wokanda

Orzeczenie z SAOS

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach, II AKzw 404/21

Data orzeczenia: 13 kwietnia 2021.

To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.

Sąd
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Wydział
II Wydział Karny
Data
13.04.2021
Rodzaj
postanowienie
Sygnatura
II AKzw 404/21
II — numer wydziału, AKzw — rodzaj sprawy: zażalenia w postępowaniu wykonawczym (sąd apelacyjny), 404 — numer kolejny sprawy w tym roku, 21 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2021).
Repertorium
AKzw: Zażalenia w postępowaniu wykonawczym (sąd apelacyjny)
Czas sprawy
1,7 mies. to nasz szacunek: od roku 2021 z sygnatury do daty tego orzeczenia
Skład
Źródło
orzeczenie w SAOS

Apelacja lub zażalenie

Sąd wyższy rozpoznał w tym orzeczeniu apelację albo zażalenie od orzeczenia: Sąd Okręgowy w Rybniku, V Kow 1698/20 z 2021-02-04. Nie mamy go w SAOS. Wynik dla zaskarżonego orzeczenia: utrzymane.

Zmiana albo uchylenie orzeczenia nie dowodzi błędu sądu. Brak wpisu nie znaczy, że orzeczenia nie zaskarżono: SAOS ma tylko część orzeczeń. Jak to liczymy

Przepisy przywołane w orzeczeniu

SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.

Tekst orzeczenia

Pokaż pełny tekst (4 194 znaki)
Sygn. akt II AKzw 404/21 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2021 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA Wojciech Kopczyński Protokolant: Jolanta Stańczak przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Marty Irzyńskiej po rozpoznaniu w sprawie A. S. skazanego za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. i inne na skutek zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 4 lutego 2021 roku sygn. akt V Kow 1698/20 w przedmiocie odmowy zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. oraz art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a: 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Zażalenie skazanego nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu Okręgowego, że dotychczasowa postawa A. S. w warunkach wolnościowych przesądza o braku przesłanek merytorycznych do udzielenia mu zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Lektura akt sprawy przekonuje, iż w przypadku skazanego odbywanie kary pozbawienia wolności we wnioskowanej przez niego formie nie byłoby wystarczające dla osiągnięcia jej celów. Analizując dotychczasową postawę skazanego uprawnionym jest bowiem wniosek, iż wykazuje on brak poszanowania dla obowiązującego porządku prawnego oraz trwały lekceważący stosunek do orzeczeń sądowych. Skazany nie jest sprawcą incydentalnym, dla których co do zasady przewidziana jest możliwość odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego. Jak wynika z jego kary karnej A. S. dotychczas był aż pięciokrotnie karany, co istotne za każdym razem za przestępstwo niealimentacji. Nie sposób również przejść obojętnie wobec faktu, iż skazany jest sprawcą odpornym na stosowane dotychczas środki readaptacyjne prowadzone w warunkach wolnościowych. Istotnym jest, co zaznaczył także Sad Okręgowy w Rybniku, że kara, którą chce on odbywać w systemie dozoru elektronicznego została wymierzona mu za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. , jakiego dopuścił się w 2-letnim okresie próby wyznaczonym w związku z udzieleniem skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 14 listopada 2018 roku sygn. akt II K 555/18, wymierzonej za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. Znamiennym jest także, iż w 2013 roku skazany korzystał już z możliwości odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego, co jednak nie wzbudziło u A. S. poczucia konieczności realizacji ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego względem małoletniego syna. Naprowadzone okoliczności świadczą więc o tym, że wejście w konflikt z prawem nie miało w przypadku skazanego charakteru incydentalnego, dlatego też aktualnie nie sposób przyjąć, że jest on zdolny do wykazania się refleksją nad swoim zachowaniem bez stosowania środków o charakterze izolacyjnym. Znamienne w niniejszej sprawie jest również to, że jak wynika z treści karty karnej skazanego, uchylał się od wykonania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie syna co najmniej od 2010 roku (w tej dacie zapadł pierwszy wyrok wobec A. S. ). Powyższe pozwala na uznanie, że skazany od dawna nie poczuwa się do odpowiedzialności za byt jego małoletniego dziecka, co potwierdza, że jedynie odbycie kary pozbawienia wolności w warunkach izolacji penitencjarnej daje szanse na zmianę jego postawy i wypracowanie w nim poczucia obowiązku. Wobec powyższego, nie znajdując w zażaleniu skazanego argumentów przemawiających za zmianą bądź uchyleniem zaskarżonego postanowienia, Sąd Apelacyjny orzekł o jego utrzymaniu w mocy. Z uwagi na sytuację majątkową skazanego, Sąd na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zwolnił go w całości od zapłaty wydatków postępowania odwoławczego, określając jednocześnie, że ponosi je Skarb Państwa. ZARZĄDZENIE - odpis postanowienia doręczyć skazanemu z pouczeniem o prawomocności; - akta zwrócić. Katowice, 13 kwietnia 2021 roku SSA Wojciech Kopczyński

Szukaj innego orzeczenia

Cytuj tę stronę

Gotowy przypis do strony „Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach, II AKzw 404/21”:

Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach, II AKzw 404/21.

Stały link:

https://cpdp.media/sady/orzeczenie/443961

Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.