Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach, II AKzw 720/23

Sygn. akt II AKzw 720/23 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2023 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia SA Rafał Doros Protokolant: Jolanta Stańczak przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Katowicach del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach Jolanty Tałaj po rozpoznaniu w sprawie M. N. skazanego za przestępstwa z art. 209 § 1a k.k. i inne zażalenia złożonego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 23 marca 2023 roku, sygn. akt III Kow 9/23 w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. oraz art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k. w postanawia: 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zwolnić skazanego od wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Przeprowadzona przez Sąd Apelacyjny kontrola odwoławcza doprowadziła do wniosku, że ustalenia sądu I instancji, zarówno pod kątem prawnym, jak i faktycznym są prawidłowe, a wydane rozstrzygnięcie zasadne. Przerwa w karze stanowi wyjątek od zasady nieprzerwanego jej wykonywania, w związku z czym instytucja ta może być stosowana tylko w wyjątkowo ciężkich, szczególnych sytuacjach, kiedy występuje realne zagrożenie podstaw egzystencji rodziny, bądź gdy obecność skazanego jest niezbędna dla zapewnienia bytu rodziny czy opieki nad jej członkiem, a równocześnie celu tego nie da się osiągnąć inaczej jak przez osobisty udział skazanego. Sąd Okręgowy rozstrzygając w przedmiocie wniosku skazanego o przerwę w karze dokonał prawidłowej oceny tych przesłanek przez pryzmat względów rodzinnych i osobistych skazanego, o których mowa w przepisie art. 153 § 2 k.k.w. Sytuacja zdrowotna matki skazanego, na którą powołuje się skarżący, jest trudna, jednakże, nie sposób przyjąć, aby udzielenie M. N. przerwy w karze mogło przyczynić się do jej poprawy. Jak słusznie wskazano w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia, matka skazanego zamieszkuje sama, jednak może liczyć na pomoc znajomych. Wymieniona, jak wynika z wywiadu środowiskowego, radzi sobie w codziennych czynnościach, również sytuacja mieszkaniowa i majątkowa matki skazanego kształtuje się stabilnie. Nadto, matka skazanego jest objęta niezbędnym leczeniem, na co wskazuje dokumentacja medyczna dołączona do wniosku skazanego. Natomiast, w razie zaistnienia takiej konieczności, wymieniona może dodatkowo wystąpić o wsparcie do lokalnych instytucji pomocowych świadczących usługi opiekuńcze. W świetle naprowadzonych wyżej okoliczności zgodzić się należy z wyrażonym przez sąd I instancji poglądem, że dla matki skazanego i jej wsparcia z uwagi na stan zdrowia, nie jest konieczny osobisty udział M. N. . Skazany przed jego osadzeniem nie interesował się sytuacją swojej matki, nie troszczył się o jej stan zdrowia. I choć pogorszenie stanu zdrowia, jak podniósł to skazany, miało miejsce w lutym 2023 roku, to troska o rodziców również w zdrowiu winna być czymś naturalnym. Tym czasem nawet obecnie skazany, jak wynika z opinii administracji jednostki penitencjarnej oraz wywiadu kuratora, ma roszczeniowy stosunek do swojej matki, która mimo stosunkowo niskich dochodów przesyła mu środki finansowe, zaś jej chorobę wymieniony zdaje się instrumentalnie wykorzystywać w celu uzyskania przerwy w wykonywaniu kar pozbawienia wolności. Zauważyć trzeba, że w sytuacji skazanego przywołane okoliczności nie są cięższymi skutkami niż typowe, powstające w związku z osadzeniem w jednostce penitencjarnej, aby konieczna była ich likwidacja w drodze udzielenia przerwy w karze. Reasumując, przedstawiona w środku odwoławczym argumentacja, nie dostarczyła podstaw do podważenia prawidłowości ustaleń i ocen zaprezentowanych przez sąd I instancji w zaskarżonym orzeczeniu. Mając na uwadze powyższe, należało podzielić stanowisko Sądu Okręgowego o braku podstaw z art. 153 § 2 k.k.w. do udzielenia skazanemu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. O kosztach postępowania orzeczono według norm przywołanych na wstępie. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej. ZARZĄDZENIE 1) odpis postanowienia doręczyć: - skazanemu z pouczeniem o prawomocności, - obrońcy skazanego, 2) zwrócić akta. Katowice, dnia 9 maja 2023 roku