Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu, VIII C 521/21

Sygnatura akt VIII C 521/21 (...) WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2021 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu VIII Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia Bartłomiej Koelner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2021 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa Skarbu Państwa - P. W. przeciwko A. C. reprezentowanej przez kuratora o zapłatę I. zasądza od pozwanej A. C. na rzecz strony powodowej Skarbu Państwa - P. W. kwotę 85,52 zł (osiemdziesiąt pięć złotych pięćdziesiąt dwa grosze) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 27 sierpnia 2020 r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 150 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 90 zł kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty; III. nakazuje pozwanej, aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu kwotę 30 zł tytułem opłaty od pozwu, od uiszczenia której powód był zwolniony. Sygn. akt VIII C 521/21 UZASADNIENIE W dniu 27 sierpnia 2020 r. strona powodowa Skarb Państwa – P. W. wniosła przeciwko pozwanej A. C. pozew o zapłatę kwoty 85,52 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto strona powodowa domagała się zasądzenia zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi według norm przepisanych. W uzasadnieniu podała, iż pozwana nie wywiązała się z obowiązku uiszczenia opłaty rocznej za 2018 r. z tytułu użytkowania wieczystego. Na kwotę dochodzoną pozwem składają się: 73,54 zł tytułem należności głównej oraz 11,98 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od dnia wymagalności (01.04.2018r.) do dnia 26 sierpnia 2020 r., tj. dnia poprzedzającego złożenie pozwu. W dniu 3 września 2020 r. referendarz sądowy wydał w sprawie nakaz zapłaty, w którym powództwo w całości uwzględnił. Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2021 r. dla pozwanej, której miejsce pobytu nie jest znane został ustanowiony kurator (k. 36). Działający w imieniu pozwanej kurator w dniu 11 maja 2021 r. wniósł sprzeciw, w którym zaskarżył nakaz zapłaty w całości (k. 45). W toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana A. C. na podstawie aktu notarialnego z dnia 18 maja 2006 r. nabyła udział w użytkowaniu wieczystym związanym z nieruchomością położoną we W. , przy ul. (...) , nr działki (...) , obręb K. , dla której w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu prowadzona jest księga wieczysta o nr (...) . dowód: - akt notarialny k.8-10 - wydruk z księgi wieczystej k. 6-7. Wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ww. nieruchomości za 2018 r. wynosiła 73,54 zł. dowód: - pismo z dnia 30 listopada 2006 r. wraz z potwierdzeniem odbioru k. 11-12. Pozwana nie wywiązała się z obowiązku uiszczenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ww. nieruchomości za 2018 r. W dniu 18 maja 2018 r. strona powodowa wezwała bezskutecznie pozwaną na piśmie do zapłaty kwoty 73,54 zł tytułem opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. dowód: - wezwanie do zapłaty z dnia 16 maja 2018 r. wraz z potwierdzeniem odbioru k. 13-14. Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Strona powodowa dochodziła w niniejszej sprawie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości za 2018 r. w wysokości 73,54 zł wraz z odsetkami wyliczonymi za okres od dnia wymagalności tj. 1 kwietnia 2018 r. do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu tj. 26 sierpnia 2018 r. w wysokości 11,98 zł. W myśl art. 238 k.c. użytkownik wieczysty uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną. Analogiczne unormowanie zawarte zostało również w przepisie art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. - Dz.U. 2020, poz. 1990 dalej – u.g.n.), zgodnie z którym za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłatę roczną. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok (art. 71 ust. 4 zd. 1 u.g.n.) Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie był niesporny, a nadto znajdował potwierdzenie w treści dokumentów dołączonych do pozwu, którym sąd dał wiarę w całości, wobec niekwestionowania ich przez żadną ze stron. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie ponad wszelką wątpliwość pozwalał na ustalenie i przyjęcie, że pozwana w roku 2018 r. była użytkownikiem wieczystym działki położonej we W. przy ul. (...) i nie uregulowała z tego tytułu opłaty rocznej w wysokości 73,54 zł. O odsetkach ustawowych za opóźnienie Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. zasądzając je zgodnie z żądaniem pozwu. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w pkt I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w myśl którego pozwany jako strona przegrywająca sprawę na żądanie powoda, obowiązany jest do zwrotu kosztów procesu, na które złożyły się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 90 zł (§ 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych) oraz 60 zł z wykorzystanej zaliczki powoda na poczet ustanowionego w sprawie kuratora. O brakujących kosztach procesu, na które złożyła się opłata od pozwu w wysokości 30 zł, od której wniesienia strona powodowa zgodnie z treścią art. 94 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych była zwolniona, Sad orzekł jak w pkt III wyroku, obciążając nimi pozwaną, jako stroną przegrywającą sprawę.