wokanda

Orzeczenie z SAOS

Wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie, I C 940/23

Data orzeczenia: 14 sierpnia 2023.

To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.

Sąd
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
Wydział
I Wydział Cywilny
Data
14.08.2023
Rodzaj
wyrok
Sygnatura
I C 940/23
I — numer wydziału, C — rodzaj sprawy: sprawy cywilne, 940 — numer kolejny sprawy w tym roku, 23 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2023).
Repertorium
C: Sprawy cywilne (repertorium C)
Czas sprawy
3,7 mies. to nasz szacunek: od roku 2023 z sygnatury do daty tego orzeczenia
Skład
Źródło
orzeczenie w SAOS

Przepisy przywołane w orzeczeniu

SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.

Tekst orzeczenia

Pokaż pełny tekst (4 488 znaków)
sygn. akt I C 940/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 14 sierpnia 2023 roku Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w W. w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy M. J. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 14 sierpnia 2023 roku w W. sprawy z powództwa R. L. przeciwko K. N. .V. z siedzibą w A. o zapłatę zasądza od pozwanej na rzecz powoda 600 (sześćset) euro z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 18 czerwca 2022 roku do dnia zapłaty; oddala powództwo w pozostałej części; zasądza od pozwanej na rzecz powoda 1 117 zł (tysiąc sto siedemnaście złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE Ponieważ wartość przedmiotu sporu nie przekracza 4 000 zł, uzasadnienie sporządzono w skróconej formie stosownie do art. 505 8 § 4 k.p.c. , ograniczając je do wyjaśnienia podstawy prawnej z podaniem przepisów prawa. Powództwo zasługiwało na uwzględnienie z wyjątkiem nadmiernie wygórowanego roszczenia odsetkowego. Podstawą prawną dochodzonego roszczenia były przepisy rozporządzenia (WE) nr 261/2004, a mianowicie art. 5 ust. 1 lit. c w zw. z art. 7 ust. 1 tego aktu prawnego. W przypadku lotu o długości ponad 3 500 km wysokość odszkodowania wynosi 600 euro. Przesłanką dochodzonego roszczenia jest odwołanie lotu tj. nieodbycie się lotu, który był uprzednio planowany i na który zostało zarezerwowane co najmniej jedno miejsce ( art. 2 lit. l ww. rozporządzenia) – fakt ten był między stronami bezsporny ( art. 230 k.p.c. ). Ponieważ lot odbywał się z lotniska unijnego (we W. ), rozporządzenia miało zastosowanie w świetle art. 3 ust. 1 lit. a ww. rozporządzenia. Co więcej, powód posiadał rezerwację stosownie do wymogu z art. 3 ust. 2 lit. a ww. rozporządzenia (dołączona do pozwu). Pozwana nie podniosła żadnych zarzutów, jak chodzi o zasadność dochodzonej należności głównej. Ani nie zakwestionowała odwołania lotu, ani legitymacji czynnej powoda, ani zastosowania rozporządzenia z uwagi na parametry lotu. Spór w istocie ogniskował się wokół kwestii daty wymagalności dochodzonego roszczenia, a tym samym terminu naliczania odsetek za opóźnienie. Sąd podzielił stanowisko pozwanej, że dochodzone przez powoda roszczenie jest roszczeniem bezterminowym, płatnym po wniesieniu reklamacji i upływie 30-dniowego terminu na jej rozpatrzenie ( art. 455 k.c. , art. 205c pr. lotn.). Nie podzielił jednak stanowiska, jakoby powód skierował reklamację na niewłaściwy adres. O ile rację ma pozwana, że adres, na który została skierowana reklamacja, nie widnieje w rejestrze przedsiębiorców KRS, o tyle widnieje on w zakładce (...) na oficjalnej stronie pozwanej (www.klm.com/information/corporate/contact). Tymczasem przesłanką skutecznego złożenia oświadczenia woli (w tym wezwania do zapłaty) jest w świetle art. 61 k.c. dotarcie oświadczenia do adresata tak, żeby mógł się zapoznać z jego treścią, a nie koniecznie dotarcie na adres wskazany w OWU tudzież na adres, który w rejestrze przedsiębiorców KRS oddziału przedsiębiorcy zagranicznego został wskazany jako adres zakładu głównego. Pozwana, która podaje różne adresy, musi się liczyć, że na te różne adresy będzie nadsyłana do niej korespondencja. Ponieważ powód nadał reklamację do pozwanej 4 maja 2022 r., sąd uznał za zasadne przyjęcie domniemania faktycznego ( art. 231 k.p.c. ), że dotarło ono do pozwanej, tak że mogła się zapoznać z jego treścią, najpóźniej 18 maja 2022 r., tak że 30-dniowy termin na rozpatrzenie reklamacji upłynął 17 czerwca 2022 r., więc od 18 czerwca 2022 r. pozwana jest w opóźnieniu i obowiązana zgodnie z art. 481 § 1 i 2 k.c. uiszczać odsetki ustawowe za opóźnienie od dochodzonej należności. O kosztach sąd orzekł na podstawie odpowiedzialności za wynik procesu stosownie do art. 98 § 1 i 3 k.c. w zw. z art. 100 k.p.c. , uznając powoda za wygrywającego, skoro uległ tylko co do nieznacznej części swojego żądania. Pozwana jako przegrywająca obowiązana jest zwrócić poniesione przez powoda koszty, na które złożyły się: opłata od pozwu (200 zł), opłata skarbowa od złożonego dokumentu pełnomocnictwa (17 zł) i wynagrodzenie adwokata stosownie do § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie (900 zł). Zarządzenia: - urlop referenta od 21.08.2023 r. do 11.09.2023 r. - odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanej adw. M. G. przez umieszczenie w portalu informacyjnym. W. , 18 września 2023 roku asesor sądowy M. J.

Szukaj innego orzeczenia

Cytuj tę stronę

Gotowy przypis do strony „Wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie, I C 940/23”:

Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie, I C 940/23.

Stały link:

https://cpdp.media/sady/orzeczenie/499708

Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.