Wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim, IV Ka 439/24

Sygn. akt IV Ka 439/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2025 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący Sędzia Sławomir Gosławski Protokolant sekretarz sądowy Bożena Sobczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie Małgorzaty Karwackiej – Barylskiej po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2025 roku sprawy M. K. oskarżonej o czyny z art. 271 § 1 kk A. W. oskarżonej o czyny z art. 18 § 1 kk w zw. art. 271 § 1 kk i inne R. S. oskarżonego o czyny z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 271 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżoną M. K. oraz obrońców oskarżonych A. W. i R. S. od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 7 marca 2024 roku sygn. akt II K 569/23 1. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonej M. K. w ten sposób, że: a. uniewinnia ją od wszystkich zarzucanych jej czynów w punktach od I. 1 do I. 27; b. wydatkami w spawie dotyczącymi oskarżonej M. K. obciąża Skarb Państwa; 2. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonej A. W. w ten sposób, że: a. w ramach wszystkich zarzucanych jej czynów w punktach od II. 1 do II. 27 w miejsce sformułowania: „wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie poleciła pracownikowi Spółki (...) poświadczenie nieprawdy w karcie przekazania odpadu o numerze:” przyjmuje, że „zorganizowali pracę pracownikowi M. K. zajmującej się w Spółce ewidencjonowaniem odpadów ( obsługą (...) ), wiedząc, że jest ona uprawniona do wystawiania dokumentów w tym zakresie i oddziaływali na podejmowane przez nią decyzje w ten sposób, iż nie miała możliwości weryfikacji przyjęć odpadów i godziła się na to, iż może to skutkować poświadczeniem przez M. K. nieprawdy, w wyniku czego M. K. poświadczyła nieprawdę w karcie przekazania odpadu o numerze:” b. za podstawę prawną skazania każdego z tak opisanych czynów w punktach od II. 1 do II. 27 przyjmuje art. 271 § 1 kk ; c. przyjmuje, że czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw określonego w art. 91 § 1 kk i w miejsce kary pozbawienia wonności i rozstrzygnięć z nią związanych zawartych w punktach 3, 4 , na podstawie art. 271 § 1 kk w związku z 91 § 1 kk , art. 37a § 1 kk wymierza A. W. karę 240 ( dwieście czterdzieści ) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 ( sto ) złotych; d. w pozostałej części zaskarżony wyroku w stosunku do oskarżonej A. W. utrzymuje w mocy; e. zasądza od A. W. na rzecz Skarbu Państwa 2400 ( dwa tysiące czterysta ) złotych opłaty za obie instancje i 7 (siedem) złotych tytułem zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze; 3. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego R. S. w ten sposób, że: a. w ramach wszystkich zarzucanych mu czynów w punktach od III. 1 do III. 27 w miejsce sformułowania: „wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie polecił pracownikowi Spółki (...) poświadczenie nieprawdy w karcie przekazania odpadu o numerze” przyjmuje, że „zorganizowali pracę pracownikowi M. K. zajmującej się w Spółce ewidencjonowaniem odpadów ( obsługą (...) ), wiedząc, że jest ona uprawniona do wystawiania dokumentów w tym zakresie i oddziaływali na podejmowane przez nią decyzje w ten sposób, iż nie miała możliwości weryfikacji przyjęć odpadów i godził się na to, iż może to skutkować poświadczeniem przez M. K. nieprawdy, w wyniku czego M. K. poświadczyła nieprawdę w karcie przekazania odpadu o numerze”; b. za podstawę prawną skazania każdego z tak opisanych czynów w punkach od III.1 do III. 27 przyjmuje art. 271 § 1 kk ; c. przyjmuje, że czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw określonego w art. 91 § 1 kk i w miejsce rozstrzygnięcia o karze pozbawienia wonności zawartego w punkcie 5 , na podstawie art. 271 § 1 kk w związku z art. 91 § 1 kk , art. 37a § 1 kk wymierza R. S. karę 360 ( trzysta sześćdziesiąt ) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 70 (siedemdziesięciu ) złotych; d. w pozostałej części zaskarżony wyroku w stosunku do oskarżonego R. S. utrzymuje w mocy; e. zasądza od R. S. na rzecz Skarbu Państwa 2420 ( dwa tysiące czterysta dwadzieścia) złotych opłaty za obie instancje i 7 (siedem) złotych tytułem zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze.