Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach, II AKzw 1515/21

Sygn. akt II AKzw 1515/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2021 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSA Karina Maksym Protokolant: Agnieszka Bargieł przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Marty Irzyńskiej po rozpoznaniu w sprawie M. H. skazanego za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 1 czerwca 2021 roku, sygn. akt V Kow 867/21 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. , art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługuje na uwzględnianie. Kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia jednoznacznie wykazała, iż Sąd I instancji prawidłowo ustalił okoliczności faktyczne oraz dokonał ich właściwej oceny prawnej, w rezultacie zasadnie przyjmując, że wobec M. H. nie zachodzą postawy materialne pozwalające na uwzględnienie jego wniosku. Zapatrywania tego nie mogły zmienić argumenty naprowadzone w zażaleniu skazanego, w znakomitej większości odnoszące się do danych nie mających znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie sprawy. Przypomnieć wypada, że skazany nie należy do sprawców incydentalnych, był dotychczas czterokrotnie karany sądownie, każdorazowo za przestępstwo niealimentacji, co skutkuje podwyższeniem wobec niego oczekiwań w zakresie uzyskanych postępów w dotychczas prowadzonym procesie resocjalizacji. Natomiast, zachowanie skazanego prezentuje się zaledwie jako poprawne, nie wyróżniające się niczym szczególnym na tle innych osadzonych, bez istotnego zaangażowania we wdrażane programy readaptacyjne. Niekorzystnie na ocenę sylwetki skazanego wpływa również fakt, że w przeszłości odbywał on już karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, które to zezwolenie zostało uchylone, m.in. dlatego, że posiadając stałe zatrudnienia uchylał się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Udzielono mu także warunkowego zwolnienia z reszty kary. A zatem tego rodzaju formy oddziaływań penalnych wobec niego wdrażane nie przyniosły oczekiwanych rezultatów, co oczywiste skoro na drogę przestępstwa systematycznie wraca. W tym stanie rzeczy nie ma wystarczających kontrargumentów, aby słuszność zaskarżonego postanowienia podważać, bo z całą pewnością skazany wymaga dalszych oddziaływań wychowawczych w warunkach zakładu karnego, tak aby mógł sobie w pełni uświadomić, że łamanie prawa pociąga za sobą określone, w tym dotkliwe dla skazanego konsekwencje prawne. Wobec nie przedstawienia w zażaleniu jakichkolwiek argumentów mogących wpłynąć na odmienną ocenę, zaskarżone orzeczenie utrzymano w mocy, zwalniając przy tym skazanego od wydatków postępowania odwoławczego, których nie mógłby uiścić. SSA Karina Maksym ZARZĄDZENIE 1. odpis postanowienia z pouczeniem o prawomocności doręczyć skazanemu; 2. akta sprawy zwrócić.