wokanda

Orzeczenie z SAOS

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, II AKz 516/24

Data orzeczenia: 11 września 2024.

To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.

Sąd
Sąd Apelacyjny w Poznaniu
Wydział
II Wydział Karny
Data
11.09.2024
Rodzaj
postanowienie
Sygnatura
II AKz 516/24
II — numer wydziału, AKz — rodzaj sprawy: zażalenia karne (sąd apelacyjny), 516 — numer kolejny sprawy w tym roku, 24 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2024).
Repertorium
AKz: Zażalenia karne (sąd apelacyjny)
Czas sprawy
4,2 mies. to nasz szacunek: od roku 2024 z sygnatury do daty tego orzeczenia
Skład
Źródło
orzeczenie w SAOS

Przepisy przywołane w orzeczeniu

SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.

Tekst orzeczenia

Pokaż pełny tekst (3 594 znaki)
POSTANOWIENIE dnia 11 września 2024 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział II Karny, w składzie: Przewodniczący: sędzia Piotr Michalski Protokolant: prot. sąd. Sylwester Leńczuk przy udziale Prokuratora --- po rozpoznaniu w sprawie A. W. ( W. ) zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z (...) r. w sprawie o sygn. akt (...) o przejęciu do wykonania na terytorium R. kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela p. A. W. wyrokiem Sądu Powiatowego w U. ( R. ) z dnia (...) r. w sprawie o sygn. akt (...) na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w P. , na skutek wystąpienia R. o przejęcie do wykonania w R. prawomocnie orzeczonej kary 3 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Powiatowego w U. z dnia (...) r. (sygn. akt (...) ) wobec obywatela p. A. W. , orzekł o przejęciu do wykonania tej kary (pkt 1), określił kwalifikację prawną czynu, za który A. W. został skazany powyższym wyrokiem, według p. prawa karnego na art. 177 § 2 k.k. ( pkt 2) , na poczet kary zaliczył skazanemu okres zatrzymania od dnia (...) oraz okres pozbawienia wolności na terenie R. , tj. od dnia (...) i nadal (pkt 3), zastosował wobec A. W. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 30 dni od dnia przekazania go z terytorium R. do R. (pkt 4), określając, iż koszty postępowania ponosi Skarb Państwa (pkt 5). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany wnosząc o wstrzymanie przeniesienia z R. do Polski, albowiem – jak wskazał – odbywanie kary na gerenie R. umożliwia to skazanemu „staranie się o przedterminowe wyjście z więzienia na 1/3”. Jednocześnie skarżący zaakcentował swoją trudną sytuację finansową swojej rodziny, tęsknotę dzieci. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. W niniejszej sprawie wszystkie przesłanki przejęcia do wykonania w R. prawomocnie orzeczonej kary zostały spełnione. Jednocześnie wobec skazanego nie zachodzą także okoliczności stanowiące obligatoryjne lub fakultatywne podstawy odmowy wykonania przedmiotowego orzeczenia. W istocie skazany w swoim zażaleniu nie podnosił żadnych zarzutów, wnosząc wyłącznie o wstrzymanie przejęcia do wykonania w R. prawomocnie orzeczonej kary 3 lat pozbawienia wolności z uwagi na możliwość ubiegania się niedługo przez skazanego o przedterminowe wyjście z więzienia „na 1/3” w R. . I tak należy wskazać, że przepisy ustawy w ogóle nie przewidują możliwości wstrzymania przejęcia do wykonania kary na skutek podniesionych przez skazanego okoliczności. Jednocześnie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania jest prawidłowość dokonanego przez sąd I instancji przekazania i zastosowania tymczasowego aresztowania z czym skazany nawet nie podejmuje prób polemiki. Zastosowane przez Sąd Okręgowy przepisy, a w tym nader wszystko art. 611tg § 1 k.p.k. , mają charakter bezwzględny i nie dają orzekającemu sądowi nawet możliwości wyboru w kwestii przejęcia skazania do wykonania w sytuacji gdy zwróci się o to państwo członkowskie U. , którego organy wymiaru sprawiedliwości wydały orzeczenie skazujące obywatela p. z czym skazany nawet nie podejmuje polemiki. W kwestii pozostałych rozstrzygnięć zawartych w zaskarżonym postanowieniu skazany nie odniósł się ani słowem stąd Sąd Apelacyjny uznał, iż rozstrzygnięć tych A. W. de facto nie zaskarżył a więc i nie ma potrzeby się w tej materii wypowiadać. Uwzględniając powyższe, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. P. M. Pouczenie: Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.

Szukaj innego orzeczenia

Cytuj tę stronę

Gotowy przypis do strony „Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, II AKz 516/24”:

Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, II AKz 516/24.

Stały link:

https://cpdp.media/sady/orzeczenie/525647

Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.