Wyrok Sądu Rejonowego w Grudziądzu, II K 726/18

Sygn. akt II K 726/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy w G. II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Zbigniew Krzyżanowski Protokolant:: st. Sekr. Sąd. Marta Czech W obecności Prokuratora Małgorzaty Zdrojewskiej- Gutowskiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2019 r. sprawy: M. K. - syna T. i M. z domu D. , urodz. (...) w G. , zam. (...)-(...) G. , ul. (...) , PESEL (...) , obywatelstwa polskiego, nie karanego oskarżonego o to, że: w dniu 22 lipca 2018 r. godz. 19:35 w miejscowości R. – autostrada (...) prowadził w ruchu lądowym zespół pojazdów marki M. o nr rejk. (...) , znajdując się w stanie nietrzeźwości, wynik badania na urządzeniu typu A. nr (...) godz. 19:40 I badanie – 0,96 mg/l, godz. 19:55 II badanie 0,96 mg/l, na urządzeniu (...) nr (...) godz. 20.20 III badanie – 1,01 mg/l, godz. 20:22 IV badanie 1,04 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art.178a § 1 kk ORZEKA: 1. oskarżonego M. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z art. 178a § 1 kk i za to na podstawie art. 178a § 1 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 20 ( dwudziestu)złotych; 2. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego M. K. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym za wyjątkiem kategorii B na okres 4 (czterech ) lat; 3. Na podstawie art. 63§4 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 22 lipca 2018 roku; 4. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego M. K. środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; 5. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty oraz od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa. II K 726/18 UZASADNIENIE Oskarżony M. K. ma wykształcenie podstawowe i z zawodu jest mechanikiem samochodowym, na utrzymaniu ma żonę (leczącą się na zaburzenia psychiatryczne), dwoje dzieci w tym chorą córkę z orzeczonym stopniem niepełnosprawności. Posiada prawo jazdy kategorii B,C,BE,CE. Nie był do tej chwili nigdy karany. (dowód: ksero uprawnień – k.6, wyjaśnienia oskarżonego k.63 v, karta informacyjna –k. 48-50, orzeczenie – k.57- 60, karta karna – k.21). Dnia 22 lipca 2018 roku ok. godz. 19.35 oskarżony M. K. kierował pojazdem marki M. o numerze rejestracyjnym (...) (...) w miejscowości R. znajdując się w stanie nietrzeźwości – 0,96, 0,96 i 1,01 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. (dowód: protokół badania stanu trzeźwości – k. 2-3 wyjaśnienia oskarżonego – k.63 v ). Oskarżony M. K. już w toku dochodzenia przyznał się w całości do zarzucanego mu czynu. W trakcie rozprawy wyjaśnił, że dzień wcześniej był na urodzinach swojego ojca i spożywał do późnych godzin nocnych alkohol. W dniu zdarzenia rano wypił dwa piwa a w godzinach popołudniowych postanowił z kolegą pojechać na parking, by przygotować samochód do poniedziałkowego wyjazdu z towarem. Po przeprowadzeniu swoich prac przy samochodzie uznał za zasadne, by uruchomić pojazd i ułatwić sobie poniedziałkowy załadunek podjeżdżając na miejsce rozładunku. W trakcie przejazdu samochodem został zatrzymany do kontroli. Policjanci stwierdzili u niego stan nietrzeźwości, zatrzymali uprawnienia do kierowania pojazdem i przeprowadzili badania. Na skutek tego zdarzenia stracił pracę i musiał poszukać sobie innej mniej intratnej. Wyjątkowo ciężka sytuacja rodzinna i choroby najbliższych nie pozbawiły go konieczności poszukiwania i znalezienia dalszej pracy i zajmowania się rodziną. ). Oskarżony wyjątkowo krytycznie ocenił własne postępowanie i wyraził skruchę oraz żal. Zdaniem Sądu przyznanie się oskarżonego do winy i jego pełne, szczere wyjaśnienia nie budzą wątpliwości, gdyż znajdują potwierdzenie w protokole badania urządzeniem kontrolno – pomiarowym. Co do protokołu i samego badania to Sąd nie widzi powodów, które mogłyby podważać ich rzetelność. W świetle powyższego wina obwinionego nie budzi wątpliwości, a czyn jego wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 178 a § 1 kk . Oskarżony, bowiem kierował samochodem będąc w stanie nietrzeźwości. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował dotychczasową niekaralność oskarżonego, skruchę , wyrażony żal przez oskarżonego, poszukiwanie i znalezienie zajęcia po całym zdarzeniu oraz wyjątkowe oddanie się sprawom rodzinnym i dbałość o najbliższych, włącznie z koniecznością leczenia, hospitalizacji i uzyskania doraźnej pomocy rodziny przy koniecznych rehabilitacjach i zajęciach dodatkowych dla ciężko chorego dziecka. Zdaniem Sądu kara grzywny, wymierzona oskarżonemu jest adekwatna do stopnia jego winy, społecznej szkodliwości czynu oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego. W ocenie Sądu kara ta nie przekracza stopnia winy oskarżonego, który należy uznać z kolei za dość znaczny z uwagi na znaczną ilość takich czynów wśród społeczeństwa. Sąd wymierzając oskarżonemu karę grzywny w tym wymiarze wyszedł z przekonania, że jej wysokość iw zestawieniu z orzeczonym obligatoryjnym zakazem prowadzenia pojazdów zdaje się wreszcie czynić zadość wskazaniom prewencji ogólnej, a mianowicie uzmysławia ona społeczeństwu, że popełnianie takich przestępstw spotyka się z reakcją organów wymiaru sprawiedliwości. Niezależnie od powyższych rozważań Sąd nie może tracić z pola widzenia słuszności orzekanych środków karnych i zasadności stosowania dyrektyw prewencji indywidualnej. W niniejszej sprawie zasługują one na szczególną uwagę i sprawiedliwe potraktowanie dotychczas niekaranego oskarżonego, wyrażającego żal i skruchę, potrafiącego utrzymać rodzinę mimo przypadkowego zdarzenia zabierającego mu dotychczasowa pracę i zabezpieczenia koniecznych zabiegów lekarskich dla żony i dzieci. Te okoliczności wskazują na konieczność pozostawienia oskarżonemu choć minimum uprawnień do prowadzenia pojazdów i stąd słusznym i godziwym jest wyłączenie z zakazu możliwości prowadzenia pojazdów w kategorii B. Obligatoryjnie orzeczono w kwestii świadczenia pieniężnego, którego wymiar jest możliwie najniższy. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną oskarżonego, konieczność uiszczenia grzywny , świadczenia, zmniejszone dochody na skutek znalezienia innej pracy Sąd zdecydował o zwolnieniu oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów postepowania i opłat.