wszedłby w rolę oskarżyciela. W ocenie Sądu owo wystąpienie o uchylenie immunitetu poselskiego sprowadza się raczej do czysto formalnego przekazania wniosku oskarżyciela prywatnego. Zauważyć trzeba, że oskarżyciel prywatny był wzywany do usunięcia braków formalnych aktu oskarżenia - poprzez przedłożenie dowodu złożenia do właściwego organu Parlamentu Europejskiego wniosku o uchylenie immunitetu parlamentarnego wobec oskarżonego co też uczynił, jednakże wnioskowi temu nie został nadany bieg z uwagi na fakt, że nie został on uznany za podmiot uprawniony na podstawie Regulaminu Parlamentu Europejskiego do złożenia takiego wniosku. Ponadto prokurator nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 60 k.p.k. Zatem w zaistniałej sytuacji Sąd Rejonowy powinien rozważyć skierowanie wniosku o uchylenie immunitetu oskarżonemu. Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy, postanowił, jak na wstępie.

Szukaj innego orzeczenia

Cytuj tę stronę

Gotowy przypis do strony „Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie, X Kz 775/19”:

Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie, X Kz 775/19.

Stały link:

https://cpdp.media/sady/orzeczenie/532908

Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.