Postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach, III Ca 749/19

Sygn. akt III Ca 749/19 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: Andrzej Dyrda Sędziowie: Henryk Brzyżkiewicz Artur Żymełka po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2020r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w G. przeciwko P. F. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 6 lutego 2019 r., sygn. akt II C 712/18 w przedmiocie zażalenia pozwanego na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 18 września 2019r. postanawia: 1. oddalić zażalenie; 2. zasądzić od pozwanego na rzecz powódki kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. SSO Artur Żymełka SSO Andrzej Dyrda SSO Henryk Brzyżkiewicz Sygn. akt III Ca 749/19 UZASADNIENIE Zaskarżonym rozstrzygnięciem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 18 września 2019r. Sąd Okręgowy w Gliwicach zasądził od pozwanego na rzecz powoda 120 zł z tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. Jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach Sąd wskazał art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w związku z § 10 ust. 1 pkt. 1 zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat czynności adwokackie. Sąd nadto stwierdził brak podstaw do zastosowania art. 102 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie wniósł pozwany zarzucając rażące naruszenie art. 102 k.p.c. oraz wnosząc o uchylenie w całości tego orzeczenia i nie obciążenie pozwanego kosztami. W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie pozwana nie kwestionowała poprawności rachunkowego wyliczenia kosztów procesu w postępowaniu odwoławczym, a zasadność obciążenia pozwanej obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. Wskazania wymaga, że podstawową regułą ustalania zwrotu kosztów poniesionych przez strony procesu jest zasada odpowiedzialności za wynik sprawy wynikająca z art. 98 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Prawidłowe zastosowanie tej regulacji prawnej sprowadza się zatem do ustalenia strony wygrywającej i przegrywającej, na którą zostanie nałożony obowiązek. Przewidziana w art. 102 k.p.c. możliwość odstąpienia od obciążenia strony kosztami stanowi wyjątek od zasady, który powinien mieć zastosowanie do wypadków szczególnie uzasadnionych. Do kręgu okoliczności, które uzasadniają odstępstwo od podstawowej zasady należy zaliczyć zarówno fakty związane z samym przebiegiem procesu, jak i fakty leżące poza nim, zwłaszcza dotyczące stanu majątkowego strony. Ocena tych okoliczności następuje z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego. Podkreślić przy tym wypada, że udzielenie stronie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych w całości lub w części, nie przesądza automatycznie o odstąpieniu od obciążenia jej kosztami należnymi przeciwnikowi. Sąd Okręgowy oparł rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania apelacyjnego o normę z art. 98 1 i 3 k.p.c. przyjmując, że pozwany jako strona przegrywająca, którego apelację w całości oddalono, winien zwrócić te koszty powodowi. Stanowisko to należało podzielić, bowiem okoliczności sprawy nie przemawiały za zastosowaniem regulacji wskazanej w art. 102 k.p.c. Pozwany kwestionując orzeczenie Sądu pierwszej instancji winien był rozważyć konsekwencje fiskalne wynikające z ewentualnego przegrania procesu w drugiej instancji. Nadto, nie wskazuje w zażaleniu żadnych okoliczności, które czyniłby zasadnym zastosowanie powyższej normy, wskazując jedynie na trudną sytuację finansową. Samo subiektywne przekonanie pozwanego co do istnienia podstaw do zastosowania art. 102 k.p.c. nie przemawia za zastosowaniem tej normy prawnej, w związku z czym, Sad Okręgowy nie znalazł podstaw do stwierdzenia wadliwości zaskarżonego orzeczenia. Nadto wskazać należy, że okoliczności podnoszone przez nią w zażaleniu, istniały w toku postępowania, a wnosząc apelację, winna się liczyć z ewentualnym niekorzystnym rozstrzygnięciem co do apelacji i wiążącą się z tym koniecznością poniesienia kosztów postępowania odwoławczego. Reasumując, zażalenie oddalono w oparciu o art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 394 2 § 2 k.p.c. , w brzmieniu dotychczasowym wymienionych przepisów , a to na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 4 lipca 2019r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019r., poz. 1469 ze zmianami) – orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. Na koszty te złożyły się: koszty zastępstwa procesowego ustalonego zgodnie z § 10 ust. 2 pkt. 1 zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat czynności adwokackie. SSO Artur Żymełka SSO Andrzej Dyrda SSO Henryk Brzyżkiewicz