Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie, IV P 359/20

Sygnatura akt IV P 359/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ O. , dnia 26 maja 2021 r. Sąd Rejonowy (...) IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Giżewska-Rozmus Ławnicy: Danuta Czepułkowska, Urszula Paul Protokolant: st. sekr. sąd. Danuta Zakrzewska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2021 r. (...) na rozprawie sprawy z powództwa Ż. R. (1) przeciwko E. T. (1) i W. T. (1) o odszkodowanie I. zasądza od pozwanych E. T. (1) i W. T. (1) solidarnie na rzecz powódki Ż. R. (1) kwotę 3.679,98 (trzy tysiące sześćset siedemdziesiąt dziewięć 98/100) złotych tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę; II. oddala powództwo w pozostałym zakresie; III. nadaje wyrokowi w punkcie pierwszym rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 2.453,32 (dwa tysiące czterysta pięćdziesiąt trzy 32/100) złotych; IV. nakazuje ściągnąć od pozwanych na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy (...) kwotę 200 (dwustu) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty od pozwu. IV P 359/20 UZASADNIENIE Powódka Ż. R. (1) w pozwie skierowanym przeciwko E. T. (1) , W. T. (1) , D. T. , J. T. (1) – wspólnikom (...) spółki partnerskiej wniosła o wypłatę 10.000 zł tytułem odszkodowania oraz o wydanie świadectwa pracy. Po sprecyzowaniu roszczenia powódka wniosła o zasądzenie i wypłatę odszkodowania od wspólników (...) solidarnie tj. po 25% żądanej kwoty. W uzasadnieniu swojego stanowiska podała, że została nieprawidłowo zwolniona z pracy, bowiem nie dano jej wypowiedzenia umowy o pracę do dnia dzisiejszego, ani oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia. W związku z tym nie wydano powódce świadectwa pracy. Opisała okoliczności uzyskania wiedzy, iż nie posiada prawa do świadczeń NFZ oraz związanych z zakończeniem stosunku pracy. Wskazała, że pozew do sądu pracy wniosła w tak odległym terminie ponieważ każda czynność, która toczyła się w jej sprawie wiązała się z oczekiwaniem. Pozwani E. T. (1) i W. T. (1) wnieśli o oddalenie powództwa w całości. Podali, że z dniem 02.01.2020r. zgodnie z art. 23 (1) par. 1 kp nastąpiło przejęcie zakładu pracy prowadzonego dotychczas przez Spółkę przez nowych pracodawców (...) Spółka Partnerska oraz (...) Spółka cywilna z siedzibą w S. . Podmioty te przejęły wszelkie wynikające ze stosunku pracy , prawa i obowiązki pracodawcy względem owych pracowników a za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed dniem przejęcia odpowiadają solidarnie dotychczasowi i nowi pracodawcy. Wskazali, że wypłacili powódce w dniu 8 października 2020r. kwotę 2.918,81 zł z tytułu ekwiwalentu za urlop. Opóźnienie, które wystąpiło, spowodowane było brakiem dostępu przez księgową do akt osobowych. Pozwani stwierdzili, że przedmiotowa wypłata zwalnia pozwanych z zobowiązań wobec powódki do wysokości kwoty przesłanej na jej rachunek bankowy. Strona pozwana nie zgadza się ze stanowiskiem powódki co do wypłaty odszkodowania i uznaje roszczenie to za bezzasadne. Ponadto pozwana spółka chciała zatrudnić powódkę, jednak ona w piśmie z dnia 7.10.2020r. poinformowała, że nie zamierza podejmować pracy w żadnej z firm powstałych po podziale spółki (...) . W zakresie roszczenia o wydanie świadectwa pracy podnieśli, że osobą formalnie i realnie odpowiedzialną za sprawy pracownicze był pozwany J. T. (1) , co wynika z regulaminu porządkowego (...) . Funkcję kierownika pełnił J. T. . Pozwani wskazali, że to pozwany J. T. (1) , który pełnił obowiązki kierownika zakładu leczniczego prowadzonego przez Spółkę, nie dopełnił obowiązku poinformowania powódki na zasadach i w trybie art. 23 1 k.p. o zmianach formalno-prawnych spółki. Pozwani podkreślili, że nie mogą być adresatami żądań powódki, gdyż dokumentację pracowniczą po zakończeniu działalności Spółki przejęli D. T. i J. T. (1) . Z tych względów, zostali pozbawieni jakiegokolwiek wglądu do dokumentacji, a co za tym idzie do ewentualnych działań zmierzających do wydania żądanego świadectwa pracy. W sprawie powołano mediatora. W związku z powyższym sporządzona została ugoda co do części roszczeń powódki. W związku z treścią ugody postanowieniem z dnia 02.04.2021r. umorzono postępowanie w zakresie dochodzonego przez powódkę odszkodowania od pozwanych D. O. - T. i J. T. . Postanowieniem z dnia 26.05.2021r. umorzono postępowanie w zakresie roszczenia o wydanie świadectwa pracy w związku z cofnięcie przez powódkę w tym zakresie roszczenia będącego wynikiem podpisania przez strony świadectwa pracy powódki. Sąd ustalił, co następuje: Ż. R. (1) w okresie od 1.04.2011r do 1.04.2012r. pracowała w (...) (...) Przychodnia (...) w S. w oparciu o umowę o pracę na czas określony, na stanowisku rejestratorki medycznej. Następnie w okresie od 2.04.2012r. do 31.12.2012r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku rejestratorka medyczna/asystentka medyczna. Podmiotem zatrudniającym była (...) M. - T. , (...) sp. cywilna w S. . Od 1.01.2013r. powódka pracowała w w/w spółce w oparciu o umowę o pracę na czas nieokreślony. (Dowód: umowy o pracę k.8,9,10, akta osobowe – świadectwo pracy z 02.10.2020r. k. ) Na podstawie art. 551 par. 2 i 3 ksh , na mocy jednomyślnej uchwały wspólników spółki cywilnej (...) M. - T. , T. , O. - T. , (...) spółka cywilna z dnia 26.03.2014r. przekształcono spółkę cywilną w Spółkę partnerską (...) T. , (...) Spółka Partnerska . ( bezsporne, potwierdzone- odpis KRS k. 11-14v) Zgodnie z treścią umowy Spółki Partnerskiej zawartej w dniu 26.03.2014r. w S. każdy wspólnik ma prawo i obowiązek prowadzenia spraw Spółki ( par. 10 pkt 1). Każdy ze wspólników uprawniony jest do reprezentowania Spółki samodzielnie. Prawo Wspólników do reprezentowania Spółki dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych. Za zaniechanie czynności odpowiedzialność ponoszą wszyscy Wspólnicy. Za dokonanie czynności odpowiedzialność ponoszą tylko ci wspólnicy, którzy brali w nich udział ( par. 13). Zgodnie ze statutem (...) z dnia 24.10.2010r. zakładem kieruje Kierownik powołany przez organ założycielski ( par. 6). Zgodnie z Regulaminem Porządkowy ww. podmiotu zakładem kieruje Kierownik i reprezentuje go na zewnątrz ( par. 17). Uchwałą nr 2 z 23.09.2017r. Wspólnicy Spółki Partnerskiej uchwalili, że do podpisywania wszystkich dokumentów personalnych, w tym umów z pracownikami oraz wyrażania zgody na rozwiązanie tych umów upoważniony jest po stosownej wcześniejszej uchwale Wspólników – wyłącznie Kierownik (...) . Uchwałą nr (...) z dnia (...) (...) spółki Partnerskiej (...) postanowili o rozwiązaniu Spółki bez przeprowadzania likwidacji. Wykonanie uchwały powierzono (...) Spółki – (...) - T. i W. T. (1) . ( dowód: statut k. 39-40v, regulamin k. 41-45v, uchwała k. 97, 126, umowa spółki k. 119-123) W związku z urodzeniem dziecka, powódka przebywała na urlopie macierzyńskim od dnia 12.10.2019r. do dnia 09.10.2020r. ( bezsporne) Po zakończeniu urlopu macierzyńskiego została zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Rejestrując się do lekarza w sierpniu lub wrześniu 2020r., powódka uzyskała informację, że nie posiada prawa do świadczeń finansowanych przez NFZ. Wówczas skontaktowała się z J. T. , od którego uzyskała informację, że jest pracownikiem (...) . W międzyczasie dowiedziała się, że spółka nie istnieje, została rozwiązana. Po skontaktowaniu się z księgową, kadrową i ZUS dowiedziała się, że została wyrejestrowana z ZUS jako pracownik (...) . Powódka nie otrzymała pisma rozwiązującego z nią umowę o pracę. Nikt również nie składał jej oświadczenia o rozwiązaniu umowy. ( dowód: przesłuchanie Ż. R. k. 156v) Pismami z dnia 26.08.2020r. zwróciła się do wspólników o wydanie jej świadectwa pracy, wypłatę odprawy i naliczenie ekwiwalentu. ( dowód: pisma k. 6,7) W okresie września i października 2020r. trwała wymiana korespondencji pomiędzy wspólnikami, pełnomocnikiem wspólników oraz rozmowy z Inspekcją Pracy na temat uregulowania sytuacji prawnej pracownic tj. Ż. R. (1) i M. M. (2) . Do chwili wniesienia pozwu nie wydano powódce świadectwa pracy ( bezsporne). Z końcem 2019r. nastąpiło zaprzestanie działalności przez Spółkę. Następnie J. T. wyrejestrował (...) z rejestru podmiotów leczniczych w dniu 04.06.2020r. ( bezsporne). W konsekwencji podjęto działania w celu wykreślenia podmiotu z KRS. W czerwcu 2020r. przed sporządzeniem bilansu na dzień 28.06.2020r. księgowa prowadząca sprawy Spółki zorientowała się, iż pozostają zgłoszone w ZUS dwie pracownice (...) tj. Ż. R. i M. M. . Księgowa z dniem 30.06.2020r. wyrejestrowała obie pracownice z ZUS i sporządziła stosowne wyliczenia należności ( bezsporne). Spółka partnerska została wykreślona z KRS w dniu 02.07.2020r. ( dowód: odpis KRS k. 11-14v, maile, pisma k. 98-100v, przesłuchanie W. T. k. 156v-157v) W dniu 08.10.2020r. pozwani W. T. i E. T. wypłacili powódce kwotę 2918,81 zł tytułem ekwiwalentu za urlop w części przypadającej na nich. ( dowód: potwierdzenie przelewu k. 34,) W wyniku przeprowadzonego postępowania mediacyjnego w niniejszej sprawie sądowej została zawarta ugoda w wyniku, której pozwani D. T. i J. T. (1) do dnia 05.03.2021r. zapłacili powódce kwotę 3680 tytułem odszkodowania dochodzonego przez powódkę w sprawie IV P 359/20 ( ugoda k. 74, postanowienie z dnia 02.04.2021r. k. 77). Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu roszczenie powódki zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż co do zasady okoliczności sprawy nie są sporne między stronami. Wynikają one bowiem w dużej mierze z dokumentów przedłożonych w toku postepowania. Natomiast informacje zawarte w zeznaniach stron stanowią dowód wiedzy powódki i pozwanego W. T. na temat okoliczności sprawy. Nie są to wiadomości sprzeczne, a jednocześnie w ocenie Sądu są wiarygodne i wzajemnie się uzupełniają. W korelacji ze złożonymi dokumentami dają podstawy do oceny stanu faktycznego sprawy. Powódka, w toku niniejszego postępowania, wniosła o zasądzenie solidarnie od czwórki wspólników (...) T. , (...) Spółka Partnerska odszkodowania w związku z nieprawidłowym zwolnieniem Ż. R. z pracy. Zgodnie z art. 264 . § 1 kp odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę. Żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę (§ 2). Natomiast art. 265 . § 1 kp przewiduje, iż jeżeli pracownik nie dokonał - bez swojej winy - w terminie czynności, o których mowa w art. 97 § 2(1) kp i w art. 264 kp , sąd pracy na jego wniosek postanowi przywrócenie uchybionego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu (§ 2) . W pierwszej kolejności należy odnieść się do kwestii przywrócenia powódce terminu do wniesienia odwołania od rozwiązania z nią umowy o pracę. Jak wynika z akt sprawy pozew wpłynął do tut. Sądu 12.11.2020r. W jego treści Ż. R. podniosła, iż pozew wnosi w tak odległym czasie, ponieważ każda z czynności, która toczyła się w jej sprawie wiązała się z oczekiwaniem. Najpierw na odpowiedź na jej wezwanie do zapłaty i wydania świadectwa pracy, później na wyniki toczącego się postępowania prowadzonego przez Okręgową Inspekcję Pracy. „Przez wiele lat wystąpienie przez pracownika z powództwem po terminie było traktowane jako zawierające w sobie wniosek o przywrócenie terminu (zob. SN w uzasadnieniu uchwały z 14.03.1986 r., III PZP 8/86, powołanej wyżej w uw. 2). Późniejsze orzecznictwo stopniowo odchodziło od tego poglądu, co nie wymagało podjęcia uchwały powiększonego składu sędziów SN, bo był on wyrażony tylko w uzasadnieniu powołanej uchwały III PZP 8/86. W wyroku z 10.11.2006 r., III PK 73/06, LEX nr 738116, przyjęto, że art. 265 nie może być rozumiany w ten sposób, że pracownik, który wnosi pozew o nawiązanie stosunku pracy ze znacznym przekroczeniem terminu określonego w art. 265 § 2 i nie składa odrębnego wniosku o przywrócenie terminu, w ogóle nie jest obowiązany do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu. Także w wyroku z 14.03.2014 r., II PK 160/13, LEX nr 1458631, SN stwierdził, że nie wystarczy samo wniesienie odwołania do sądu i że do przywrócenia terminu wymagana jest aktywność pracownika w postaci wskazania i uzasadnienia przyczyn jego niezachowania.” ( komentarz aktualizowany do art.264, art.265 Kodeksu pracy Eliza Maniewska. LEX) W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że powódka we wniesionym przez siebie pozwie wskazała, iż pozew wnosi po terminie. Jednocześnie uzasadniła przyczyny późnego wniesienia pozwu. Również w toku przesłuchania wskazała na okoliczności w jakich dowiedziała się o perturbacjach związanych z jej statusem pracowniczym oraz o podejmowanych działaniach celem wyjaśnienia swojej sytuacji. Do kwestii tych odnoszą się także dokumenty złożone przez strony do akt sprawy, których wiarygodności żadna ze stron nie kwestionowała. M.in. z oświadczania księgowej Spółki (...) wynika w jakich okolicznościach doszło do wyrejestrowania powódki z ubezpieczenia społecznego. Należy nadto podkreślić, iż powódka nie została przez żadnego z byłych już wspólników ( gdyż wykreślenie Spółki z KRS nastąpiło 02.07.2020r.) poinformowana o tym, iż nie jest pracownikiem spółki i na jakiej podstawie. Nie posiadała wiedzy, że jest wyrejestrowana ubezpieczeń społecznych. Z przedłożonych pism wynika, że także byli wspólnicy nie potrafili określić i uregulować sytuacji prawnej powódki po czerwcu 2020r. W związku z zaistniałymi okolicznościami kontaktowano się i ustalano decyzje z inspekcją pracy. Ż. R. w związku z tym nie została także powiadomiona o terminie w jakim może ewentualnie odwołać się do Sądu Pracy w związku z zakończeniem umowy o pracę. „Oświadczenia pracodawcy o wypowiedzeniu oraz rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia powinno zawierać pouczenie o prawie odwołania do sądu pracy ( art. 30 § 5 k.p. ). Należy przez to rozumieć wskazanie terminu wytoczenia powództwa oraz właściwego sądu. Niepouczenie lub błędne pouczenie pracownika z reguły będzie uzasadniało przywrócenie terminu na podstawie art. 265 § 1 k.p. z uwagi na brak winy pracownika w uchybieniu terminowi. ( komentarz aktualizowany do art.264, art.265 Kodeksu pracy Eliza Maniewska. LEX) Należy podkreślić, że dopiero na rozprawie w dniu 26.05.2021r. otrzymała świadectwo pracy, w którym była wskazana przyczyna i data rozwiązania umowy o pracę. Nadto, co istotne, opisywana sytuacja pomiędzy końcem czerwca 2020r. a złożeniem przez powódkę pozwu do Sądu przypada na okres ( do 09.10.2020r.) przebywania przez Ż. R. na urlopie macierzyńskim. Zgodnie z art. 177 par. 1 i 4 kp co do zasady nie można z pracownicą w czasie przebywania przez nią na urlopie macierzyńskim rozwiązać umowy o pracę. Zgodnie z przywołanymi przepisami rozwiązanie przez pracodawcę umowy o pracę za wypowiedzeniem w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego może nastąpić tylko w razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy. W razie niemożności zapewnienia w tym okresie innego zatrudnienia pracownicy przysługują świadczenia określone w odrębnych przepisach. Reasumując, Sąd stanął na stanowisku, iż powódka udowodniła przyczyny, dla których złożyła odwołanie w listopadzie 2020r. i zasadne jest przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Należy także wziąć pod uwagę fakt, iż świadectwo pracy Ż. R. otrzymała na rozprawie w dniu 26.05.2021r. i z niego mogła dopiero uzyskać potwierdzoną przez pracodawcę informację o dacie zakończenia stosunku pracy. Jak wskazano powyżej, Sąd uznał, iż dochodzone roszczenie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 30 § 3 kp oświadczenie każdej ze stron o wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie. W oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy (§ 4) . Jednocześnie w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę lub jej rozwiązaniu bez wypowiedzenia powinno być zawarte pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania do sądu pracy (§ 5). Jak wynika z niekwestionowanych okoliczności sprawy żaden ze wspólników nie złożył powódce pisemnego oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę, w tym ze wskazaniem przyczyn zakończenia stosunku pracy. Należy także zauważyć, iż powódka nie podpisywała czy też ustnie nie zawierała porozumienia ze wspólnikami w zakresie zakończenia łączącej ją umowy o pracę. Po zakończeniu trwania urlopu macierzyńskiego stała się osoba bezrobotną, a tym samym faktycznie jej stosunek pracy nie był kontynuowany. Za uznanie, iż doszło do zakończenia umowy o prace świadczy fakt wyrejestrowania powódki z ubezpieczeń społecznych w związku z wykreśleniem Spółki Partnerskiej z KRS z dniem 02.07.2020r. Brak formalnie prawidłowego rozwiązania umowy o pracę w zakresie formy pisemnej i wskazania przyczyny, czyni takie rozwiązanie skutecznym jednak uprawniającym do wystąpienia z roszczeniem w związku z niezgodnym z prawem rozwiązaniem umowy. W związku z wystąpieniem przez powódkę o odszkodowanie należało uznać jej żądanie za uzasadnione. Jednocześnie powódka wskazała, że żąda solidarnej zapłaty należności od wszystkich wspólników. W związku z tym, iż co do połowy należnego roszczenia powódka podpisała ugodę z J. T. i D. O. - T. w zakresie pozostałej należności Sąd zasądził ją solidarnie od pozwanych W. T. i E. T. . Z dniem 02.07.2020r. doszło do wykreślenie Spółki Partnerskiej z KRS w związku z przeprowadzeniem przez wspólników zgodnego podziału spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego jako sposobu zakończenia działalności. Należy podkreślić, iż w tym przypadku to wspólnicy odpowiadają za zakończenie działalności przez spółkę, ściągnięcie należnych jej wierzytelności, spłacenie zobowiązań i podział majątku między siebie. W związku z rozwiązaniem spółki roszczenia powódka może kierować do byłych wspólników zatrudniającego ją podmiotu. Jednocześnie, zgodnie z art. 22 par. 2 KSH w zw. z art. 89 KSH każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem art. 31 . Tym samym, odpowiedzialność partnerów w spółce podlega zasadom ogólnym, dotyczącym spółki jawnej w przypadku, gdy źródłem zobowiązania są okoliczności niezwiązane z wykonywaniem przez partnerów wolnego zawodu w spółce. Dlatego też zasadnym było przyznanie powódce, zgodnie z jej wnioskiem, odszkodowania od wszystkich wspólników, a nie tylko osoby powołanej do pełnienia funkcji kierownika w nieistniejącej obecnie spółce. Ustalona kwota zasądzonej części odszkodowania wynika z wartości wskazanych przez powódkę w swoich wezwaniach do pozwanych z sierpnia 2020r. ( k. 6,7), w których wystąpiła o odprawę w wysokości 3-miesięcznego wynagrodzenia oraz kwoty wynikającej z ugody zawartej przed mediatorem. Wartości te są bowiem tożsame i wskazują na wysokość jednomiesięcznego wynagrodzenia powódki w wysokości 2453,32 zł. Dlatego też, Sąd ustalił, iż połowa z trzymiesięcznego wynagrodzenia powódki należnego jej z tytułu odszkodowania wynosi 3 679,98 zł. Reasumując, Sąd w oparciu o art. 45 par. 1 kp w zw. z art. 47(1) kp zasądził w punkcie I wyroku odszkodowanie w wysokości stanowiącej połowę z całego odszkodowania, którego mogła powódka domagać się w wysokości 7359,97 zł. W pozostałym zakresie przekraczającym zasądzoną kwotę, a żądaną przez powódkę od pozwanych W. T. i E. T. Sąd oddalił powództwo( punkt II wyroku). W punkcie III wyroku orzeczono o klauzuli natychmiastowej wykonalności w oparciu o art. 477 2 § 1 kpc . Na podstawie art. 100 kpc w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Sąd nakazał ściągnąć od pozwanych na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Artykuł 113 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że koszty sądowe ponoszone tymczasowo przez Skarb Państwa za stronę zwolnioną od nich obciążają stronę przeciwną jeżeli istnieją do tego podstawy. Mając na uwadze, że strona pozwana w zakresie roszczenia odszkodowawczego przegrała proces Sąd obciążył ją kosztami sądowymi w tym zakresie (pkt IV wyroku). SSR Grażyna Giżewska-Rozmus