wokanda

Orzeczenie z SAOS

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie, XXVII Ca 2144/19

Data orzeczenia: 14 stycznia 2020.

To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.

Sąd
Sąd Okręgowy w Warszawie
Wydział
XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy
Data
14.01.2020
Rodzaj
wyrok
Sygnatura
XXVII Ca 2144/19
XXVII — numer wydziału, Ca — rodzaj sprawy: apelacje cywilne, 2144 — numer kolejny sprawy w tym roku, 19 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2019).
Repertorium
Ca: Apelacje cywilne
Czas sprawy
6,4 mies. to nasz szacunek: od roku 2019 z sygnatury do daty tego orzeczenia
Skład
Źródło
orzeczenie w SAOS

Apelacja lub zażalenie

Sąd wyższy rozpoznał w tym orzeczeniu apelację albo zażalenie od orzeczenia: Sąd Rejonowy dla M. St. Warszawy w Warszawie, I C 4847/18 z 2019-05-02. Nie mamy go w SAOS. Wynik dla zaskarżonego orzeczenia: utrzymane.

Zmiana albo uchylenie orzeczenia nie dowodzi błędu sądu. Brak wpisu nie znaczy, że orzeczenia nie zaskarżono: SAOS ma tylko część orzeczeń. Jak to liczymy

Przepisy przywołane w orzeczeniu

SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.

Tekst orzeczenia

Pokaż pełny tekst (4 094 znaki)
Sygn. akt XXVII Ca 2144/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Agnieszka Fronczak po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2020 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. L. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla M. St. Warszawy w Warszawie z dnia 2 maja 2019 r. o sygn. akt I C 4847/18 I. oddala apelację; II. zasądza od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz P. L. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Sygn. akt XXVII Ca 2144/19 UZASADNIENIE Apelacja pozwanego nie mogła zostać uwzględniona. Zdaniem Sądu odwoławczego kwestionowane rozstrzygnięcie odpowiada prawu, a podniesione w omawianej apelacji zarzuty nie mogą doprowadzić skutecznie do jego podważenia. W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji nie dopuścił się żadnego z zarzucanych mu uchybień, a kwestionowany wyrok opiera się na prawidłowej ocenie materiału dowodowego i poczynionych na tej podstawie trafnych ustaleniach stanu faktycznego, które zostały poddane właściwej analizie prawnej. Sąd I instancji czyniąc ustalenia stanu faktycznego tej sprawy nie naruszył w żaden sposób norm art. 233 k.p.c. i art. 228 k.p.c. , a decyzje procesowe tego Sądu w zakresie postępowania dowodowego należy uznać za prawidłowe i nie uchybiające przepisom powołanym w apelacji. Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w odpowiednim zakresie, uwzględniając zachowanie stron; zgromadzone w toku postępowania dowody poddał wszechstronnej, wnikliwej ocenie prawidłowo ustalając stan faktyczny sprawy, stanowiący podstawę do rozważań nad stosowaniem przepisów prawa materialnego. Ocena dowodów przeprowadzona przez Sąd Rejonowy nie nosi cech dowolności. Tak przeprowadzona ocena dowodów jako odpowiadająca wymogom z art. 233 § 1 k.p.c. korzysta z ochrony tym przepisem przewidzianej i jest aprobowana przez Sąd Okręgowy. Skarżący nie wykazał, by Sąd meriti uchybił zasadom logicznego rozumowania czy doświadczenia życiowego. Zarzucana sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału zachodzi wówczas, gdy powstaje dysharmonia pomiędzy dowodami zgromadzonymi w sprawie a konkluzją, do jakiej doszedł sąd na podstawie materiału dowodowego i obejmuje także wszystkie wypadki wadliwości wynikające z naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. , a więc także błędy popełnione przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Skarżący - zdaniem Sądu odwoławczego - nie wykazał, że Sąd Rejonowy dokonał ustaleń sprzecznych ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd I instancji – w oparciu o przedstawiony materiał dowodowy – poczynił właściwe i poprawne i słusznie stwierdził, że istnieje podstawa do udzielenia ochrony prawnej stronie powodowej, a pozwany nie wykazał zaistnienia okoliczności nadzwyczajnych w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 3 Rozporządzenia nr 261/2004. Sąd Rejonowy przeprowadził w tym przedmiocie w pisemnym uzasadnieniu swego orzeczenia wnikliwy wywód, przedstawiając rzeczową i poprawnie prawną argumentację takiego stanowiska – co Sąd Okręgowy w pełni podziela, nie znajdując potrzeby powtarzania tych samych motywów na obecnym etapie postępowania. Należy też zauważyć, że zarzuty apelacji sprowadzają się w istocie do polemicznego, opozycyjnego w stosunku do Sądu Rejonowego, przywołania poglądu strony pozwanej prezentowanego w tym postępowaniu, bez poparcia ich podstawami natury merytorycznej, mogącymi skutecznie wykazać błąd w rozumowaniu Sądu I instancji. Fakt, że pogląd Sądu nie pokrywa się z poglądem jednej ze stron procesu nie świadczy sam przez się (a taki przede wszystkim wydźwięk ma treść apelacji), że orzeczenie będące wyrazem stanowiska Sądu jest błędne i stanowi o uchybieniach wymienionych w zarzutach apelacji. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy oddalił omawianą apelację, działając na podstawie art. 385 kpc . O kosztach instancji odwoławczej orzeczono na podstawie art. 98 kpc .

Szukaj innego orzeczenia

Cytuj tę stronę

Gotowy przypis do strony „Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie, XXVII Ca 2144/19”:

Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie, XXVII Ca 2144/19.

Stały link:

https://cpdp.media/sady/orzeczenie/407787

Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.