Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu, II K 1007/19

Sygn. akt II K 1007/19 PR 1 Ds. 730.2019 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2020 r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Tomasz Żuchowski Protokolant: St. sekr.sądowy Beata Ewald przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej M. Barskiej po rozpoznaniu w dniach 5.09,7.10.2019 r;23.01,09.03,9.03.2020 sprawy: oskarżonego J. W. urodz. (...) w T. syna J. i W. z d. T. oskarżonego K. F. urodz. (...) w T. syna M. i B. z d. H. oskarżonych o to, że: w dniu 12 lutego 2019 r. ok. godz. 23:00 w T. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu zadając uderzenia pięścią w twarz, a następnie kopiąc w okolice pleców i głowy N. S. (1) , spowodowali obrażenia ciała w postaci uszkodzenia naskórka głowy w okolicy ciemieniowej lewej oraz otarcie naskórka w okolicy potylicznej prawej naruszając w ten sposób jego nietykalność cielesną tj. o czyn z art. 217 § 1 kk a nadto J. W. oskarżonego o to, że: w dniu 12 lutego 2019 r. ok. godz. 23:00 w T. przy ul. (...) , przy użyciu noża kierował pod adresem N. S. (2) groźby użycia w celu uszkodzenia ciała, przy czym groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę jej spełnienia, tj. czyn z art. 190 § 1 kk . ORZEKA I. uznaje oskarżonego J. W. za winnego tego, iż w dniu 12 lutego 2019 r. w T. przy ul. (...) uderzył N. S. (1) pięścią w twarz przez co spowodował obrażenia ciała w postaci uszkodzenia naskórka głowy w okolicy ciemieniowej lewej oraz otarcia naskórka w okolicy potylicznej prawej naruszając w ten sposób nietykalność cielesną to jest winnego czynu z art. 217 § 1 kk i z to, na podstawie art. 217 § 1 kk wymierza mu karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 30 ( trzydziestu ) zł. II . uniewinnia oskarżonego J. W. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 190 § 1 kk ; III. uniewinnia oskarżonego K. F. od popełnienia zarzucanego jemu czynu z art. 217 § 1 kk ; IV. zasądza od oskarżonego J. W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 ( sześćdziesiąt ) zł tytułem opłaty i zwalnia od ponoszenia wydatków w części skazującej w całości obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 1007/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. J. W. W dniu 12 lutego 2019 r. w T. przy ul. (...) uderzył pięścią w twarz N. S. (1) , przez co spowodował obrażenia ciała w postaci uszkodzenia naskórka głowy w okolicy ciemieniowej lewej oraz otarcie naskórka w okolicy potylicznej prawej naruszając w ten sposób jego nietykalność cielesną. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 12 lutego 2019 r. ok. godz. 23:00 N. S. (2) wracał do swojego miejsca zamieszkania w T. przy ul. (...) . W tym samym czasie J. W. i K. F. przejeżdżali obok powyższej kamienicy i zauważyli go. Mężczyzna był im znany, bowiem wcześniej m.in. oblewał samochód ich znajomej P. P. sokiem czy wykonywał obraźliwe napisy na parapetach. J. W. jest sąsiadem N. S. (2) . K. F. odjechał, by zaparkować samochód, natomiast J. W. zadał N. S. (2) uderzenie pięścią w twarz. Swoim zachowaniem J. W. spowodował obrażenia ciała w postaci uszkodzenia naskórka głowy w okolicy ciemieniowej lewej oraz otarcie naskórka w okolicy potylicznej prawej naruszając w ten sposób jego nietykalność cielesną. częściowo wyjaśnienia J. W. 30-31, 76v-77 częściowo wyjaśnienia K. F. 33-34, 77 częściowo zeznania N. S. (2) 1-3, 12-13, 15-16, 79v-80 zeznania P. P. 22, 36,140-141 opinia sądowo-lekarska 10,141 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. J. W. W dniu 12 lutego 2019 r. ok. godz. 23:00 w T. przy ul. (...) , przy użyciu noża kierował pod adresem N. S. (2) groźby użycia w celu uszkodzenia ciała, przy czym groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę jej spełnienia, Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Zgodnie z relacją przedstawioną przez N. S. (2) w dniu 12 lutego 2019 r. ok. godz. 23:00 w T. przy ul. (...) , J. W. trzymając nóż skierował do niego groźby użycia tego narzędzia w celu uszkodzenia ciała, bowiem powiedział "I co teraz? Pociąć cię? Potnę cię!". N. S. (2) zadeklarował, że te słowa wywołały u niego uzasadnioną obawę ich spełnienienia. zeznania N. S. (2) 1-3, 12-13, 15-16, 79v-80 1.2.2. K. F. W dniu 12 lutego 2019 r. ok. godz. 23:00 w T. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z J. W. zadając uderzenia pięścią w twarz, a następnie kopiąc w okolice pleców i głowy N. S. (1) , spowodowali obrażenia ciała w postaci uszkodzenia naskórka głowy w okolicy ciemieniowej lewej oraz otarcie naskórka w okolicy potylicznej prawej naruszając w ten sposób jego nietykalność cielesną. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Zgodnie z relacją przedstawioną przez N. S. (2) w dniu 12 lutego 2019 r. ok. godz. 23:00 w T. przy ul. (...) K. F. miał dołączyć do bijącego go J. zeznania N. S. (2) 1-3, 12-13, 15-16, 79v-80 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia J. W. Sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonego J. W. są zasadniczo wiarygodne, albowiem są spójne z wyjaśnieniami K. F. i P. P. . Oskarżony przyznał, że uderzył N. S. (2) pięścią w twarz, co potwierdzili ww. świadkowie, a także pokrzywdzony. Sąd nie dał natomiast wiary twierdzeniom tej osoby, iż uderzył pokrzywdzonego bo ten miał mu grozić. Na rozprawie początkowo twierdził, iż o tych groźbach dowiedział się w rozmowie telefonicznej od syna i P. P. . Pokrzywdzony miał twierdzić, iż „ rozjedzie całą kamienicę”. Twierdził także, iż pokrzywdzony chciał w jego obecności uderzyć nogą lub ręką w samochód P. P. (k.76 akt). Po pierwsze wyjaśnienia oskarżonego pozostają w sprzeczności z wyjaśnieniami K. F. . Według tej osoby słowa o „ rozjebaniu kamienicy” miały zostać wypowiedziane w jego obecności i współoskarżonego (k.34 akt). Zachodziła zatem w sprzeczność odnośnie tej okoliczności w wyjaśnieniach tych osób. Oskarżeni także na etapie postępowania przygotowawczego nie wskazywali, iż pokrzywdzony w czasie zdarzenia chciał uderzyć w samochód P. P. . Przedłożone przez obrońcę na rozprawie zdjęcia wskazują jedynie na obecność pokrzywdzonego w pobliżu jej samochodu. Zdaniem Sądu powodem, iż oskarżony J. W. udrzył pokrzywdzonego było niewłaściwe wcześniejsze zachowanie tej osoby w stosunku do P. P. polegające na oblaniu sokiem samochodu czy też wypisywaniu obraźliwych słów. Twierdzenia o groźbach ze strony pokrzywdzonego lub o usiłowaniu uszkodzeniu samochodu miały usprawiedliwić zachowaniu J. W. , ale nie miały miejsca w rzeczywistości. wyjaśnienia K. F. W ocenie Sądu również wyjaśnienia K. F. odnośnie czynu zakwalifikowanego z art. 217 § 1 kk polegają na prawdzie. Przede wszystkim korespondują one z wyjaśnieniami J. W. , jak i zeznaniami P. P. , którzy zgodnie podali, iż J. W. jedynie zadał N. S. (2) uderzenie w twarz, natomiast nie był on kopany. Sąd nie dał wiary twierdzeniom tej osoby odnośnie wypowiadanych gróźb ze strony pokrzywdzonego z tych samych powodów jak w przypadku oskarżonego J. W. . zeznania P. P. Świadek przyznała, że widziała sytuację podczas której oskarżony J. W. uderzał N. S. (2) w twarz. Analogicznie przebieg zdarzenia przedstawili J. W. i K. F. . Z kolei N. S. (2) przyznał, że przed ww. zajściem oblał samochód P. P. sokiem, a także wykonał obraźliwe napisy na parapecie. Biorąc pod uwagę powyższe, depozycje świadka polegają na prawdzie. opinia sądowo-lekarska Powyższa opinia jest szczegółowa, zawiera spójne i logiczne wnioski, a także została wydana przez osoby legitymujące się odpowiednią wiedzą i doświadczeniem zawodowym. Nie ma podstaw, by kwestionować jej treść. opinia sądowo-psychiatryczna i psychologiczna Jak wyżej. karta karna Powyższy dowód ma charakter dokumentu urzędowego. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 zeznania N. S. (2) Zeznania pokrzywdzonego z których wynika, że oskarżony J. W. trzymając nóż groził, że go potnie, nie znajdują potwierdzenia zarówno w wyjaśnieniach J. W. , jak i K. F. , jak i obserwującej zajście P. P. . Wskazać trzeba, że świadek przedstawiła zdarzenie w sposób obiektywny, bowiem przyznała, że jej znajomy uderzył pokrzywdzonego. 1.2.2 zeznania N. S. (2) Zeznania pokrzywdzonego dotyczące naruszenia nietykalności cielesnej przez oskarżonych nie były konsekwentne. W toku postępowania przygotowawczego przedstawił on inny przebieg zdarzenia, niż zeznając przed Sądem. Tuż po zdarzeniu twierdził, że został dwukrotnie przewrócony oraz bity także pozostając w pozycji leżącej, czego nie podał zeznają na etapie postępowania jurysdykcyjnego. Sąd miał na uwadze treść sporządzonej na gruncie niniejszej sprawy opinii sądowo-psychologiczno- psychiatrycznej zgodnie z którą ze względu na występowanie halucynacji słuchowych oraz możliwość urojeniowej interpretacji rzeczywistości do jego zeznań należy podejść z ostrożnością i konfrontować je z obiektywnymi danymi. Dlatego też Sąd dokonując oceny wiarygodności powyższych depozycji miał na uwadze treść wyjaśnień oskarżonych i świadka P. P. , które uznał za prawdziwe i co za tym idzie, odmówił obdarzenia wyjaśnień oskarżonego w tej części przymiotem wiarygodności. Sąd dał natomiast wiarę zeznaniom tego świadka, iż nie groził oskarżonym. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I J. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zachowanie oskarżonego J. W. polegające na tym, że uderzył pokrzywdzonego w twarz wypełnia znamiona przestępstwa z art. 217 § 1 kk , które polega na naruszeniu nietykalności cielesnej człowieka. Powyższa kwalifikacja prawna jest spójna również z treścią opinii lekarskiej powołanej na gruncie niniejszej sprawy. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5. Uniewinnienie II J. W. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Zgromadzony w toku niniejszej sprawy materiał dowodowy nie pozwala stwierdzić, że J. W. dopuścił się zarzucanego mu czynu zakwalifikowanego z art. 190 § 1 kk . Powyższy zarzut opierał się wyłącznie o treść zeznań pokrzywdzonego, które Sąd w tym zakresie ocenił jako niewiarygodne. Jednocześnie przeciwną wersję, przedstawioną przez oskarżonych J. W. , K. F. oraz świadka P. P. , Sąd uznał za wiarygodną. K. F. zaprzeczył, by J. W. miał przy sobie nóż, zaś P. P. widziała jedynie, że oskarżony uderzył pokrzywdzonego w twarz. ☒ 3.5. Uniewinnienie III K. F. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Zgromadzony w toku niniejszej sprawy materiał dowodowy nie pozwala stwierdzić, że K. F. dopuścił się zarzucanego mu czynu zakwalifikowanego z art. 217 § 1 kk . Obaj oskarżeni oraz P. P. zaprzeczyli, by K. F. uczestniczył w naruszeniu nietykalności cielesnej pokrzywdzonego. Ustalono, że mężczyzna przybył na miejsce po tym, jak zaparkował samochód. Wówczas N. S. (2) trzymał się za głowę, bowiem wcześniej został uderzony przez J. W. . Przeciwne twierdzenia pokrzywdzonego nie polegają na prawdzie, co opisano przy ocenie jego zeznań. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. W. I I Na podstawie art. 217 § 1 kk Sąd wymierzył oskarżonemu karę 20 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 30 zł. Przy wymiarze ilości stawek dziennych grzywny Sąd brał pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu, zawinienie i cel kary. Orzekając wysokość stawki grzywny w kwocie 30 zł Sąd miał na względzie sytuację życiową i majątkową oskarżonego, który podejmuje zatrudnienie za najniższe wynagrodzenie krajowe. Z przytoczonych wyżej względów zdaniem Sądu należało miarkować wysokość orzeczonej kary grzywny tak, aby oskarżony był w stanie pokryć powyższą należność. Sąd był również zobowiązany wziąć pod uwagę fakt, iż czyn, którego dopuścił się oskarżony nie jest społecznie szkodliwy w stopniu znacznym, zaś oskarżony jest osobą niekaraną sądownie. Reasumując ww. sankcja o charakterze finansowym ma urealnić dolegliwość zastosowanych sankcji karnych, a ponadto unaocznić oskarżonemu nieopłacalność zachowań sprzecznych z prawem. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Sąd kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa zakresie czynów od których oskarżeni zostali uniewinnieni na podstawie w art. 632 pkt 2 kpk . Z kolei odnośnie czynu za który J. W. został skazany Sąd uznał, iż należy go zwolnić od wydatków, gdyż pobiera wynagrodzenie w rozmiarze najniższego wynagrodzenia krajowego. W oparciu o art. 3 ust 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23.06.1973 r. ( Dz. U. Nr 27.poz.152) orzeczono o opłacie. 1.Podpis