Wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie, II K 979/23

Sygn. akt II K 979/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2025 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Bartosz Paszkiewicz Protokolant: st. sekr. sąd Renata Snopek, Wiktoria Berezowska Przy udziale Prokuratora Moniki Rorat po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 21.03.2024r., 16.05.2024r., 18.07.2024r., 23.09.2024r., 21.11.2024r. 30.01.2025r., 20.03.2025r., 08.05.2025r. sprawy z oskarżenia publicznego przeciwko J. G. , s A. i K. z domu (...) , urodzonego (...) w P. oskarżonemu o to, że : 1. w okresie od lutego 2017 roku do lipca 2018 roku w B. , woj. (...) , w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną pod nazwą (...) NIP (...) , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Skarbu Państwa w łącznej kwocie 39.198 złotych z tytułu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące od lutego 2017 roku do listopada 2017 roku, po uprzednim wprowadzeniu w błąd (...) w B. co do jego zasadności w deklaracjach podatkowych (...) za miesiące od lutego 2017 roku do kwietnia 2017 roku, od lipca 2017 roku do sierpnia 2017 roku i za miesiąc listopad 2017 roku, przy czym do zwrotu nie doszło oraz użył poprzez włączenie do dokumentacji finansowo-księgowej dokumentów w postaci 151 faktur VAT wystawionych przez podmioty: (...) S.C. (...) , (...) , NIP (...) oraz P.H.U. (...) . NIP (...) zawierających kwotę należności ogółem w łącznej wysokości 1.521.266,46 złotych, która stanowi znaczną wartość, tj. faktur poświadczających nieprawdę co do okoliczności faktycznych mogących mieć znaczenie dla określenia wysokości publicznoprawnej, a następnie użył ich do rozliczenia podatku od towarów i usług, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 271a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 § 1 k.k. 2. w okresie od lutego 2017 roku do lipca 2018 roku w B. , woj. (...) , w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną pod nazwą (...) NIP (...) , działając w krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem takiej samej sposobności, podał dane niezgodne ze stanem rzeczywistym w deklaracjach dla podatku od towarów i usług (...) za poszczególne miesiące od lutego 2017 roku do lipca 2018 roku złożył za pomocą środków komunikacji elektronicznej (...) w B. co do wysokości podatku naliczonego podlegającego odliczeniu od podatku należnego przez jego zawyżenie na skutek nierzetelnego prowadzenia ksiąg poprzez posłużenie się nierzetelnymi fakturami VAT wystawionymi przez: (...) S.C. (...) , (...) , NIP (...) oraz P.H.U. (...) , NIP (...) , które to faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych pomiędzy wskazanymi w nich podmiotami i wprowadzaniu tychże faktur do ewidencji finansowo-księgowej czym doprowadził do uszczuplenia należności publiczno-prawnych w kwocie 257.732 złotych oraz wprowadził w błąd (...) w B. i naraził na nienależny zwrot podatku w kwocie 39.198 złotych, łączna kwota uszczuplonego i narażonego na nienależny zwrot podatku od towarów i usług wynosi 296.930 złotych, tj. o czyn z art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 76 § 2 k.k.s. w zb. z art. 62 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. orzeka 1. oskarżonego J. G. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 1 (pierwszym) aktu oskarżenia czynu wypełniającego dyspozycję art. 13 § 1 k.k. w zw. z art 286 § 1 kk i art. 271a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za tak opisany czyn na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywny 200 (dwieście) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; 2. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 kk i art. 72 § 1 pkt 1 kk , wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu J. G. na okres 2 (dwóch) lat próby z jednoczesnym obowiązkiem informowania sądu co 6 (sześć) miesięcy pisemnie o przebiegu okresu próby; 3. oskarżonego J. G. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 2 (drugim) aktu oskarżenia czynu wypełniającego dyspozycję art. 56 § 2 k.k.s. i art. 76 § 2 k.k.s. i art. 62 § 2 k.k.s. i art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w zw. z art. 2 § 2 k.k. s i za tak opisany czyn na podstawie art. 62 § 2 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k. s wymierza mu karę grzywny 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; 4. na podstawie art. 8 § 2 k.k. s stwierdza, że wykonaniu podlegają kary z punktu 1(pierwszego) i 2 (drugiego) wyroku; 5. wymierza oskarżonemu 4180 (cztery tysiące sto osiemdziesiąt) złotych opłaty i zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa 40 (czterdzieści) złotych tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków.