Orzeczenie z SAOS
Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, II S 39/21
Data orzeczenia: 3 stycznia 2022.
To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.
- Sąd
- Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
- Wydział
- II Wydział Karny
- Data
- 03.01.2022
- Rodzaj
- postanowienie
- Sygnatura
- II S 39/21
II — numer wydziału, S — rodzaj sprawy: skargi na przewlekłość, 39 — numer kolejny sprawy w tym roku, 21 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2021). - Repertorium
- S: Skargi na przewlekłość
- Czas sprawy
- 6,1 mies. to nasz szacunek: od roku 2021 z sygnatury do daty tego orzeczenia
- Skład
- Jerzy Skorupka (przewodniczący)
- Artur Tomaszewski (członek składu)
- Wiesław Pędziwiatr (członek składu)
- Źródło
- orzeczenie w SAOS
Przepisy przywołane w orzeczeniu
SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.
- Kodeks postępowania karnego, art. 429
- Kodeks postępowania karnego, art. 430
- Kodeks postępowania karnego, art. 623
- Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, art. 5
- Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, art. 8
Tekst orzeczenia
Pokaż pełny tekst (2 944 znaki)
II S 39/21 POSTANOWIENIE W. , dnia 3 stycznia 2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie przewodniczący: SSA Jerzy Skorupka (sprawozdawca) SSA Wiesław Pędziwiatr SSA Artur Tomaszewski po rozpoznaniu skargi K. O. z dnia 21 września 2021 r. na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, w postępowaniu prowadzonym przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w sprawie II AKz 762/20 na podstawie art. 430§1 KPK oraz art. 623§1 KPK w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U.2018.75 t.j.) p o s t a n o w i ł I. pozostawić skargę bez rozpoznania; II. zwolnić K. O. od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie. UZASADNIENIE K. O. złożył skargę na przewlekłość postępowania sądowego w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki , domagając się stwierdzenia przewlekłości w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu w sprawie wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania sądowego. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i nie podlega rozpoznaniu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki , wymieniony środek wnosi się w toku postępowania w sprawie. Tym samym brak jest podstaw prawnych do wniesienia skargi na przewlekłość, jeżeli postępowanie nie toczy się bądź zostało zakończone. Tymczasem postępowanie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu II AKz 762/20 zostało zakończone w dniu 27 sierpnia 2020 r. W związku z tym, że w sprawach skargi na przewlekłość dotyczącej postępowania karnego stosuje się odpowiednio przepisy procedury karnej, przeto środek, który jest niedopuszczalny powinien spotkać się z odmową przyjęcia przez prezesa sądu, do którego ją złożono ( art. 429§1 KPK ), a jeżeli – jak w niniejszej sprawie – został przyjęty, sąd pozostawia go bez rozpoznania ( art. 430§1 KPK ). Ponieważ skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana jako niedopuszczalna z mocy ustawy, wnioskodawcę należało zwolnić od obowiązku uiszczenia opłaty, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie ( art. 623 KPK w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze; por. post. SN z dnia 9.10.2013 r., (...) 8/13). Z tych samych względów bezcelowe byłoby wyznaczenie skazanemu obrońcy z urzędu. W tym stanie rzeczy należało orzec jak na wstępie. SSA Wiesław Pędziwiatr SSA Jerzy Skorupka SSA Artur Tomaszewski
Cytuj tę stronę
Gotowy przypis do strony „Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, II S 39/21”:
Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, II S 39/21.
Stały link:
https://cpdp.media/sady/orzeczenie/463275
Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.