Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu, V GC 299/24

Sygn. akt VGC 299/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2024r. Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy w składzie: przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski protokolant: sekretarz sądowy I. serafin po rozpoznaniu dnia 28 marca 2024r., w T. na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. V. (...) w W. ( KRS (...) ) przeciwko A. F. ( NIP (...) ) o zapłatę 1. zasądza od pozwanego A. F. na rzecz powoda (...) S.A. V. (...) w W. kwotę 2.084zł ( dwa tysiące osiemdziesiąt cztery złote ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty: - 1.042zł od dnia 15 października 2021r., - 1.042zł od dnia 14 kwietnia 2022r. do dnia zapłaty, 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.117zł ( tysiąc sto siedemnaście złotych ) z odsetkami w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów postępowania w tym 900zł ( dziewięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt VGC 299/24 UZASADNIENIE (...) S.A. w W. V. (...) domagała się od A. F. 2.084zł składki, ponieważ pozwany ubezpieczył u niej samochód od OC i nie spełnił swojego świadczenia ( k. 4 ). Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując wysokość i wymagalność roszczenia ( k. 30 ). Sąd ustalił co następuje: A. F. ubezpieczył w (...) S.A. w W. V. (...) samochód dostawczy F. (...) od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych na okres od 14 października 2021 do 13 października 2022r. i zobowiązał się zapłacić jej 2.084zł składki w dwóch równych ratach płatnych dnia 14 października 2021r. i 14 kwietnia 2022r. Dowód: polisa k. 11 – 12, zaświadczenie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, k. 13. Sąd zważył co następuje: 1. Stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów, które nie budziły wątpliwości i nie były kwestionowane. 2. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań trzeba podkreślić, że po pierwsze, proces cywilny jest de lege lata kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej. W konsekwencji na stronach spoczywa obowiązek przeprowadzenia postępowania; ponoszą też one ryzyko zaniechań i niestarannego prowadzenia procesu. Po drugie, ciężar dowodu faktów istotnych dla rozstrzygnięcia spoczywa na stronie, która wywodzi z nich skutki prawne ( ei incumbit probatio, qui dicit – art. 6 k.c. ). W sprawie o świadczenie umowne onus probandi spoczywa więc w pierwszej kolejności na stronie powodowej, ponieważ musi ona wykazać treść stosunku prawnego i zasadność zgłoszonych pretensji. Pozwany nie jest jednak zwolniony z obowiązków w zakresie przytaczania faktów i wykazania inicjatywy dowodowej, w sytuacji, w której powód dowody przeprowadza. W takiej sytuacji czyste zaprzeczanie jest bowiem nieskuteczne. Po trzecie, dokument urzędowy korzysta z domniemania prawdziwości ( art. 252 k.p.c. ). Po czwarte, informacja pochodząca z Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego ma moc dokumentu urzędowego ( art. 244 § 2 w związku z art. 244 § 1 k.p.c. i art. 96 ust. 1 i 102 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, tekst j. 2023 poz. 2500 ). Po piąte, polisa jest potwierdzeniem zawarcia umowy ubezpieczenia ( art. 809 § 1 k.c. ). Po szóste wreszcie, umowa ubezpieczenia jest odpłatna ( art. 805 § 1 k.c. ). 3. W rezultacie powództwo było uzasadnione. Powódka udowodniła, że łączyła ją z pozwanym umowa ubezpieczenia i wykazała wysokość należnej składki. Pozwany nie kwestionował zresztą samego faktu zawarcia umowy a jedynie wysokość żądania. Ta wynikała jednak wprost z przedłożonej polisy. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny potwierdził zaś fakt zawarcia umowy pomiędzy stronami wskazując na numer polisy, a polisa, o tym właśnie numerze dotyczyła samochodu pozwanego i określała składkę w dochodzonej wysokości. Zwykłe zaprzeczenie tezom powódki, do których ograniczył się pozwany, okazało się więc niewystarczające. Identycznie było z zarzutem dotyczącym wymagalności roszczenia. Zwraca jedynie uwagę, że okres ochrony ubezpieczeniowej już się zakończył i już tylko z tego względu jest pewne, że upłynął także termin zapłaty składki. 5. Mając na względzie przedstawione okoliczności Sąd uwzględnił powództwo w całości na koszt pozwanego. 6. Na marginesie Sąd zaznacza, że nie odroczył rozprawy, ponieważ kolizja terminów zawodowego zastępcy procesowego nie jest okolicznością wymienioną w art. 214 § 1 k.p.c. ; nie jest zresztą czymś nadzwyczajnym i niemożliwym do przezwyciężenia.