Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie, I C 780/19

Sygn. akt I C 780/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 17 stycznia 2020 roku Sąd Rejonowy w Garwolinie, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący - Asesor sądowy Ł. C. , po rozpoznaniu 17 stycznia 2020 roku w G. , na posiedzeniu niejawnym, sprawy z powództwa W. M. , przeciwko R. B. , o zmianę miejsca zamieszkania J. M. , oddala powództwo. UZASADNIENIE Pozwem z 30 października 2019 roku powód W. M. wniósł o nakazanie pozwanej R. B. , aby ich wspólnego ojca – J. M. , zamieszkałego aktualnie w miejscowości (...) (gmina S. ), wzięła do swego miejsca zamieszkania w miejscowości K. 45A (gmina S. ). (pozew – k. 3-3v) Powód wskazał, że J. M. nie jest osobą ubezwłasnowolnioną, ma 94 lata i nie radzi sobie w domowych obowiązkach (ma problemy z wykonywaniem podstawowych czynności). Wskazał, że dom, na parterze którego zamieszkuje obecnie J. M. , jest jego własnością. Podał, że siostra powoda – pozwana R. B. – zmieniła zamki w pomieszczeniach zajmowanych przez J. M. . (pisma z 8 listopada 2019 roku i 12 listopada 2019 roku – k. 9-9v, k. 11) Sąd zważył, co następuje: Powództwo jako oczywiście bezzasadne podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 191 1 § 1 k.p.c. jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów, o których mowa w art. 228 , wynika oczywista bezzasadność powództwa , stosuje się przepisy § 2–4. Za powództwo oczywiście bezzasadne należy uważać takie, którego treść pozwala przewidywać, że nie ma ono szans uwzględnienia w żadnym przypadku, wobec czego nadawanie biegu sprawy, który je zawiera, jest stratą czasu i pracy sądu (zob. A. Marciniak (red.), Kodeks postępowania cywilnego. Tom I. Komentarz. art. 191 1 , Warszawa 2019). Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 321 § 1 k.p.c. sąd nie może wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać ponad żądanie. Podkreślić i zauważyć należy, że żądanie pozwu jest sformułowane jasno. Powód domaga się, aby nakazać zmianę miejsca zamieszkania wspólnego ojca stron na miejsce zamieszkania pozwanej. Żądanie to w myśl art. 321 § 1 k.p.c. wiąże sąd. Podkreślić należy, że ojciec stron – J. M. – jest osobą nieubezwłasnowolnioną. Zatem opieka nad nim sprawowana ma jedynie charakter faktyczny – a nie prawny. Nie ma zatem tutaj znaczenia prawnego art. 27 k.c. , zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby pozostającej pod opieką jest miejsce zamieszkania opiekuna. Przepis ten ma jedynie zastosowanie, gdy opieka ma charakter prawny – a nie faktyczny. Powództwo w żadnym układzie zgłaszanych twierdzeń i wniosków dowodowych przez powoda nie mogłoby zostać uwzględnione w jakimkolwiek zakresie. Jest to zatem powództwo oczywiście bezzasadne. Sąd nie jest organem, który może decydować o miejscu zamieszkania osoby nieubezwłasnowolnionej. Przy czym zauważyć trzeba, że przedmiotem tego sporu, który zainicjował powód, jest osoba – ojciec stron. Należy to uznać za niewątpliwie niezrozumiałe działanie powoda. Dorosły człowiek, prawnie niepozbawiony jakichkolwiek uprawnień, mimo podeszłego wieku i niesamodzielności, jako osoba, nie może być przedmiotem rozstrzygania sporów. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak na sentencji. ZARZĄDZENIE 1. odnotować wydanie wyroku w rep. C ; 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć powodowi z pouczeniem o apelacji.