Orzeczenie z SAOS
Wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie, I C 305/20
Data orzeczenia: 8 stycznia 2021.
To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.
- Sąd
- Sąd Rejonowy w Opocznie
- Wydział
- I Wydział Cywilny
- Data
- 08.01.2021
- Rodzaj
- wyrok
- Sygnatura
- I C 305/20
I — numer wydziału, C — rodzaj sprawy: sprawy cywilne, 305 — numer kolejny sprawy w tym roku, 20 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2020). - Repertorium
- C: Sprawy cywilne (repertorium C)
- Czas sprawy
- 6,3 mies. to nasz szacunek: od roku 2020 z sygnatury do daty tego orzeczenia
- Skład
- Anna Olejnik (przewodniczący)
- Źródło
- orzeczenie w SAOS
Przepisy przywołane w orzeczeniu
SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.
- Kodeks cywilny, art. 6
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 102
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 189
Tekst orzeczenia
Pokaż pełny tekst (6 507 znaków)
Sygn. akt I C 305/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2021 r. Sąd Rejonowy w Opocznie I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Anna Olejnik Protokolant:sekr. sąd. Paulina Neyman po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2021 r. w Opocznie sprawy z powództwa E. C. przeciwko (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą we W. o ustalenie 1. oddala powództwo; 2. nie obciąża powoda E. C. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą we W. . Sygn. akt I C 305/20 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 7 marca 2020 roku powód E. C. wystąpił przeciwko (...) Bank Spółce Akcyjnej we W. o ustalenie salda (kwoty należnej spłaty) kredytu wynikającego z Umowy kredytu zawartej z pozwanym w dniu 8 grudnia 2016 roku nr (...) . W uzasadnieniu wskazywał, iż spłacona przez niego suma rat przewyższa jego zobowiązanie wynikające z w/w umowy/pozew k.3-4/. W odpowiedzi na pozew pozwany (...) Bank S.A. we W. wnosił o oddalenie powództwa, podnosząc iż nie istnieją żadne wątpliwości co do istnienia stosunku prawnego między stronami /odpowiedź na pozew k. 32-35/. Sąd ustalił, co następuje: Powód E. C. zawarł z pozwanym (...) Bank S.A. we W. cztery umowy kredytu: - Nr (...) z dnia 23 września 2015 roku, - Nr (...) z dnia 14 grudnia 2015 roku, - Nr (...) z dnia 23 maja 2016 roku, - Nr (...) z dnia 8 grudnia 2016 roku. Powód dokonał spłaty części zobowiązania wynikającego z pierwszej umowy kredytu, powód w dniu 14 grudnia 2015 roku zawarł z pozwanym drugą umowę kredytu, z której część przyznanych środków została przeznaczona na spłatę kredytu wynikającego z umowy z dnia 23 września 2015 roku. W dniu 23 maja 2016 roku powód zawarł z pozwanym kolejną umowę kredytu. Następnie w dniu 8 grudnia 2016 roku zawarł z pozwanym Bankiem czwartą umowę kredytu (nr (...) ). Zgodnie z postanowieniami powyższej umowy kwota kredytu miała być wypłacona powodowi częściowo w gotówce, a częściowo miała zostać przeznaczona na spłatę zobowiązań powoda z umowy nr (...) . Powód dokonuje spłat kolejnych rat kredytu. /dowód: umowa o kredyt nr (...) k. 5-7, pismo k. 11-14, dowody wpłat koperta k. 95, zeznania powoda k. 72/ Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Do przesłanek powództwa o ustalenie stosunku prawnego lub prawa należy istnienie interesu prawnego po stronie powoda w wystąpieniu z powództwem oraz istnienie stosunku prawnego lub prawa, którego powództwo dotyczy. Ciężar dowodu tych przesłanek spoczywa, zgodnie z art. 6 k.c. , na powodzie (wyr. Sądu Najwyższego z 30 listopada 2000 r., I CKN 903/00 oraz orzeczenie Sądu Najwyższego z 21 listopada 1945 r., III C 733/45, OSN 1948, Nr 2, poz. 30). On też obowiązany jest przytoczyć fakty uzasadniające ten interes, przy czym muszą być one udowodnione, a nie tylko uprawdopodobnione. Interes prawny powoda musi istnieć obiektywnie, czyli zachodzić według rozumnej oceny sytuacji, a nie tylko subiektywny, to jest wedle odczucia powoda (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 04 lutego 1999 roku, II CKN 804/98, wyrok SN z dnia 21 lutego 1997 roku, II CKU 7/97). Interes prawny w sprawie o ustalenie istnienia stosunku pranego lub prawa nie decyduje wprost o zasadności powództwa, a jedynie warunkuje możliwość badania i ustalania prawdziwości twierdzeń powoda, że dany stosunek prawny lub prawo istnieje (wyr. SN z 18.6.2009 r., II CSK 33/09, OSNC 2010, Nr B, poz. 47 ). Przepis art. 189 k.p.c. ma charakter materialnoprawny w zakresie przesłanki interesu prawnego warunkującej zasadność powództwa (tak Sąd Najwyższy w wyroku z 3 kwietnia 2000 r., I CKN 582/98). Sąd obowiązany jest badać istnienie interesu prawnego powoda z urzędu. Powództwo o ustalenie istnienia lub nieistnienia prawa lub stosunku prawnego jest, co do zasady, dopuszczalne tylko wtedy, gdy nie jest możliwe powództwo o świadczenie. Interes prawny nie zachodzi z reguły, gdy zainteresowany może na innej drodze osiągnąć w pełni ochronę swoich praw (wyrok Sądu Najwyższego z 22 listopada 2002 r., IV CKN 1519/00). Jeżeli zatem istnieje możliwość wystąpienia z powództwem o świadczenie to powód nie ma interesu w tym, aby w odrębnym postępowaniu domagać się ustalenia. Także przesłankowość ustalenia stosunku prawnego lub prawa w innym postępowaniu wskazuje na brak interesu prawnego w drodze powództwa o ustalenie. Dla przykładu żądanie zasądzenia świadczenia implikuje bowiem ustalenia istnienia stosunku prawnego lub prawa, z którego roszczenie wynika (wyrok Sądu Najwyższego z 25 września 2002 r., I CKN 1133/00). Rozważania dotyczące rozumienia interesu prawnego na gruncie kolizji powództw o ustalenie i powództw o zasądzenie świadczenia dotyczących tych samych podstaw faktycznych są adekwatne również do sytuacji, gdy dochodzący ochrony w procesie o ustalenie jest pozwanym w innym procesie o świadczenie. W takiej sytuacji ochrona powoda żądającego ustalenia jest możliwa na gruncie powództwa o zasądzenie skierowanego przeciwko temuż powodowi. Sytuacja taka również wyłącza potrzebę występowania z odrębnym procesem o ustalenie i, w konsekwencji, usuwa materialnoprawną przesłankę zasadności takiego powództwa (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 października 2013 r., I ACa 620/13, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2014 roku I ACa 866/13). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że w niniejszej sprawie po stronie powoda nie została spełniona podstawowa przesłanka zgłoszonego roszczenia wobec pozwanego Banku. Żadna ze stron nie negowała istnienia pomiędzy nimi stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu z dnia 8 grudnia 2016 roku nr (...) . Sam powód nie neguje zawarcia powyższej umowy ani też nie podważa jej ważności. Powód może dochodzić swoich roszczeń w postępowaniu o zapłatę, jeśli uważa, że dokonał wpłat na rzecz pozwanego Banku wysokości większej niż wynikająca z umowy kredytu. Bądź też może bronić się zarzutem spełnienia świadczenia, gdyby to pozwany Bank wytoczył przeciwko niemu pozew o zapłatę zobowiązań wynikających z przedmiotowej umowy kredytu. Reasumując, z uwagi na fakt, iż brak jest sporu o istnienie między stronami stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu z dnia 8 grudnia 2016 roku, Sąd orzekł jak w sentencji orzeczenia. Mając na względzie trudną sytuację materialną powoda (utrzymuje się z emerytury, posiada zobowiązania finansowe) Sąd na podstawie art. 102 k.p.c. postanowił nie obciążać powoda kosztami postępowania. Na oryginale podpis Sędziego Za zgodność z oryginałem świadczy
Cytuj tę stronę
Gotowy przypis do strony „Wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie, I C 305/20”:
Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie, I C 305/20.
Stały link:
https://cpdp.media/sady/orzeczenie/435269
Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.