Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach, II AKzw 10/22

Sygn. akt II AKzw 10/22 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący sędzia SO del. Marcin Schoenborn Protokolant: Kamil Klupś przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Marty Irzyńskiej po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. P. ( P. ) zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 22 grudnia 2021 r. sygn. akt VIII Kow 4614/21 w przedmiocie udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 kpk i art. 438 kpk , art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw POSTANAWIA 1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że w miejsce rozstrzygnięć z punktów I, II i III, na mocy art. 77 § 1 kk a contrario odmówić skazanemu P. P. s. D. i K. ur. (...) w S. udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary 2 lat pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 28 maja 2020 r. sygn. akt V K 42/20; 2. w pozostałej części zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 3. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Katowicach na podstawie art. 77 § 1 kk i art. 78 § 1 kk warunkowo przedterminowo zwolnił skazanego z odbycia reszty kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej w/w wyrokiem tego sądu, ustalając w oparciu o art. 80 § 1 kk 2 letni okres próby biegnący od faktycznego opuszczenia jednostki penitencjarnej, a także na mocy art. 159 § 1 kkw w zw. z art. 72 § 1 kw oddając skazanego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego w miejscu stałego pobytu oraz zobowiązując go w tym czasie do przestrzegania porządku prawnego, podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymywania się od kontaktowania z osobami karanymi sądownie, uzależnionymi od alkoholu lub środków odurzających oraz informowania kuratora o każdorazowej zmianie miejsca zamieszkania, miejsca pobytu i miejsca pracy. Jednocześnie na mocy art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów postępowania sądowego, którymi obciążył Skarb Państwa. Zażalenie na to postanowienie złożył prokurator, który uprzednio sprzeciwił się warunkowemu przedterminowemu zwolnieniu skazanego. Stawiając zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę tego orzeczenia i mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, iż w stosunku do skazanego zachodzą podstawy do warunkowego przedterminowego zwolnienia, podczas gdy analiza dotychczasowej linii życiowej skazanego, a to m.in. fakt popełnienia czynu na szkodę małoletniej, zdiagnozowanego i nierozwiązanego problemu z uzależnieniem od środków psychoaktywnych, doprowadzenie do zakładu karnego celem odbycia orzeczonej kary pozbawienia wolności, świadczy o tym, że w stosunku do skazanego nie można sformułować pozytywnej prognozy kryminologicznej, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty orzeczonej kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie prokuratora zasługiwało na uwzględnienie. Rzeczywiście nie sposób mieć przekonania, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego kontynuując w warunkach wolnościowych rozpoczęty w jednostce penitencjarnej proces resocjalizacji będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Bez tego rodzaju prognozy nie sposób zaś udzielić skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia stanowiącego odstępstwo od zasady wykonywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym w pełnym orzeczonym wymiarze, stąd sięgać należy po dobrodziejstwo tej instytucji wyjątkowo, a i na pewno zachowując rozwagę oraz zwiększony poziom krytycyzmu wobec zapewnień i deklaracji ze strony skazanego. Nie można odmówić racji skarżącemu, gdy wskazuje, że zwiększenie przez skazanego w ostatnim czasie od poprzedniej negatywnej decyzji sądu penitencjarnego w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia zaangażowania w działania wychowawcze, przy wciąż nierozwiązanym problemie z uzależnieniem od środków psychoaktywnych i bez sprawdzenia samokontroli oraz samodyscypliny w warunkach wolnościowych np. poprzez świadczenie pracy poza terenem zakładu karnego, nie pozwala mieć pewności, że prezentowana poprawa zachowania skazanego jest efektem rzeczywistego przewartościowania dotychczasowego trybu życia i ma trwały charakter, a nie jest jedynie instrumentalnym zachowaniem ukierunkowanym tylko na uzyskanie owego warunkowego przedterminowego zwolnienia. Dość charakterystycznym być musi i to nawet, jeśli karę skazany rozpoczął odbywać dopiero 7 kwietnia 2021 r., że 9 z 10 nagród regulaminowych skazany otrzymać miał akurat od wydania opinii penitencjarnej z dnia 15 lipca 2021 r. stanowiącej właśnie podstawę poprzednio odmowy udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Na uwagę musi też zasługiwać brak poparcia wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie ze strony administracji zakładu karnego, która ma możliwość bieżącej obserwacji postępów jego resocjalizacji i skuteczności dotychczasowych oddziaływań wychowawczych, a zdaniem której skazany w dalszym ciągu wymaga prowadzenia oddziaływań penitencjarnych, mimo że już przed osadzeniem, po uchyleniu zaś tymczasowego aresztowania stosowanego w okresie od 8 października 2019 r. do 7 lipca 2020 r., deklarował abstynencję, podjęcie leczenia w ośrodku zamkniętym. Miał jednak też pozostawać w zainteresowaniu Policji z uwagi na możliwość kontaktów z osobami posiadającymi narkotyki. Nie miał również stałego zatrudnienia, a utrzymywał się głównie z prac dorywczych. Do zakładu karnego nie stawił się zaś dobrowolnie, tylko musiał zostać doprowadzony. Sąd penitencjarny przecenił znaczenie tego, że skazany nie stwarza problemów wychowawczych i dobrze funkcjonuje w zakładzie karnym, jak też właściwie i sumiennie realizuje swoje obowiązki. Stan taki przede wszystkim oznacza podporządkowanie się regułom panującym w zakładzie karnym i akceptację tego rodzaju procesu resocjalizacji, jest zatem stanem typowym, za który nie należy automatycznie oczekiwać nagrody w formie warunkowego przedterminowego zwolnienia, o które zresztą skazany przez swego obrońcę wystąpił ponownie, gdy wciąż odległym był koniec kary. Mając na względzie powyższe Sąd Apelacyjny orzekł, jak na wstępie, przy czym zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, na zasadzie odstępstwa od zasady z art. 636 § 1 kpk , kierował się dotychczasowym oraz przewidywanym jeszcze okresem jego pobytu w warunkach izolacji penitencjarnej. ZARZĄDZENIE odpis postanowienia z poucz. o prawomocności co do pkt 1 i 2 oraz zażaleniu do składu równorzędnego w SA K-ce co do pkt 3 doręczyć: - skazanemu za pośr. dyr. ZK W. 23.02.2022 r.