Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach, IX U 524/19

Sygn. akt IX U 524/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2020 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: Sędzia Maria Olszowska Protokolant: St. Sekretarz Sądowy Jolanta Nagrodzka przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020 r. w Rybniku sprawy z odwołania J. N. / N. / przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przy udziale zainteresowanego ART. (...) Sp. z o. o. w R. o ustalenie wysokości podstawy wymiaru składek na skutek odwołania J. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 25 marca 2019 r. Znak (...)- (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustala, iż ubezpieczony J. N. jako pracownik płatnika składek (...) Sp. z o.o. w R. od (...) świadczy pracę z wynagrodzeniem w wysokości 7.080,65zł (siedem tysięcy osiemdziesiąt złotych 65/100) brutto miesięcznie, 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na rzecz ubezpieczonego kwotę 180,00zł (sto osiemdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt IX U524/19 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 25.03.2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. stwierdził, iż J. N. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) Sp. z o.o. w R. od (...) w pełnym wymiarze czasu z wynagrodzeniem zasadniczym odpowiadającym wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż wykazane wynagrodzenie zostało zawyżone celem osiągnięcia wysokich świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji i wniósł o jej zmianę poprzez wydanie rozstrzygnięcia stwierdzającego, że ubezpieczony świadczy pracę u płatnika składek w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzeniem ustalonym w umowie o pracę z dnia (...) Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony J. N. urodził się w dniu (...) Od 2007r. prowadził własną działalność gospodarczą w zakresie budowy i montażu kominków, którą zlikwidował 16.04.2018r. z uwagi na problemy finansowe. Od (...) . zatrudnił się w spółce (...) Sp. z o.o. , w której posiada udziały razem ze swoją żoną i ojcem. Wysokość wynagrodzenia została ustalona na 7.080,65 zł. Przedmiot działalności pozostał niezmieniony i nadal zajmuje się budową kominków. Oprócz niego w spółce jest zatrudnionych trzech pracowników, których zatrudniał wcześniej we własnej firmie. Pracują za najniższym wynagrodzeniem.W ramach spółki było też możliwe zaciągnięcie kredytu na zakup nowego sprzętu i budynku. Średnio w miesiącu spółka montuje 10-15 kominków, uzyskując około 3-4 tysięcy złotych zysku na jednym kominku. W 2019r. Spółka osiągnęła dochód około 200 tysięcy złotych. Ubezpieczony zajmuje się w Spółce pozyskiwaniem klientów, przygotowywaniem zamówień, aranżacją kominków, budowaniem kominków oraz nadzorowaniem prac zatrudnionych pracowników. Pozostali wspólnicy nie wykonują żadnych prac związanych bezpośrednio z działalnością Spółki. Od 18.10.2018r. do 19.11.2018r. pobierał wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, od (...) zasiłek chorobowy, a następnie złożył wniosek o ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego. Organ rentowy po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Powołani w sprawie świadkowie – pracownicy Spółki, potwierdzili fakt świadczenia pracy przez ubezpieczonego oraz zakres wykonywanych przez niego obowiązków. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o akta ubezpieczeniowe, zeznania świadków M. Bary, A. O. oraz zeznania ubezpieczonego (k.59-61 a.s.). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.6 ust.1pkt. 1, art.11 ust.1 i art.12 ust.1 ustawy z dnia 13 października 1998r.o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2017r. poz.1778 ze zm.) pracownicy obowiązkowo podlegają ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu. Jak stanowi art. 22 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy , przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Określenie warunków pracy i płacy - w szczególności wynagrodzenia za pracę odpowiadającego rodzajowi pracy ze wskazaniem składników tego wynagrodzenia, ma miejsce w zawieranej przez strony umowie o pracę – art.29 § 1 k.p. Organ rentowy w niniejszej sprawie, wydając decyzję o obniżeniu podstawy wymiaru składek z tytułu zatrudnienia ubezpieczonego w firmie (...) Sp. z o.o. nie podważał samego faktu istnienia stosunku pracy, lecz kwestionował ustaloną wysokość podstawy wymiaru składek za sporny okres. W myśl zaś art.78 § 1 kp wynagrodzenia za pracę powinno być tak ustalone, aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość wykonanej pracy. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27.04.2005r. IIUZP 2/05 Zakład Ubezpieczeń Społecznych w ramach art. 41 ust. 12 i 13 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych , może zakwestionować wysokość wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, że zostało wypłacone na podstawie umowy sprzecznej z prawem, zasadami współżycia społecznego lub zmierzającej do obejścia prawa ( art. 58 k.c. ). Przychód z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe pracownika. W ocenie organu rentowego wysokość wynagrodzenia, a zatem podstawa wymiaru składek, została celowo zawyżona, czego konsekwencją miała być wypłata z ubezpieczeń społecznych wysokich świadczeń z tytułu choroby i macierzyństwa. Dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, że decyzja organu rentowego obniżająca ubezpieczonemu podstawę wymiaru składek do kwoty przeciętnego wynagrodzenia jest niesłuszna. W świetle przeprowadzonego postępowania dowodowego nie ulega bowiem wątpliwości, że ubezpieczony miał bardzo szeroki zakres obowiązków w Spółce obejmujący zarówno pozyskiwanie klientów, przygotowywanie zamówień, wykonywaniem aranżacji jak i faktyczną budowę i montaż kominków. Fakt wykonywania tych czynności potwierdzili przesłuchani w sprawie świadkowie. W efekcie Sąd uznał, że wykazane przez ubezpieczonego wynagrodzenie za sporny okres było adekwatne do nakładu jego pracy i rodzaju wykonywanych obowiązków. W ocenie Sądu taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. W konsekwencji takiego stanowiska, Sąd z mocy art. 477 14 §1 kpc oddalił odwołania nie znajdując podstaw do ich uwzględnienia. Sędzia