wokanda

Orzeczenie z SAOS

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, VI P 79/19

Data orzeczenia: 31 maja 2022.

To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.

Sąd
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
Wydział
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Data
31.05.2022
Rodzaj
wyrok
Sygnatura
VI P 79/19
VI — numer wydziału, P — rodzaj sprawy: prawo pracy, 79 — numer kolejny sprawy w tym roku, 19 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2019).
Repertorium
P: Prawo pracy
Czas sprawy
35,0 mies. to nasz szacunek: od roku 2019 z sygnatury do daty tego orzeczenia
Skład
Źródło
orzeczenie w SAOS

Apelacja lub zażalenie

Sądy wyższe rozpoznały apelację albo zażalenie od tego orzeczenia:

Zmiana albo uchylenie orzeczenia nie dowodzi błędu sądu. Brak wpisu nie znaczy, że orzeczenia nie zaskarżono: SAOS ma tylko część orzeczeń. Jak to liczymy

Przepisy przywołane w orzeczeniu

SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.

Tekst orzeczenia

Pokaż pełny tekst (17 143 znaki)
Sygn. akt VI P 79/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2022 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Kryńska - Mozolewska Protokolant: Emilia Bonk po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2022 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa A. N. przeciwko Urzędowi Miasta K. z siedzibą w K. o odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę orzeka: 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powódki A. N. na rzecz Urzędu Miasta K. z siedzibą w K. kwotę 2.700,00 zł (dwa tysiące siedemset złotych 00/100) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Sygn. akt VI P 79/19 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 5 lutego 2019 roku (data na kopercie) powódka A. N. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego Urzędu Miasta K. kwoty 21.195,00 zł wraz z odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. W uzasadnieniu pozwu powódka argumentowała, że przyczyny rozwiązania z nią umowy o pracę są fikcyjne, a ponadto pracodawca nie dopełnił obowiązku konsultacji związkowych. (pozew – k. 1 – 3) W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o odrzucenie pozwu. W uzasadnieniu swego stanowiska pozwany argumentował, że przyczyny odwołania powódki ze stanowiska są prawdziwe i znajdują potwierdzenie w wynikach kontroli przeprowadzonej w Miejskim Ośrodku (...) w K. . Pozwany dodał też, że w związku z wyborem powódki na zajmowane stanowisko w drodze konkursu nie miał obowiązku przeprowadzenia odpowiednich konsultacji związkowych przed jej odwołaniem. (odpowiedź na pozew – k. 49 – 60) Na rozprawie w dniu 31 maja 2022 roku powódka sprecyzowała powództwo w zakresie odsetek, że domaga się odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. (protokół rozprawy z dnia 31.05.2022r. – k. 276) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Zarządzeniem nr (...) z dnia 27 lipca 2016 roku Burmistrz Miasta K. ogłosił konkurs na stanowisko dyrektora Miejskiego Ośrodka (...) w K. w wyniku którego na to stanowisko została wybrana powódka A. N. . Zarządzeniem nr (...) Burmistrz Miasta K. powołał powódkę na stanowisko dyrektora Miejskiego Ośrodka (...) w K. na czas określony 5 lat od dnia 1 października 2016 roku, Średnie miesięczne wynagrodzenie powódki liczone jak ekwiwalent za urlop wynosiło 7.065,00 zł brutto. (dowód: zarządzenie nr (...) – k. 63, ogłoszenie konkursu – k. 64 – 66, zarządzenie nr (...) – k. 67, zaświadczenie o wynagrodzeniu – k. 97) Zarządzeniem nr (...) z dnia 15 stycznia 2019 roku Burmistrz Miasta K. odwołał powódkę ze stanowiska Dyrektora Miejskiego Ośrodka (...) w K. , odwołanie nastąpiło z dniem 15 stycznia 2019 roku. Jako podstawę prawną odwołania Burmistrz wskazał na art. 15 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 25 października 1991 roku o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz art. 70 § 1 – 1 2 KP . Na powyższe zarządzenie powódka złożyła skargę do WSA w Warszawie. Skarga ta została odrzucona postanowieniem z dnia 27 lipca 2020 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 863/20. Jednocześnie z wręczeniem powódce zarządzenia nr (...) w przedmiocie odwołania jej stanowiska, tego samego dnia tj; 15 stycznia 2019 roku powódce wręczono pismo, w którym pracodawca wskazał szczegółowo powody odwołania jej ze stanowiska. W tym piśmie wskazał, że przyczyną odwołania powódki ze stanowiska było brak dbałości o prawidłowe wykonanie budżetu Miejskiego Ośrodka (...) w K. , polegający na niestosowaniu zapisów Zarządzenia nr (...) Dyrektora Miejskiego Ośrodka (...) z dnia 16 kwietnia 2014 roku w sprawie wprowadzenia regulaminu zamówień do 30.000,00 euro w Miejskim Ośrodku (...) w K. , a w szczególności: 1) niestosowanie się do zapisów ustawy o finansach publicznych, polegające na braku zastosowania kar umownych, wynikających z zawartej z wykonawcą usługi firmą (...) umowy, dotyczącej wymiany instalacji elektrycznej, 2) działanie niezgodne z §4 pkt 3 zarządzenia nr (...) Dyrektora Miejskiego Ośrodka (...) z dnia 16 kwietnia 2014 roku w sprawie wprowadzenia regulaminu zamówień do 30.000,00 euro w Miejskim Ośrodku (...) w K. , polegające na braku kosztorysu inwestorskiego dla robót budowlanych, sporządzonego zgodnie z przepisami art. 33 ust. 1 ustawy „ Prawo zamówień publicznych ” dla przedmiotu umowy pod nazwą pokrycie dachu, drabina ppoż, orynnowanie, naprawa kominów – wykonawca firma (...) , 3) stosowanie dzielenia zamówienia przy wykonywaniu przedmiotu umowy pod nazwą „wykonanie usług remontowych”, co spowodowało brak konieczności zastosowania przepisów ww. regulaminu. Umowa zawarta z wykonawcą pod nazwą Usługi (...) , 4) brak jednoznacznych zasad stosowania regulaminu zamówień do 30.000,00 euro w Miejskim Ośrodku (...) w K. . W treści pisma z dnia 15 stycznia 2019 roku pracodawca wskazał również, że powódce przysługuje trzymiesięczny okres wypowiedzenia ze skutkiem na dzień 30 kwietnia 2019 roku. (dowód: zarządzenie nr (...) – k. 68, skarga do WSA – k.13 – 14 verte, postanowienie WSA z dnia 27.07.2020r. z uzasadnieniem – k. 186 – 188, pismo z dnia 15.01.2019r. – k. 171) Przed odwołaniem powódki w Miejskim Ośrodku (...) w K. przeprowadzono dwie kontrole. W wyniku pierwszej kontroli, przeprowadzonej w dniach 13-14 grudnia 2018 roku, ustalono, że w Miejskim Ośrodku (...) w K. dochodziło do podziału zamówień, aby nie przekroczyły progu 20.000,00 zł netto, ponadto stwierdzono nieprawidłowości przy udzielaniu zamówienia firmie (...) . Kontrola stwierdziła również nieprawidłowości przy zawieraniu i wykonywaniu umów. W przypadku umowy z firmą (...) wody (...) umowa została zawarta dopiero po rozpoczęciu prac, a termin rozpoczęcia prac był wcześniejszy niż data umowy. Z kolei w przypadku umowy z firmą (...) stwierdzono, że wbrew treści umowy pierwotnej, która przewidywała, że termin zakończenia robót nie może ulec zmianie zawarto następnie dwa aneksy przedłużające termin wykonania robót. Sprawozdanie z tej kontroli zostało sporządzone dnia 21 grudnia 2018 roku. Kolejne sprawozdanie z uproszczonego postępowania kontrolnego zostało opracowane w dniu 27 grudnia 2018 roku i dotyczyło wniosków po kontroli finansowej przeprowadzonej w dniach 13 grudnia 2018 roku i 17 grudnia 2018 roku. W czasie tej kontroli potwierdzono zarzut niezgodności daty sporządzenia umowy z firmą (...) wody (...) z datą rozpoczęcia prac remontowych. Kontrola potwierdziła też zarzut zawarcia dwóch aneksów przedłużających termin zakończenia robót z firmą (...) (pierwszy aneks z dnia 10 września 2018 roku przesuwający termin zakończenia robót na dzień 20 września 2018 roku, drugi aneks z dnia 21 września 2018 roku przesuwający termin zakończenia robót na dzień 19 października 2018 roku), pomimo wyraźnego zapisu z umowy z tą firmą, a konkretnie z jej §3 ust. 3, zgodnie z którym termin zakończenia robót nie może ulec zmianie nawet w przypadku ewentualnego wykonania robót dodatkowych lub zamiennych mogących mieć wpływ na pierwotnie uzgodniony termin wykonania umowy. Pierwotny termin wykonania umowy został też określony na dzień 7 września 2018 roku. Ponadto kontrola finansowa stwierdziła nieterminowe wpłaty od osoby wynajmującej salę w Miejskim Ośrodku (...) w K. , a także od osoby dzierżawiącej teren oraz wskazała, że wynagrodzenie dla osób prowadzących zajęcia w Miejskim Ośrodku (...) powinno być obliczane od wpłat dokonanych przez uczestników. (dowód: sprawozdanie z uproszczonego postępowania kontrolnego z 21.12.2018r. – k. 69 – 76, sprawozdanie z uproszczonego postępowania kontrolnego z 27.12.2018r. – k. 77 – 85, umowa z firmą (...) – k. 86 – 89, aneksy – k. 91 – 92) W związku z obiema przeprowadzonymi kontrolami burmistrz Miasta K. wezwał powódkę do złożenia wyjaśnień pismami z dnia 21 grudnia 2018 roku i z dnia 27 grudnia 2018 roku. W odpowiedzi na wyniki kontroli przeprowadzonej w dniach 13-14 grudnia 2018 roku powódka wskazała, że nie doszło do nieuzasadnionego dzielenia zamówienia publicznego, bowiem wykonanie części usług remontowych było spowodowane nieprzewidzianym zdarzeniem losowym – zalaniem wodą pomieszczeń. Odnośnie błędnej daty zawarcia umowy z firmą (...) wody (...) powódka wskazała, że był to błąd pisarski – wpisano omyłkowo złą datę. Z kolei co do umowy z firmą (...) powódka podniosła, że przesuwanie dwukrotnymi aneksami terminu zakończenia robót było spowodowane nieprzewidzianymi okolicznościami po stronie wykonawcy, a także prośbą samego Miejskiego Ośrodka (...) w związku z godzinami prowadzonych zajęć. Powódka podniosła, że aneksy były podpisane za zgodną wolą obu stron umowy. Z kolei w odpowiedzi na wyniki kontroli finansowej przeprowadzonej w dniach 13 i 17 grudnia 2018 roku powódka powtórzyła wyjaśnienia co do błędnej daty w umowie z firmą (...) wody (...) oraz co do dwóch aneksów przedłużających datę zakończenia robót w umowie z firmą (...) . Nadto powódka wyjaśniła nieterminowe wpłaty od osoby wynajmującej pomieszczenie i od osoby dzierżawiącej teren, podnosząc, że upominała te osoby co do terminowych płatności. Co do wyliczenia wynagrodzenia dla osób prowadzących zajęcia powódka wskazała, że od 2 stycznia 2019 roku wprowadziła stosowne zapisy do umów dla wszystkich instruktorów, zastrzegając jednocześnie, że w rzeczywistości płatności dla instruktorów były dokonywane właśnie na podstawie wpłaconych przez uczestników środków. Powódka po przesłaniu burmistrzowi swoich wyjaśnień do obu kontroli nie uzyskała odpowiedzi ze strony burmistrza. (dowód: pismo z dnia 21.12.2018r. – k. 217, pismo z dnia 27.12.2018r. – k. 218, wyjaśnienia powódki z dnia 04.01.2019r. – k. 219 – 223, wniosek z dnia 03.09.2018r. – k. 227, pismo z dnia 12.09.2018r. – k. 228, wyjaśnienia powódki z dnia 09.01.2019r.- k. 229 – 231, zeznania powódki A. N. – protokół rozprawy z dnia 31.05.2022r. od 00:04:55 do 00:10:45) W Miejskim Ośrodku (...) w K. nie działają związki zawodowe. (dowód: oświadczenie – k. 96) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wskazane wyżej dowody z dokumentów, których wiarygodność nie została skutecznie zakwestionowana przez strony w toku postępowania. Sąd oparł się także na zeznaniach powódki, nie dając im wiary jedynie w zakresie, w jakim twierdziła ona, że na dokumencie odwołania jej ze stanowiska, jak i na dokumencie zawierającym przyczyny tego odwołania brak było podpisu burmistrza, bowiem w aktach sprawy znajdują się oba te dokumenty na k. 171 – 172 akt sprawy, podpisane zarówno przez burmistrza, jak i przez samą powódkę. W pozostałym zakresie Sąd uznał zeznania powódki za wiarygodne, znajdują one bowiem potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Sąd zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest roszczenie powódki o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. Powódkę z pozwanym łączył stosunek pracy na podstawie mianowania, o którym mowa w art. 68 i nast. KP , a nie na podstawie umowy o pracę. Zgodnie zaś z art. 69 pkt 1 KP jeżeli przepisy niniejszego oddziału nie stanowią inaczej, do stosunku pracy na podstawie powołania stosuje się przepisy dotyczące umowy o pracę na czas nieokreślony, z wyłączeniem przepisów regulujących tryb postępowania przy rozwiązywaniu umów o pracę. Regulacje dotyczące rozwiązywania stosunku pracy na podstawie mianowania zostały umieszczone w art. 70 KP . Zgodnie z art. 70 § 1 KP pracownik zatrudniony na podstawie powołania może być w każdym czasie - niezwłocznie lub w określonym terminie - odwołany ze stanowiska przez organ, który go powołał. Dotyczy to również pracownika, który na podstawie przepisów szczególnych został powołany na stanowisko na czas określony. Zgodnie z art. 70 § 1 1 KP odwołanie powinno być dokonane na piśmie. W niniejszej sprawie powódce zostało wręczone zarówno odwołanie, zawarte w zarządzeniu burmistrza nr (...) , jak i dokument zawierający szerokie wyjaśnienie przyczyn odwołania. Oba dokumenty zostały sporządzone na piśmie. Powódka argumentowała, że pismo z dnia 15 stycznia 2019 roku nie było podpisane przez burmistrza, nie mniej jednak w aktach sprawy na k. 171 znajduje się jego egzemplarz, który jest przez burmistrza, jak i przez powódkę, podpisany własnoręcznie, oświadczenie więc zostało sporządzone na piśmie i przedstawione powódce. Na k. 172 akt sprawy znajduje się z kolei podpisane przez obie strony zarządzenie nr (...) . Oświadczenie o odwołaniu powódki z zajmowanego stanowiska na podstawie mianowania zostało więc sporządzone na piśmie. Zgodnie z art. 70 § 1 2 Kp stosunek pracy z pracownikiem odwołanym ze stanowiska rozwiązuje się na zasadach określonych w przepisach niniejszego oddziału, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. W tym miejscu należy przywołać pogląd prawny wyrażony w orzecznictwie SN. w wyroku z dnia 23 lipca 2009 roku, sygn. akt II PK 30/09, SN podkreślił, że przepisy kodeksu pracy rozróżniają odwołanie równoznaczne z wypowiedzeniem ( art. 70 § 2 KP ) od odwołania równoznacznego z rozwiązaniem umowy bez wypowiedzenia ( art. 70 § 3 KP ). W drugim przypadku odwołanie powinno wskazywać przyczynę rozwiązania stosunku pracy (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 września 2004 r., I PK 704/03, OSNP 2005/9128). Natomiast w przypadku odwołania równoznacznego z wypowiedzeniem umowy o pracę pracodawca nie musi wskazywać przyczyny rozwiązania stosunku pracy. W niniejszej sprawie powódka została odwołana w trybie równoznacznym z wypowiedzeniem umowy o pracę, o czym świadczy treść wręczonego jej dnia 15 stycznia 2019 roku pisma, w którym pracodawca wskazał, że obowiązuje ją trzymiesięczny okres wypowiedzenia, który zakończy swój bieg z dniem 30 kwietnia 2019 roku. Wobec tego, zgodnie z powyższym poglądem, pracodawca nie musiał podawać jakiejkolwiek przyczyny odwołania powódki ze stanowiska. Tym samym Sąd nie ma w takiej sytuacji kompetencji do badania tych przyczyn, a z faktu braku ich podania, czy podania przyczyn nieprawdziwych nie można wysuwać roszczeń odszkodowawczych, brak bowiem wymogu podawania przyczyny odwołania. Jak wskazał SA w Białymstoku w wyroku z dnia 8 lipca 2020 roku, sygn. akt I ACa 409/19, zgodnie z art. 70 § 1 KP pracownik zatrudniony na podstawie powołania może być w każdym czasie - niezwłocznie lub w określonym terminie - odwołany ze stanowiska przez organ, który go powołał. Dotyczy to również pracownika, który na podstawie przepisów szczególnych został powołany na stanowisko na czas określony. W regulacji prawnej stosunku pracy na podstawie powołania istnieje zasada, iż może on być rozwiązany w każdej chwili w wyniku odwołania, które przy tym nie jest poddane rygorom w zakresie uzasadnienia. Również SN w wyroku z dnia 27 kwietnia 2010 roku, sygn. akt II PK 314/09, wskazał, że odwołanie pracownika ze stanowiska musi być dokonane w formie pisemnej, lecz nie musi zawierać przyczyny odwołania ( art. 70 § 1 1 KP ). Pracownik zatrudniony na podstawie powołania nie może kwestionować skutecznie odwołania równoznacznego z wypowiedzeniem umowy o pracę ze względu na brak uzasadnionej przyczyny. Wobec powyższego w niniejszej sprawie pozwany nie musiał podawać żadnej przyczyny uzasadniającej odwołanie powódki ze stanowiska. Sąd nie badał więc zasadności i prawdziwości przyczyn podanych w piśmie z dnia 15 stycznia 2019 roku, uznając jednocześnie odwołanie za zgodne z prawem. Tym samym brak jest spełnienia przesłanki dla zasądzenia odszkodowania na rzecz powódki. Powództwo podlega więc oddaleniu w całości. Powódka w toku postępowania argumentowała również, że pozwany nie przeprowadził wymaganych prawem konsultacji ze związkami zawodowymi. Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dyrektora instytucji kultury powołuje organizator na czas określony, z zastrzeżeniem ust. 3, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych działających w tej instytucji kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez instytucję. Odwołanie dyrektora następuje w tym samym trybie. Zasięganie opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych nie jest konieczne w przypadku wyłonienia kandydata na dyrektora w drodze konkursu, o którym mowa w art. 16 . Z powyższej regulacji wynika więc, że pracodawca nie ma obowiązku zasięgania opinii organizacji związkowych, czy stowarzyszeń zawodowych i twórczych, gdy dyrektor został wyłoniony w drodze konkursu. Jak zaś wynika z ustaleń Sądu w niniejszej sprawie powódka została mianowana na stanowisko dyrektora Miejskiego Ośrodka (...) w K. po przeprowadzeniu konkursu na to stanowisko. Wobec tego w przypadku odwołania jej ze stanowiska pracodawca nie miał obowiązku przeprowadzenia konsultacji. Zarzut powódki w tym przedmiocie jest więc nietrafny. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. W kwestii kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 KPC oraz §9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015r., poz. 1800, ze zm.), zasądzając na rzecz pozwanego od powódki kwotę 2.700,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. ZARZĄDZENIE (...)

Szukaj innego orzeczenia

Cytuj tę stronę

Gotowy przypis do strony „Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, VI P 79/19”:

Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, VI P 79/19.

Stały link:

https://cpdp.media/sady/orzeczenie/511416

Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.