Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie, V Ca 1131/20

Sygn. akt V Ca 1131/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia (del.) Magdalena Hemerling po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2020 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. W. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt II C 6022/18 postanawia: uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejowemu dla (...) W. pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej. Sygn. akt V Ca 1131/20 UZASADNIENIE wyroku z dnia 07 sierpnia 2020 r. W związku z faktem, iż przedmiotowa sprawa rozpoznana została według przepisów o postępowaniu uproszczonym, Sąd Okręgowy nie przeprowadził postępowania dowodowego. Zgodnie zatem z treścią art. 505 13 § 2 k.p.c. Sąd II instancji ograniczył uzasadnienie wyroku do wyjaśnienia jego podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Sąd Okręgowy zważył co następuje: W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy pozwem z dnia 29 marca 2018 roku powódka A. W. , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwoty 400 euro wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczanymi od ww. kwoty od dnia 8 października 2017 roku do dnia zapłaty. Następnie nakazem zapłaty wydanym w dniu 25 czerwca 2018 roku w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W dniu 27 lipca 2018 roku strona pozwana wniosła sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty. W związku z tym, że przedmiotowy sprzeciw opatrzony był brakami formalnymi, zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2018 r. Sąd Rejonowy wezwał pozwanego do uzupełnienia przedmiotowych braków poprzez podpisanie sprzeciwu w terminie tygodniowym od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu (k.33). W zakreślonym przez Sąd Rejonowy terminie strona pozwana przedłożyła podpisany sprzeciw od nakazu zapłaty, niemniej jednak nie był on tożsamy z sprzeciwem wniesionym pierwotnie w dniu 27 lipca 2018 r., co nie zostało dostrzeżone przez Sąd I instancji. Egzemplarz wniesionego w dniu 29 sierpnia 2018 r. sprzeciwu zawiera całkowicie inną treść aniżeli sprzeciw pierwotnie złożony, w tym zupełnie inne zarzuty. W pierwotnie wniesionym sprzeciwie strona pozwana powołała wyłącznie zarzut braku wykazania faktu stawienia się powódki do odprawy. Natomiast w sprzeciwie z dania 29 sierpnia 2018 r. argumentacja pozwanego sprowadza się do braku wykazania przez powódkę odpłatności przelotu. Nie można zatem było uznać, że pozwany prawidłowo uzupełnił braki formalne wniesionego sprzeciwu. Zwrócić bowiem należy uwagę, że odpis pisma procesowego to kolejny jego egzemplarz, który jest zgodny z oryginałem. Wnoszone odpisy pisma procesowego powinny zatem wiernie oddawać treść oryginału - gdyż tylko wtedy są rzeczywiście odpisami. Natomiast w sytuacji zaś, gdy nie odzwierciedlają one wiernie treści pisma procesowego nie mogą zostać uznane za odpis ( por. postanowienie Sądu najwyższego z dnia 9 stycznia 2012 r. II UZ 48/11, lex 1163339 ). W związku z niewykonaniem przez stronę pozwaną zarządzenia z dnia 13 sierpnia 2018 r., Sąd Rejonowy winien zatem odrzucić sprzeciw wniesiony przez pozwanego 27 lipca 2018 r., jako zawierający braki formalne (brak podpisu). Zgodnie bowiem z treścią art. 504 § 1 k.p.c. sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalny albo którego braków pozwany nie usunął w terminie. Nieprawidłowe było zatem procedowanie prowadzące do wydania wyroku i oddalenia powództwa, skoro nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym nie został należycie zaskarżony, co skutkowało jego uprawomocnieniem. Należało zatem uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, uznając że Sąd I instancji nie rozpoznał istoty sprawy, albowiem nie podjął decyzji w przedmiocie sprzeciwu, który zawierał braki formalne. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy winien wydać postanowienie w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu z dnia 27 lipca 2018 r. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak sentencji wyroku na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w instancji odwoławczej pozostawiono Sądowi I instancji, w myśl art. 108 § 2 k.p.c.