wokanda

Orzeczenie z SAOS

Zarządzenie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie, IX P 360/18

Data orzeczenia: 17 października 2019.

To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.

Sąd
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
Wydział
IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Data
17.10.2019
Rodzaj
zarządzenie
Sygnatura
IX P 360/18
IX — numer wydziału, P — rodzaj sprawy: prawo pracy, 360 — numer kolejny sprawy w tym roku, 18 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2018).
Repertorium
P: Prawo pracy
Czas sprawy
Tego orzeczenia nie liczymy do czasu trwania. Liczymy tylko pierwszy wyrok albo postanowienie w sprawie.
Skład
SAOS nie podaje składu.
Źródło
orzeczenie w SAOS

Przepisy przywołane w orzeczeniu

SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.

Tekst orzeczenia

Pokaż pełny tekst (16 113 znaków)
Sygn. akt IX P 360/18 UZASADNIENIE Powód M. K. pozwem z dnia 18 lipca 2018 r. skierowanym przeciwko (...) Spółce Akcyjnej Zakładowi (...) w S. , domagał się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 11.173,40 zł tytułem nagrody jubileuszowej za 35 lat pracy. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że według ostatniego stanowiska pozwanego pracodawcy 35-lecie jego pracy ma przypadać dopiero 31 stycznia 2025 r., co jest niezgodne z Ponadzakładowym Układem Zbiorowym Pracy dla (...) Przedsiębiorstwa Państwowego (...) , który w punkcie 11 Załącznika nr 11 przewidywał zaliczenie do stażu pracy także zatrudnienia w poprzednich miejscach pracy. Jego zdaniem nagrodę jubileuszową za 35lat pracy powinien otrzymać w październiku 2018 r., zgodnie z treścią wcześniejszego pisma pracodawcy otrzymanego w dniu 13 października 2017 r. W odpowiedzi na pozew pozwany (...) Spółka Akcyjna Zakład (...) w S. wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Pozwany pracodawca wskazał, że powód otrzymywał nagrody jubileuszowe zgodnie z obowiązującymi w dacie ich nabycia przepisami. Zaznaczył, że do okresu zatrudnienia uprawniającego do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej powodowi zaliczano wyłącznie pracę na kolei, zgodnie z aktualnie obowiązującą regulacją zakładową. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: M. K. , zanim podjął pracę na kolei, był zatrudniony kolejno: - w okresie od 1 września 1983 r. do 2 stycznia 1984 r. w Spółdzielni Kółek Rolniczych w S. , gdzie stosunek pracy ustał na skutek upływu czasu, na który został zawarty, - w okresie od 5 stycznia 1984 r. do 31 sierpnia 1988 r. w Zakładzie Produkcji (...) w S. , a umowa o pracę została rozwiązana za wypowiedzeniem złożonym przez pracownika, - w okresie od 12 września 1988 r. do 19 grudnia 1989 r. w Zakładzie (...) w Ł. , a stosunek pracy ustał na skutek wypowiedzenia pracodawcy. Dowód: świadectwa pracy – k. 4 M. K. począwszy od 15 stycznia 1990 r. jest pracownikiem kolei, będąc zatrudnionym kolejno w: Przedsiębiorstwie Państwowym (...) ( (...) Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych), (...) Państwowych Spółce Akcyjnej , (...) Spółce Akcyjnej Zakładzie (...) w K. , (...) Spółce Akcyjnej Zakładzie (...) w S. , w pełnym wymiarze czasu pracy, ostatnio na stanowisku kierowcy drezyny i wózka motorowego. Niesporne, a nadto dowód: umowa o pracę i angaże w części B akt osobowych M. K. pracodawca przyznawał nagrodę jubileuszową: - dnia 14 stycznia 2005 r. – za 15 lat pracy - dnia 30 stycznia 2010 r. – za 20 lat pracy - dnia 30 stycznia 2015 r. – za 25 lat pracy. Do stażu pracy uprawniającego do otrzymania nagrody jubileuszowej zaliczano jedynie pracę na rzecz (...) Spółki Akcyjnej Zakładu (...) w S. (i jego poprzedników prawnych). Dowód: informacje o przyznaniu nagrody jubileuszowej w części B akt osobowych na kartach: 79, 102, 122 W (...) Spółce Akcyjnej Zakładzie (...) (także w jej poprzednikach prawnych) od 26 listopada 1994 r. obowiązywał Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy pracowników przedsiębiorstwa (...) , który został przekształcony z Porozumienia w sprawie systemu wynagradzania pracowników przedsiębiorstwa (...) – dział transport, zawartego 31 grudnia 1990 r. Zgodnie z pkt 4 załącznika nr 10 zasady ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasady ich wypłacania określają powszechnie obowiązujące przepisy. Akt określał prawo do nagrody jubileuszowej począwszy od 15-lecia zatrudnienia. W 1994 r. kwestię ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej regulowało Zarządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania z dnia 23 grudnia 1989 r. (M.P. z 1989 r., Nr 44, poz. 358). Zgodnie z § 2 tego Zarządzenia do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się, bez względu na przerwy w zatrudnieniu: okresy zatrudnienia w uspołecznionych zakładach pracy, okresy zatrudnienia w prywatnych zakładach pracy, które zostały upaństwowione lub przejęte przez uspołecznione zakłady pracy (§ 2 ust. 1). Do okresu pracy, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się natomiast okresów zatrudnienia zakończonych po wyzwoleniu rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika oraz wygaśnięciem stosunku pracy wskutek porzucenia pracy. Bezsporne, a nadto dowód: Porozumienie w sprawie systemu wynagradzania pracowników przedsiębiorstwa (...) – dział transport – k. 78 – 83, Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy pracowników przedsiębiorstwa (...) – k. 84 – 87, Zarządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 23 grudnia 1999 r. w sprawie ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej praz zasad jej obliczania i wypłacania. Dnia 1 marca 1999 r. zaczął obowiązywać Ponadzakładowy Układ Zbiorowy Pracy dla pracowników przedsiębiorstwa państwowego (...) . Zgodnie z pkt 1 załącznika nr 11 do tego aktu pracownikowi przysługuje nagroda jubileuszowa za okresy zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych przedsiębiorstwa (...) , a za inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze. Obowiązek udokumentowania okresów pracy, od których zależy prawo do nagrody należy do pracownika, jeżeli w aktach osobowych brak jest odpowiedniej dokumentacji (pkt 7 załącznika nr 11) Dowód: załącznik nr 11 do Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników przedsiębiorstwa państwowego (...) – k. 31. W dniu 1 stycznia 2003 r. zaczął obowiązywać Ponadzakładowy Układ Zbiorowy Pracy dla (...) Zatrudnionych przez (...) Zrzeszonych w Związku (...) z dnia 2 grudnia 2002 r. Zasady wypłaty nagród jubileuszowych ustalone zostały w załączniku nr 8 do (...) . Zgodnie z pkt 14 załącznika nr 8 pracownikowi zatrudnionemu w dniu wejścia w życie (...) , który przed tym dniem nabył prawo do nagrody u pracodawców z uwzględnieniem innych okresów niż określone w ust. 1 (tj. okresów pracy na kolei), wymienionych w Zarządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania z 23 grudnia 1989 r. (M.P. z 1989 r., Nr 44, poz. 358)., a także wymienionych we wcześniejszych przepisach oraz na podstawie indywidualnych decyzji, przy ustalaniu prawa do kolejnych nagród wlicza się także te okresy. Dowód: wyciąg z (...) z dnia 2 grudnia 2002 r. – k. 32-33, Załącznik nr 8 (...) z dnia 2 grudnia 2002 r. – k. 34. Uchwałą Zarządu (...) spółki akcyjnej z 23 lipca 2003 r. wprowadzony został Regulamin wynagradzania dla pracowników zatrudnionych w spółce (...) spółka akcyjna ”. Zasady wypłaty nagród jubileuszowych zawarte zostały w Załączniku nr 12. Zgodnie z pkt 13 ww. Załącznika pracownikowi zatrudnionemu w dniu wejścia w życie Regulaminu, który przed tym dniem nabył prawo do nagrody u pracodawców z uwzględnieniem innych okresów niż określone w ust. 1 (tj. okresów pracy na kolei), wymienionych w Zarządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania z dnia 23 grudnia 1989 r. (M.P. z 1989 r., Nr 44, poz. 358)., a także wymienionych we wcześniejszych przepisach oraz na podstawie indywidualnych decyzji, przy ustalaniu prawa do kolejnych nagród wlicza się także te okresy. Dowód: Regulamin wynagradzania dla pracowników zatrudnionych w spółce (...) Spółka Akcyjna – k. 35-38 W dniu 11 stycznia 2005 r. został zawarty Zakładowy Układ Zbiorowy dla pracowników (...) Spółka Akcyjna . Zasady wypłaty nagród jubileuszowych zostały określone w załączniku nr 12. Następnie dnia 7 listopada 2014 r. uzupełniono go Protokołem Dodatkowym nr 11 Dowód: wyciąg z (...) z dnia 11 stycznia 2015 r., Załącznik nr 12 do (...) k. 38a – 43, Protokół Dodatkowy nr 11 – k. 45-49. Pracodawca zawarł z M. K. w dniu 24 września 2003 r. porozumienie, na mocy którego ustalono, iż przysługują mu wszelkie świadczenia wynikające z Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Zatrudnionych przez (...) Zrzeszonych w Związku (...) z dnia 2 grudnia 2002 r. Analogiczne porozumienie strony zawarły dnia 31 marca 2005 r. Dowód: porozumienie z dnia 24.09.2003 – k. B73 części B akt osobowych, porozumienie z dnia 31.03.2005 – k. B80 części B akt osobowych Przy założeniu zaliczenia do stażu pracy M. K. także okresów pracy poza koleją, nagroda za 35 lat pracy wyniosłaby 11.173,40 zł. Niesporne, a nadto: informacja o wysokości świadczenia – k. 53. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo okazało się w całości zasadne. Nagroda jubileuszowa należy (za wyjątkiem pewnych pragmatyk służbowych) do fakultatywnych składników płacowych, a zasady jej przyznawania oraz wysokość reguluje pracodawca w swoich aktach wewnętrznych – układzie zbiorowym pracy, a jeżeli nie jest nim objęty – w regulaminie wynagradzania. Nie ma natomiast przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który by obligował pozwanego do wypłaty nagrody jubileuszowej. Akty wewnętrzne stanowią jednak źródła prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 kodeksu pracy i jako takie wiążą strony stosunku pracy. Ustalenia faktyczne w zakresie obowiązujących w okresie zatrudnienia powoda aktów zakładowego i ponadzakładowego prawa pracy oraz przyznawanych powodowi dotychczas nagród jubileuszowych (uwzględniających jedynie okresy pracy na kolei), ustalone zostały na podstawie dowodów z dokumentów (szczegółowo wymienionych powyżej), których prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron. Nagroda jubileuszowa jest świadczeniem, do którego prawo pracownik nabywa z chwilą nadejścia jubileuszu swojego zatrudnienia. A zatem warunki jego nabycia bada się, biorąc pod uwagę akt obowiązujący w dniu nadejścia takiego jubileuszu. W przypadku pozwanego oraz jego poprzedników prawnych wszystkie obowiązujące na przestrzeni całego okresu zatrudnienia powoda akty wewnątrzzakładowe przewidywały nabycie prawa do pierwszej nagrody jubileuszowej po 15 latach pracy, a każdej następnej – co 5 kolejnych lat. W trafnym wyroku z 15 marca 2018 r. (I PK 366/16) Sąd Najwyższy orzekł: Nie ma wątpliwości, że nagroda jubileuszowa stanowi uhonorowanie długoletniej pracy. Z tego względu nie można zaakceptować nieuzasadnionego i niesprawiedliwego zróżnicowania sytuacji pracowników wyróżniających się tą samą cechą istotną w postaci 12-letniej pracy na rzecz pracodawcy w połączeniu z 45-letnim pozostawaniem zatrudnieniu w ogólności, powodującego wyłączenie prawa do nagrody jubileuszowej wobec niektórych pracowników, i to w sposób ostateczny, tylko z uwagi na datę nawiązania stosunku pracy u pracodawcy. To nie data nawiązania stosunku pracy, ale odpowiednio długi okres zatrudnienia - zakładowy i pozazakładowy - stanowi wspólną istotną cechę faktyczną, uzasadniającą równe traktowanie pracowników w zakresie nabycia prawa do nagrody jubileuszowej. W ocenie Sądu należało zbadać w jakich warunkach prawnych powód nabył prawo do pierwszej nagrody za 15 lat pracy i czy do jego stażu należało zaliczyć pracę u poprzednich pracodawców. Biorąc pod uwagę poprzednie okresy zatrudnienia u innych pracodawców 15 lat pracy z ogólnego stażu pracy wypadało M. K. w dniu 14 września 1998 r. W tym okresie u pozwanego obowiązywał Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy pracowników przedsiębiorstwa (...) , który wszedł w życie 26 listopada 1994 r. Zgodnie z punktem 4. Załącznika nr 10 zasady ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasady ich wypłacania określają powszechnie obowiązujące przepisy. W tamtym okresie aktem prawnym regulującym te zasady było Zarządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania z dnia 23 grudnia 1989 r. (M.P. z 1989 r., Nr 44, poz. 358). Zgodnie z § 2 tego Zarządzenia do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się, bez względu na przerwy w zatrudnieniu: okresy zatrudnienia w uspołecznionych zakładach pracy, okresy zatrudnienia w prywatnych zakładach pracy, które zostały upaństwowione lub przejęte przez uspołecznione zakłady pracy (§ 2 ust. 1). W myśl art. 11 ustawy z dnia 2 lutego 1996 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 24, poz. 110) obowiązujące do dnia wejścia w życie ustawy przepisy określające zasady wynagradzania za pracę oraz przyznawania innych świadczeń związanych z pracą, wydane na podstawie art. 79 KP , zachowują moc do czasu objęcia pracowników, których te przepisy dotyczą, i w zakresie przedmiotu w nich unormowanego – postanowieniami układu zbiorowego pracy lub innymi przepisami prawa pracy. Przepis ten odnosił się również do przywołanego Zarządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej. Zatem do czasu wprowadzenia własnej regulacji przez pracodawcę akt ten zachowywał swoją moc obowiązującą. U pozwanego pracodawcy do 1999 r. obowiązywał przywołany Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy, który w zakresie zaliczania ogólnego stażu pracy odsyłał do przepisów powszechnie obowiązujących, a więc należy uznać, że zasada wyrażona w Zarządzeniu z dnia 23 grudnia 1989 r. miała zastosowanie w tym okresie. A skoro do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wliczało się wówczas, bez względu na przerwy w zatrudnieniu: okresy zatrudnienia w innych zakładach pracy, to należało wliczyć staż pracy powoda u poprzednich trzech pracodawców. W myśl tego założenia 15 lat pracy powoda przypadało w dniu 14 września 1998 r. i wtedy nabył on prawo do pierwszej nagrody jubileuszowej u pozwanego. W ocenie Sądu każda następna nagroda jubileuszowa winna być wypłacana po upływie kolejnych 5 lat, poczynając od tej daty bazowej – 14 września 1998 r. Potwierdzają to również późniejsze porozumienia zmieniające zawierane przez strony, a z których wynika, iż powodowi przysługują wszelkie świadczenia wynikające z Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Zatrudnionych przez (...) Zrzeszonych w Związku (...) z dnia 2 grudnia 2002 r., a zatem również prawo do zaliczenia do nagrody jubileuszowej okresów innych niż praca na kolei, wymienionych w Zarządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania z 23 grudnia 1989 r. Zatem sporny w tym postępowaniu jubileusz 35 lat pracy przypadał w dniu 14 września 2018 r. (wspomniana data bazowa 15 lat pracy plus kolejne 20 lat). Argumentacja strony pozwanej przywołująca późniejsze porozumienia zmieniające, mocą których powód wyrażał zgodę na wejście w życie kolejnych regulacji wewnętrznych pracodawcy, w tym i tych, które ograniczały nagrodę jubileuszową tylko do stażu pracy na kolei, nie miały znaczenia w tej sprawie. Sąd bowiem oceniał nabycie prawa do pierwszej nagrody jubileuszowej za 15 lat pracy według stanu prawnego obowiązującego u pozwanego w 1998 r. Natomiast kolejne nagrody jubileuszowe powód nabywał po przepracowaniu następnych 5 lat – już na kolei. Sama wysokość nagrody jubileuszowej za 35 lat pracy nie była sporna – wyliczenie przedstawione przez pracodawcę (k. 53) było zgodne z kwotą roszczenia przedstawioną w pozwie. Sąd nie zasądzał ustawowych odsetek, ponieważ powód nie zgłosił takiego żądania. W myśl art. 98 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Powód nie poniósł jednak żadnych kosztów procesu w rozumieniu tego przepisu, więc Sąd nie zasądzał ich od pozwanego. Sąd na podstawie art. 113 ust. 1 w zw. z art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 98 k.p.c. nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie kwotę 559 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych, tj. 5% opłaty od pozwu, od uiszczenia której powód był ustawowo zwolniony. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) 17.10.2019

Szukaj innego orzeczenia

Cytuj tę stronę

Gotowy przypis do strony „Zarządzenie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie, IX P 360/18”:

Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Zarządzenie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie, IX P 360/18.

Stały link:

https://cpdp.media/sady/orzeczenie/396215

Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.