Postanowienie Sądu Rejonowego w Giżycku, I Ns 406/19

Sygn. akt: I Ns 406/19 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2019 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSR Anna Kurzynowska - Drzażdżewska Protokolant: sekretarka Sylwia Laskowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z wniosku J. B. o stwierdzenie nabycia spadku po A. B. stwierdza, że spadek po A. B. zmarłym dnia 17.01.2019r. w G. ostatnio stale zamieszkałym w G. na podstawie testamentu notarialnego z dnia 06.05.2016r. nabył syn J. B. s. A. i G. w całości SSR Anna Kurzynowska - Drzażdżewska Sygn. akt. I Ns 406/19 UZASADNIENIE Wnioskodawca J. B. wniósł o stwierdzenie nabycia spadku po A. B. , zmarłym dnia 17.01.2019 r. w G. , ostatnio stale zamieszkałym w G. . Wnioskodawca podał, że spadkodawca pozostawił testament, w chwili śmierci zaś miał dwóch synów. Uczestnik postępowania J. D. prawidłowo zawiadomiony nie stawił się na wyznaczone posiedzenie i nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd ustalił, co następuje: W wyniku odebranego od wnioskodawcy w trybie art. 670 w zw. z art. 671 k.p.c. zapewnienia spadkowego Sąd ustalił, że spadkodawca A. B. zmarł 17.01.2019 r. w G. . Przed śmiercią mieszkał w G. . Spadkodawca w chwili śmierci był wdowcem i z zawartego jeden raz małżeństwa pozostawił dwoje dzieci: J. B. i J. D. , nie miał dzieci pozamałżeńskich ani dzieci przysposobionych. Spadkodawca sporządził testament w formie aktu notarialnego Rep. A (...) z dnia 6.05.2016 r., mocą którego do całości spadku powołał syna J. B. . (dowód: skrócony akt zgonu A. B. , testament, odpisy aktu urodzenia – k. 4, zapewnienie spadkowe wnioskodawcy - k. 12) Jak podał wnioskodawca nikt nie składał oświadczeń o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku po zmarłym, nikt nie był uznany przez sąd za niegodnego dziedziczenia ani nikt nie zrzekał się dziedziczenia. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 926 § 1 kc powołanie do spadku może wynikać z ustawy lub testamentu. Dziedziczenie ustawowe co do całości spadku następuje wtedy, gdy spadkodawca nie powołał spadkobiercy albo gdy żadna z osób, które powołał, nie chce lub nie może być spadkobiercą. Powyższy przepis wyraża generalną zasadę, iż powołanie do dziedziczenia z testamentu ma pierwszeństwo przed dziedziczeniem ustawowym. Zasada ta zabezpiecza pełną realizację swobody w dysponowaniu majątkiem na wypadek śmierci. Testamentowy tytuł powołania do spadku wyłącza - z zastrzeżeniem wyjątku określonego w art. 926 § 3 k.c. - powołanie z ustawy, także wówczas, gdy osoby powołane w testamencie należą do kręgu spadkobierców ustawowych. Pierwszeństwo dziedziczenia testamentowego podkreśla zarówno judykatura (orz. SN z 31.01.1997 r. II CKU 58/96; orz. SN z 06.02.1998 r. I CKU 206/97), jak i doktryna (Skowrońska Bocian Komentarz do kodeksu cywilnego Księga czwarta, spadki 2001, s. 37, pkt.6, M. Pazdan (w:) K. Pietrzykowski, Komentarz do Kodeksu Cywilnego , t. II, s. 907). W realiach przedmiotowej sprawy spadkodawca A. B. w dniu 6.05.2016 r. sporządził testament notarialny, w którym dokonał rozporządzenia całością spadku na rzecz syna J. B. . W związku z pierwszeństwem powołania do dziedziczenia z testamentu przed dziedziczeniem ustawowym, dziedziczenie przez należących do kręgu spadkobierców ustawowych, tj. J. D. jest wyłączone. W konsekwencji spadek po A. B. nabył jego syn J. B. w całości. W myśl art. 925 k.c. spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, a jest nią śmierć spadkodawcy. W tym momencie następuje wejście przez spadkobiercę w ogół praw i obowiązków zmarłego należących do spadku z mocy prawa, chyba że spadkobierca złoży oświadczenie w terminie 6 miesięcy od otwarcia spadku, że spadek odrzuca ( art. 1015§1 k.c. ), bądź uchyli się skutecznie od skutków nie złożenia w terminie takiego oświadczenia i Sąd to zatwierdzi, bądź zostanie uznany za niegodnego dziedziczenia przez Sąd. W przedmiotowej sprawie żadna z wymienionych okoliczności nie wystąpiła, a na rozprawie poprzedzającej wydanie orzeczenia uczestnik nie zgłosił żadnych wniosków, ani nie zajął stanowiska w sprawie. Sporządzony testament nie budził także wątpliwości tut. Sądu, został sporządzony w przepisanej formie przez właściwy organ i w zakresie jego kompetencji w zgodzie z treścią przepisów art. 91-95 ustawy z dnia 14.02.1991 r. Prawo o notariacie (Dz.U.2019.540). Mając powyższe na względzie na podstawie art. 926 § 1 i 2 kc w zw. z art. 925 kc orzeczono jak w sentencji.