Orzeczenie z SAOS
Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku, I C 472/20
Data orzeczenia: 10 grudnia 2020.
To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.
- Sąd
- Sąd Rejonowy w Giżycku
- Wydział
- I Wydział Cywilny
- Data
- 10.12.2020
- Rodzaj
- wyrok
- Sygnatura
- I C 472/20
I — numer wydziału, C — rodzaj sprawy: sprawy cywilne, 472 — numer kolejny sprawy w tym roku, 20 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2020). - Repertorium
- C: Sprawy cywilne (repertorium C)
- Czas sprawy
- 5,7 mies. to nasz szacunek: od roku 2020 z sygnatury do daty tego orzeczenia
- Skład
- Alina Kowalewska (przewodniczący)
- Źródło
- orzeczenie w SAOS
Przepisy przywołane w orzeczeniu
SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.
- Kodeks cywilny, art. 6
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 232
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 339
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 340
Tekst orzeczenia
Pokaż pełny tekst (4 432 znaki)
Sygn. akt: I C 472/20 upr Na rozprawie dnia 10 grudnia 2020 Pełnomocnik powoda nie stawił zawiadomiony prawidłowo. Pozwana nie stawiła się pomimo należytego zawiadomienia jej o terminie rozprawy, nie złożyła żadnych wyjaśnień – ani też nie żądała przeprowadzenia rozprawy w jej obecności. Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny. Przewodniczący SSR Alina Kowalewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Elwira Stopińska WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 grudnia 2020 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Alina Kowalewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Elwira Stopińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2020 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Banku S.A. z siedzibą w W. przeciwko Z. P. o zapłatę Oddala powództwo. SSR Alina Kowalewska S. . akt I C 472/20 UZASADNIENIE (...) Bank S. A. z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej Z. P. kwoty 1.292,45 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanej kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że dochodzona kwota wynika z umowy pożyczki z dnia 6 kwietnia 2018 roku zawartej przez pozwaną z powodem. Powód wskazał, że w związku z brakiem terminowego regulowania wpłat, zadłużenie wnikające z umowy pożyczki zostało postawione w stan natychmiastowej wymagalność w dniu 20 grudnia 2019 roku. Na kwotę objętą pozwem tj. 1.292,45 zł składają się- kwota 1.206,52 zł tytułem niespłaconego kapitału, kwota 30,38 zł – tytułem odsetek umownych oraz kwota 55,25 zł tytułem skapitalizowanych odsetek umownych za opóźnienie. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2020 roku, wydanym w sprawie VI Nc-e (...) Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do sądu właściwości ogólnej pozwanej tj. Sądu Rejonowego w Giżycku. Pozwana Z. P. zawiadomiona o terminie, nie stawiła się na rozprawie, nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie zajęła stanowiska w sprawie. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 6 k.c . ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Strony zobowiązane są w myśl przepisu art. 232 k.p.c. wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ciężar udowodnienia faktów uzasadniających objęte pozwem roszczenie spoczywał na powodzie, który winien wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu. W ocenie sądu powód nie podołał temu obowiązkowi. W niniejszej sprawie powód nie udowodnił, iż przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem pozwanej, nie wykazał, bowiem istnienia przedmiotowej wierzytelności. Powód nie przedłożył żadnych dowodów w celu wykazania zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia. Przede wszystkim nie przedłożył umowy, z której wywodził swoje roszczenie tj. umowy pożyczki z dnia 6 kwietnia 2018 roku. Powód nie załączył do pozwu żadnych dokumentów. Wprawdzie zgodnie z art. 340 § 1 k.p.c. sąd wyda wyrok zaoczny, jeżeli mimo niezłożenia odpowiedzi na pozew skierowano sprawę do rozpoznania na rozprawie, a pozwany nie stawił się na tę rozprawę, albo mimo stawienia się nie bierze w niej udziału. Ponadto zastosowanie w ww. przypadku na art. 339 § 2 , na mocy którego przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o faktach zawarte w pozwie lub pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed posiedzeniem, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Jednak zdaniem sądu w sprawie niniejszej istnieją uzasadnione wątpliwości, uniemożliwiające przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda odnoszących się do istnienia, wysokości oraz wymagalności dochodzonego pozwem roszczenia. Powód nie wykazał w sposób, który nie budził wątpliwości, zarówno zasadności, jak i wysokości dochodzonego roszczenia. Zdaniem sądu brak było podstaw do ustalenia stanu faktycznego jedynie w oparciu o twierdzenia, które zostały zawarte w uzasadnieniu pozwu. Podkreślić przy tym należy, że powód reprezentowany jest przez pełnomocnika profesjonalnego, który ma świadomość o obowiązkach dowodowych stron i konsekwencjach braku wykazania okoliczności, na których strona opiera swoje żądanie. W tej sytuacji, pomimo zaistnienia formalnych przesłanek do wydania w sprawie wyroku zaocznego wskutek nie działania w sprawie pozwanej, sąd oddalił powództwo SSR Alina Kowalewska
Cytuj tę stronę
Gotowy przypis do strony „Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku, I C 472/20”:
Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku, I C 472/20.
Stały link:
https://cpdp.media/sady/orzeczenie/431102
Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.