Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu, V GC 1333/24

Sygn. akt VGC 1333/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 października 2024r. Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy w składzie SSR Maciej J. Naworski po rozpoznaniu dnia 25 października 2024r. w T. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w L. ( KRS (...) ) przeciwko D. P. ( NIP (...) ) o zapłatę 1. zasądza od pozwanego D. P. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. w L. kwotę 2.091zł ( dwa tysiące dziewięćdziesiąt jeden złotych ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 6 lutego 2024r. do dnia zapłaty, 2. oddala powództwo w pozostałej części, 3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.117zł ( tysiąc sto siedemnaście złotych ) z odsetkami w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów postępowania w tym 900zł ( dziewięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. sygn. akt VGC 1333/24 UZASADNIENIE (...) sp. z o.o. w L. domagała się od D. P. 2.264,74zł, ponieważ nie zapłacił za wykonany przewóz krajowy ( k. 5 – 7 ). Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, gdyż obwieścił o dniu układowym ( k. 48 ). Sąd ustalił i zważył, co następuje: 1. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań należy podkreślić, że po pierwsze, de lege lata proces cywilny jest kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej. Po drugie, obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego nie wpływa na bieg procesów cywilnych. Po trzecie, jeżeli rozpoczęto postępowanie restrukturyzacyjne, wierzyciel nie może żądać od dłużnika odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych ani rekompensaty za koszty odzyskiwania należności ( art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 2023r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, tekst j. Dz. U. z 2023r., poz. 1790 ). Po czwarte wreszcie, Sąd bierze pod uwagę z urzędu, bez potrzeby zgłaszania przez pozwanego zarzutów, bezzasadność powództwa z punktu widzenia prawa materialnego, jeżeli wynika ona wprost z twierdzeń przytaczanych przez strony. 2. Stan faktyczny okazał się bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o przepis art. 230 k.p.c. Pozwany nie zakwestionował bowiem faktów przytoczonych przez stronę powodową ani wysokości roszczenia. 3. W rezultacie Sąd uwzględnił powództwo w zakresie sumy głównej i odsetek za opóźnienie na podstawie art. 774 oraz art. 481 § 1 k.c. 4. Sąd oddalił powództwo w zakresie wyższych odsetek, ponieważ nie należały się powodowi w świetle powołanych na wstępie unormowań; z tych samych względów nie mógł tez domagać się rekompensaty za koszty odzyskiwania należności. 5. Sąd oddalił wniosek pozwanego o zawieszenie postępowania, ponieważ nie zachodziła żadna podstawa do zwlekania z rozstrzygnięciem. 6. O kosztach Sąd orzekł w myśl art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 100 zd. 2 oraz art. 99 i 98 § 1 1 k.p.c. 7. Sąd rozstrzygnął sprawę na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 148 1 § 1 k.p.c. Przeprowadzenie rozprawy nie było potrzebne a strony nie złożyły wniosków w trybie art. 148 1 § 3 k.p.c.